2290 resultaten.
Vreetbui (ik eet...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 ik eet
de dag door met woorden en letters
van drop, chocola
en hele zinnen zoethout
waar ik op kauw kauw kauw
ik drink
de tranen van mijn lief, de lege blikken
na het afscheid
het regenwater in de koude
goot
één theelepel dood
's avonds als ik misselijk voldaan
mijn bureaustoel bezet
kots ik poëzie…
In beelden zonder hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 ik heb letters
samengevoegd om
woorden te proberen
maar hun
betekenissen konden mij
niet verder inspireren
zinnen gevormd
om diepte en gevoel
warmer te illustreren
maar de tekst
bleef droog en vlak
in beelden zonder hart
heb je aangekeken
als door een wonder
las ik heel andere tekens
in ogen vol
emoties en verlangens
alleen…
Niet tegendraads, wel buiten mijn wil
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.422 Of ben ik mij
kwijt geraakt aan de landtong
waar ik me in stilte bekwaamde
en wolken telde van achter naar voor
Een helse vuistenregen
maakte me murw en legde
hete stenen in mijn gelaat
toch regent het zijdeglans
en ken ik geen haat
Mijn kleding draagt
geen namen meer
zoals het geschrift mij
eens beval om de letter van de tijd
te gaan…
Blijdschap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
524 in jouw gezicht
kan ik mezelf lezen
uit lijnen van ontstaan
geen letters
maar geëtste stukjes leven
vallen wonderbaarlijk saam
momenten die
de tijd markeren in
tekens die niet overgaan
je lach slaat weer
een bladzij om
ogen stralen warme zon
in blijdschap
staat te lezen wat
wij elkaar ooit schreven…
Wat gebleven is.
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.667 Wat gebleven is,
de klank van je woorden,
je stem
Beelden vol van zon,
jij en ik, warme zee,
het zand
Lieve beloftes
gefluisterd in een oor,
je blik
Twee cappuccino,
twee keer dubbel suiker,
een terras
Herinneringen,
streling, voelbare huid,
een kus
Je eerste letter,
je woorden op papier,
gemis…
Op schrift
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
573 mijn driften getemd
met vermanende stem
ben ik de mindere geweest
van dravers
die blind hun wegen banen
en van hen die als dove
doffers opdringen
in te schikken
toe te geven
verder
plaats te maken
tong en tanden getoomd
is er het schrift als een boog
gebundelde kracht
hierop verheft zich mijn wezen
letterlijk
veer ik vrij
met…
Vol schitterende creaties
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 maagdelijk wit
ligt onbegrensd
uitgespreid
ingetekend
raakt zij
aan de eeuwigheid
de inspiratiebron
welt letters in een
eindeloze variatie
woorden
deinen langs oevers
vol schitterende creaties
ik teken kleur
voel hoe feniks
gaat ontsnappen
als gedicht
ziet hij in volle vrijheid
het nieuw geboren licht…
Ik tref je nog
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 jij bent er niet bij
of toch…
misschien lijkt dat maar zo
rond de warmte
de kamers van mijn hart
tref ik je nog
daar geef ik je
mijn geschreven verzen
ervaar ik nog de band
melancholie drijft
werkt zich ongemerkt
wat naar de bovenkant
en in die tuin
daar spellen mijn ogen
de letters van je naam
de zwarte lijnen
op grijs…
Zingen op een rustplaats...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
564 ik dicht dit dicht
op een stille plek
liefde toont zich
tussen het ijzer
rond de berken
het aangelegde groen
waar tal van vogels
letters omringen
in openheid durven zingen
ik overpeins
zou ik als mens
dat ook kunnen doen
in zomertonen
jouw mooie naam
door ’t lover
mijn genegenheid
vertalen in een liedje
een gedenkwaardig…
Computer, Boek, Theorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Computer
Zacht geruis, zo lang
programma’s afgewerkt
gegevens opgeslagen
naar huis
als het ruisen stopt
Boek
Niet het papier
de kaft en zwarte inkt
de letters en de woorden
maar betekenis
gedachte ruimte
Theorie
Een asymptotisch axioma
die nadert tot het wezen
onvoldoende op het einde
het blijft een standpunt
zweeft net…
In nevelen gehuld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.363 Zowel mijn hoofd als
mijn hart zijn mij dierbaar
daar de ene niet zonder de
ander en die ander niet zonder
die ene kan
Overeenkomst zit
in de eerste letter
't Verschil in klinkers en het slot
Een goed verregend interieur
zet zeilen bij
'k Verlang naar de tijd
van een parelend hoofd
op zoek naar exquise diepte
Haar en mijn tijd weten…
petit pas à petit pas( staccato)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 letters
brieven
woordenwisseling
kennismaking
gezichten
glimlachend
aarzelend
doorbraak
overgave
goed gevoel
veilig gevoel
wegkruipen
tevoorschijn komen
zonder maskers
façades
met
openheid-klaarte
weg zwaarte
jij
ik
wij
zij aan zij
vrij…
Van geen titel weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 Denk niet aan woorden
die ik schrijf nog zeggen zal
leid slechts mijn handen
hoor zo nu en dan mijn stem
vraag niet wat u daarvan denkt
gewillig zijn letters
die kleuren op papier
regels langs randen van leven
draaiend om de kern
van bestaan en wezen
niet begrijpend wat ik zoek
ook al tellen reeds mijn jaren
schrijf toch mijn ervaren…
Opruiming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
918 Elke dag opnieuw
laat ik de woorden ritselen
tussen mijn vingers
ik ruik het papier
streel de letters,
het opgedroogde inkt.
Ik schrijf mijn weken weg
de maanden leeg
de jaren achter mij.…
sans rancune
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 blootgelegd en barrevoets
naakte dwaling
over landerijen waar
een kei botst, een stronk hinkt
commando’s buigen letterlijk
je hoofd
vanaf hier
stapel ik een rots op rozen
breek ik hout
uit bitter water vangt
een vis
de tol
van zeven vruchten
poppenkop naast scalpel
papier, steen en schaar…
Mijn testament bij leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
551 schreef mijn
letters in de lucht
kleurde ze met zon
vroeg de wind
ze weg te blazen
de hele wereld door
nog spoken ze
hier rond in tocht
en koude vlagen
gebroken woorden
die hun doel
nooit zullen raken
verminkte zinnen
vliegen overal
zomaar naar binnen
het was mijn testament bij
leven maar de dood heeft
al mijn schatten…
Onbereikbaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
803 Er ligt een intellectueel eigendom
op een eiland van pijn
met mensen die hun eigen letters
zijn geworden
en ver over de zee
praten papegaaien
over heimwee
toen alles nog gelukkig was
en meubels in de kamers spraken
jij bent onbereikbaar voor mij
je zit, je staat op
je spreekt, je slaapt
je hebt een mening
maar je blijft onbereikbaar…
Haat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Woorden zo grof
Uitgesproken uit woede of
het verafschuwen van iemand op een hogere graad
Een woord zo vol van betekenis
Maar vier letters groot, ter tegenstelling
Toch voor velen een kwelling
om dit te horen, soms al na een kleine ergernis
Duidelijk onderschat
Wat het manifesteren ervan aan schade geeft
Uitgesproken alsof het geen enkele…
Oktober
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
554 Late vogels vluchten
langs blauwe hemellichten
richting grijze horizon
oktober is op zijn mooist
wanneer ik je wil kussen
meer afscheidsbrief
dan ik letterlijk bedoel
voorgoed voorbij die zomerdromen
er dansen fraai gevormde schimmen
ritmisch in leegte van herinneringen
het zijn de vroegere mensen die van mij
hebben gehouden, om…
bloeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 ik schrijf mijn letters
in rood
dichtbij mijn hart, waar
dood en leven één zijn
en ik laat
de negatieve dag
een overgang naar zonlicht maken
achteraf kijk ik terug,
de zegen van een priesterhand
rust op mijn wang, en
op mijn rug
zijn woorden
rust en liefde rond
een kleine grot
verwijzen naar het lot
en niet – naar bange oorden…
Woordwaarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 de wereld verkleint
of klimmen muren dichter
geluid verstomt
kaarten vergelen aan de muur
liefdeloze boodschappen
vliegen over en weer
onbegrepen versprekingen
kleuren vale wanden grijs
vriendschappen almaar brozer
aandacht staat gelijk aan onhoorbaar getik
niet gelegde letters vangen stof
op het scrabblebord…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
concies
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
471 vierkant is het gedicht dat
nauw luistert in dit bos waarvan
de bomen iets
abstractachtigs hebben
ontdaan van hun hout en kleuren
steken zij kort en bondig af
tegen een witte wand als
voorbeeld van onbesproken gedrag
er liggen geen woorden voor het grijpen
de wind nam alle letters mee
het zwijgen staat nu
tussen de regels geschreven…
Schrijfsels
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
458 In woorden vatten
wat ons beroert
Het ontsnapt aan het woord
aan letters, het vliegt door mazen
als een rookpluim, niet te vangen
te kaderen, te kooien
Hooguit een spoortje
waarin een ander verder,
meekijken kan in die
flikkerende vlam,
vervagende rookwolk.…
De nachten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
546 Het zijn de nachten
die als loodzware dekens neervallen
terwijl de tijd knaagt aan
een wirwar van gedachten
nog eer je naam geroepen kan worden
scheuren de letters uiteen
stuiteren losgeraakt van elkaar
op het plaveisel van de uren
waarin blijven geloven
als er niets meer is dan het
leeggeplunderde van je wezen?…
Vrije vaste vers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.058 Lieve mensen wat zijn er veel vormen
om te dichten naar de juiste normen
voor alles is vast stramien gevonden
wil je eens het Bastion bestormen
zul je geen letter mogen vervormen
val je uit de toon wordt je heengezonden
net niet met touwen of boeien gebonden
dus kun je beter niet aan inhoud wormen
al kun je bewijzen op vaste gronden
dat…
Liefhebben
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
570 Ik wil je liefhebben
ergens tussen
schaduw en zon
een zomer lang wil ik
jouw warme liefde
in de zwoele zomerwind
zal ik fluisteren
mijn innige liefde
in het naakte alfabet
mag letters kussen
uit mijn ratio
in voelen en in denken
ik wil je zacht maken
je ziel weer aanraken
mijn hartelijke warmte
in louter liefhebben
zal ik…
Was jij maar hier
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.105 Als ik mijn ogen sluit
en fluisterend zing lijkt het
alsof mijn woorden wegzweven
De beslagen ruit
waarop ik je naam schrijf
houdt de letters vast, heel even
Het transparante woord vervaagt
als tranen naar benee stromen
Een zacht vloeiende rivier
Zo vaak, zo stil gevraagd
zelfs om het wonder gesméékt
....Was jij maar hier…
Vochtige grond
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
766 Het duistert in mijn hart
Verdwenen zijn alle dagen
Monotoon rijgt de tijd zich aaneen
Berustend zijn vele beelden
Roerloos vouw ik mijn handen
Ik leg me neer op mijn grafsteen
Ik strooi een bloemenkrans op
Mijn rouwende hart en kerf
Stil de letters van mijn naam
Een diepe stilte scheidt me
Vochtig van de grijze grond
Waar kan ik nog…
Dichten
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.121 Dichten is niet zoeken naar letters
niet denken aan woorden
niet vormen van zinnen
dichten is openstaan
openstaan voor wat je geest je influistert
luisteren naar de klanken van je gevoelens
en het golven van je emotie
dichten is gevonden worden
gevonden door de woorden
door de woorden die je zelf niet zocht
maar die je overkomen…