1296 resultaten.
Ander Nederland
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.508 Ik speel met de gedachte
dat in een ander Nederland
ivoor weer glanst, ijzer roest
de zon nog opkomt in het oosten
een land waar zwakte onschuld is
het bordje bij de grens weer zegt:
N E D E R L A N D
maar hier wordt openlijk gebloed
is leven leeg, geloof gevaar
een lekland vol punaisegaatjes
Ik leef met de gedachte
dat in het ware…
Akureyry
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
958 duikend in zachte zwarte rots
niet gereten opgegeten op een pad
voorbij
een oranje huis van blik
met rammelend ijsgetinkel
en nachtelijk kloppen op een deur
voorbij
desolate plaatsen van geboren en vergaan
verlaten om nietgevangen vis
en van alleengebleven zielen
voorbij
het sterven van onbekend en jong
hoe schuld en onschuld…
Ongekend verlangen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
3.430 het begon allemaal onschuldig
met een chat over het weer
maar ik werd wat ongeduldig
want ik wilde toch wel meer
al snel kreeg hij in de gaten
wat ik eigenlijk bedoelde
en ik kon het dan niet laten
door de geilheid die ik voelde
om het nummer te geven
van mijn nieuwste mobiel
3 5 8 4 6 7
hopend dat het kwartje viel
en hij me op zou…
Grafrozen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.843 En de éne roos was blank als duivendons,
Als maagden-onschuld – Jonkvrouw, bid voor ons! –
Als sneeuw op aarde en vederig wolkje in ’t blauw.
En rood was de andre als ’t vlammend hart der vrouw.
------------------------------------
uit: Diepe wateren (1897)…
Vogelenzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.767 De onschuldigheid is ‘t lieflijkst in ‘t geluid;
Het is het eeuwig voorjaar dat er uit
Hen roert en rept en kwinkeleert en trekt,
Uit ieder vogeltje naar ‘t is gebekt.
Aan bos en duin ze ontzweven, plag en riet.
Hun is het licht en ‘t onuitspreeklijk lied.
--------------------------------------------
uit: Gedichten 1884-1925 (1932)…
Gaza
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
941 Worden onschuldigen
geslacht als offer
voor gewetenloos verleden.
Laat de kerk gaan praten,
zich naar buiten keren
luid protesteren
tegen deze duisternis.
Misschien zal de wereld
ooit begrijpen en leren
dat haat nog erger dan
Oorlog is.…
Doop
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.425 Ons lief kindje, nog zo klein en teer
Zo onschuldig en zo wonderschoon
Onze kleine jongen, onze eerste zoon
Ons toebedacht door God onze Heer.
In een feestelijke dienst, op zondag
Mocht ons kindje worden gedoopt
Waar we zo lang op hadden gehoopt
We werden vervuld met diep ontzag.…
Lief meisje..
hartenkreet
2.6 met 46 stemmen
4.716 Ik zag jou meisje,
onschuldig en klein.
Ik kende al je dromen,
hoe zou het nu toch met je zijn?
Ik zie jou meisje,
met je gouden hart.
Vol met woede en met angst,
door het onrecht dat jou tart.
Ik zie jou meisje,
met je stoere gedrag.
Waneer komt jouw plekje,
waar je jezelf zijn mag.…
- Achter tralies -
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
660 Onschuldige romantiek,
dreigt achter eeuwige tralies te belanden
terwijl met ijzeren onvermogen
de sleutel in het slot gaat,
en alle dagen lang
gillend en schreeuwend tranen vechten.…
- Delirium -
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
608 niets,
hier waar de muziek van het leven afspeelt
en het instrument de pure aardse affectie deelt
honderden frivole mensen,
iedere verwardheid een criterium,
vallen voor het afvalproject, de drug
van het invloedrijke delirium, dat optreedt
een in fuiven uitgebarsten industriële muziekact
toont verborgen menselijke gebreken,
vraagt onschuldigen…
Meikind
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 verenigd werd met vaste wal
bezongen als een scheepje dat zijn koers bepaalde
helder, langs de levenslijnen van jouw oude dag
“schipper ik zie de vlaggetjes waaien”
zingt nog in mijn hart, verankert als een beeld
dat bloemen plukt, de lila kleuren mengen zich
met alles
wat mijn voetjes dansten in de lange gang
en de oorvijg toen mijn onschuld…
Een uit de mouw aapje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 De aap komt uit je mouw tevoorschijn,
een lief, onschuldig staartaapje zonder naam
-vooralsnog- geef het voer en water en het
Zal groeien, de richting op die het wil gaan
en laat het los, iedereen heeft recht op vrijheid.
Al vind ik het verdomd vervelend wat je me
Hebt geflikt, wat je mij hebt aangedaan.…
het dal van......
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
939 heersers:
razernij en wanhoop
is er van de levendige stilte en schoonheid
nog weinig over
hier en daar
een bloem
die ik met al mijn kracht losruk
uit protest tegen de vrije wil
een reis van leven op dood
van bergen en dalen
een reis die ieder mens moet ondergaan
want
het doel dient gediend te worden
en het verschil ervaren
om de onschuldige…
'T WAS 'N WARE!
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.707 "
"'k En doe," zei Jantje Poupaert, als-
of hij heel onschuldig ware:
"mijnhere, 't was 'n wáre!"
-------------------------------------
deze stond - in dit uur
'k En doe - dat doe ik niet…
Liefdeskracht beschenen..
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
784 een onschuldige zondaar als ik ontleent
niet alleen zijn geweten maar ook zijn houding
door het gedragen besef innerlijk verwant te zijn
aan zowel de strohalmen als de pluimen,
een ingeslagen zoektocht vervolgt zijn weg
dat haar verlangen vindt in de openbaring
van het nog eindeloos begin.…
Stalen Vuurvliegen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
563 Dit is maar een waarschuwingsactie
dus er is geen gevaar te duchten van de
in onschuld gewassen soldaten des
dictators, die door zijn donkere zonnebril
kijkt naar de rebellen die zijn hovaardige
macht juichend willen doen ploffen.…
Oog in oog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 ongeluk
waar de liefde mij mag lijmen
loopt de tijd zijn wijzers stuk
In des mensheid open geesten
kranst de ader tomeloos
in de hartslag van de Aarde
om des wereld's tondeldoos
Mensenkind als universum
middelpunt van eigenheid
speelt zijn hoofdrol tussen sterren
aan een zuiver firmament
Kogels aan de kim verschenen
boren in onschuldig…
Arabische lente
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.109 Gefrustreerde landen
ludieke oorden
je stemming je vriendelijkheid
in onschuld losbarstende agressie
het geloof in je zelf
samen geperst in een droom
eeuwig handen schudden
stervend van liederlijkheid
stil zwijgt de nachtvogel
van duizend kilometers ver
samenpakkende handen
torsen hun geliefden
waar gevoelige plekken samensmelten
tot oosterse…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 Laat het sluieren in lange gangen
waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Dichten is liegen op een hoger plan
van een lentemus een zwaluw maken
als deze onschuldige het lijden kan,
nonchalant de kosmos raken, nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
en trek daarmee een smetteloos laken
over de lappendekens van een laatste
winterdag, achter de spiegel staat
een droombeeld wat ik herken, de hemel
drinkt het eerste…
Zo'n moment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 Als de geur zich een weg heeft gebaand
naar mijn gevoelig, verwend reukorgaan
is de kinder- en schooltijd weer terug
bedompte geur van een klaslokaal
waar een stinkerd ook nog windjes liet
Diezelfde geur hangt om een oude vrouw
troebele ogen kijken onschuldig om zich heen
staan in de rij voor de kassa in de supermarkt
omstanders deinzen…
Eenenvijftig jaar mezelf
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.585 slijterij
en de dierenwinkel
minnaars en minnaressen
die de dood vonden
in mijn hart
zonder weerschijn of klatergoud
dikwijls alleen
in wildernis
waar eenzaamheid
een kleinood bleek
voor mij toevertrouwde dieren
had ik de troost om
geheel mezelf te zijn
in weerbarstig relativeren
als weerspiegeling
van hun ondeugende onschuld…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 De bries heeft z'n onschuld afgelegd
spant openlijk samen met brokken donder
schrijft met samengebalde nevels
een zwartboek voor kust en scheepsvolk
zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden…
Gij zijt het midden maar van dit gedicht
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.692 Voor aller eeuwtijden vereenden zitdag
Waar elk verschijnt en op zijn oordeel wacht,
Staat boven blinde blaam en wuft wieroken
Eén mensenkind eenparig vrijgesproken,
En van verklaard lichteffen voorhoofd lacht
De hoge onschuld van Schoonheids heilge middag.
--------------------------------
uit: Sonnetten (1920)…
Naakte aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 waarheden
doen mij de nacht verbleken
ik ben het dier dat nog nooit een
moord heeft begaan, soms toch in
gedachten stond die stap vooraan,
dan hecht bloed aan beide handen tot
ik het hoofd vol schaamte heb vervangen
en in de naakte aarde heb neergelegd, de
taal gezuiverd is van bedrog en elk
citaat opnieuw gewogen wordt
en aan onschuld…
Kwelgeestig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Ik doe het zelden in het klad
Wil het niet dubbel beklijven
Zo ook nu is het deze weg
Van dat wat bij mij binnenkomt
Het is alsof ik een gekookt eitje leg
Die ik losjes uit mijne hand pomp
Doorgaans zonder water op het hoofd
Dat hoort bij de arbeidende klasse
Die van vrijelijk denken wordt beroofd
En waar beleggers hun handen in onschuld…
De Nieuwste Geschiedenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
569 De reden te doden is weg
De rede verloren
verdronken in bloeddorst
Niets telt in de hel
van stukgeslagen steden
geen vrouw, geen kind
is heilig door onschuld,
in doeken gehuld schamelt
de mens voort,
gisteren levend,
morgen dood.…
De menschen dóen, maar weten niet waaróm
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.482 Maar áls 't wat geeft, dan houden zij zich dom:
Dan kijken ze uit een paar onschuldige oogjes,
Willen niet, maar willen wel, en zijn zo bleutjes....
't Leven zegt: ‘zo!..’ en neemt het weer weerom.
O, geef elkaar zo even maar wat droogjes
Oogjes en schuintjes en vriendelijke peutjes,
O, mensjes lief, wat zijn wij allen dom!…
Mensen net als mieren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
605 In oorlog in opstand worden onschuldigen vertrapt als mieren.
Ze kunnen geen kant op en worden doodgetrapt.
Laten we de vrijheid niet te snel voorbij zwieren?…
Mijn eerste grote liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 Mijn eerste liefde
een gevoel zo fijn
hoe onbezorgd en vrolijk
speelde zij met poppedijn
Ik speelde nog met treintjes
in de grote hal, alleen
bij juf De Boer op school
We gingen daar met zijn tweeën heen
Ook kwamen we samen terug
en speelden verder met elkaar
Twee gelukkige kleuters
Och wat hield ik toch van haar
Onschuldig trokken…