1730 resultaten.
explosieve stilte
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
764 snel en onbeheerst
snijdt waanzin door
het onzichtbare touw
de lucht, donkerdood
wacht op het gegrom
van roem, voorbijgaand in
een kort en heftig geluid
wanneer de ruimte
de strakgespannen liefde onderlijnt,
omlaag rond hals en nek,
zet elk woord zich vast in
een verbeten afstand, de voetstappen
vervallen tot een duister vlies…
Brain Wave
netgedicht
4.0 met 44 stemmen
830 als een struisvogel, bedreigd
zie ik alles beter, mooier
zinspelende vlinders maken zich meester
van een onontgonnen gebied
betoverd blijf ik zwijgend naar je kijken
in strijd tussen schaamte en verlangen
liefde van mijn leven
ik wil niet kwijtraken wat we niet mogen vinden
de onzichtbare brug
twee mensen, uniek verbonden
wij zijn elkaar…
betovering
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.133 ik laat mijn woorden achterwege
geef ze aan onzichtbaarheid
en lees
boomgaarden
vol vruchten, voorzichtig geknipt
uit bruin papier
en uit jouw poëzie, diep in het glanzen
van sneeuwwitte schors
in het weten dat, nog anders
dan de dag of de nacht,
jouw zoekgeraakte bloei
zoveel meer mengt
met bloesems
dan rondgezonden…
Tropisch hardhout
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.001 stabiele messing grepen
wel acht , vier aan de ene kant
vier aan de andere
onder het hoofd en ruggengraat
een peluwtje van wit satijn, de
wervels rustend op decubitus matras
zo lijkt het wegvoeren iets zachter
niemand hoeft toch zo bloot te zien
ontdaan van kostuum of mantelpak
door vreemde handen gepoederd en gekapt
de lippen onzichtbaar…
Tintelend
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
1.395 bevangen
Soms krimpt mijn hart ineen
gevangen in een leegte zo kil
Dan verlang ik alleen naar jou
dat is alles wat ik dan nog wil
Soms voel ik me zo eenzaam
gaan emoties met mij op de loop
Van mijn kruin tot aan mijn tenen
verlies ik alle vertrouwen en hoop
Soms breekt het licht in mijn ogen
dan wil ik in het niets verdwijnen
Onzichtbaar…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
Ouder worden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
892 Zoals een kleine druppel de berg verlaat
langzaam maar onomkeerbaar
na trage snel vervlogen dagen onzichtbaar
vaderlijk Rijn en Donau gadeslaat
zo trekt de kiem van grijs verdriet gestaag
diepe groeven door de wangen
en blijft jeugdigheid in de lange reis omlaag
slechts in zijn glinstering bewaard.…
Soms en vaak
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.289 Maar tussen soms en vaak,
zit een onzichtbare grens
en die ziet niemand,
geen enkel mens!…
Jouw onbesponnen web
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 vereeuwigd op het vlakke water, je hand
gerijmd onder mijn dichterswoorden
noch mijn stortvloed die ons
deed waden door het onverkorte koren
beitelde jouw besef terug in de volkomenheid
van trouw, neen jij stierf mijn dood
alvorens mijn adem stokte
nu woel ik door jouw onbesponnen web
en waan me het licht in je ogen, vleugel
met je mee - onzichtbaar…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
schaduwdans
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
781 ik vul jou, mijn dichter
aan
met woorden
die uitgesneden liggen naast houtnerven
en waar de vloer, vastgeworteld
zijn schaduw geeft
speels mijn armen
rond jou schetst
ik weet niet of ik nog iets
zeggen wil of dat ik de bloemen verder
draag
naar buiten
de nacht vol weemoed
met wind en de onzichtbaarheid
van mijn dromen
je…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 ik tekende vogels
en werd blind
vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid…
borg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 toch komt er een straal licht door de wolken heen
de lucht is net een portret wat iets vertellen moet
donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw
het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld
wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand
onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil…
Onderhuids
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.325 Ik hou je graag vast met mijn ogen
omhels je liefdevol met een warme blik
dit gevoel is puur en nooit gelogen
dit is zo mooi…zo echt…dat voel ik
Het maakt me niks uit wie wat deed
vergeven is een kunst op zich
ik ga voortaan emotioneel gekleed
en huil onzichtbare tranen als ik in bed lig
Mijn hart staat elke dag wijd open
maar ik kan niet…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
611 tegen omgewoelde grond
grijsblauw zwelt de rivier
zou dit alles zomer zijn
klepperend geluid van kinderen
aan gindse straat
of zou het ophouden
voorbij glijden
langs de vroege ochtend
zou dit alles zomer zijn
of is het de nasmaak
van troebele zaken
diepe droom door de wind
uit haar wortel gerukt
zou dit alles zomer zijn
onzichtbaar…
Voltooid maar niet gevonden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 Een schaduw van stof en nietigheid
in gedachten
zonder een verlossende ontmoeting
of een gebaar dat de trieste sporen uitwist
van het wachten
dat ze niet meer vroeg
of wilde dragen
met haar lichaam dat alleen nog sprak
in een taal van een onzichtbare koude pijn
en een stille wanhoop van
omkerende momenten
en een wakend…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen
handen voeten
de rest onzichtbaar…
Het zicht op mezelf ben ik kwijt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 van
De mens die ooit ik zou heten,
Gedoold, gezworven heb ik hier
Mijn leven lang, ook toen ik er
Allang niet meer verbleef,
De brandende zon die salamanders
Het leven benam heeft inmiddels
Plaats gemaakt voor een alles
Overheersende nevel waar ik
Het zicht op mezelf ben kwijtgeraakt:
Zwerven doe ik hier nog steeds,
Maar onzichtbaar…
Het groene woud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Doordringend geluid van een
onzichtbare bosuil
doorbreekt een stilte.…
vaarwel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 een maagdelijk
schone partituur
zijn hart is zwaar
van verlangen
onzichtbaar
valt een haast
tastbaar schild
om hem heen
het is zijn queeste
om toondichters
in tijd en ruimte
te ontmoeten
hoe blaast hij
adem in de muziek
een levende plek in
de mensenziel
hoe doorgrondt hij
de gedachten
hoe gebaart hij die
aan het…
onverwacht bezoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
673 op onverwachte tijd en plaats onzichtbaar
voor het oog maar met een vaart nauwelijks
te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid
plat, velt daarna oude bomen, vernielt
het huis, herinnering, bekleedt alles met
zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen
knaagt rustig voort, rooft dan de kracht
knakt de wil: geen lieve moeder die hier
helpen…
Tableau van vuur en as
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 ik ken
en herkende
ze ook in
de meest
subtiele
bewegingen
het vrouwelijke
profiel in eerst
verschijnen
ook in de
gelijnde
silhouetten
kleurden zij
op de punten
die kruisten en
de omgeving in
adembenemende
extase brachten
het onzichtbare
spel voor het
mediale publiek
begrijp baar
en invoelbaar
zonder scenario
en regisseur…
lagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 voorzijde
van wat je zegt
omklem je
het draaglijk vaste
van het bestaan
strooi je
goudzand over vers
gesproken woorden
sla je steeds
dezelfde spijker
op dezelfde kop
sluit je
de ogen voor
de zon die er niet is
soms loop je
door tot
de achterzijde
verlang je
naar het heldere
de kleur en de toon
haal je
de onzichtbare…
Niet over praten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 wie je was
de moeder, de vrouw
het bevochten verleden
altijd weer suste het heden
met één vinger op gesloten lippen
ssst
waar ik speurde tussen de regels
van ongelezen bladzijden
op afstand bleef je in mijn zoektocht
maar soms was het
alsof ik iets van een fragment vond
in de spelonken van uitgevlakte dagen
die je zwijgend als onzichtbare…
beklemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 de wereld daarbuiten vertellen ze
is gevaarlijk giftig en besmettelijk
dus blijf ik veilig binnen schuilen
waar mij de muren zo benauwen
dat iets de angst verleiden moet
voor buiten het onzichtbare boze
dat mij alle dagen verlangen doet
naar het ieder bevrijdend bericht
dat er niet meer doden weer zijn
doch verdere hoop op de genezing
die…
gierig virus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 onzichtbaar reist
sneller dan razendsnel
wat ieder infecteren kan
tot ademloos de longen
ons het leven laten laten
grommend wild spugend
met wilde de holle ogen
vreet met ontblote tanden
het beest zich in ons leven
dat het gierig van ons neemt
het gekroonde virus slaat
de wereld in en om het hart
met angstige achterdocht
voor dicht…
nachtelijke reis naar Emily (4)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 in het onzichtbare
valies draagt hij
gehavend mens
geheimen mee
een masker bedekt
in het licht van de
dagen de ruïnes
de duisternis vindt in
het verborgene de
doos van Pandora
hermetisch gesloten
in de doorwaakte nacht
reist hij naar Emily
vandaag las hij haar:
'Hoop' is het gevederd iets-
Dat neerstrijkt in de ziel-…
Stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Vliesdunne flinters
omhullen en vullen
van buiten en binnen
onzichtbaar een luchtbel,
aldoor transparant.
In pastel polychroom
draaiend, bewegend
onthullen zich flinters,
zichzelve gelijkend,
aan de laborant.…
Simpel kerstgedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Rond Kerst hangt er een soort grote stille wolk
Het is er voor en door het hele wereldvolk
Het is geen mist of nevel of een witte waas
Onzichtbaar krachtig hangt het als een stille Baas
We kunnen dingen voelen, binnenkomen, stromen
Niets hoeven we ervoor te doen of ervoor te laten
niets geloven in wijzen uit het oosten
of in sterren die over…
jij schopt sterren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.514 jij schopt sterren
wapent zo glas
kubust de wereld
hebt alles gehad
schreeuwde toekomst
in schilderend heden
vervloekte het nu
in nakijkend verleden
ik gaf je mijn hand
droomde de jouwe
jij koos het pigment
in onschuldig vertrouwen
ik zag je staan
op de rede van scheiden
jankte onzichtbaar
confrontatie vermijdend
ik ben…