1728 resultaten.
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
zwijgen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
618 in angstig donkere nachten
fluit de storm in het want
kraken de masten en ra’s
roepen schorre doodsvogels
het verderf over deze wereld
de stank van de slagvelden
zingen de sirenen hun lied
van de dodelijke verleiding
de honingzoete ondergang
klinkt ’t zwakke hulpgeschrei
van d’ontheemden en vertrapten
verdrinkend in de zwarte deining…
Pesten
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
4.133 Je roep om hulp, wordt echt wel
gehoord 't gaat erom dat je de
goeie hulplijn aanboord...
Het pésten en gepest worden, hoéf
en mág je niet pikken,
kom óp voor jezelf, doe je mónd
open, pas als jij wat zegt merk je
dat ze je niet laten stíkken!…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Ik roep je naam keer op keer.
Ik hoor geen echo meer.
Er valt niets te kiezen.
Ik ga jou verliezen.
't Geruis van de wind
streelt me zacht,
verwaait de weemoed
van de eenzame nacht.
De stilte van de nacht
brengt onrust in mijn hart.
Ik loop verzonken in gedachten,
wie zal er op mij wachten ?…
Russisch/Chinees
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.474 We weten het zo goed
Maar zijn het iets verleerd
Als zij blabla zegt
Denk ik: dat is verkeerd
Dan zeg ik: blablabla
En doet zij zus en zo
Terwijl ik tadada verwacht
Roep ik wanhopig: Ho!…
Ik ben het doek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.596 Schilder mij, ik ben het doek
een broze maagd
nog leeg op wankele ezel
ik voel me doek, ik ben het doek
een dorre vrucht in wording
schilder mij in tempera
omsluier mijn naakte waarheid
met stremsel wit nog onbevlekt
ben ik het doek, jouw muze
jouw destinatie eerzame solist
ik roep je aan, het doek
je ogengloed laat transparant
penselenschachten…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt
het priemen af
terwijl witte doeken
op de steigers
het water ten afscheid deppen
tot beschildering van gemis
maar verdampen
zodra de rook is opgetrokken
neen, ik roep…
Madeliefjes tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
575 Je bent vergeten me te roepen
zodat mijn handen doelloos lijken
en mijn liefde vragend buiten staat.…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 schepen liggen
geboeid te luisteren
aan armdikke touwen
naar de wind
die fluisterend praat
tegen het speelse water
naar het roepen van de meeuwen
naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee…
Binnen-kamers
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
743 er klinkt een schreeuw
om aandacht zonder
geluid wanneer zij
deuren en ramen sluit
snakkend naar lucht,
op zoek naar het licht
liever doet zij de
gordijnen dicht,
een vlucht naar
de veilige stilte
binnen het buiten
van angstig vergeten
waar stemmen roepen,
blikken doden
en vingers wijzen
naar bomen
die krijsen...…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 jij wees
naar de hoge kerselaar
vannacht nog
toen hij zijn wilde vruchten
vallen liet
glimlachte je
‘kom je terug morgen’
en zie nu hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas…
Taalgrens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
592 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen wat alle pagina’s
beslaat uit woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
Liefdesleed.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.501 zonlicht glimt op je glazen wang
breekbaar zacht in doorschijnend wit
je lippen gesmolten en stil
wezenloze, starende ogen
die voor het laatst bewogen
je leeft nog wel, maar ook weer niet
ik denk aan vroeger en zie je niet
ik zie het leven in je ogen
die mij uit liefde bedrogen
in je roep om creatief vertier
je hartstocht kuste het…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 kunststof voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de oude fauteuil ploffen
die schuin voor de TV staat
en ik roep…
Handleiding voor telefonie
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.448 Overweeg dat iedereen brult
en roep dan mee.
Wees gewiekst, weet dit:
je praat wel hard
je gaat wel hard terwijl je woorden plukt
terwijl je zegt:
zeg ja, met mij. Hou het kort.
------------------------------------------
Uit; 'Fijne motoriek', 2005.…
Tweetonig winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 worden de ijskoude tonen verborgen
een arglistig zomers gezicht
dient warme, bekorende beelden op
façades vol venijn
hemels toneelspel
chanson zonder zuiverheid
afgestorven handen strekken zich
hulploos naar het voorgespiegelde seizoen
een hunkering naar herleven
onwetend van het slinkse masker
waarvan de winter zich bedient
het zwerk roep…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 wind ontbladerde
zong kale takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op…
bid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 bid
god kan spreken
niet mijn taal
god kan genezen
niet mijn kwaal
god is liefde
gevoeld nee nooit
god is vrede
in ’t land van ooit
god, ik ken je
niet als held
god, waar ben je
waar in ’t veld
god, ik brom je
je dagen geteld
god, ik smeek je
stuur je zoon
god, ik roep
met luide toon
“maranatha”
zonder hoon
god, zo leven…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 beest in de boom de buit voor
de geest die geneest in de inktzwarte nacht
die de uitgezette lijnen luid loslaat
in de lucht van de kamer van het meisje
dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken volgt
de roep…
Het Zoete Zingen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
727 de weidse bollenvelden
Waar stro nu ligt als goudgeel winterdek
Groeit straks beton in plaats van zomerbed
De heg is afgeschoren tot de grond
En naast de slootjes tussen stoppelriet
Zie ik dat wilg na wilg zijn kop verliest
Opeens zie ik een kind, het lacht en zwaait
Het kent nog geen malheur, dat maakt me blij
Ik loop naar buiten, roep…
Mijn pen en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 De korrels roepen: heb plezier
plant een zaadje, schilder de tijd.
Heb erg in de tonen en noten
bij deuntjes die repeteren
herken je de instrumenten
laat niets het geheel om zeep helpen.
Beelden, niets is zo wonderlijk
bomen worden heldere sterren
kledingstukken ademen en leven
ze blijven ook naar mij kijken.…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 Maar zien ook mos in het gazon, een stille roep
dat zachte handen eerst daar werken.
De wachttijd is van korte duur
ook ik sta op in 't lengend licht
dat groei en bloei ontspringen doet.
De eerste klus met zachte hand,
wordt na de vorst, ter hand genomen.…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Kale takken, kruinen zwiepen, kraken,
hier raast de Wilde Jacht;
uilen roepen, honden huilen,
in de diepe winternacht.
Doof de vuren, omarm het duister,
hoor het voorouderlijk gefluister,
luister naar hun wijze raad:
Hoe zwart ook het heden,
hef de hoorn en deel de mede,
drink, op de zon die komen gaat.
Wassail!…
Zoom-in/ deze dagen 8
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
467 We zoomen in om voor de klas te staan
Voor een vergadering
Voor 't dansen in je uppie
Een jogazoom is er voor een juppie
Ook meditatiezoomen al alone
Op de bank zit je dan gewoon in je home
We zoomen in voor lezingen en musiceren
Hoe dit bevalt en of we daar een halt
in roepen..willen keren,
Of laten we het zoomen ons beheren
Het is wel lekker…
Figuurlijke bokswedstrijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
457 nu weer
boeren boos
op minister
vrezen straks
melkloze koe
campinghouders alvorens
boos op
boeren kapen
klanten weg
roepen hard
BOE
hooligans knokken
graag met
ME
nare toestanden
in de
stad achter
Duin en
zee
groepjes viruswaanzinmensen
eisen STOP
anderhalve meter
virologen vrezen
nieuwe uitbraak…
Liefste
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
397 En mocht morgen de kloof
van afstand en zwijgen ons weer scheiden,
onbegrip en onmacht ons weer
op ons eigen eilandje laten lijden;
dan roepen we als brug
de liefde van vannacht weer terug.…
Misdadige roeiboottocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 lieve dierenvrienden
reis denkbeeldig
mee
op naar
Reeuwijkse Plassen
fascinerend minder
gigantisch als
oceaan en
zee
een huichelachtige
eendenjager terstond
een lokeend
krijgt een
koord rondom
enkels naast
hem een
luid blaffende
hond
zeer onschuldig
moet hij
de zwevende
vrije eenden
roepen enwel
een tocht
naar de
dood…
Jongensdromen [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Mannen blijven jongens, bange jongens
Met een vragend gezicht pak je hen
bij hun dikke vinger
Die is gauw geknakt
Maar soms gaan ze teveel op in hun spel
Dan slapen ze slecht en schrikken ze
wakker uit de dromen waarin ze oefenen
wat ze van plan zijn
Overdag kan er geen lachje af
Ze zijn druk of afwezig
en bij het weggaan roepen ze
dat…
Spiegeltje aan de wand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 De wereld weerspiegelt alles
van iedereen, maar gelukkig
zien we er maar weinig van
Behalve helaas de koningin
die elke dag aan schoonheid wint
Maar jonge mannen zien dat niet
Zij roepen: de prinses
is mooier - hun fantasie
van dagelijks genot, een droom
om zonder moeite koning te worden
Dus vertrouwt Helena zichzelf niet
Ze kijkt in…