1394 resultaten.
Che?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
863 op een stalen ros gezeten
met achterlating van alles
wat niet vast gehangen
slechts ballast kan zijn
door de jaren van jeugd
blik op oneindig in het hart
de wetenschap van morgen
dorpen rondom armoede
met stof op het bord
eenzame gitaren snaren
over melancholie en rust
die berust in de ondergang
van stukjes vlees en bot
de onaanraakbaren…
Nog maar twee weken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 blind
naar jaren, maanden en weken
nagels, niet gelakt, spitten
en draaien om en om
het voelt en voelt en voelt
ja het voelt als bijna niets
geen tijd meer te verliezen
om driehoekjes te plakken
iets meer pit in de pritt
verdorie, waar is die blauwe pen
hij schrijft zo soepel
alsof letters lijken te dansen
het past zo mooi bij dat rose…
de Vlinder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
775 Daar midden op een witte roos
zat een wezentje zo teer en broos,
het had een lijfje rank en klein
de vleugeltjes als kristal zo fijn
en wat een wonderlijk schouwspel bood
zij waren als karneool zo rood
en daar als agaat een rand omheen
het leek werkelijk een edelsteen.…
Parkzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
402 de kinderen in het park
kijken met eendenogen
naar de uitgestrekte vijver
terwijl ik vruchteloos delf
in de akkers van mijn geest
naar onwillige woorden
de waanzinnige bomen
ruizen vogelgesprekken
tot in het moerasachtige gras
een blauwzwarte man
een rosse vrouw in roze gekleed
(zelfs ik kan dit niet bedenken)
een wandelende grasmus…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 te laten
vergeven en vergeef mee
meet de lengtes in gelijke zeemijlen
wee
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie haar niet meer
als verborgen roos…
Wimpers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 weer bloeien
de klimop ontvlucht en wil stoeien
een rode kater paradeert gewichtig
in de stilte
een merel verslaafd aan zwart
nestelt in mijn buurt
een lijster komt nieuwsgierig
loeren aan de achterdeur
meesjes dartelen in de hoge spar
de vele regen schonk kringetjes
aan de rozen
ik knip wat rododendrons
in de knop
een donkerrode roos…
Kleurige herinneringen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 Een roos staat nog in bloei
en hier en daar herinnert
een gele plant nog aan zomer
tijden gaan door en seizoenen
volgen in gestaag tempo op
in jaarlijks wederkeren.
Het stervend groen kleurt
koortsig rood en geel
voordat bladeren ter aarde vleien.…
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 mocht toch de begeerte vertragen
doordat van de roos de doorn slechts rest,
de magie van hartstocht verraden,
schroom niet, strek de vleugels oost west.…
Het is maar hoe je 't bekijkt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Is een viooltje minder kleurrijk
dan een lelie of een roos.
Is 'ouderwets' wat uit de mode,
niet meer hip, dus waardeloos.
Heeft een prins een mooier leven
dan een bakker of een boer.
Is een man die niet wil vechten
minder of nu net meer stoer.
Is een film aangenamer
dan het lezen van een boek.…
Decoratief prikkeldraad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
839 Als een blad aan de boom, in geval
van jou, liever aan de roos
ben jij van aangenaam lief
tot zeer naar, stekelig geworden
Doornig en bits, irritant
vervelend. Onterecht boos
Wanneer ga jij nou eens inzien dat
leven niet sec leven is?…
Pijn...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Nachtelijke roos, die geen dag sieren kan
Enkel in bitterheid geurt
het frisse water met alsem besmeurt
verhitte zenuwbanen ontvouwen Satans plan
walm van puin over het doodse veen
bevende vingers betasten het moeras
kwaad doortrokken halmen beemdgras
wazig zicht van tranen en geween
tijd versnelt tot eeuwig duren
moe getergd, de hoop vergeten…
HERPEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Er waait een heerlijk windje door het bos
Als ik probeer gedachten weer te geven
Omtrent -hoe kan het anders- dood en leven
Te midden van de varens en het mos
Het huis ligt zes mijl van het plaatsje Oss
In stilte is het dat de bladeren beven
Om dennen is het dat libellen zweven
En ook een wit, gevleugeld, sierlijk ros
Toch heerst er droefenis…
Macro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Jouw lichaam gevangen
door de weerspiegeling in mijn lens
ontwaak jij langzaam jouw ogen
zoals een roos vertraagd opent.
Jouw contouren gedetailleerd
belicht door de eerste zonnestralen
via een kier van het gordijn
die jou het contrast biedt.…
Beeltenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 Roos met doornen, duizend-
schoon.…
In één droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Koud zijn mijn gedroomde dromen
die als vier seizoenen in één bui uitbarsten
met het wispelturige karakter van haar aard
voelt de intentie als een geopende roos.…
langs wulpse heuvels
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.714 geven, sloegen
alle zinnen in hem dood
ze schaterden
hun lachjes klaterden
in de ruimte die hij koos
ze vlogen zonder vleugels
streelden schaamteloos het
hete lijf langs wulpse heuvels
hij was ontzet en boos
wilde dat zijn woorden
ook de hemel toebehoorden
de poorten zijn gesloten
pas als de lezer heeft besloten zal
zijn tekst de roos…
Het blijft bestaan
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
629 Na al die jaren een doorleefd geluid
dat steevast in ons stadslied klinkt,
hoewel de weergave verandert
is het refrein nog altijd behouden
het aloude getingel
van de Haagse trams
Oh oh Den Haag
ook de zomeravonden
waar de duinen dubbel rosé kleuren
haar warmte nog steeds rondwaart
van pril liefdesgeluk tot ademloos
vallende sterren…
De buitenroos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
425 Die buiten gebaande wegen
Zonder zorgende mensenhand
Tot wasdom kwam,
Tussen distels en stekels
Haar pure schoonheid toont,
Is weliswaar ver te zoeken -
Maar het zoeken loont
Als nooit te voren,
Haar onovertroffen schoonheid is
Voor eeuwig in mijn hart geborgen,
En telkens als ik haar daar zie
Word ik opnieuw geboren…
nýja lagið (nieuw liedje)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 de fatale Bliksemschichten
als Speren wachtend op ’n Rij
de slapende Engelen van Týr
als zij ontsnapten aan hun Dromen
was ’t ‘endalok guðs’ Nabij
als zij de schromelijke Liefde verlieten
’t Bloed voelden stromen en waadden
in de Rivieren als Aderen
door Moeder Aarde haar Huid
uit de Bergen als haar Borsten
de Daden van ’n luid Verlangen…
Voorspel der Olympiade
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
370 Ik zie het voor me
dit vochtig ritueel
in de ochtend
hoe een haastige
vrouwenhand
het zadeldek
inderhaast gereed
maakt voor de jacht
naar haar witte ridder
op zijn stalen ros
met engelgeduld
wachtend op haar komst
*
Mijn ogen werden vochtig
bij het lezen van het
druipnatte druivenvers
in eldoradische sferen
werden haar…
Verhuisdoos
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.853 fouten en geluk
Vergaarbak van wat je mocht beleven
Bevat wat heel is en wat stuk
Herinnering voor lang of even
Vol lief en leed of een van twee
Van wat je kreeg of hebt gegeven
Je draagt hem overal met je mee
Verhuisdoos, spiegel vol gedachten
Van waardevol tot waardeloos
Die levenslang op je zal wachten
Vol missers en of schoten in de roos…
Onware Liefde
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.739 bijna een jaar,
sinds het sprookje begon,
verblind door liefde,
levend op een rose wolk,
dag na dag,
week na week,
de liefde leek eindeloos,
maar uiteindelijk liet je me toch in de steek.
zonder reden,
kapot was ik ervan,
tranen vloeiden dag en nacht,
nu zie ik je was het niet waard,
ik heb te lang op je gewacht.…
Als doornen vallen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.576 uitgedroogd de strijd
z’n laatste druppel was gedronken
gebroken gleed hij ‘over de rand’
door toedoen van ’n mensenhand
die hij z’n leven had geschonken
Zijn bestaan was snel vervlogen
doch in herinnering bleef hij sterk
- wel volbloeid maar niet vergaan -
als beeltenis van de liefde staan
en als voorbeeld van God’s werk
lang na de roos…
rozen ontsprongen?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.234 rode rozen zomaar
vielen op de mat
hoort de postman
zingt weg
Ik geef je
’n roosje mijn Roosje
Conny Vandenbosch
Negentien zus en zoveel
Alles vergeelt gaat dood
Alleen de klank
Die blijft
Weisst du die Rose,
die Du mir gegeben?…
Gewijde priester
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.416 priester
alle offers reeds geplengd
kind nog bijna
donkre wimpers
op rode wangen
krullend haar
op `t voorhoofd
en naast zijn oren
de kunstig geknipte
lijn van zijn kapsel
Prins op het blauwe
paard van wilde
en verwarde dromen
boven alles
wereldveroveraar
zonder schromen
tot hij als afgeworpen
berijder kermt onder zijn ros…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 vroegrijpe jasmijn drapeert zich elegant
rond een wild tegenstribbelende wingerd
wordt er echter subiet weer afgeslingerd
door een klimlustige roos met zwarte band
maagden klimmen dartel in palmen
juffertjes verschuilen zich in ’t groen
lonken naar het ontluikende seizoen
terwijl ze meewuiven met de halmen
maar als het botert tussen alle…
Spelwijziging
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
597 't Was liefde op een allereerst gezicht
en impulsief was in de roos geschoten.
Het werd een motecht: trouwen was verplicht.
Hij dacht: 'Het moet; ik heb gewoon geen keus.'
- En zo werd deze vrouw z'n echtgenote.
Biljarten deed-ie niet. Hij had geen keus.…
Kut of kleur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
635 noch een schoon en zuiver geweten
kleur bepaalt vandaag hoe hoog de rang
kwaliteit wordt sporadisch gemeten
bagage al jaren niet als eis gesteld
maakt van eigenmaken geen noodweer
het enige dat nu in de top nog telt
is een vagina en een kleurtje meer
'n politiechef heeft minstens één borst
een zachtbruine tint geeft overgewicht
stem je rose…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
857 toch een vlaag van puur purperrood
over verspreide paden door onzichtbaarheid
opdat geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid
ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht
en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht
waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken
hoe duid ik jou, in vredesnaam, dat mijn rozen naar rose…
Laat me...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.246 Laat me weer eens voelen
hoe het is verliefd te zijn
breng weer eens rozen voor me mee
of een fles rosé of witte wijn
Laat me nog eenmaal voelen
hoe het is om jong te zijn
neem me mee terug in de tijd
naar ons bankje op het plein
Laat ons nog eens samen kijken
naar de sterren en de maan
het zand voelen op ons lichaam
voordat we de deur…