Alle inzendingen over schemering

1518 resultaten.

Sorteren op:

Veilig in mijn bos

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
de wind zacht fluisterend door mijn haar de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen blijf ik daar nog even in de schemer…

Hetzelfde lot

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.082
Toen de schemering de mensen naar binnen riep en het licht gebroken deze dag verliet, opende ik met groeiend verlangen de deur die een toegang tot het onwaarneembare schiep.…
Chadia3 februari 2004Lees meer >

Hoe de nacht te beginnen

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.117
laat het warm zijn schemerig en stil alles gezegd niets meer verwacht pleisters gelegd op alle wonden morgen pas na de nacht betreed het land van melk en honing schuif voor het binnengaan nog even het gordijn opzij maak met tedere vingers tranen op het raam en groet de maan en sterren die van de hemel zingen spring in zachte veren…

Kriebels

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Jij bent mijn eerste kievitsei en kwikstaart over mijn palet ik vind je in de lentewei en in mijn winterbed Ik voel je gloeien in de nacht zie flanel en zijden kant in het schemer fluistert pracht en alles in mij brandt Al is de morgen nog zo pril jij bent er vroeger dan de zon vredig adem je de wereld stil en ik nip uit jouw frisse bron…

Berenklauw in blauw

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 794
oevers met wallen bruin van d`r gezemel in purper schijn van zonnehemel haar dorre klauwen in gebed De brandewijn is al verdampt toch blijft vergane glorie wenken ze prevelt zonder na te denken geheest accent, bekroond en stram Ze dompelt polsslag in het blauw laat daar haar slinken verder rijpen zonder het helder te begrijpen In schemering…
WOLF3 september 2005Lees meer >

Melancholie

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 918
avond ademt zwoelte tot dampen krekels smeken een melodisch gebed dat gevat in ‘n aromatisch bouquet verglijdt om gittering te beklampen maanstof sprankelt mystiek in het meer dat – wiegend in loverbedding - gesust in de omarming van leliën rust en mijmering drijft in de atmosfeer de maagdelijke nacht hult zich verlegen in bloesems van schemer…
sacrajewa28 augustus 2005Lees meer >

Nacht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 952
Halve sikkel, helder, avondvolle maan schemering neemt ruimte, ademt donker lucht zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan zie de bomenrand, het einde van het bos boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd want de oogst is binnen, alles net op tijd ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…

De lipbloemige

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Schrijf vandaag zeg jij over de naaktzadige de blauwe lipbloemige de afdruk van geuren het gezicht dat ontroerd over hoe mijn handen jou ontdekken het blote spelen in de schemering hoe gulzig je uit mij eet en jij zingt in mijn slaap Schrijf vandaag zeg jij hoe we vochtig liggen te zoenen strelen hijgen bijten in eenzelfde blindheid…
Irmgard20 oktober 2005Lees meer >

de werkvrouw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
vaak zie ik de werkvrouw schreien wenend komt zij de kade af ik sta dan voor het venster wend dan dra mijn ogen af zie haar het werkhuis binnen gaan met een droef en rood gezicht zie haar te moede ruste staan in het schemer avondlicht hoe boent zij niet de boenwas poetst zij koper, haalt de kachel leeg slaat met kracht de loper eerdat…
erik17 januari 2006Lees meer >

VOORJAARSVERWACHTING

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.395
Wat zijn ze schoon, de schemerige dagen Die niet meer grijs en nog niet paarlemoer Zijn durven, alsof er een lichtschijn voer Door een groot ademen, dat met zijn vlagen Van ijle blankte langs ons henenstrijkt, En even staat en langzaam witter wordt, En dat een bal en een geschitter wordt En ’t effen grijs doet glinsteren, - en wijkt.…

Met donker afgevlakt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 400
ik heb de wolken niet geschoren dat deed de wind in onderkanten plat met donker afgevlakt mijn macht reikt niet over dag en nacht weet van de schemering was al vroeg het kind van iedere rekening speelde tussen zwart en wit wist van geen wijken grijzen zag ik niet zij hadden geen gezicht het naamloos land van gaan en komen voedde…
wil melker2 september 2016Lees meer >

Het park

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 725
er hangt een lachbui boven een vergeten regenjas vol verstild verlangen naar een zilveren meisjeslach kinderen spelen tikkertje in het park, de schemering voorbij tot zij roodgeblost berispt door tijd en moeder heerlijk slapen gaan vader leest een sprookje voor over wat er ooit eens was door het open raam waait een koele zomerbries…
Eric Martens27 augustus 2007Lees meer >

mystiek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
van verre ten hemel rijzend het einddoel van de pelgrim die onder in de stille reus schamele heilige resten aanbad engelen van de kerk daarboven die met hun zachte glimlach de oude mystiek beschermden tegen barbaarse granaatscherven in de hoge gewelven is de schemer speelt het orgel een tere fantasie daaronder fluisteren kleine mensen…

lof der traagheid (voor H.H.)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
rode raamluiken schemeren door de kale bomen een hond blaft achter de deur door de hoge ramen valt het licht op twee rode uien en een kruik met een mesje krabt hij een laagje van de verf weg de poes op een keukenstoel tilt traag één ooglid op hij struint wat door de tuin en kijkt naar een boom, de gevel, de lucht de zintuigen geopend…
j.bakx20 april 2009Lees meer >

vage angst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
in deze schemerige bossen waar de geest van ‘t verleden zelfs huist in de ruwe schors van eeuwenoude statige eiken wind raast in de toppen verschuilt zich ruisend in ‘t eeuwige groen van statige bemoste sparren zwijnen spoken hier rond zwart smakkend knorrend elke geest vlucht jammerend tijdens hun nachtelijk maal in de morgen resten…

behalve de chaos

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 803
er zijn kamers dicht bij jou, zoals eilanden in woorden gezichten en kalenders en de ontdekking van schemer, wachters in een wieg rondgezonden omdat het sterven geen witte kant bedekt en eeuwige bloemen niet aan passiebomen groeien niet op maandag en langs voetstappen van de aarde maar in poëtische regenvlagen; het vruchtwater…

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar om de wanhoop van de dingen ik staar voorbij bomen op de weg en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos om de schemering valt zich in schaamte nestelt en in nog meer zand in mijn ogen ik zie vreemde witte vogels vliegen doorheen verlangen en de waarachtigheid van de nacht ze leggen…

Avondgroet

hartenkreet
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 756
Ik zie de schemering en ook de avondgloed, bewonder de kleurschakeringen in overvloed. Ik voel de zachtheid van de lucht nog voor ik mijn droomwereld in vlucht. Ik hoor elk geluidje, het gesjirp van de krekel, het gezoem van een mug, het gefladder van de vleermuis in de tuin rond mijn huis.…

Uitgeleende tijd, (Haiku’s)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
Dag en dauw laaft zich in het schemer vol duister, absorbeert schaduw. Groots en wreed de mens onvoorspelbaar grillig lot, z’n grootste dwingeland. Slepend teloorgang volmaakte zinneloosheid, van uitgeleende tijd. In aardse spasme ruist de zilte branding na, in dwingend orgasme.…
pama18 juli 2010Lees meer >

Bedwelmend ?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
Spreekt hij de mythische voorspelling uit, steekt al zijn geuren in het verlangen van een bedwelmende wijs, te ontwaken in de schemer van symbolen, zwervend door het minnespel van drank en spijs aan de tafel van het paradijs aangeschoven tot hij mij de lust en blinde ogen sluit. “Reizen door de liefde is een onmetelijke Odyssee.”…
pama10 maart 2011Lees meer >

het olifantenfeest

hartenkreet
2.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.870
feestgebeuren De ene olifant werd vijfentwintig jaar Dit wordt feesten reken maar Ze stonden op hun achterpoten te swingen Alle andere olifanten gingen liedjes zingen Er werden smakelijke hapjes geserveerd Ze mochten smakken dat hadden ze geleerd Het werd als maar later Ze dronken limonade dus ze kregen geen kater Kwam na het vallen van de schemering…

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Traag breekt schemer door ochtendnevel hemel kleurt reeds rood in morgenlicht steeds duidelijker tekenen zich contouren vormt zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van…

Het vuurgevecht

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 522
en al wat er in onmin leeft verdwijnt in vuren armen De driften worden drooggelegd De hitte danst haar vuurgevecht zonder zich te warmen Het dansen om de hete brei van zuiver as tot dood getij komt nu met rasse schreden Als Prometheus zijn zin verlegt, totaal zijn strijd heeft opgezegd wordt Tantalus verleden Kunstwerk: ' Schemering…

Ronding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
soms zie ik in je ogen de schemerende einder als grens van het heelal waarachter woorden vallen al mateloos matig in getal traag verdampend in een onzichtbare meander en kennelijk onlogisch slingerend rijgend; de vlakke echo spiegelend van wie dan ook of jij, de ander op de schouw tikt de pendule weer de herinnering uit jonge jaren…

onder dak

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
midden op de dag waren we onverwacht onder dak ergens in ons leven in het kruis dat schemerend over het patroon vloertegels sluit teken van geloof warm licht zonneveren in het schip stoelen op paden aan een straat recht ontvangen genade je hand wandelt even over een rij kaarsen waaraan donzen vlammen ontspringen voor bescherming…

Souvenir

gedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 6.587
De lange gangen Vol schemering en half-gedoofde stappen Doorsnijden hersenen en huis, behangen Met kille doeken en met lampenkappen. Het zolderraam dat oorverdovend beeft Wanneer een vrachtauto passeert, ziet uit Op een verlaten park.…

Raven en zwanen

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
hebben verlaten met het geluid van dode boeken ontmoedigd op weg naar de zon in hun duistervlucht over de meren waar zwanen dromen over dronkenschap en het lied dat hier weemoedig klinkt als ik weer terug keer naar de kelder terwijl de meid het zolderraam opent bedenk ik mij, deze keer helder hoe het afscheid bij me is in de zilte schemering…

Uiterlijke vertoningen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
In de avond als de dag mijn valscherm heeft doorbroken en lijnen staan gespannen op de kaken van mijn zegel, boogt mijn woordenschat langs het kruisen van dag naar schemer Hoe trouw mijn moed me ook terzijde staat, laat ik ver mijn nagelriemen zinken in de palm van het vijfzijdig blad dat als een perfectionist aan me hangt, het leest mijn stil…
elze27 juli 2015Lees meer >

Slapende kamer.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 862
Door 't rietgordijn, dat in de kamercel Gevangen houdt warmgouden schemering, Zwevende en bevende als een goudkapel, Verdwaalde een zonvonk, uit een kamerding - Kristal of koper - toverende een wel Van kleurenvreugde en stralenflonkering.…

De weggaanden

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.961
Er was geen enkele schemering van bewegen, geen ijl gerucht, geen lichte fluisternis. De kamerdeur was door één aangelaten, ik zag een uiterst dunne lijn van licht dat gedempt geelde op het trapportaal. Dan – tussen ademhaal en ademhaal – of twee onzichtbren een vertrek verlaten, ging de deur tweemaal even open-dicht.…