1518 resultaten.
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer…
Hetzelfde lot
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
5.082 Toen de schemering de mensen naar binnen riep
en het licht gebroken deze dag verliet,
opende ik met groeiend verlangen de deur
die een toegang tot het onwaarneembare schiep.…
Hoe de nacht te beginnen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 laat het warm zijn
schemerig en stil
alles gezegd
niets meer verwacht
pleisters gelegd op alle wonden
morgen pas na de nacht
betreed het land van melk en honing
schuif voor het binnengaan
nog even het gordijn opzij
maak met tedere vingers
tranen op het raam
en groet de maan en sterren
die van de hemel zingen
spring in zachte veren…
Kriebels
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.482 Jij bent mijn eerste kievitsei
en kwikstaart over mijn palet
ik vind je in de lentewei
en in mijn winterbed
Ik voel je gloeien in de nacht
zie flanel en zijden kant
in het schemer fluistert pracht
en alles in mij brandt
Al is de morgen nog zo pril
jij bent er vroeger dan de zon
vredig adem je de wereld stil
en ik nip uit jouw frisse bron…
Berenklauw in blauw
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
794 oevers met
wallen bruin van d`r gezemel
in purper schijn van zonnehemel
haar dorre klauwen in gebed
De brandewijn is al verdampt
toch blijft vergane glorie wenken
ze prevelt zonder na te denken
geheest accent, bekroond en stram
Ze dompelt polsslag in het blauw
laat daar haar slinken verder rijpen
zonder het helder te begrijpen
In schemering…
Melancholie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
918 avond ademt zwoelte tot dampen
krekels smeken een melodisch gebed
dat gevat in ‘n aromatisch bouquet
verglijdt om gittering te beklampen
maanstof sprankelt mystiek in het meer
dat – wiegend in loverbedding - gesust
in de omarming van leliën rust
en mijmering drijft in de atmosfeer
de maagdelijke nacht hult zich verlegen
in bloesems van schemer…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 Halve sikkel, helder, avondvolle maan
schemering neemt ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…
De lipbloemige
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.329 Schrijf vandaag zeg jij
over de naaktzadige
de blauwe lipbloemige
de afdruk van geuren
het gezicht dat ontroerd
over hoe mijn handen jou ontdekken
het blote spelen in de schemering
hoe gulzig je uit mij eet
en jij zingt in mijn slaap
Schrijf vandaag zeg jij
hoe we vochtig liggen te zoenen
strelen hijgen bijten
in eenzelfde blindheid…
de werkvrouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 vaak zie ik de werkvrouw schreien
wenend komt zij de kade af
ik sta dan voor het venster
wend dan dra mijn ogen af
zie haar het werkhuis binnen gaan
met een droef en rood gezicht
zie haar te moede ruste staan
in het schemer avondlicht
hoe boent zij niet de boenwas
poetst zij koper, haalt de kachel leeg
slaat met kracht de loper
eerdat…
VOORJAARSVERWACHTING
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.395 Wat zijn ze schoon, de schemerige dagen
Die niet meer grijs en nog niet paarlemoer
Zijn durven, alsof er een lichtschijn voer
Door een groot ademen, dat met zijn vlagen
Van ijle blankte langs ons henenstrijkt,
En even staat en langzaam witter wordt,
En dat een bal en een geschitter wordt
En ’t effen grijs doet glinsteren, - en wijkt.…
Met donker afgevlakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
400 ik heb de wolken
niet geschoren
dat deed de wind
in onderkanten plat
met donker afgevlakt
mijn macht reikt niet
over dag en nacht
weet van de schemering
was al vroeg het kind
van iedere rekening
speelde tussen
zwart en wit
wist van geen wijken
grijzen zag ik niet
zij hadden geen gezicht
het naamloos land
van gaan en komen
voedde…
Het park
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
725 er hangt een lachbui boven
een vergeten regenjas
vol verstild verlangen naar
een zilveren meisjeslach
kinderen spelen
tikkertje in het park, de
schemering voorbij
tot zij roodgeblost
berispt door tijd en moeder
heerlijk slapen gaan
vader leest een sprookje voor
over wat er ooit eens was
door het open raam
waait een koele zomerbries…
mystiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 van verre ten hemel rijzend
het einddoel van de pelgrim
die onder in de stille reus
schamele heilige resten aanbad
engelen van de kerk daarboven
die met hun zachte glimlach
de oude mystiek beschermden
tegen barbaarse granaatscherven
in de hoge gewelven is de schemer
speelt het orgel een tere fantasie
daaronder fluisteren kleine mensen…
lof der traagheid (voor H.H.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 rode raamluiken schemeren door de kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en een kruik
met een mesje krabt hij een laagje van de verf weg
de poes op een keukenstoel tilt traag één ooglid op
hij struint wat door de tuin en kijkt
naar een boom, de gevel, de lucht
de zintuigen geopend…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 in deze schemerige bossen
waar de geest van ‘t verleden
zelfs huist in de ruwe schors
van eeuwenoude statige eiken
wind raast in de toppen
verschuilt zich ruisend
in ‘t eeuwige groen van
statige bemoste sparren
zwijnen spoken hier rond
zwart smakkend knorrend
elke geest vlucht jammerend
tijdens hun nachtelijk maal
in de morgen resten…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 er zijn kamers
dicht bij jou, zoals eilanden
in woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen…
Avondgroet
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
756 Ik zie de schemering en ook de avondgloed,
bewonder de kleurschakeringen in overvloed.
Ik voel de zachtheid van de lucht
nog voor ik mijn droomwereld in vlucht.
Ik hoor elk geluidje,
het gesjirp van de krekel,
het gezoem van een mug,
het gefladder van de vleermuis
in de tuin rond mijn huis.…
Uitgeleende tijd, (Haiku’s)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
485 Dag en dauw laaft zich
in het schemer vol duister,
absorbeert schaduw.
Groots en wreed de mens
onvoorspelbaar grillig lot,
z’n grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid,
van uitgeleende tijd.
In aardse spasme
ruist de zilte branding na,
in dwingend orgasme.…
Bedwelmend ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
575 Spreekt hij de mythische voorspelling
uit, steekt al zijn geuren in het verlangen
van een bedwelmende wijs, te ontwaken
in de schemer van symbolen, zwervend
door het minnespel van drank en spijs aan
de tafel van het paradijs aangeschoven
tot hij mij de lust en blinde ogen sluit.
“Reizen door de liefde is een
onmetelijke Odyssee.”…
het olifantenfeest
hartenkreet
2.4 met 32 stemmen
3.870 feestgebeuren
De ene olifant werd vijfentwintig jaar
Dit wordt feesten reken maar
Ze stonden op hun achterpoten te swingen
Alle andere olifanten gingen liedjes zingen
Er werden smakelijke hapjes geserveerd
Ze mochten smakken dat hadden ze geleerd
Het werd als maar later
Ze dronken limonade dus ze kregen geen kater
Kwam na het vallen van de schemering…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Traag breekt schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van…
Het vuurgevecht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
522 en al wat er in onmin leeft
verdwijnt in vuren armen
De driften worden drooggelegd
De hitte danst haar vuurgevecht
zonder zich te warmen
Het dansen om de hete brei
van zuiver as tot dood getij
komt nu met rasse schreden
Als Prometheus zijn zin verlegt,
totaal zijn strijd heeft opgezegd
wordt Tantalus verleden
Kunstwerk: ' Schemering…
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 soms zie ik in je ogen
de schemerende einder
als grens van het heelal
waarachter woorden vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren…
onder dak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 midden op de dag waren
we onverwacht onder dak
ergens in ons leven
in het kruis dat schemerend
over het patroon vloertegels sluit
teken van geloof
warm licht
zonneveren in het schip
stoelen op paden
aan een straat
recht ontvangen genade
je hand wandelt even
over een rij kaarsen
waaraan donzen vlammen
ontspringen
voor bescherming…
Souvenir
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.587 De lange gangen
Vol schemering en half-gedoofde stappen
Doorsnijden hersenen en huis, behangen
Met kille doeken en met lampenkappen.
Het zolderraam dat oorverdovend beeft
Wanneer een vrachtauto passeert, ziet uit
Op een verlaten park.…
Raven en zwanen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 hebben verlaten
met het geluid van dode boeken
ontmoedigd op weg naar de zon
in hun duistervlucht over de meren
waar zwanen dromen over dronkenschap
en het lied dat hier weemoedig klinkt
als ik weer terug keer naar de kelder
terwijl de meid het zolderraam opent
bedenk ik mij, deze keer helder
hoe het afscheid bij me is
in de zilte schemering…
Uiterlijke vertoningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 In de avond als de dag mijn valscherm
heeft doorbroken en lijnen staan gespannen
op de kaken van mijn zegel, boogt mijn
woordenschat langs het kruisen van dag naar schemer
Hoe trouw mijn moed me ook terzijde staat, laat
ik ver mijn nagelriemen zinken in de palm van het
vijfzijdig blad dat als een perfectionist aan me hangt, het
leest mijn stil…
Slapende kamer.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
862 Door 't rietgordijn, dat in de kamercel
Gevangen houdt warmgouden schemering,
Zwevende en bevende als een goudkapel,
Verdwaalde een zonvonk, uit een kamerding
- Kristal of koper - toverende een wel
Van kleurenvreugde en stralenflonkering.…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.961 Er was geen enkele schemering van bewegen,
geen ijl gerucht, geen lichte fluisternis.
De kamerdeur was door één aangelaten,
ik zag een uiterst dunne lijn van licht
dat gedempt geelde op het trapportaal.
Dan – tussen ademhaal en ademhaal –
of twee onzichtbren een vertrek verlaten,
ging de deur tweemaal even open-dicht.…