Alle inzendingen over schouders

1857 resultaten.

Sorteren op:

NIETS MEER HETZELFDE

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.339
Je ziet weer hoe je danste en huppelde aan de hand van je ouders hoe je moeder liedjes voor je zong, en hoe je zat op je vader zijn schouders. Hoe je samen "mens erger je niet" speelde en ze jou altijd lieten winnen en dat je na een gemaakte fout altijd weer opnieuw wilde beginnen.…
Moeke29 december 2004Lees meer >

Vruchthuid

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 775
Haar schouders dragen eenzaamheid stap voor stap naar buiten handen zoeken in gestikte zakken ooit gevuld met haar hand in de mijne vinden gekromde vingers een tamme kastanje geraapt tijdens die laatste boswandeling goed tegen reuma zei je nog terwijl kleine deukjes in de schil haar glans juist versterkten een schuchtere lach…
metha30 september 2008Lees meer >

Achter de maskers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 11
De stoet flaneert langs een wit laken dat over de schouder van een waker hangt. Het geroezemoes slaakt een diepe zucht, wanneer er naar wat stilte wordt verlangd. Het uitbundig vertier zoekt zijn finale, in het midden sterft een doffe knal. De stad hervindt haar verloren adem, nu ze statig uit het rumoer herrijst.…
Wijnand Raben20 november 2026Lees meer >

Maria van Magdala

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 883
maagd dat zijn jullie woorden waarom mijn naam verguizen door mijn lange haren die zijn tranen drogen door mijn lippen die voeten kusten of zelfs de nardusmirre waarmee ik balsemde Noem mij gewoon Maria zonder de steen voor mijn voeten te gooien die jullie ooit zelf toegeworpen is laat mij mijn pad volgen het hoofd fier op sterke schouders…
Ibunda19 februari 2006Lees meer >

Iets als een sonnet

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 723
Wanneer word ik van de pijn bevrijd die sinds jaren op mijn schouders rust wanneer wordt mijn geweten gesust en raak ik weg van eenzaamheid. Hoe weet ik of na zo'n lange tijd jij niet al iemand anders kust onze liefde niet al is geblust of raak ik je nu zelfs voorgoed kwijt.…

Ik werd geboren

gedicht
3.6 met 89 stemmen aantal keer bekeken 35.705
Het begon te regenen en hij sprong naar beneden, holde weg om te schuilen, riep nog over zijn schouder: 'Wees gelukkig! Wees maar gelukkig!' De zon verscheen, maar er klom niemand meer naar boven.…

Rozenmond ligt languit in haar bad

gedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 10.092
Zij draait de mengkranen open, duwt het hefboompje omhoog en laat het nog uren en uren regenen op haar schouders, op haar zo mooie hoofd. ------------------------------------ uit: 'Het ontbrokene', 1990.…
Hans Faverey17 september 2026Lees meer >

GEBOORTE COLLEGE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Socrates’ moeder meent het oprecht Tuesdays with Morrie zegt vader Tijd Kijk, zegt hij, vertederd, ze heeft hem nu Al op haar schouder, de kleine vogel met Telkens zijn vraag wat als je nu zou sterven…

Kille regen

poëzie
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.395
Ik zou wel, berustend, willen Lichteloze dag verduren Als uw hoofd maar enkele uren Zich tot mijn schouder boog.…

Sneeuwblind

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.398
die zoveel winters had verslagen maar gekregen van mijn vader die hem niet meer nodig had kroop ik nu dicht tegen hem aan me schuilend voor de witte vlagen En zo liep ik wat vooruit terwijl ik in mezelf bad dat het met jou nu beter ging sinds jij een pas had afgeslagen even rilde je mijn rug terwijl ik alles zo vergat en aan mijn schouders…
jan haak24 november 2008Lees meer >

Scheiden

hartenkreet
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.921
Het kind reikt tot zijn schouder, straks is zij wat jaren ouder, en niet afhankelijk van moeders gril, dan kan zij komen zo vaak ze wil.…

Een stukje vleugel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
ik ben geen engel het ook nooit geweest toch leek het er soms op als er een stukje vleugel verscheen klopte op wat schouders was redder in hun nood opende vaak gesloten deuren luisterde naar wat bestaan hen bood ik koesterde dat image voelde de hemel al nabij deze zogenaamde goede werken maakten mij en anderen heel blij was het echt…

Haar verdriet is mijn verdriet

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Haar hoofd zo vol van zorgen en het hart zo vol verdriet ik kan alleen haar tranen drogen maar problemen oplossen niet Het is me echt zo zwaar te moede wanneer ik haar verdrietig zie een arm om haar schouders leggen haar hoofd huilend op mijn knie En mét haar huil ook ik mijn tranen heb net als zij slapeloze nachten 'k heb nog steeds…
Moeke2 maart 2009Lees meer >

Hoge muren

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.658
Waar kan ik heen, bij wie kan ik huilen, Van wie krijg ik een schouder, bij wie mag ik in bange tijden schuilen. 's Avonds zit ik alleen, iedereen is ergens anders heen, En ik? ik voel me een blok aan hun been. Ze gaan naar vrienden of bekenden, kennissen of buren, Ik zit opgesloten binnen mijn eigen gebouwde muren.…
Elsa5 april 2009Lees meer >

ode aan michel en bianca

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.774
Een schouder om te huilen, een plek om te schuilen. Zelfs als het zover komt een schop onder m'n kont. Ook al loop ik te tieren of jullie dag te verstieren. Dan nog, blijven jullie me trouw. Zulke kinderen vind je niet gauw. Daarom dit schrijven. Ik hoop dat jullie zo blijven.…

Het regenbooggevoel

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 774
drank, drugs, stapels geld of bergen juwelen en andere dingen die broederschap doen verdelen verslaan de kleuren, geuren, liefde en de kracht die mensen gapend doen verstommen in waardering van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn schouders…

Jij spiegelt gemis

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
verdwijnend in einders naar keuze nadat armen zacht wiegend wuifden handen met vingers als teken gekruist ja jij was thuis ver van applaus dat ik mocht oogsten uit onze woorden zinnen en strofen wij hebben alles gedeeld behalve het leven dat wiel spaakte en werkt op deze momenten echt tegen jij spiegelt gemis van de hand op je schouder…
wil melker12 oktober 2014Lees meer >

Warmte van omhelzen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
winkelstraten een man die zong de strooien hoed en mensen die zich aan hem vergaapten geen sjofel type maar een geschoolde stem zong over haar en hem gebroken door een scheiding diep sneed zijn pijn in een klassieke timing de melodie met liefdevolle nostalgie tekst uit zijn verleden het leek alsof mijn vaders handen zo op mijn schouders…

het ellendig spook verdrijven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
buitengewone knuffels bestaan wijselijk; ze zijn in de huid geschreven door die ene wijze uil die zijn blik op mijn schouders tikt en in zijn hoop mij in een potje yoghurt legt waarin ik kan drenken, mijn mond bijt minder; verdoezeld dat stekende.…

Oneindig misbruikt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
Erover spreken gelukt haar niet Ze lacht wel eens wat vluchtig edoch haar ogen doen niet mee Die haar nam bleek zelfzuchtig Hij brak haar geestelijk in twee Ze weent, edoch zonder tranen want dòòr duurt maar haar pijn Ongeschonden..geen orgaan en het leven smaakt haar als azijn Ze ziet alleen, alleen het duister als zij over haar schouders…
Ton Rijkers4 augustus 2010Lees meer >

Lijken in het veld

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Kinderen verdrinken, sterven en creperen, terwijl ik dit gedicht laat vloeien uit mijn pen Veilig weggekropen achter dijken, goed beschermd tegen gevaren, halen we de schouders op, beredeneren: Het zijn maar Pakistanen. We zijn in shock! De vakantie is verzopen! De camping staat weer onder water, Het hele land is volgelopen!…
geertschmitz13 augustus 2010Lees meer >

Vers in de etalage

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 745
" Ze haalt de schouders op en zegt: "O dat,dat stoort mij niet," En maakt zich uit de voeten. En ik zak zwijgend van mijn zelfgeschreven voetstuk.…

De mysterieuze vrouw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Wat zou hij graag haar denken observeren zoals ze daar gebiologeerd zijn schilderstukken bestudeert haar ene schouder lager dan de ander, het ene been een tikje buigend, dat tasje op haar zij. Vooral haar blik intrigeert onder dat rode hoedje, het mysterieuze dat er achter schuilt.…

De mysterieuze vrouw

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 663
Wat zou hij graag haar denken observeren zoals ze daar gebiologeerd zijn schilderstukken bestudeert haar ene schouder lager dan de ander, het ene been een tikje buigend, dat tasje op haar zij. Vooral haar blik intrigeert onder dat rode hoedje, het mysterieuze dat er achter schuilt.…

Zorgen.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
Samen alles delen in het leven werkelijk, alles samen doen, liefde is niet zo maar even 'n arm om je schouder of 'n zoen. Liefde zit veel meer van binnen vraagt alle aandacht en zo meer, het berooft je van de zinnen alle dagen steeds maar weer.…

onzegbaar en onuitspreekbaar

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 816
Ja, je legt je hoofd tegen mijn schouder, wiegt ogenschijnlijk gedachteloos in het ritme van het tikken van de klok, nauwelijks hoorbaar boven het druppelen van de zondagregen tegen het raam.…

luister naar het geluid

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 767
ik weet nog mijn liefje de dagen van zonlicht de sterren op je schouders en het antwoord dat ik schreef over de bloemen en jouw glimlach over 't loflied van de zee op vleugels van een vogel die ik bewaren zou voor eeuwig ik weet nog mijn liefje de reis naar de dood het anker dat losliet tussen de stenen op het strand jij wilde ze…

KNUFFELEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
Kousenflarden om haar benen; tenen staken uit haar schoenen Kusten bij elke stap ’t steen en niettemin was zij om te zoenen Lorren rondom haar schouders; grote vlekken op haar vale rok Met haar wat moeilijke, ouders had ze het dikwijls aan de stok Rode haren in wilde wind en; ze wuifden al van ver naar mij Oh ze was een heerlijk kind en…

Eventjes

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
Ik schrijf je een brief zo af en toe niet meer zoals vroeger fanatiek droeg ik er gedichten in op alleen voor jou verschrikkelijk sentimenteel maar vooral erg veel dat viel jou allemaal ten deel of jij daar nou op zat te wachten dat deed er voor mij niet toe ik zat daar met kille nachten om mijn schouders heen ik voelde mij alleen…

zij in het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 480
nu ik de zon heb zien spreken breekt de ruimte en huilt het gemis diep gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik zou het vluchten moeten staken doch het ruisen van de vrije val langs alles wat beneveld staat te schuimen is de kurk die me vangt in het geweten monumentale twijfelingen, gecorrodeerd door tij en onrust hebben de taken…
elze17 januari 2015Lees meer >