2943 resultaten.
Verder reizen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
499 De glimlach die ik koester
in de spiegel zie
wanneer ik even denk
aan toen
nog niet zo lang geleden.
Ik wil weer verder reizen
en niet alleen naar landen
maar lopen over alle paden
die de weg vormen
in het leven van mijn bestaan.…
SPIEGELBEELD
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
606 Iedere keer
zie ik de spiegel aan de wand,
die iets tracht te zeggen
jarenlang
dezefde scheiding
mijn gezicht, steeds ouder, grijzer
zekere rust
zeg het maar
ik zie het al
jeugd
ouderdom
een spiegelbeeld is maar heel even
een juiste kijk op dit aardse leven…
Voelde de pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 ik gaf haar een roos
zij vouwde
stralend het blad
in verfraaien
ik voelde de pijn
van vervormen en kleur
hoopte dat de bloem
niet meer in leven zou zijn
keek haar toen aan
zag in de ogen mijn kleren
hoe zou het mij dan vergaan
als zij dat bij mij ook probeerde
de spiegel antwoordde
ontnuchterend snel
ben ik de man die
daar staat…
Kalmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 De rust is wedergekeerd en geluiden klinken zacht
aan de oever van een strakgetrokken spiegelend meer.
Voelbaar, bijna aanraakbaar, is de zuigende kracht
van een door loomheid bezwangerde atmosfeer.
De oever is het hemelse Kanaän,
een maaltijd van brood met wijn.
Een plek om heen te gaan,
een plek om te willen zijn.…
Papieren stilte
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
668 Stilte omhelst mij
laatste noten en wat wijn
je bent niet bij me, wat let
vrolijk zijn
blader oude boeken
verslindt wat schillen
sommeer oude prullen
in spiegel van venijn
tel af en toe
regendruppels
op onzichtbaar papier
papieren stilte is niet fijn.…
Onzorgvuldig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 als 'n spiegel die in duizend stukken breekt
glijdt tijd gestaag als zand tussen haar vingers
bloed sijpelt langzaam door haar jurk
naar de oppervlakte
het litteken niet zorgvuldig genoeg verbonden
ondanks de liefdevolle handen die haar
verzorgden, bleken deze achteraf
van papier…
Niets meer dan illusie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 God heeft niet
Voor niets ons
Zo geschapen dat
We niet steeds
Onszelf aan hoeven
Kijken - hoe we
Er daadwerkelijk
Uitzien bepaalt
Onze medemens,
Die naast onze
Lichaamstaal vooral
Ook onze gezichts
Uitdrukkingen
Feilloos registreert
Dus weet ik het
Zeker: Wat ik in
De spiegel waarneem
Is niets meer dan illusie…
Zo veel vragen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Kijk in de spiegel
En zie ogen dof
Van levenspijn -
Zo veel vragen
Heb ik, antwoorden
Die moeilijk te
Verkrijgen zijn,
Sta zo vaak
Versteld van
De ongerijmdheid
Van dit leven,
Voel me zo arm en naakt
Dat ik alleen
Nog maar jouw
Ogen zie waarin
Ik de mens ontdek
Die ik al haast
Was kwijtgeraakt…
heerlijk weer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
476 de orkaan
in de vorm van
een afgezwakte depressie
komt wat binnendrijven
de bomen ruisen
verliezen groen en rood
de plassen spiegelen
de huizen, en de fietsers
luisteren eindelijk weer
naar stormwaarschuwingen
de regen klettert neer
alsof het de eerste keer is
en we zijn gelukkig…
Statie
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.021 Spiegel, omfloerste trom.…
Iedereen?
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
470 Iedereen heeft een ziel,
die vrij is om geen keuze
te hoeven maken, niet onder
dwang of stigmatisering, maar
in een toetsing spiegelend
in een individuele
verantwoordelijkheid, die
zich plaveien laat met de
basisregels van empathie
en mededogen, ongeacht
afkomst en status, afdruk
van een ethische grondrecht,
waarop we terug kunnen…
TWEE lampen schijnen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.014 Twee lampen schijnen,
de spiegel schemerblauwt, er schrijnen
lichten in meubels rondom,
alle dingen zijn stom.
Ik hoor adem uit een vrouw
komen, ik wou
ik wou - ik zit zwaar en stil,
't is niets wat ik wil.
Hoor de klok rikketikken,
hij telt de ogenblikken.…
razende hoogte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 om het huis een trein vol loden zand
het spoor verwaaid, de daken gedicht
in de lucht een blauwe spiegel
glanzend op het heetst van de dag
het verstand steekt zijn koppen bij elkaar
schaduwrijk, het is geen gezicht
nu nog 'n hongerdorst, geurend naar
het lijf dat ik niet omhelzen mag…
weerschijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 de spiegel ziet mijn zee
achter holle ogen tranen
enkel slierten zeewier
in mijn schedel ankeren
verwaterd wrakhout vermolmt
de herinnering aan uitgroei
maar kiert naar buiten
binnen rest slechts het grote geheel
en ik
ik at de dag die ziltig was…
WOLK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 een luchtige wolk
meen echt dat hij mij uitlacht
of ben ik het zelf *
*soms zie je onbewust in een wolk wat het onderbewuste je diep van binnen wil vertellen – een vorm van spiegelen? Misschien zoiets als de Rorschachtest die gebruikt wordt in de psychologie?…
Ik voel in de natuur.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
422 Elk dier, elke boom, al het water
en de wind zijn de spiegels van
mijn droom van de Vader die bemint.
Ik geef mij over aan de adem
en het ritme van de kracht om
te komen tot het weten dat
de schepping is bedacht.…
nullijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
505 nu kranten niet meer bestaan
het huis onbewoonbaar
de wil nog krachtiger dan een ziel
nu niemand nog vragen stelt
niets lijkt op kleur
meeuwen hun brood verstouwen
nu klinkers straat spiegelen
muren vensters vervagen
een roep om stilte
ik zeg
er luistert toch niemand
het schemert avond…
Verstolen knipoog
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
368 ik zag
haar staan
in een shot van
glanzend
witte tanden
waar zij de shine
van schoonheid
aan zou geven
haar spiegels
zijn omkransd
met allerlei
soorten penselen
borsteltjes en
tal van andere
functionele
werktuigjes
die op haar
knap gezicht
een nog
hemelsere
lach en
verstolen
knipoog
achter laten…
Tovertuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
387 Samen wakker worden
onder het zachtgekleurde
leven in het ronde raam
De groene jeugd
van de wereldtuin
onpeilbaar diep
in de spiegel
van een oude put
vol tover
waarboven wij hier-
onder op een zacht bed
zweven in geluk
Samen wakker worden
op de Droomberg
boven de dagen…
echo van een woord
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
121 een gedichtje over liefde dan maar
of over de schittering van bloemen
om de veranderingen te ontkennen
een paar woorden gewijd aan lucht
in vele spiegels met blinde vlekken
waaraan het ego zich volvreten kan
het verraad aan de eigen fundering
ondergraaft de zin om te handelen
en laat de betekenis traag uitlekken…
Imago
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
301 te onderscheiden
en beelden met beelden verklaard
spiegel tegenover een spiegel gezet
zo lag de ganse wereld verbeeld
in zelfstandige figuren -
het getij van overrijpheid en uitbloeiing,
waarin de gedachte (de ratio)
al te zeer afhankelijk was geworden
van de verbeelding (imago)
het visuele was oppermachtig geworden, alle denkbaarheden…
ontkenning ontkend
hartenkreet
1.3 met 16 stemmen
1.953 de eenzaamheid is zelfverkozen
en spreidt zich uit
ik hoor haar stem
en zie haar gezicht
het hart zingt
zelfs verstrikt
de ontkenning is net begonnen
maar ontkent zich niet
die blauwe ogen
achter die blauwe ogen
die eeuwige spiegel van de ziel
die eeuwige herkenning
van eenzaam zeldzame liefde…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 zand woestijn een
bodem van een dode
zee met resten van
wat schelpenzand
het wit gebeente
en duinenlijnen
die verdwijnen
in de spiegeling
van mijn eigen
fata-morgana
trillende luchten
zuchten gelaten
maar mijn blik reikt
alsmaar verder dan
het weerkaatsen van
mijn droge stem
die geen echo
meer vinden kan…
Vader lacht
netgedicht
3.0 met 212 stemmen
37.495 Als de spiegel naar hem kijkt
ziet hij de lachende jaren
die hem niet vergeten.
Hij is ouder maar hij is dezelfde
man die altijd naar me kijkt
alsof hij schaamtevol zijn woorden zoekt
en
hoopt dat ik
hem begrijp als hij hulpeloos lacht en ik
dankbaar teruglach.…
stil genieten ...
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
4.317 zonder woorden
als het mag
ik spiegel me
in je stralende ogen
ik loop over
van puur geluk
ik wil nog heel lang
stil genieten ...
echte vriendschap
gaat nooit stuk…
duizend scherven
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.096 in de spiegel van het leven
ligt gebroken verlangen
geluk in duizend scherven
herinneringen
wat eens was
barsten vol verdriet
brak zijn verleden
glans ging teniet
liefde werd verdreven
maar steeds weer haar lach
flitste door zijn dromen
reflecteerde hoop
in de scherven
van zijn leven…
Neptunus' kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Soepele schepjes
glijden glad
langs het hoofdje
door spiegelend nat.
Vlugge voetjes stuwen
als een vissenstaart
het kind nu in volle vaart
naar open zee.
Vaarwel mijn kind,
Neptunus neemt je mee.…
Moeder
gedicht
3.0 met 68 stemmen
27.157 Ik schreef in de spiegel
een vrouw van ivoor,
knielde, aanbad, en bleef groot.
Ik kon niet verliezen.
Vanmiddag heb ik haar weer gezien
in de stad, volstrekt overbodig,
op zoek naar een jurk
die nooit meer past.
Zij is schoon,
al schoner dan oud.
Ik heb haar lief.
Zij gaat dood.…
Wind en water
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.409 Ik waai verdwaasd mee
vergeet het jaar
de vangst van uitvaren
met de boten van alle dag
kijk in de spiegel
die de middag knipoogt
tot een hoger niveau.
Op de voorplecht
kleurt een droom
het water naar een regenboog.…
Spiegelbruid
hartenkreet
3.4 met 27 stemmen
4.826 Ik zal je iets vertellen
Ik zag een spiegelbruid
Die ving het gouden zonlicht
En zond het zelf weer uit
Ik zou je willen vragen
Blijf als die spiegel rein
En vang de volle stralen
Van hemels zonneschijn
Geef steeds aan je omgeving
Iets van die warme gloed
Een mens die zo kan leven
Doet in de wereld goed…