1035 resultaten.
- Later -
netgedicht
4.1 met 56 stemmen
711 Onaangekondigd vertrekken op de geplande tijd,
vul het belangrijke later in, zorg dat het je leid.…
Fantastisch
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Dit kan niet meer recht
worden getrokken, sommige mensen
staan op en willen vertrekken,hun
jassen in hun handen.…
Steekje Los
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.726 die Geraldine van der Veer
ze naaide alles aan elkaar
wat zij kon vinden
of het nu kant was of fluweel
een hermelijn - niets was teveel
ze wist er alles
met een kruissteek te verbinden
Tot Geraldine op een dag
de koningsmantel niet meer zag
die op haar stoel lag
en op slag nu leek verdwenen
er liep een draad als wijze les
van haar vertrek…
afscheid van mijn oma
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
2.773 kleinkinderen, overgrootmoeder van vijf
Pittige en elegante dame, met een wil sterker dan haar lijf
92 jaren waren haar gegeven, met een maand erbij
Zoveel nog mee te maken, blijf leven zeiden wij,
Oma wilde naar God en verlangde verlossing van de pijn
Afhankelijk en eenzaam versus zelfstandig en samenzijn
Ik zie haar nog staan, bij het vertrek…
Een leven
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.084 uitgaan,
de ware willen vinden
uiteindelijk ben je drie keer getrouwd
en drie keer gescheiden
je blijft alleen achter
je hebt geen kinderen en familie
omdat je die niet wilde
eenzaam lig je op je sterfbed
je bedenkt je wat je beter had kunnen doen
je realiseert je
dat alles eigenlijk wel prima was
de kille kou komt je tegemoet
alleen vertrek…
Terug naar de hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Erger waren de hatelijkheden
Van collega's die in alles
Zo veel verder waren
Dan ik en die dat dan
Ook elke dag wel
Smalend aan mij
Lieten weten
Na twintig mooie
Jaren in het hoger
Onderwijs liep het
Spoor weer dood,
Ging mijn hogeschool
Sluiten, en mocht ik
Het gebouw aan de
Achterkant verlaten,
Met stille trom
Vertrekken…
Bahnhofsmission Bonn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 Bepaalt het gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan van wezens
Die de hele dag achter zichzelf
En anderen hebben aangerend -
En zie ik opeens zo'n mens die
Net zijn eigen naam heeft terug
Gekregen verdwaasd staan te kijken
Op het perron waar zijn trein
Voorlopig niet, en misschien wel nooit,
Meer vertrekken…
Beethoven drinkt thee in Bonn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan van wezens
Die de hele dag achter zichzelf
En anderen hebben aangerend -
Ik ben erbij en zie opeens zo'n mens
Die net zijn eigen naam heeft terug
Gekregen verdwaasd staan kijken
Op het perron waar zijn trein
Voorlopig niet, en misschien wel nooit,
Meer vertrekken…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 De herfst, hoe stralend ook haar kleuren
als vogels vertrekken, wind en regen, dit alles ontnemen
en dat gedaan, volgt nog de kou.
Water, het wisselt zo graag van gedaante
schaatsers die wachten op 't windstille weer.
Anderen op wending van zon en haar standen
licht kom terug, vul dagen met kleur!…
Voortschrijdende Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 Ergens in het winterse duister
der ruige Lage Landen
warmt een knapperend houtvuur
de gerieflijke aarden hut
van een gezellige stoere Germaan
hoopvol kijkt het hele gezin
naar de kleine spar die trots glimt
in het kleine vertrek
waar licht kringelt en schaduw danst
de frisse groene takken
beloven voorspoed en vruchtbaarheid
voor het…
De schepen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.047 Toen dacht ik reeds aan dezen die vertrekken
Ver van het huis en het misprezen land,
De begenadigden, de zachte gekken
Die zullen zoeken naar een vaderland.
En in mijn dromen voer ik met hen mee.
Ofschoon geboren in een buurt der haven,
Bereikte ik nooit de oever van de zee,
Laat staan Tananarive of Tamatave.…
Een goede voorbereiding
gedicht
3.8 met 5 stemmen
7.515 Wij leggen alles in hem terug, het gehoest waarmee hij
's ochtends ontwaakte, hoe hij bij vertrek zijn das omsloeg
(kruislings over de borst), het houten speelgoed
dat hij voor ons maakte, de dingen die hij
na het eten aan ons vroeg.
De kistenmaker ziet het allemaal gelaten aan. 'Is de poep
van een ijsbeer warm of koud?…
Er komt een man…..
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 het niemandsland
van boodschappen of geschenken
even staat hij stil bij de engel
van het licht en haar bedoelde
boodschap, belandt in de sporen
waar de voornemens uit ontstaan
waar geen gezeur of hindernis ons
wacht en iedereen doodvriendelijk
toelacht, het kerstidee door
hebbedingen bedolven raakt,
Hij denkt alweer aan z’n vertrek…
Een opgeruimd type
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 vooral bewaren, bewaren
kan ik nog gebruiken
'weggooien kan altijd nog'
hij had karrevrachten vol
verleden op zolder in dozen
manden, blikken en flessen
moeder en ik spanden samen
ik mocht de zolder opruimen
aan alles wat ik vastpakte
voelde ik een historische context
maar veel belandde toch in
de metalen vuilnisbakken
en werden na vertrek…
De niet aflatende en wegblijvende pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 We vertrekken in de wetenschap
dat luisteren voldoende was!
Sterkte meid…
Onbeschreven blad
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
590 Twee vrouwen verliefd, jullie zijn stapelgek
Daar is het gat van de deur en vertrek.
Onze harten vol pijn en tranen in de ogen
Met hangende schouders en het hoofd gebogen.
Op onze jonge leeftijd geen weerwoord kunnen geven
In discussiëren waren wij ook niet bedreven.…
Bohémien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Hij deed niet aan halfnaakte waderij
In parkvijvers van het noorderplantsoen
't Was ook geen losgeslagen dwalerij
In 't centrum van de knusse
oude stad
Waar allengs verder aan de horizon
De bouw steeds minder sprak tot de verbeelding
De kubussen van uniform beton
En polychroom glas, bij het oud station
Sinds mijn vertrek naar de rijzende…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 zoals de kale boom
voor het getekende huis
met een houten kruis
vrij om te spelen met de wind
wanneer je moest gaan
eindeloos uitgestrekt in gedachten
op het grondgebied van de stad
die in het rulle zand ligt
het hart dat in de steen blijft
de rots die in het bloed drijft
met zilte tranen afscheid genomen
wetende dat je zou vertrekken…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te vertrekken.
Hij neemt op.
Geen begroeting.
Aan de andere kant ademt ze.
Hij hoort servies tegen elkaar,
een stoel die schuift,
de klok in haar keuken.
De wind gooit een foto van de muur.
Het glas breekt.
Een gezicht ligt in scherven op de vloer.
Hij zegt niets.…
Antwoordapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
213 In mijn hoofd sta jij nog steeds—
met die trek om je lippen
alsof je wist
dat ik nooit zou vertrekken.
Ik vraag me af
wie nu tegenover je zit,
wie je koffie inschenkt
en vergeet
wat ik altijd vergat.
Ik zap zonder te kijken,
laat iets ouds spelen.
Het leven lijkt eenvoudig
voor mensen
die zichzelf niet hoeven te dragen.…
Dagboek van een soldaat - Chaudardes 1940
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Zie je het? Een bom viel op het huis,
Het verscheurde dak, de verbrokkelde muren.
De Église Saint-Jean-Baptiste is ongeschonden.
De oude vrouw verbergt het voorhoofd in verkleumde hand.
Raakt zij het venster aan? Kijkt ze door het kapotte raam?
Huilt zij om verwoeste huizen van verdwenen mensen?
Onder het stof het portret van de gesneuvelde…
De ontdekker
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.042 De rustigen die mij tartten te vertrekken
Heb ik om 't schip te krijgen woest beloofd
Rijkdommen fabelachtig te ontdekken,
Waarvoor ik ingestaan heb met mijn hoofd,
En eindlijk in triomftocht aangebracht.
Tot zinkens toe geladen lag mijn vloot.
Wel waren bijna al mijn mannen dood,
Maar alle havensteden bont bevlagd.…
kerstmis
hartenkreet
3.9 met 34 stemmen
4.953 dood had je in zijn greep
Ik zag hoe angstig je keek
Je wilde nog zoveel vragen
Hoe verder de komende dagen
Er was niemand die je verstond
Geen woord kwam er uit je mond
Je stem die voor jou zo belangrijk was
Was verdwenen als de sneeuw op het gras
Veranderde in een ijzige stilte
Die mijn hart en ziel verkilde
Zacht voelde ik je vertrekken…
Klagend klooster
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.124 door ‘t heiligdom
bruine stenen; afbrokkelend verdwenen
gevallen in dwang van eerder slechten
het gedronken bloed versnelt ze tot gruis
verlokken de wind, “breng dit stof naar huis
om onschuldig vermoorden te rechten”
vloeren barsten grillig vertakte scheuren
deuren kreunen het lang vervlogen leed
mos spoedt zich door de lege vertrekken…
STOMEN
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.996 ‘k Ben al aangekomen,
Eer ik nog vertrek.…
Sporen
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.936 net als de blik in jouw ogen
die me nog steeds aankijkt
zoals je me toen aankeek
omdat je om mijn vertrek rouwt
Miljoenen schijnwerpers dansen
verdwaald in mijn dromen
Verward, wachtend op een stukje geluk
dat nooit meer terug zal komen…
de bus naar nice
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.429 mocht het zo zijn dat op de dag na mijn vertrek
al een leegte ontstaat in jouw warrig brein
en het onzichtbaar innerlijk vreten zich dan bij
jou al openbaart, wat zal ik dan grijnzen in mijn
mogelijk bevrijd hoofd en de ogen nog wijder
doen openen naar de wereld om mij heen,
opdat ik opgelucht en diepademend
mijn vleugels weer opnieuw…
Het gesprek met God
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
5.145 De scherpte van een zwaard
gevoeld in mijn nek
Gevoeld de steken in mijn hart
Bebloede emoties, vertrek!
Ga weg uit mij!
Donder op, rot toch op!
Waarom doen jullie zo naar!
Welk kwaad mens kan zoiets doen?
Die een ander z'n leven zo besmet?
Waarom die donkere grove kant?
Geen liefde in hun hart?
Waarom die ongevoeligheid?…
Ter herinnering
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.695 S’Jacob
Naar Batavia vertrekkende]
’k Zal niet schreien en niet klagen,
Stille smart is – diepe smart;
’k Wil de last des afscheids dragen,
Moedig als uw manlijk hart.
Maar een korte, vrome bede,
Maar een handdruk zij mijn groet:
Lieve zwerver, ga in vrede,
Met uw God en met uw moed!…
La voyageuse
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.405 In Singapoer is zij aan boord gekomen
Vlak voor 't vertrek, met dertig stuks bagage;
De eerste nacht doorspookte ze al de dromen
Van een matroos, gemonsterd onder gage.…