Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

De Traan

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
deze dagen zie ik de hopeloze onmacht die zijn vijand hem belaagt, in de bloei van het leven dat enkel wanhoop draagt maar om mij gaat het niet wil dat duidelijk beamen het vraagt om innerlijke kracht met de traan van liefde en verdriet we dragen het samen…
Anneke Bakker27 december 2022Lees meer >

De pijn dieper steekt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
zekerheid en het dansen op het scherp van de sneden die liefde uiterst pijnlijk laat splijten meteen het vers rode bloed doet vloeien in plaats van de gevoelige warmte van kus knuffel en je sterke hand die voelen als geluk waar ik oh zo voorzichtig mee ben omdat de pijn dieper steekt als het geluk even niet meegeeft nog liggen wanhoop…
wil melker18 januari 2024Lees meer >

Teveel hoop

netgedicht
1.0 met 348 stemmen aantal keer bekeken 736
opstandig handen nerveus nog zijn de vonken niet overgeslagen heeft de overheid enige grip zonder slagen ze bedaren in samen door de somberte weg te zingen op het pad dat een stem in het donker beschijnt waar handen tassen pakken van het strand zonder elkaar aan te kijken want contact is de ziel zien die met angst en wanhoop…
wil melker20 september 2023Lees meer >

Polonaise

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 164
handen van succes, en nu loop ik op wolken van elektrisch licht glitter en bewondering mijn pensioen te vieren in de hemel der feesten ster onder de sterren de lachend mooie mensen hun parels, botultox en gel in halfgrijs haar, onvermoeibaar op de maat van het koper Niemand hoeft naar de wc we zweven over de bedden waarin de wanhoop…
Zywa1 september 2025Lees meer >

Winterstilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Bomen verminkt in kou, armen wanhopig naar bloedende zon, sneeuw raast in ballet van verdoemenis, verscheurd door tijds klauwen. Toch laait vuur in hel: vogelspoor bloederig, haardgloed verslindt horizon, aardes razende adem explodeert in licht, brekend duisternis.…
Nietsweter13 januari 2026Lees meer >

In het gouden schijnsel

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
gouden woorden die spreken het gezicht doet verbleken wijze woorden die dag toen ik voor het eerst zag het bloedrood opkomen verblekende lichtstromen vurig omhoog geschoten mijn hart omsloten wervelende waaiende winden die witstralend verblinden het gevoel in een klap en wegvrat hap voor hap twijfeling, angst en wanhoop verdwenen…

Zoete pijn

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.814
Zó vanzelfsprekend waren wij samen dat onze harten ongemerkt verstrengeld zijn geraakt, nu onze wegen scheiden stroomt een stil gemis dat raakt aan wanhoop uit barsten en scheuren die ons uiteengaan nog steeds maakt.…

DE MOED VERLOREN

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.285
Ik begin langzaam de moed te verliezen naar jou terugkomst naar huis wanhoop maakt plaats voor berusting maar toch blijft dit altijd jouw thuis. Het enige wat ik nog van je heb is je foto aan de muur met een kaart waarop geschreven staat: ik heb je lief, die woorden blijven in mijn hart bewaard.…
Moeke26 oktober 2004Lees meer >

Hoop en vrees

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Nu eens leidt Wanhoop Avier voor Banenvrees Folio, dan bekrachtigen de teamleden van Jan zonder Vrees hun dominante positie, vervelend bumperklevend gevolgd door Bang Bang en Bang. Als steeds meest dreigend aanwezig is mr. Ontslag in de volgkaravaan.…

Beestjes

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.082
wanhopig en treiterend het is niet jouw schuld dat ik lieg het zijn de kleine beestjes in mijn hoofd hoe kan ik denken? het is allemaal te dichtbij ze knagen langzaam aan mijn handen handen op mijn heupen liefde in de lucht beseffen ze wel wat ze doen? zingen wil ik de spier is weg waarom op mijn zwakste punt?…
Josephine17 februari 2004Lees meer >

Wie, oh wie .....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
ook niets lijkt te bewegen handen op mijn schouders houden mij tegen een stem klinkt achter mij, donker doch luid stevige vingers raken mijn naakte huid ik wil, maar kan mij niet meer bewegen elk gebaar, zelfs een uitgestoken hand lijken mij van top tot teen te verstenen toch woedt er in mijn lijf een helse brand nog steeds is mijn wanhoop…
metha25 mei 2004Lees meer >

Achter je ...

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.129
ogen gedachten vliegen woorden voorbij handen willen vatten, grijpen in het ledige duister, waar zinnen ooit neergelegd om glimlachend te bezinnen verweven worden tot een laatste gebod, helaas nooit door God geschreven schreeuw ik de klanken, roep om datzelfde elfde gebod in gebed, laat het achter, draai mij om en laat het wanhopig…
metha2 september 2004Lees meer >

Zelfkastijding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
Wanhopig zoekend word je dol. Weet dan dat je jezelf kwelt vermits er onder handbereik beschikbaar is: een naaidoos vol.…
G.B.Scipio19 november 2012Lees meer >

Beddingen van rust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
zag je armen wanhopig zwaaien vingers vertwijfeld graaien naar het laatste stukje houvast van het leven dat jij nu niet meer in handen had waar ooit je dansante passen en lach synchroniseerden tot innemend zijn brak nu dat beeld tot de scherpste scherven in diep gevoelde pijn je schimde naar het verdwijnpunt van de werkelijkheid…

loket

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 856
jawel, ik kan uw onbegrip begrijpen uw wanhoop, woede en uw hoge toon ik kan ook leven met uw lach en hoon en snap dat u mijn strot wel dicht wilt knijpen u mag de botte bijl van mij ook slijpen een gruweldaad is mijn verdiende loon na twee uur wachten is het doodgewoon dat uwerzijds de nood begint te nijpen vergeeft u mij dat ik geen stempel…

Kapot plastic blauw

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
danst lijk ik verdwaald zie vreemde gezichten uit een onbekend land exotische talen stemmen die twisten wantrouwende ogen half gesloten in kou en striemende regen met kapot plastic blauw ze schuifelen colonne vloeken verdomme kinderen glijden uit jengelen luid van honger en dorst in de vieze nattigheid ze kijken mij aan met wanhopige…
wil melker25 december 2015Lees meer >

Mijn spoor

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 699
De wil, dat een ieder die bestaat, eer natuur, zijn leven zal nemen Als zalig mens, door het leven gaat slechts gepaard, met reële problemen Ja, gaarne laat ik na mijn spoor, doch behoeft ooit te weten Dat ik hierbij mezelf verloor, door pressie, en wanhoop, bezeten…
Aznec25 juni 2008Lees meer >

Verbasteren

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 762
Twee namen gekrast in een oude boom een groot hart in wanhoop gesneden verweerde klanken tussen bladerenzoom alle hunker naar morgen vermeden hun wereld stond al jaren in brand waar lichamen ondergronds leden verloren zij hun stad hun land vonden bunkers als huis van heden het mes, verroest, werd onlangs gevonden maar de boom was niet…
metha21 oktober 2008Lees meer >

Paddenstoelen onderweg

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
zich in arren moede af wat haar bezielt de criticaster in haar hoofd zal als excuus de uitlaatklep wel weer gaan halen of het ego dat moet worden opgefleurd waardoor zij ach zo mededeelzaam is onder het mom van groots verdwalen kom ik dan tot mijzelf dan is het antwoord snel gegeven mijn dichtsels geven bij verdwalen, wat soms tot wanhoop…
annabel3 november 2008Lees meer >

Zes hoeden en een grijze sjaal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 554
liefhebben dat de duinen ons dansen de schermen achter de paviljoens de kleur dragen van je ogen het vroege toch ook al oud augustus remt mijn drang om in jouw vlucht het gelag te zijn van mijn rijpe daad waarin jij mijn appels mocht plukken glazen vullen, bottelen – het geven van een fooi - ach ik laat het leven achter dat me bracht tot wanhoop…
elze10 augustus 2009Lees meer >

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar om de wanhoop van de dingen ik staar voorbij bomen op de weg en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos om de schemering valt zich in schaamte nestelt en in nog meer zand in mijn ogen ik zie vreemde witte vogels vliegen doorheen verlangen en de waarachtigheid van de nacht ze leggen…

niet zonder, niet met

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.065
rivier maar nog onvoldoende om het gemis te stillen van vrijheid en geest die langzaam verdroogden in elkaars nabijheid hoe verlaat je een warm zinkend schip dat je eigenlijk niet wilt missen zonder geen van beiden te verdrinken ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik veranderden in wanhopige…
Gerardo6 augustus 2010Lees meer >

Wandeling naar de zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
In de verte hoor ik een kind huilen en roepen of is het een vogel die z'n familie zoekt, wanhopig als ik?…

Het linnen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 974
liefde zoals die er was in ’t begin onmiddellijk in de kustplaats van heimwee, eb en vloed je woont daar in het droomhotel van verlangen naast de brief van een vreemde uit een ongelukkig huwelijk geboren alle waangedachten laten je los omdat je het kind bent van een droom in onverteerbare herinneringen begin je een laatste brief vol wanhoop…

Vijf dichters

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
er was eens een groep meeuwen schreeuwend vlogen zij rond de zee bleef onverstoorbaar doorgaan met eb en daarna vloed vijf dichters zaten op een duin pakten papier en pen elk hoorde iets anders in het luide krijsen de eerste schreef een elegie de tweede beweende eenzaamheid de derde zag de wanhoop van een mens de vierde tierde…

doortocht

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 459
toen viel de stilte hoorbaar als een waterdruppel begon de dwaaltocht door de grot kalksteenkegels sperden ons de weg als stenen afgodsbeelden wanhoop droop in pegels van het gewelf langs torenhoge ijskaskaden van langvergeten angst heel even fonkelde het meer agaten spiegel in het vuur van onze fakkels, onpeilbaar als het navelstarend…

TALIG TUINIEREN

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Voor mij zal het papier thematuin blijven Ik zal er zaaien, oogsten en verdwalen In een klein theehuis schenk ik reisverhalen Een inktvijver toont takken met olijven Het onkruid zal mij vaak tot wanhoop drijven Ik zal The Poppies van Mccrea vertalen Een eigen Flanders Field zal ik ompalen Waarboven leeuweriken psalmen schrijven Amor en Psyche…

De nacht, het duistere hart.

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 457
Waar lichtekooien te koop zijn; voor zij die wanhopen de hoop zijn. Waar studenten bij het nachtelijk ervaren de zorgen voor de toekomst voor de morgen bewaren. Waar de ziel van het burgerfatsoen ieder greintje verliest onder het nachtelijk schijnsel in een plantsoen. De nachtelijke zoenen; de vlekken op de blazoenen.…

Gevormd uit een klompje klei

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Ik loop naar het venster en sluit de duisternis buiten tegelijk met de room gekleurde glanzende gordijnen van satijn het binnenste van mijn ziel de woonplaats van het nimmer uit te doven licht de adem van Zijn Woord waarvan wij woorden maken in een gedicht in blijdschap, wanhoop of ontsteltenis schrijven bij Uw licht…

HET MISVERSTAND

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.525
Een man, door wanhoop aangedreven, Zijn leven zat, Wierp zich in 't stromend nat. Zijn makker sprong hem na en redde hem het leven, Maar vruchteloos: de man, bij 't knellen van 't verdriet, Wist niet, wat aan te vangen, En ging zich aan een boom verhangen. Zijn makker zag het aan en nu weerhield hij 't niet.…