1232 resultaten.
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
NIJMEGEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 0 stad van licht, met zilver-gouden gloor,
Op 't spieg'lend water, dat, vlak uitgespreid
In nachtvreê, tot ontvangenis bereid,
Uw pijlend glansgetril in zich verloor!…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Ze zullen komen:
de sterrenmensen
in hun zilveren vogels.
Ze zullen komen:
tijdruiters
van verre, blinkende werelden -
engelen zonder vleugels
maar met de glans van wijsheid
in hun donkere ogen.
Ze zullen komen:
onze broeders en zusters
met wie we speelden
in een peilloos ver verleden
vòòr de val.…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien
Een enkel blad valt op het bruingroene mos
De wolken bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen…
Zomerweelde
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
825 Voorbij is weer de lentetover
zilver siert de ochtenddauw
uitgebloeide lenteanemonen
staan al heel lang in rouw.
Diepgroener wordt het lover
roder ’t hart van de ontloken roos
die zich uitgesproken in de zomer
door een vlinder lief gekoosd.…
Dolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Te voet door berg en dal gekomen
beladen met ons toebehoren, bereikten
wij vermoeid als op, de oever van de zee
die vredig glad door zilver maanlicht
werd beschenen en wenkte, dat vanavond
lopen over water ons werd toegestaan
zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd
en hielden ons voldoende staande met vissen
die in ons gespannen net…
Paradijs
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 herfsttooi
Kijk rondom nog eens goed
zegt een stem in mij
ervaar wat je werkelijk ziet
en het is iets wat die stem
mij inderdaad ook doen doet
Ik ben misschien een beetje van de wijs
en op dat moment breekt de zon
door het wolkendek
trekt mij hoofd omhoog legt
hem voorzichtig in mijn nek
een enkel blad worden prachtig
hemels mooi tot zilver…
In lijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
590 als je toch een richting
op moet, blijf dan
evenwijdig aan mij
op armlengte afstand
of een iets te dichtbij
ik zal wel lineair voortgaan
onafgebroken regelmatig
dagen vullen met bestaan
binnen de lijnen kleuren
grijs of zilver, zilvergrijs
standaard HB zal voor
kleurpotlood doorgaan
het krast en vlekt
morst koffie en tranen
als de houten…
Vrijgevochten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ze laten ons gaan
zonder vee, wij lachen
hen vierkant uit en blijven
zogenaamd
We pakken stiekem in
gaan 's nachts het dorp door
vermoorden in elk huis een kind
en wijzen met de bloedmessen
goud en zilver aan
als ons loon van jaren
Na een snelle maaltijd vertrekken we
een lange karavaan van wagens en vee
We redden het tot Rietzee…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 de witte veranda van hout
het kanten vlasdun gordijn
en het ontruimde plankier
met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 het hert met inzicht doorziet hem
vlucht als het losgebroken konijn
dat huppelt in het bos
de gapende dieren overmeesterd
in hun kooi
van afgevallen bladeren en kromme kale
takken onverzadigd
en
weg zinkt met het drijfzand van de tijd
de zon huilt achter donkere wolken
hemel tranen dalen
recht
uit de hemel
als
zilveren pijpenstelen…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar zwervende naam in de bries van een bruid
‘t land intens en zacht als ‘t licht binnenvalt
tijdloos hemelblauw boven de rots en ‘t kruid
waar ontheemde kinderen rusten bij de rivier
onder de groene zon en zilveren…
Er wordt zoveel gezegd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
676 Spreken is soms zilver,
maar zwijgen is nog altijd goud.
Ik veeg heel graag mijn eigen straatje.
En denk dat ik het hierbij houd.…
Novemberroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Het rood zal zich weer aan mij ontvouwen,
dan vraag ik de ochtend jou met zilver te bedauwen,
om mijn pijn van jouw doornen te verzachten.…
Egoloze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
537 Het lichaam is vertrokken,
egoloos
als Pegasus die haar genade brengt
gevleugeld zijn zijn flanken vederlicht
zijn vlucht gaat hemelwaarts,
in rechte lijn
en buigt alras in oostelijke richting
zo ver als boven hoog de sterren staan
hun licht werpt zilver over zwarte zeeën
en krim die onder heerszucht is bezweken
ver boven kaukasus…
Legitiem einde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
289 Onder het kussen:
een armband,
een zilveren cirkel
zonder pols.
Kleine voorwerpen
die niet weten
dat ze te laat zijn.
De autorit was stil.
Geen muziek.
Geen praten.
Alleen het suizen van asfalt
onder banden die niet twijfelen.
Lantaarnpalen trokken strepen
over de voorruit.…
De sprookjesjager
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
324 De maan werpt zilver over stille kansen,
als een belofte, stralend en schoon.
Hij vangt deze dromen die de nacht laat varen,
glinsterend en vederlicht sterrenzand.
Om ze voor altijd in mijn hart te sparen,
souvenirs uit een onmogelijk land.…
Zeemeermin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.332 Het zilver van schubben
een kiezelstrand
Haar handen krullen krols.
Zie ze lonken naar de stad die gevels koestert
waar de koningszoon schuilt in een nis
klaar voor een beet in een haak.…
HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
945 Waar het ijzer zich vermengt
gaat het glazuur los van de klei
het kleurt zich met de ochtendzon
nog kleumend kijk ik toe
het kaft van het boek
is gescheurd en gekreukt
de inhoud was het waard
keer op keer gelezen en doordacht
muziek gebrand in zilveren schijf
draait rond en stoot geluiden uit
de rock, het rithme van de dans
weerkaatst…
vurige liefde
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.510 De weerspiegeling van een brandende kaars
in een zilveren kandelaar, mijn gezelschap.
De vlam uit de pit deint en wuift mij toe
slechts het ik donker op de muur projecterend.
Het licht lacht irriterend en in woede ontstoken,
smijt ik het geheel door mijn gesloten raam;
"ik haat je!…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 voorhoofd
begrip is een vreemde taal
doch eentje die jij wel verstaat
ik praat dan wel in mooie laagjes
maar jij brak de poorten van verlegenheid
met je handdruk geef je zon door
de warmte voelt echt
je weet precies hoe mij te stemmen
als was ik een muziekinstrument
je bezit de kracht om te helen
ook zonder medicijnen
je spreken is zilver…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Wit scheen de maan uit donker-blauwe nachten
Over de stad, die lag met wijde grachten,
Waar noorden-wind kwam over-heen geblazen,
Dat ’t zilver krinkelde over ’t water blauw
Tussen de huizen-blokken in donkere schauw
En witte muur met glinsterende glazen.
----------------------------------------------…
hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 zeven
kwekkende kwakende kikkertjes
tussen waterlelies en zwanebloemen
lig ik heel lekker lui languit
in het hoge geurige gras
met klaprozen en margrieten
de blik op hemels oneindig
zie daar drijft engeland
achter een zittend hondje
en opeens is daar spanje
maar dan andersom
naast een heel boze man
een grote vogel trekt
een trage zilveren…
AURORA
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.631 bronsgroene woorden
met haar zachtsmeulende, intens roze lippen,
terwijl haar sterke, slanke handen teder
het vroege, gezeefde morgenlicht strelen,
tot het van rood naar dieprood kleurt
loom en traag strekt ze haar mooie lijf,
de ronding van haar borsten zoekt
uitdagend de stralen van de zon,
een helder flonkerend web van
dauwbedekte zilveren…
ridder in de orde van de vrije wil
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.058 dat allemaal omdat zij haar ogen sloot
Uit zwart waas ontstond het toneel
In haar hoofd stond de wereld nooit stil
Leraren die af en toe wat aan haar vragen
De hoop hadden opgegeven dat zij zou slagen
Enkele trachten haar te laten nablijven
Maar zij kon het script weer herschrijven
Haar diploma was haar toch niks waard
Haar pen was een zilver…
Surrealisme - proëzie - Voor jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
681 je mee
en je vaart door hemelen
de bergen kunnen niet blijven staan
ze worden verplaatst
sommige verdwijnen in de zee
onder je
je vliegt de wereld voorbij
hoe draagt hij je, die wind
fris langs je armen strijkend
geurend naar 't een of 't ander
aardsparadijselijk parfum
verder voert hij je
tot waar een rivier haar
zilveren…
Levenslijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
930 hand
fluistert me terug in dat
wat ooit gebeurde
de wereld verstilt, de tijd laat los
de gevleugelde zingt
een tinteling in mijn hoofd
hij leidt de tocht naar teloorgang
zwarte kraaien
dragen mijn schouders, hun schaduw
wijst het brandpunt
waaruit de sluier het vuur spuwt
waar ik verdronken water draag
jij spreekt tot mij in zilver…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Regen slaat het raam,
valt al sneller en luider
in angstwekkend grauw;
verspreid zilver in de lucht
haalt me even naar buiten.
In de duisternis
waaien de dichte takken
van een tuinkerstboom:
zijn elektrische lampen
verdwijnen steeds _ twinkelend.…
Zonnedood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.733 Thans rijzen sterren op in scheem'rend duchten,
Stil na elkaar; - de ganse hemel beeft
In hunne flikk'ring, die een glorie weeft
Van vonk'lend zilver in de hoge luchten.
Het zonnebloed vlood henen, drop voor drop,
Heel 't Westen purp'rend met zijn rode pracht,
Plaveiend breed de banen van de nacht.…