1364 resultaten.
Muziek van het hart
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
537 van de vroege nacht in deze wereld
met muziek van het verlangende hart
als reisgenoot van jouw smart
je streelt de tranen in fantasieën
het moedeloze van de regenstromen
die heldere katerlach onder het licht
van duizenden sterren en de maan
ik zing een liedje ter geruststelling
het zijn geen dure woorden voor de bühne
het leven is eenvoudig…
We noemen hem Kees XIII; tafelblad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 worstelende woorden
verbredend uitbeeldend
kervend in de wortels
van de betekenis
van elke zin
van levenspaden
vergeten zuilbubbels
als zwarte gaten
de tijden van ontwijding
de kuil van de vooruitgang
door voortschrijdende verzen
welluidend neerbuigend
duikend in de diepte
van de bekentenis
van ieder mens
dat geschreven werk
eenvoudig…
Boys from brazil
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
405 Reactie op 'de simpele cirkel
van het eenvoudige leven'
door Judith van Zoomeren
*
Maar wie zijn wij
humanoid op de rok
van 't zich almaar
uitdijend heelal
Mens is geen abstractum
elk mens is uniek
wat zou het saai zijn
the girls all alike,
like the boys from brazil
Klonen en avatars
zijn geen iconen
life is for learning…
BEKNOPTE UITLEG
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
250 Als, bij Zefier gewiegd, jong bladergroen
waait Hemelse eenvoud over de taken
van 's mensen leven, geeft verkwikkende zoen.…
Voorwaardelijk bestaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
302 vraagt
geen hand die weegt
alleen wat ademt
zonder dat het beweegt
een zachte vacht tegen
een koude steen
geen prijs,geen reden
geen moeten,geen tijd
alleen een blijven
een stille nabijheid
beneden woelt het
meten en meer,
geven en krijgen
steeds weer en weer
maar hier op hoogte
onzichtbaar en klein
valt alles uiteen
tot eenvoudig…
Achtpoot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
216 Mijn hoop en fantasieën
strekken zich
als eindeloze tentakels uit
over de bodems der oceanen
waarvan ik alle restjes
en overblijfselen
van levens en verworpen
ideeën schraap
ook tegendraads
gedraaide schelpen
restanten
van gênante eenvoud
waarvan iedereen walgt
evenals
de gezonken scheepsonderdelen
uit oorlogen
die nooit…
FRANSE OPSTAND
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
119 verzakte
in de kleine woning
van ruwe balken en planken
vonden hertog en markies
veilig onderkomen bij
mensen van het ruige leven
leden van Frankrijks adel
ontsnapten aan vergelding
van de razende burgerij
bleven tot hun opluchting
voor de wrede valbijl gespaard
mochten in Groot-Brittannië
nieuw leven opbouwen
waren blij met alle eenvoud…
De week die zeven dagen stilte scheurt
gedicht
2.9 met 17 stemmen
13.874 De late eenvoud van de meester, met vrees
Begraaf ik eens het nooit meer spreken
En gil of zieltoog, de geheimste stem
Uit niets bewogen voor tijd
De dadelijke horizon der schepping.…
momenten van even
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.000 zij allen hebben weet
van mijn innerlijke waarde
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren in mijn menszijn
geschapen breekbaarheid
in komen, zijn en gaan
wie ben ik nog, zo denk ik
in mijn tastbaar bestaan
de schittering in
je kleine ogen
diep en vol vertrouwen
heeft mij zonder enig denken
eenvoudig…
Veldkapelletje.
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.257 Maria,eenvoudig en mooi
met allooi.
'n Oud moederke komt strompelend langs,
heeft een rozeke bij,tweede rangs,
Haar smeekbede:
"Of haar gezin moge leve in vrede."
Ook een boerke komt aangelopen.…
diepgang
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.674 ik dicht licht en
vluchtig vandaag
of de zon wel of niet schijnt,
is even niet de vraag
verhaal vooral van eenvoud
vederlicht gewogen,
zo zeg ik tegen mijzelf
neen, geen gezouten tranen
en diepe voorhoofdsrimpels
als ik in onpeilbare zieltjes delf
daarop
zult u mij heden
niet betrappen
laat ieder het verstaan…
Rijkunst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
862 Stuurkunst, eenvoud in gebaren
ultiem contact tot stand gebracht
zo breekbaar, toch zo nodig
leiden zonder zichtbare macht
dwingen geeft de zwakte prijs van
uitoefenen in onwetendheid
de vruchten die de dader plukt
zijn vroegrijp en verbleken mettertijd
voor wie het weet, alleen maar goed nieuws
het paardenhart is zacht, integer en puur…
scherende stilte
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
774 woorden scheren langs mij heen
ik probeer ze te verstaan de taal lijkt mij buitenissig
lucht perst zich door mijn longen naar buiten
mijn lippen in beweging van eenvoud
ik worstel door een stroom van intense
gevoelens welke mij beheersen
voor mij staat iemand te bewegen
de mond gaat heen en weer
geconcentreerd…
Maria en Anaïs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.145 waaruit je zinnen je passie
naar buiten springen stralen
pupillen die alles binnen zingen
blikken die veel tot futiel vertalen
tijdens de film Henry and June
werd ik het allemaal gewaar
Henry en June Miller Hugo Guiler
nog even Juan Luis Buñuel
de hele coterie van de holebi
ja tout Paris jaren dertig
zelfs Anaïs Nin werd in alle eenvoud…
Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.787 Die eenvoud, dacht ik, is voldoende paradijs,
wij drieën zijn het, ik ook eindelijk gestorven
en levend had ik het geluk het al te mogen zien.…
Gedachtengang
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
547 'k Wil evenaren,
maar geraak verstikt
in d' eenvoud van gedachten
die niet willen klaren.
Trillend als een espenblad
bij elke stuwing van het hart
de tijdbom van het leven,
elk moment bewust
eenzelver opnieuw beleven.
Gedachten als een orkaan wervelend,
flitsend, bliksemend door het hoofd
van elke tederheid beroofd.…
Een mooi sonnet
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
851 Dus zal je best je brood in eenvoud blijven eten
en bent tevreden met een roos en met haar geur.
Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Jagen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
613 Alles lijkt zo snel te gaan
Ik kan er niet aan wennen
Vroeger bleef ik overal staan
Tegenwoordig moet ik rennen
Jagen om op tijd te komen
Haasten om op tijd te gaan
Waar is toch die tijd gebleven
Toen we nog in eenvoud leefden
Zonder stress er tegenaan
Tegenwoordig word je meegezogen
In die golf van onze tijd
Die jou zonder mededogen
Leegzuigt…
Stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 Complexiteit ingewikkeld in de eenvoud
Gekoesterd verzorgd en weer gebracht tot de rust
Geniet
Van de stilte...…
PRINSENHOF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
631 Waar eens met zweet bij zwoegende eenvoud
brandgrage veengrond werd afgegraven,
schept een bos- en waterlusthof gaven
voor allerhande mensen, jong of oud.
Kleine huizen in het vreugdewoud
mogen moede, voldane zeilers laven.
Heerlijk zwerven rondom vredige haven
blijft wild beleven, ofschoon steeds vertrouwd.…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In het beloofde land tasten
de eenvoudigen van ziel in het
duister, ze zijn de daklozen
onder de purperen zon en zijn
allang de goddeloze beloften
moe, papieren regels rotten
in het hout, een leger wormen
splijt de houten wereld open,
bedekt het labyrint van de aarde
met hun koele maskers toe.…
PETRA 'S ONTDEKKING
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 _ heerlijke wenkgeur
vol roepende vragen
diep snuiven
voorzichtig tasten
fijne sierlijke frommels
die ontvouwen verbieden
drie bijen kruipen
almaar over haar nagels
brommen dof vriendelijk:
"menselijk wezen
zie je vondst eenvoudig
wees blijmoedig
bij open zegeningen
eeuwige geheimen
van deze bloem"
moeder vreest
breekt het zoete…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 het raam verschijnt een blauwe vlek
het lijkt op hoop en op een uur dat eerder nog
als zorgeloos minuten telde
drie plastic bloemen vernoemen slechts
een oude naam
het bed is wit, de slangen sluizen zoveel druppels
aangelijnd een witte arm
er ruist kleding rond de wetenschap
dat leven slechts vergankelijk is
waarom mis ik nu
de eenvoud…
Bouwen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.076 achter
Het heeft allemaal geen zin
dus het nu maar opgegeven
Hopend op een beter leven
Hoe vaak al overnieuw begonnen
en hoeveel laatste kansen zijn er nog
Te vergeven aan jou voor liefde
en je trouw
Het laatste kruit verschoten
ik heb er van geleerd
Op jezelf aangewezen
of op degene die je begeerd
Vaarwel zeg ik dan nu maar
eenvoudig…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
het oordeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 mijn gedichten
delen met zomaar mensen
is zo eenvoudig nog niet
het is immers iets van mezelf
de gedichten van hen die ik bewonder
liggen vaak niet in mijn straatje
ze hebben niet in de gaten
hoe zeer ik hen bewonder
zonder ze op een voetstuk te zetten
het zijn ook maar mensen
met verdriet , geluk…
soms zoekend naar inspiratie
en…
Toch weer ...een sonnet.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
489 Dus zal je best je brood in eenvoud blijven eten
en bent tevreden met een roos en met haar geur.
Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
kloppen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 wat het hart wel luistert
het hart moet kloppen
om open te staan
voor wat ons de stilte zegt
want wij begrijpen niet
wat het hart wel weet
het hart moet kloppen
om de liefde te koesteren
die mensen verbindt
in goede en slechte dagen
om – voor – en met elkaar
daarom ook koesteren wij
als de arme zijn kleed
het herstellend hart
eenvoudig…
dag, dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 ik deel mezelf met de nacht
die nadert om de hoek
meestal ben ik dan verloren
voelt de warmte bij voorbaat zacht,
zo zal een hemel mij kunnen bekoren
ik hou me dat in alle eenvoud voor
het beperkt ook de decibellen
als ik onder het laken
op mijn hurken, liggend,
omga met het mateloos snurken
het is niet ongebruikelijk
dat dit geluid…
boegbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 beneden de oneindige ruimte schreien ontelbare
wolken het doorschijnend maanlicht
dat zich laat leiden door stromen
emoties zonder enig grondbeginsel
het eenvoudige van gisteren waar een late wind
van de vier gewesten zich nu bevindt profiteert
van mijn machteloze woordenbrij die zich tracht
te uiten met tekens die ondefinieerbaar delen
met…