1130 resultaten.
Jenever en liefde.
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.338 Dat van de gloed der liefde
Ons hart bestendig dus brandt;
Wij drinken met jenever
Het welzijn van 't vaderland!…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 is het rondend ruim, de horizon,
Die altijd verder trekt waarheen ge treedt,
Hij is het waterdek, hij is het kleed
Dat op de aarde ligt, de schemering is hij,
Een man in weifeling, in mijmerij,
God is een doodslag, wreedheid en de list,
God is de werkelijkheid, die zich vergist,
De beving van het komende gebeuren,
De lichte laaie gloed…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Eenzame man scheurt de nevel uiteen,
als hij troost zoekt in het warme rode duivelse licht,
hij verdwijnt in schelle gloed.
IJzeren beest passeert de brug,
uitbraken 100 mensen,
vast in hun ritme van de nieuwe dag,
verdwijnen net zo snel in gedachten als ze passeren.…
De keerzijde van kerst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
862 sfeerverlichting aan
Mijn huis is leeg, ieder is gegaan
Rendieren, sneeuwpoppen kijken me treurig aan
De kou die snijdt echt als een mes
door mijn huid een harde les
wat dat hop en gist kan doen
Maar daar dacht ik niet aan toen
Vaarwel gezin
Ik hoop maar dat het kerstmaal smaken zal
Ik sjok pas voor pas weer verder door de stad
De gele gloed…
HET EILAND MELOS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Kleine smaragd in de kring van de edele stenen, die blinkend
Sieren de golvende plooien van 't kleed der Aigaiïsche waatren,
Ligt er het groenende Melos, het vuurontsprotene eiland,
Waar zich de gloed van Hefaistos in spleten en dampende bronnen
Toont, en dat gips en aluin en de zwavel en 't hout in zijn schoot draagt.…
Zomer
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.024 En over 't hooiland, waar een wagen stond
Met vers-groen gras te geuren in de zon,
En verder waar het drachtig korenblond
Met brede golving boog ten horizon,
Tot waar een scheem'rend bos zich flauw verhief,
De wereld wegsmolt in der hemelen gloed,
Dreef mijn gedacht, hoe schoon de dag was, lief
Uw schone ziel verlangend tegemoet.…
ZESTIGSTE VERJAARDAG.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.872 In de wangen nog wat bloeds,
In deze ogen nog wat gloeds,
In de boezem nog wat moeds,
’t Hoofd nog „fix und fertig.”
’k Dank dit hoogstgelukkig lot
Aan mijn God;
’k Dank het u daarneven,
Die mij jong houdt en verblijdt,
Die mijn kroon en sieraad zijt,
En mij nog een lange tijd
Wensen doet te leven.
NASCHRIFT.…
Ik zie de zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 Ik zie de zon
staan op het strand
de horizon bloedt
waar de zilte zee
rollend het hete zand
bespoelt en bekoelt
wiegend in de gloed
hoop ik en weet
het verschil tussen
hopen en weten
is het grote verdriet
waarom weet jij nog niet
ik laat me omarmen
in zonnestralen
en laat na het warmen
diep adem halen
en adembenemend
wiegen in de…
Rituele dans
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 niet bestaat op dat hemelse plein
de weg slechts versperd door een moedig mens
wantrouw de president die twitterend sneert
die berichten in kranten zijn slechts schone schijn
daarom versterkt hij met malle muren zijn grens
bestrijd die laaghartige loochende lieden
over kampen waar kinderen Davids bloed
offerden in felle fascistische gloed…
We klagen niet we hebben bomen en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Geen zin nu af te reizen naar verre landen
die gouden gloed elders te ervaren
daar rond zwerven en verlangen derven.
Bloemen zelfs de blauwe regen hier staan
uren gebogen er niet echt opgetogen bij
maar er gebeuren wel ergere dingen.…
Zoete pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Zo boos op jou
Ik voel mijn buik samentrekken
Mijn hart klopt als een gek
Wat haat ik jou
Ik hoef jou niet
Ga weg, schreeuw ik
Ik wil dit niet
Ik wil jou niet
Ik wil het allemaal niet voelen
Geef er aan toe
Voel ik in mijn lijf
Het doet pijn, wat is dat lastig
Ik wil het niet, rot op
Ik haal diep adem
En voel hoe een warme gloed…
In memoriam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Terwijl ik dit schrijf voel ik opnieuw je handen
die strijken langs mijn lichaam, variërend in snelheid
Met een vinger steek je de waakvlam van de tederheid aan
Haar warme gloed verspreidt zich tot zij het breekbaar hartje raakt.…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 een monnik in een asgrauwe pij
komt dan plichtsgetrouw langs om met wasbleke
vingers in het werklijf te roeren : het is
tijd voor de bus. ik
is het lam in de gloed van een ander, jij
bent te laat en vergruizelt, hij en zij worden
geslacht.
het
zet nog wat eelt op het beeld, verweeft
het geheel, vergrendelt het bederf .
exit.…
De stem van de aarde
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
562 Regen raakt mijn huid, tranen uit de hemel
en voeden de kracht in mijn wezen, waar het leven bloeit
Onder de warme gloed van het eindeloos licht smelt alles samen in een
ongekende verbondenheid van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach,
nog altijd voel ik haar in de zachte gloed van een dalende zon.
In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem,
een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.…
Als de lotus zich opent
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
604 Door lijden gevormd, maar niet door
lijden gebroken, heelt zij in stilte en vindt haar ware
gloed. Haar reis is een pad naar vrede, een weg naar het oneindige,
waar wijsheid groeit, het duister voorgoed vervaagt en het licht zich openbaart.…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Liefde is hier geen heldere vlam,
maar een zachte gloed die brandt zonder haast,
zonder oordeel, zonder vrees — een samenzijn van twee breekbare
werelden die durven te bestaan, ook in het onzichtbare, ook in het onuitgesproken.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Zijn borst is het laatste vuur, een gloed tegen de zware, natte hemel.
Zijn roep is geen haast, maar
een heldere, metalen noot, een druppel klank
die valt in de stilte van een middag die al naar avond neigt.
Geen troost, geen waarschuwing, enkel een bewijs dat de lucht nog draagt.…
Dansende druppels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
299 O, gij donkre nacht, diepe duisternis doortogen,
Waar wilde winden woelen door 't wouds gewelf,
En zwanen zweven zacht in zwermend zwijgen,
Daar vlindert 't licht als goudne gloed gedaald.…
Des harten schat
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.165 ‘Uw vluchtge gaven zullen
Mijns harten wonderschrijn
Weer met de gloed vervullen
Van nieuwer schoonheid schijn;
Die zal mij nooit ontzinken,
Want eeuwig in mijn hart
Blijft al wat schoon is blinken,
Tot vast kleinood verstard.…
leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
158 Levenslust, lust is leven, ware leven, lieflijk goed, goed lachend,
aards weelde, overvloed, geen dwaze zinnen, zinnen beminnen, nee,
kracht, levenskracht, strijden vrolijk, hopend lijden, lijden geduldig,
kinderlijk verblijden, Hemel tegenlacht, tegenlacht met gloed, hoger gloed,
vrome borst blakend, stervensmoed, vaste moed, kalme moed…
Aan de horizon
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
453 In de vroege morgen ontwaakt hier zon
die met glooiend licht en prille warmte begint te klimmen
naar kruishoogte om de hemel te kussen tot een ongekend hoogtepunt
Ze daalt, maar vooral geniet ik elke keer weer van haar uniek verspreid liggende gloed.…
Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen
gedicht
2.3 met 315 stemmen
62.555 Zoals iedereen het zag, zoals iedereen het hoorde
En zoals ook iedereen zal vergaan
Naargelang de afstand naar de verte, de gloed
Doorheen de schaduwspelen van mijn schaduw.
Als een verwante versteen ik met de geur van de vrouw
En het verkrimpen van de kevers op het dodelijke mos.…
De eenvoud van de natuur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
507 Het is geschikte plek voor opkomende
zon die met al haar licht en warmte een gouden gloed
laat baden op hetzelfde moment voel ik een frisse wind aan die met zijn
zachte stem door mij heen waait zodat elke vorm van drukte en hectiek wordt opgelost.…
Wegdromerij
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
442 Wanneer een nieuwe avond in alle rust kleedt
verdrinkt mijn blik nog even in mooie gouden gloed
Laat me dragen en voeden door deze ongeziene helderheid
Een warm aanvoelende cocon voorzien van een zijdezachte glans.…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 Er bloeide een nieuwe belofte in haar blozend hart
en lichtstralen tekenden een jonge gloed
op haar rozige koontjes
Het beeld had iets vrooms
door het stille ademen
boven het onbeweeglijke meer
Zo droomde zij haar Camelot,
over de koningen van weleer
over riddereer en de hoofse liefde
- even ontwaakt zij, ziet zij de wereld
om haar…
Nu is zij wedergekomen
poëzie
4.1 met 19 stemmen
5.516 Nu is zij wedergekomen,
Zoals zij vroeger placht,
Met haar donkere ogen vol dromen,
En met haar zonnige lach
Met dat ongenaakbaar hoge,
Dat over haar wezen ligt,
Met die reine gloed in haar ogen,
En dat dwepende aangezicht,
Met die krans van lichte lokken,
Om dat edele, bleke gelaat,
Met de lichtend gouden gordel,
Om…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
5 Wat overdag nog scherp en overweldigend klonk,
smelt nu weg in de warme gloed van de dalende zon.
Onder het strakke doek ademt de stille grond,
geduldig wachtend op wat in het donker mag groeien.
Soms heeft een mens precies diezelfde bescherming nodig:
een zachte laag om even tot rust te komen na de drukte.…
Veilige sneeuw
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.103 De opkomst van de sneeuw brengt onrust
In ’t hoofd een zwaar gevoel
Oude lidtekens gaan spelen
De een die klaagt, mij geeft het rust
De kleintjes juichen
Stramme spieren kweken zorgen
Hoe blijf ik heelhuids op de been
In mij de lome gloed
Zoals alleen de sneeuw mij voelen doet.…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Als de avond daalde van de bergen,
Zag zijn hunkerend hoofd de gloed van het leven,
Dat rijst op de wereld - dat verging in zijn boezem,
En zijn stem vroeg de sterren genezing -
En stierf ver weg in de bergen -
Toen is hij gestorven!
Maar onze strijd stuurt zijn echo's aan bergen en dalen!…