2461 resultaten.
Boxspring
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
496 Nee wat ik zeg is echt niet overdreven;
niet eens een halve sou die ik verbras.
‘k Ben arm geboren en dat ook gebleven;
en ja, het geld is op voor licht en gas.
Maar in mijn bed ligt wel een goed matras:
Misschien kunnen we van de liefde leven.…
Aan de kust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
546 Als een vuurtoren aan de oceaan
Gelijk 'n adembenemend imposante sirene
die mij telkens doet verstenen
vast in het heden, nooit vergaan
mijn schepen op de woeste zee
die het leven mij heeft gegeven
zolang ik haar, perfect in licht geschreven
of in levenden lijve van dichtbij mee
mag maken, een minuut of tien, een halve dag
gelukkig met…
Brakke grond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 als ik de halve waarheid spreek
is dat nog geen leugen
enkel als ik niet zou deugen
geraakt mijn geloofwaardigheid week
als mijn geheugen hapert zo nu en dan
is daarvoor niet altijd een enkele reden
soms ben ik blij dat ik vergeetachtig ben,
heb zo minder aan het verleden geleden.…
Bang voor liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 De halve wereld is vrij en viert vrede
op aarde met elkaar, maar een vriend
van mijn man heeft problemen
met zijn vrouw, hij logeert
een tijdje bij ons (gezellig)
's Avonds vertelt hij hele verhalen
over de vreemden in onze stad
waar hij niet zou willen wonen
bang voor de ongenode gasten
bang te verliezen wat hij heeft
zijn inkomen…
Het vraagdiertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 zijn
wanneer het sterft
Het leeft niet lang genoeg
en voorbij vliegt de tijd
van honderd heerlijke keren
spelen dood te gaan, de tijd
van steeds weer vragen waarom
zus en zo, dit of dat, en hoe dan
nieuwsgierig kennis knippen
en plakken, schreeuwen
en boos wegsmijten
uitgeput gaan liggen
huilen, maar toch
opnieuw beginnen
de halve…
In linnen gebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 van hen die haar mogen
in haar leven had ze maar zelden gelogen
alleen op de antwoorden van wat vragen
in haar besluiten was ze vrij kort van stof
want het lichaam verdiende een mooi land
en niet waar ze op het einde had gewacht
de dramatiek op de chesterfield oogt dof
en mist de lang geleden verworven band
de laatste zinnen las ze met halve…
Mo en Moos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
333 Beste vrienden Mo en Moos
waarom zijn jullie toch zo boos
meer immers dan alleen vrienden
zijn jullie zelfs uit ver verleden
nauwe verwanten want de zonen
van een en dezelfde vader
kinderen zelfs van een moeder
de sterren en de halve maan
samen houden ze de wacht
aan een en dezelfde hemel
mageen en hilal zijn de hoeder
wanneer…
samen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
978 een volk
wordt een volk
wanneer ze taal
en zeden delen
als ze samen
een lange
onverharde weg
zijn gegaan
en het na eeuwen
van moeilijkheden
kan zeggen
kijk dit
hebben we
samen gedaan
wanneer ze dan
met elkaar
op een
geplaveide weg
zijn aangekomen
en van een
goede toekomst
kunnen dromen
dan is het
slecht te velen
als ander volk…
Je ornament barok
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
683 je ornament barok
in lange rok en
krult uitbundig
in je rondingen
monumentaalt in
rijk en warm bezit
ogen stralen uit
het donzig wit
haren opgestoken
ogen iets geloken
met fluweel gevoerd
de taille ingesnoerd
zo open je de dans
op het gala van de eeuw
de prima donna van het bal maar
voelt al binnenin het eerst verval…
Gedroogde bloemen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.267 je handen zijn getekend door de tijd
een wirwar van vormen en lijnen:
rivieren van een eeuw.
Botten en vel zijn bijna een.
De druk van het leven
gestempeld op je lijf.
Maar zoals altijd
blijft het blauw van je ogen
de jongheid van je geest veraden.
Een lang vervlogen tijd huist
in de gedroogde bloemen in je haar.…
voor dat moment
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
686 keer op keer roep ik je op
zolang de harteklop mijn handen stuurt
met mijn muziek lukt het
je uit de winterslaap te wekken
te laten nestelen in ongesproken taal
mijn adem, maar vooral ook
het verhaal, waarvan de tekst
voor eeuwen is geschreven
je te verleiden met de klanken
intonatie, passie, dynamiek
voor luttele minuten even samen…
ouwe
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
944 wij
weten even goed
hoe alles vroeg of laat in elkaar zakt
een lichaam is niet van steen
en je been
ouwe
je been
fiets door de eeuwen heen
ouwe jij ligt daar
het doet pijn ouwe
wij hebben niet de eeuwigheid
blijf nog even ouwe
het leven is nog niet klaar
het klinkt mischien raar ouwe
pa…
Begraven boeken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
632 Je hebt een boek
begraven onder sneeuw
bedankt een overleden vriend:
Het hoofdstuk over liefde
bestaat slechts in wind
die waait en aait:
Een droom voorbij
de witte wereld verandert
jouw ratio in dat van een kind
je roept en schreeuwt:
Een eeuw nabij
je schrijft en blijft
ook zonder vriend
je voelt en streelt:
Jouw meeuw en…
Ararat-anomalie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 (Boektitelgedicht)
De rivieren Eufraat en Tigris
stromen echt al eeuwen
IN BABYLON, tegenwoordig Irak
SNEEUW dwarrelt en vaak stormt
in dikke vlokken of stuif
als de top van ARARAT
na vermoeiende
en zware dagen
op zoek naar de ark van Noach
eindelijk is bereikt
Zelfs DE sportieve CHINEES
heeft zeer scrupuleus
vlag geplaatst…
Hand over hand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Eeuwen geleden is
Het al dat je uit
Ons woordenboek verdween -
Samenleving, verouderd begrip
Dat alleen nog in verhalen
Uit de geschiedenis van
Dit koude land opgeld doet,
Begrippen die ooit van
Waarde waren voor hen
Die hier leefden, gingen
Hand over hand verloren -
En, mochten we je ooit nog tegenkomen,
Dan hooguit als verzameling…
In serene rust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 al eeuwen
gaan de jammerklachten
strak omhoog
langs pilaar en
kathedralenboog
tot in de donkere gewelven
om daar
bij het gesloten dak
het onderspit te delven
verlost van gif en kwaad
verlaat men in serene rust
de plaats waar het geweten is gesust
maar in den hoge gisten twisten
de oplossing zit binnenin
met het maken van een nieuw…
Niet bang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Nauw´lijks merkbaar, voor
Geen buitenstaander te zien,
Zie ik je daaglijks vooruitgaan,
Millimeter voor millimeter,
Met micro-beetjes tegelijk
Zie ik je groeien
Vanuit het oneindige niets
Naar opkomst en groei
En dat je bloeien zult,
Dat is wel zeker,
Ook al duurt het
Voor mijn gevoel
Nog wel eeuwen lang,
Ooit kom je tot volle…
Soms
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 Soms zie ik van die oude bomen
die daar al eeuwen staan
in onberoerde onverstoorbaarheid
en koester dan de menselijke gevoeligheid.
Soms zie ik van die bergen,
zo trots, onbuigbaar, groots
in sterke onverzettelijkheid
en prijs de menselijke kwetsbaarheid.…
Winterzin
gedicht
4.0 met 10 stemmen
3.844 Een grijze lucht die urenlang
op sneeuwen stond,
zich inhield, schuchter toen
een handvol vlokken zond
als een belofte voor de nacht
waarin je wakend lag
te slapen tot de dageraad
het sneeuwen niet meer tegenhield
en je gonzend van geluk
de dag begon en uit het zolderraam
de eeuwen en de witbestoven akkers
naast de landweg overzag,…
muren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 tijden vervalt
de menselijke maat
in onbehagen
moeten opgeworpen muren
de angsten slechten
de ingemetselde naakte
schaamte sterft
duizend doden
een dak willen we
om de muren van ons
huis te verbinden
bij toeval belanden anderen
- ik ken die mensen niet -
aan de ontredderde kant van
muren die als rode prikkeldraden
door de eeuwen…
Vaderdag 2017 voorbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
915 Het vangen van de dag met rituelen
mijn lichaamsoefeningen gedaan
de geest vrijgemaakt van gisteren
Vanavond zullen wij naar Mamma Maria gaan
om Italiaans te eten en wij vatten samen
een kwart eeuw aan genegenheid
aan uitgespatte dromen over een tijd
van samen een gedeeld warm thuis
jij gaat rechtsom en ik linksaf naar huis…
Een eerste pers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
512 zij hebben hem
geschud geslagen
en afgeranseld
met lange stokken
de hoogste takken
van vruchten ontdaan
hij bleef stoïcijns
wist dat dit al
eeuwen zo werd gedaan
spijzigde hen
met kruidige olie
uit een eerste pers
deelde het leven
van de inwendige mens
had weet van alle geheimen
was generaties lang
in iedere binnentuin en…
rivierarm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het leek op toeval
of een bekend gelaat
dat van een glooiend dal
in weelderige weldaad
uit onverklaarbare lucht
vliegt een eend tegemoet
kalme spiegel, zachte zucht
dicht bij rustend gemoed
de tijd lijkt eeuwen geleden
water, ver weg van hier
met lijf en leden afgesneden
och arme, oude rivier…
Zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Die kastanjeboom staat daar al eeuwen lang.
Onder zijn dichte bladerdak huist een
ecologisch paradijs van torren en spinnetjes
en korstmossen schimmel grijs. Die harmonieus
in afhankelijkheid samenleven op de tonen van
een vogelwijs.
zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen.…
De zon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
408 Dag in dag uit, al eeuwen lang.…
echt heid
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
4 duisternis niet
de wil
van de
de hoogste Macht
het zweefde
door het
luchtruim met
Goddelijke kracht
luid werd
geroepen erzij
licht
de aardbol
te creëren
voor ons
hierop gericht
helaas wilde
de mens
Hem evenaren
ook zo
intelligent zijn
alle volgende
eeuwen hierna
hetzelfde refrein
de Heiligheid
valt niet
te evenaren…
OUDEGA ´S KERK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
428 De ouderdom van het huis, aan God gewijd,
dwarrelt thans ruim rondom duizend jaren,
zal verhalende eeuwen bewaren
vol geloof en kunstminnende nijverheid.
Sierlijk houtwerk, ramen met kleur verblijd,
willen in stilte de mensen verklaren
hoe vele handen eensgezind waren,
tot inspanning voor onze Heer bereid.…
rankt in vrouwelijkvol
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
775 je beeld mist een hand
maar rankt in vrouwelijkvol
je zachte lijnen
verwachtingsvol
kijk je me aan
ik voel je als de mijne
al eeuwen sta je
te verleiden en met je
rondheid mannen te verblijden
ze lijken je mysterie
te doorgronden maar voelen
in zichzelf tal van diepe wonden
ook zij missen de hand die jou
in replica's op sokkels…
Ontmoeting (voor mijn trouwste fan)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.268 Een gouden eeuw begon,
waarin wij met god
zouden spreken
en tevens weten
van een hof van eden
en van een vlammend zwaard.
Eens zal dat overgaan.
Het verhaal zelf is vergeten
de tuin waaruit wij zijn
verdreven.
Aansluitend wordt het leven
nog alleen maar kleuren
en die ene avond daar
en jij.…
Jij
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.577 zit
in een half leeg lokaal
jij ook
wij
samen
onder de mensen
ik voel dat jij er bent
je aanwezigheid
je lach
dat wat me verblijdt
en toch
de eenzaamheid
diep in mij
ik weet niet of je me kent
je zelf wel weet wie je bent
maar je hebt gelukkig genoeg tijd om dat te ontdekken
en als je jezelf gevonden hebt
zal je merken dat ik eeuwen…