1581 resultaten.
Alleen in de geest?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
433 Aangeboren
tussen heelal
en de hel,
huist meestal
tussen beide oren,
paradigma om
bij de soort te
overleven, meer
kon Descartes
ons niet geven
of toch wel?…
een stille aarde
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
909 weer gaat de tijd
zijn vleugels strijken
vliegen we in niemandsland
een stille aarde
laat ons blijken dat zij
in stasis is beland
we kijken in de verte
de horizon voorbij en raken maan
en sterren een eeuwigheid voor wij
ja, we gaan voor samen en
kleuren ons heelal, wij zijn
de goden en scheppen liefde overal…
Haar talent
netgedicht
2.5 met 60 stemmen
422 zij had zich
voorzichtig
losgewerkt
van de aarde
die voor haar
de kweek van
haar talent
zou worden
huid aan huid
in samen delen
dan de eenling
in alles deelzijn
van en toch het
eigene in veilige
afscherming van
de middelmaat
want zij heeft
al gekeken met
de ogen van
het universum en
de immense macht
en kracht van het
heelal…
Vader
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
199 Vaders die daders
ontladers,
van nieuw leven
nieuw verhaal
die kaders aanbrengen
Ik denk aan mijn vader
Ader van ‘t gezin
Hoe zijn bloed door elk kind,
door mij rint
ik denk aan de vader van alle
wezens in het heelal en de aarde
Hoe hij laat baren
Zijn bloed, zijn perfectie in ons rint
en als een kind
vallen en staan we weer…
hartenwens overledene
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
162 reizen gaat
jouw dierbare
door het
grootse heelal
jij blijft
achter raak
vooral niet
aan lager
wal
het edele
werk aangaande
je geliefde
op aarde
is gedaan
oh laat
het diep
verdriet niet
toeslaan
doch ga
het andere
leven moedig
uitdagend aan
duisternis is
gedoofd Jezus
zien wat
de overledene
altijd heeft
geloofd…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Herschapen na de grote knal – werd mij ’t heelal
geopenbaard in diepe crypten der creatie.
De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval
in sopor, in een solitaire isolatie.
Als laatste dichter, als getuige van het eind’
en het begin, van zonnewind en sterrenstroom.…
Het algoritme van de tederheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
196 tot de sterren de vorm aannemen van onze diepste wensen
want de mens is een teder, bang wezen
dat weigert te slapen in een onbewoond heelal
dus scheppen we een gids uit onze eigen honger
en hopen dat hij ons de hand reikt
als de lichten definitief uitgaan…
SPOELBLOED ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.229 Spoelbloed hardloop die heelal deur,
waar liggame in massagrafte stink,
toegegooi word met spoelgrond wat,
skuil agter die leuen van spoelgoud blink.…
zaligheid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
884 en ik ver weg kan zien
heb ik niet te willen
als een draaiend wiel
met zoemende tonen
en zilverglanzende spaken
ga ik door het heelal
zonder van mijn plaats te geraken
begeleid door schone klanken
van een engelen partituur
raakt dit het wonderlijke leven
aan zijn zuivere flanken
een rilling van gelukzaligheid
in de eeuwigheid van…
vlinderkracht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.965 de vlinder bestiert zijn bestaan
met afstand, hij blijft afwezig
van contact dat hem vleugellam
zijn levensdoel verliezen laat
zoekt hij de simpele waarheid
te vinden in de ruimte, hij is
een fladderende astronaut
in zijn heelal van vrijheid
onaangeraakt en onbedorven
vindt hij in volle kleurenpracht
de kracht tot sterven te komen
in…
Oneindig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Daar in dat oneindig heelal
moet ergens de vrede bloeien.
Daar heerst eeuwigheid bovenal
daar alleen kan de liefde groeien.
Daar heerst geen ziekte of pijn
daar zal elk mens gelukkig zijn.…
Voor jou
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.310 Zo uit het niets sprong ze in het oog
Een gouden zonnestraaltje
Ik hief mijn handen naar omhoog
Plukte haar van de hemelboog
En vlijde haar in een schaaltje
Onder het deksel van kristal
Schittert een warme lach
Een Godsgeschenk uit het heelal
Dat dichter bij ons blijven zal
Verlichtend als bij toverslag
Gelovend in haar grootste kracht…
Kleurrijke muziek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 stapte gewoon uit
maar de grond onder
mijn voeten was verdwenen
er golfde kleurrijke muziek
met een melodie die ik
ooit moet hebben geweten
warme vertrouwdheid
ademde het welkom
van een lang verwacht thuis
voelde voor het eerst
de vrijheid van het zijn
in een gezamenlijk delen
dat zich in ruimte en tijd
heeft gespreid om het
heelal…
Geaderd marmer ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
703 De tijd schiet gaten
in het heelal, waardoor
de eindigheid schijnt.
Mensen hebben hun
parasols geplant, zon schijnt
op een halve bol.
Zon lekt over graven,
tekens van ontmoetingen,
geaderd in marmer.
Vermoeid licht rekt zich
in luie schaduw, herpakt
glazuren dagen.…
Vluchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.408 Wind til mij hoger als je kunt,
tot het oneindige heelal is bereikt.
Nog hoger dan het hoogste punt,
waar niemand op me neerkijkt.
Laat de zon mij achtervolgen,
tot de aarde in duister verdwijnt.
Tot de zee door mist is verzwolgen,
maar de zon wel voor mij schijnt.…
Ik ben of ben ik niet.. ?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 Aangeboren
tussen heelal
en de hel,
huist meestal
tussen beide oren,
paradigma om
bij de soort te
overleven, wat ziel
en lijf niet scheidt,
meer kon Descartes
ons niet geven of
misschien toch wel?…
jihad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 je moet een goed mens zijn
en je afvragen over het geloof
ik help iemand over straat
een aardige vrouw die mij bedankt
en ik denk aan God en Allah
dat zijn woorden
voor een eindeloos heelal
en voor een gebed
God Allah help mij
ben hopeloos verloren
in deze straat in dit leven
God Allah help mij
ik hou van dit leven
in deze…
Sieraden in herinnering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
635 Ruimdenkend
wenken
de schitteringen
in het heelal
als rustpunt
met reflectie
zoals jij dat kon.
Nu de nacht waakt
als één vlam
over herinneringen
explosief
als keerpunt
na het aansteken
van de lont.…
de witte verte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 kind de witte verte
kun je niet vangen
zij is een laatste
lange reis
ze woont in een
verstilde schemerzone
ver weg van het
onherbergzame heelal
zij is het nest waarin je landt
met gebroken vleugels
waar je eindelijk naar
jezelf durft te kijken
ze houdt van je zoals je bent
de witte verte kind
je mag naar haar verlangen…
ALLES STROOMT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
689 licht laat leven
waardoor alles stroomt
het water door rivieren
sappen die de bomen voeden
zoals bloed dat doet
door onze aderen
alle wezens op aarde
de aarde zelf en de zon
allemaal zijn we
stukjes heelal
het klinkt dan wel wazig
als in een droom
maar alles beweegt
komt en gaat
allemaal verkeren we
in een eindeloze stroom…
Miranda
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Ik droog je af met een zweem gewoonte
als lichtlilablauwe lavendelbloesems
met slapverwaterde haarwortels
bengel je voor mij aan de zinkende horizon
Want ’s avonds of daarna
bubbelen jouw kooipoten en je
episch epicentrische kopje
mee als granieten pelgrims
op zoek naar de bodem van dit heelal
Kan ik rustig de bloemen op de grenzen
van…
ik hou altijd van jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.417 leg je regenhart
in handen uit leem
ik wil het dompelen
in de blauwe
wonden van de aarde
en het zal thuiskomen
uit de bergen
als sneeuw
leg je vogelhart
in handen uit wind
ik zal het omhoog gooien
in de wijde
staalblauwe hemel
en het zal uit het heelal
thuiskomen
als ijs
maar leg jouw mensenhart
in handen bloed
en ik zal het houden…
De echte zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 als ik
naar onze wereld kijk
lijkt alles wel gelijk
zoals het groen
van bomen en het huis
wij voelen ons er thuis
toch droom ik
in jouw ogen
meer kleuren dan er zijn
streel je haren
op het randje van
gevoeligheid en pijn
kus je lippen
die naar zoete
warme liefde smaken
jij bent de echte zon
in mijn heelal die andere
beschijnt…
VRIJ VERSTAAN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 De sterke gelovigen
van vierduizend jaren terug
kenden geen geschriften
der godgeleerdheid
of vrome geschiedenis
maar aanvaardden met ruime geest
het bestaan van 't Opperwezen
en Diens heerschappij
aangezien zij zich niet
de kern der Schepping voelden
maar hun nietigheid
als mens beseften
een kleine vonk
die vluchtig door het heelal zweeft…
het is koud en kansarm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 ‘k zag ganzen die niets weten
van het vergassen ergens verder
een zwaan die wist van zijn eenzaamheid
want zij was tot stof vergaan
en ik, ik verpoos in twijfel
in mijn gehucht van beton en spijt
het leven kent de schreeuwers, propaganda
van de rechtse kant - het links is de hoek
van de schreiers, de weters van het heelal –
mijn god…
de avond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
919 de avond
veronrust mij
als de avond valt
weet ik dat we een keer
dood gaan hoewel het nu
slechts de slaap is, die mij overvalt
dan droom ik tenminste nog mijn leven
nu is het donker, zo donker
laat ik wakker blijven en niet slapen
nooit worden opgenomen in dit heelal
wil ik, geef me liever een eeuwig leven
maar ja
ik brand…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Wacht, in het kader van
de aanstaande avond
werd ik gevraagd
licht te dimmen in
een zee van bloemenregen
zonder gevaar, zonder gewaar
tegenlicht te overwegen
- sentimenteel pandoer
volgt organiek mijn wielspin -
dodenvleugels kort te wieken
sterstof te doen opwaaien
in catacomben van het heelal
Zolang uniformerende schemer
sluipt…
Drievuldigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Onze onsterfelijke zielen
dragen eindeloze liefde voort,
die diep in het heelal onstond
en die op aarde voortbestaat.
Dankzij een wereld
die volstroomt met liefde.
Ondanks een wereld,
die leegstroomt van haat.…
Bloemen muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Het hart zwelt open
in snaren
van verlangen
als een stortvloed
uit de rode hemel
hoorbaar de toekomstige gezangen
in de nacht van smart en rouw
Och, het zijn de
ontroerende innige
klanken de aanzwellende muziek
puur geluk in de eenzaamheid van dit heelal dat ons
teistert met zijn
dictatoriale gloed
waar ik Uw stem hoor…
Portret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Met glinsteringen van spervuur
waar ik verzink tot jouw heelal
ontvang ik als een hereniging.
Dit beschrijft het dagelijkse gevoel
van onbeschrijfelijke bladzijden
waarbij ik berust op mijn ademhaling.…