Alle inzendingen over landschap

2435 resultaten.

Sorteren op:

verten

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 935
de verre horizon gouden korenvelden ruisende halmen eerst blauwgroen dan goudgeel deinend in de wind met rode en blauwe stippen de einder is nu bereikbaar het goud verdwenen strak zijn de gazons bloemen binnen de perken windmolens vlakbij mijn wereld is klein geworden geheimvolle verten verdwenen het kind dat we waren is een waardevolle…

O, opnieuw daar te zijn

gedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.927
O, opnieuw daar te zijn waar ik ooit in de nevelen, in de nevel van het jonge jongensjarenland. O op dat strand, aan dat randland tussen de onzichtbaar aanrollende golven en het onzichtbare land, daar ieveranst tussen Breskens en Cadzand. En dan dat monotone. Dat zo monotone zich bovenwinds herhalende van die misthoorn in de nevelen, in…

verten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 907
voor een kind is de horizon onbereikbaar gouden korenvelden ruisende halmen eerst blauwgroen dan goudgeel deinend in de wind met rode en blauwe stippen de einder is nu bereikbaar het goud verdwenen strak zijn de gazons bloemen binnen de perken windmolens vlakbij mijn wereld is klein geworden geheimvolle verten verdwenen het kind dat…

ansicht

gedicht
2.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 10.950
kind voorbij de vloedlijn ingegraven, wacht de storm loop van golven bij wind stil weer, hijzelf betrekt geen stelling, hij foerageert tussen duin en schuimrand zeevlam verteert helmgras verkilt hem. hij blindganger, hoort de vloed. hij keert en keert, rent. voor zijn voet blijft wat van het strand rest: verkoold wrakhout, zuigend aszand…

Eenvoud

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 999
Ik heb de eenvoud van het leven lief het wuivend riet langs de waterkant slierten ochtendnevel over het land een nieuwe dageraad breekt aan 's avonds als de zon ter kimme neigt de schemering met zijn zachtheid de scherpe kantjes verhuld voelt het leven aan als bevrijd de nacht is als een schilderij gekleed in zwart fluweel laat ik de…

Friesland

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 953
Over groene velden, blauwe meren zo ver het oog aanschouwen kan, waait de wind er door je haren maakt de rust stress vleugellam Daar is water, zeeën ruimte ondanks dat de Zuiderzee is ingedamd vind ik er vrijheid en Van Ruysdael luchten in het schone Friese land.…

Zwartewater

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
In een blinkend meanderend spoor trekt ze door dit groene landschap Levensbron, en schependrager getemd door rotsige oevers begroeid met wilg en vlier. In je bochten wil ik drijven meegaan met de eindeloze flow dan opnieuw terug naar het begin In, op, en onder u wil ik zijn geen grieven en ook geen pijn.…
Spiker24 november 2012Lees meer >

Joerten op de Mongoolse steppe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Niet gesard naar de mooiste stroom Een zeer lange weg van zeven stromen elkaar geheel negérend dus totaal verward Paarden sieren een mooi landschap van heuvels en rotsen Khalkha-Mongolen afstammelingen van wereldveroveraar strijder Dzjengis Khan Ulan Bator, 2001…

Het strand van de kinderjaren

gedicht
2.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 8.630
Het strand van de kinderjaren. Ik hield mijn hart aan de borst van de zee. De korrels metselde ik tot dromen en kastelen aaneen, mijn glimlach de mortel. Maar de golven leefden zo snel. --------------------------------- uit: 'Dun land', 1994.…
Y. Ne24 september 2005Lees meer >

(onder) indruk van IJsland

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.010
enorme bergen als slapende reuzen in zwarte woestenij van as en lava verwrongen gesteente uitgespuwd door vurige monden vertellen verhalen uit een onrustig verleden grimmige wolken hangen boven een dessolaat landschap felle stukken groen omringd door een muur van ijs rijdend tussen beeldhouwwerken van moeder natuur bekruipt mij…
melanie remers25 september 2005Lees meer >

bessen als kogels

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7
bessen als kogels schoten in de verkeerde keelgaten Toch mag weemoed slijten langs opgehelderde wegen als onthouden ontkenning tekortdoet door elke pijl weg te zetten als vluchten in waanzin in gekte het fysieke als grens aan te nemen bij weerstand een gevoel door te drukken op volgers wiens wensen branden in dit plooiend landschap…
R.E.N.S.26 oktober 2026Lees meer >

verweg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
op een middag in een straat willen uitbarsten in schreeuwen zo mooi rustzachtig na kunnen vertellen (tegen het witte huis het te zeggen hoe fotogeniek (alsof het witte huis er iets mee te maken heeft) een foto ervan te maken de foto ontwikkeld zich niet)…

Weids Hollands polderlandschap

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 40
Langs ‘t water volgt de tijd de loop van een watergang in weids gelegen polderlandschap waardering voor haar achtergrond is zonder vermomming of verzuring een lust voor het oog koeien horen bij een mooi polderlandschap zijn met omlijsting bewaard gebleven hebben nog altijd wat in de melk te brokkelen, het penseel wijst hen als getuigen…
Rob van Tol10 november 2026Lees meer >

Nalevering

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 81
Als gigant van de puurste bagger in modder verstoken gebleven treurig verheven hemelen vermeden voorbij elke kribbige indroging de kleibrekende berekenende golfslag in verpletterende potten verstijfd Het wachten is op de nalevering aan zo’n eiland dat iedere maat der dingen verloor – het slib droop rond de standvastige…
R.E.N.S.10 november 2026Lees meer >

Wassend water

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Het wassende water zoekt zich een weg, een uitweg 'r bedding verlaten... De kaden huiveren bij het zien van zoveel spektakel dat zich niet laat weerhouden door paal, hek of heg ze zullen niet baten Het schijnt.... de God Neptunus die het water als 'n hellehond heeft losgelaten.…

Gouden pad naar morgen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5
En terwijl de schemering het landschap teder omarmt, blijft het licht nog even nagloeien in de stilte. Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.…
CB20 november 2026Lees meer >

Avondgoud

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7
De avond verstilt een merel zwijgt op een tak goud rust op het land De avondzon legt koper over het open land, waar schaduwen langzaam de paden vervagen, gras drinkt de laatste warmte uit de lucht, terwijl de wereld haar scherpe lijnen verliest. Merel weeft zijn laatste toon door de kruinen, de wind streelt zachtjes langs het ruisende…
CB20 november 2026Lees meer >

Tussen seizoenen

gedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.577
Een kleur zijn ogen nu zij wind zijn, het licht uit lucht gesneden. Lang gras, nog levend hooi, verminking waar oogst begint. Ik groef in kleur waar vol de lucht, in wind waar vol het gras van is, in golvend gras, in slapend gras, ik bracht zand aan het licht, verpulverd weefsel, vacht om in te slapen. Blad viel, sneeuw viel de bladeren…

Tussen seizoenen

gedicht
3.6 met 38 stemmen aantal keer bekeken 17.314
Een kleur zijn ogen nu zij wind zijn, het licht uit lucht gesneden. Lang gras, nog levend hooi, verminking waar oogst begint. Ik groef in kleur waar vol de lucht, in wind waar vol het gras van is, in golvend gras, in slapend gras, ik bracht zand aan het licht, verpulverd weefsel, vacht om in te slapen. Blad viel, sneeuw viel de bladeren…

schepping/ijsland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
land geboren uit de schoot van de aarde rijzend uit de oceaan land van tegenstellingen tere bloemen in barre vlakten daarachter de stille krachten van gletsjers op de horizon stil en wit tegen onheilspellend zwart van sluimerende vulkanen land van ijs en vuur van spuitend stoom en eeuwige watervallen dreigende basaltkusten boven je…

De veerman rust

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.565
één dezer dagen keer ik aardewaarts dan zoek ik mij als laatste rustplaats een linkeroever zonder stenen kade waar ook geen houten vlonder hoeft 'k laat er wel het schoeisel achterwege zodat het slib twee naakte voeten kust in gebed laat ik dan mijn sporen achter waar je straks bij laagtij de boot aanlegt daar bouw ik op het droge een stenen…
Verdano4 januari 2006Lees meer >

veluwe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
veluwse wouden donker en vol gevaren zwervende heidenen als kraaien op rooftocht plunderend met niets onziende wreedheid wind kreunt door takken van sombere beuken en fluistert hees het oude verhaal van moord geweld en wetteloosheid duizendjarige eiken heilige plekken offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed wodan en donar rijdend door…

vergeet Maassluis niet

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 878
de Maasche Sluizenaren nog na Schiedamsch stokerijen Vlaardingsch schellevispeekel verlopen haringvisserij zo polderig landerig zo vol van uitzicht blik op verre verten zichtbaar grassend land kassen groene plant tuurt ter overzijde pernisse pijpen oliepluimen bij u de Waterweg door 't land men ziet de Watersnood vanaf de wallekant…

DE BRUG

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.800
Ik heb het fluitje aan mijn mond gezet. Mijn vingers overtrippelen de gaten Buiten mijn tuin ligt de rivier gebed In maanlicht, en er rijst een brug van jade. Een brug van jade overspant het licht, Mollig van schaduw aan haar ene zijde Een smalle schaduw schuifelt in het licht, En buigt zich over en staart in het wijde. Zij staart naar ’…

De melodie van het ijs

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
vaak als ik in de polder verblijf hoor ik in de verte de melodie van het ijs staande achter geel groene kragen zingt het glijden in de wissels van slagen gedragen komt die muziek dichterbij in een rij stoere gasten en meiden een kleurige sliert die lichtjes dansend de ijsvloer versiert met vrolijke lijnen en krullen nog is…
wil melker3 december 2017Lees meer >

Afslag

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Dit was een wildpad tot voor kort zwierend om diepgelegen hoeven die zich in grasduinen begroeven onder gewassen kiel en schort Gortdroge sikken dwaalden hort de heuvels aan het recht geschoven haar scheuten meer dan eens bestoven door hordes vorsten uit het fort Ze kregen hooimijt van het ploegen zelfs als ze braaf hun kruisje sloegen…
WOLF4 maart 2006Lees meer >

Wit, wit en nog eens wit...

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.304
Hoe wit die sneeuw die dwarrelt langs de wegen, die sneeuw die smetteloos de daken wil versieren, die sneeuw die stil, behoedzaam alles dekt: de mensen, planten en de dieren, Niets is hier nog bevlekt, alleen het wit mag blijven al is het maar heel even, dit leven in al zijn onschuld hier en nu.…
Adeleyd5 maart 2006Lees meer >

Drenthe

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Jouw paarse heide maakt me blij... de groene esch, het weidse ven. Het is alsof ik jou al langer ken... Komt dat misschien door het stenen bed wat Hunen hebben neergezet als altaar lang geleden? Waardoor wat was verschuift naar nu... Een plek voor mijn gebeden.…
agnes s23 maart 2006Lees meer >

Het geluid van padjes

gedicht
2.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 11.364
Het geluid van padjes samen, apart, nog een wat verder iets lager, samen in scheef akkoord onvindbaar want telkens andere padjes even verder, samen hinkend, apart, samen terwijl die vlak bij mijn voet even hun adem inhouden. --------------------------- uit: 'Gedichten', 1966.…

Nocturne

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 817
De vijver glanst van verlangen. Dode kikkers drijven, Het wit van hun buiken Sterwaarts gericht, voorbij. Met oeroud gekwaak van zomernacht Zwelt de maan En een glazige lis strekt het blad Naar haar licht. Alles dwaalt. Veel donkere vlinders Glijden langzaam dooreen. Alles dwaalt vannacht. Uit het slaapdronken riet Stijgt een lied…