1960 resultaten.
Jouw stilte praat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
589 eens gevoeld
maar de strakke
aanblik die jij biedt
is magistraal
het dreigend wolkendek
verschiet waar
jouw profiel oprijst
tegen het felle licht
van de brekende bui
zoals cheops torent
in piramide met
magische ruimten
zijn wachters wereld zien
verstil jij in mystiek
omdat jouw stilte praat
met de verste planeten
uit het oneindig…
microgestalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 De wereld lijkt steeds kleiner
te worden, alvorens enig ander
mijn vingers druppelen naar de einder
ik trek een lijn om de tafel om
het beletselteken, het zet zich
ontspoort oneindig, het kluwen
kluwt tot een vierendeel, waarvan mezelf
ik schoffel door mijn schrijfsels
noch betrek ik de druilende muren
het is is niet hetgeen het is als een…
ik toon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 ik toon mijn verslagen ziel
dewelke mij telkens schoffeert
wanneer mijn innerlijk zwijgen
zich opoffert aan de beweging
van de dag, die weer ontredderd
langs de oneindige horizon
telkens tracht om balans vinden
- ergens tussen hemel en aarde -
er hangen graven tussen de grauwe nevels
waar de dood zichtbaar in een snijdende taal
wordt onthaald…
Maalstroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Zoals de harpijen Perseus omcirkelden
Het gouden vlies in handen hebbende
Zo kolkt het in mijn hoofd als een maalstroom
De gedachten keren en wenden, steeds dieper
Oneindige draaiingen naar een diepte dieper dan het zwarte gat
Zoals ik mij voel, zoals ik mij draag
Van buiten kalm en koel
Maar van binnen verschroeid door de maalstroom van…
Anima
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.861 Is zij de belichaming van het kwaad
dat uit de diepste diepten
van de meest afgrijselijke woestenij ontsnapt is
en verdoemd werd om voor de lange oneindigheid
de vruchtbare gronden van de beschaafde wereld te bevuilen?
Of is zij zoals jij en ik
en is diep van binnen
haar ware aard wachtende
op wat haar gouden klanken doet klinken?…
Luister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 Zeg schat luister
kom ik wil je van
alles zeggen
bijvoorbeeld dat
de oorlog voorbij is
je de ware betekenis
hiervan uit gaan leggen
dat we elkaar weer
vrijuit met erbarmen
kunnen omarmen
aan elkaar mogen warmen
en hoezeer ik je toch mis
maar jij bent niet meer
waarschijnlijk
verdwaald verdwenen
in de oneindige
puinhopen en
na rokende…
Haiku van het eeuwige leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
713 Ik heb besloten
Om maar te accepteren
Dat mensen dood gaan
Ik heb besloten
Om zelfs te accepteren
Dat dieren dood gaan
Maar ik verdom het
Om ooit te accepteren
Dat de aarde sterft
Moeder Aarde zal
Steeds opnieuw leven baren
Mens, dier, boom en plant
Want er is een wet
Van behoud van energie
Van oneindigheid
Die ons…
Ontbrekend doel?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
462 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook heb ikzelf mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed gaan
een relatie aan, maar zwijgen
in de loop van een fossiele natuur
herschikt het DNA zich labyrint…
Schuim van succes
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
448 ik danste
met ritmische kracht
op de passievolle
ademgolven
waarin jij je
dromen ruimte gaf
in lange rollers
huisde een
verborgen melodie
waarvan de brekers
het schuim van
succes kopten
waar ooit
het zilte nat van
zee voor vrijheid
stond openden
jouw beelden de
oneindigheid van horizon
zo vleugelden
wij door de heldere…
Nooit gekend?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
558 De nooit ingehaalde tijd
geeft nieuwe tranen door,
als voortschrijdend inzicht,
omarmt de toekomstige
achtergrond in een teken
of in een oneindig woord,
wel of niet vermomd
vervormd zich niet door
onbetamelijkheid zonder
vooroordeel in een
zwijgend of een
ongeschreven woord en
zin, nog onbekend voor
iedereen die het horen wil…
De heuvels van Jericho baden in duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Een vorm van een telbaar oneindig aan-
tal zijden als symbool voor deze kwestie
APEIROGON tekent deze situatie
de vaak bloedige strijd tussen Christenen en
Moslims; het Vredeslied van Rabin symboliseerde
de absolute waarheid die geenszins mocht zijn
't recht van de sterkste zal zeer zeker zegevieren
maar tegelijkertijd slechts verliezers…
De kosmos
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 langzaam rijst
de kosmos op
uit het oneindige
universum
kennen stelsels
hun melkwegen
lichten zonnen
uit sterrennevels op
in vele heelallen
zij heeft zich
gekleed met het gruis
van de schepping
als lichaamsdracht
met tijdloze kracht
de dood omgord
als teken van
persoonlijke vrijheid
en intrinsieke macht
in het tot leven
relativeren…
Samen één !
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Alleen samen kan al wat leeft,
oneindig zinvol worden.
Vriendschap is samenzijn.
Ik kan en wil niet leven,
zonder jou.
Wie zijn wij mensen eigenlijk?
Mensen zijn zoals dieren zijn.
Samen zijn we héél anders.
Samen zijn wij één.…
Bemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
469 straten
van mijn vaderland
het ijzeren monster
scheert rakelings boven mijn hoofd
spant de aders strakker
en strakker het bloed stolt
de luciferdoos
ligt op het witte kleed tussen de twee
kandelaars
meeuwen bouwen hun nest
in mijn haar
de olie verslapt
vrouwen breien de verhalen
en haken de gaten
het teken aan de wand
oneindig…
Nieuwe stenen
netgedicht
4.6 met 100 stemmen
402 langzaam
vervaagde de hand
die mij eens
gekoesterd had
verliezen herinneringen
de indrukken van
het bijzondere
contact dat de
aanrakingen mijn
jeugd geschonken had
waar wij in samen
de onuitwisbare
close harmony
vergaarden die
niet alleen op
genen stoelden maar
ook de zielsverbanden
van de eeuwigheid
bedoelden in de
oneindig…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de omarmende zee,
een verzwelgernde grijze oneindigheid,
die, wild door mijn lichaam stromend,
mij losweekte van ruimte en tijd.
Vannacht was ik de peilloze open hemel,
verborgen achter een grauwe wolkenlaag,
waaruit als papiersnippers vogels tuimelden,
door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…
Wijn met jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 wijn met herfst drinken
schenk me een droom in tot de rand
van trage wandeling en samen klinken
van onlosmakelijk je hand
laten we wijn met weemoed genieten
een klein slokje op z'n tijd
dat we september strooilicht zien en
ons hart zich vult en reikt
laten we wijn met terugblik proosten
uit het rek van toen en samen
van glimlach tot oneindig…
Duistergast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 A mystery man
een duistere gast
die zat ongenood in de zaal
Prevelt amen gezegend
onbewogen bewegend
de spijs van zijn avondmaal
Een guru met zen
die in onschuld wast
zijn hand in de lucht verticaal
In zijn rechter wegend
met zijn linker etend
de kippen als kersen zo kaal
Ik kan hier oneindig
veel meer nog, niet weinig
aan toevoegen…
Tot de laatste zucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Ik hou oneindig veel van jou,
Alleen, jij bent niet meer,
Alleen nog in m’n hart,
Je stierf te vroeg in smart.
In mijn hart leef je voort,
Ben je nog altijd dicht bij mij,
Is ’t alsof je nog altijd,
Door mij wordt gehoord.…
laat me zien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
481 wanhoop ons verslaat
laat de doden zien
de maskers van pijn
in een diep ravijn
laat me het kind zien
dat niets meer verstaat
geen tranen meer laat
laat de moeder zien
ze bedekt haar zoon
streelt zijn ogen schoon
laat me schoonheid zien
haar onvolmaaktheid
volmaakt in lichtheid
laat de liefde zien
zij heeft alle tijd
haar oneindigheid…
Tijdverschillen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 zijn buitenposten
de netvlieswachters, zij
hebben er vergrootglazen voor
nodig om verschillen te zien
in het ademloze water
en die noemen ze tijd
en massa, dus ruimte
kortom het bestaan
dat verlangzaamt
naarmate je meer afstand neemt
In het oneindige…
Perpetuum
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
114 hij vond in het gras wat niet af was
ogen dicht oneindig vergezicht
begint het begin bij wat is,
wie hij is en wat dat is
eigen overstijgen en door anderen zien
ontdenken, doen wie we zonder zijn
achteruit dalend wenteltrappen,
diepten
niet betreden of moed indrinken
we ontdiggelen scherven tot vazen
stil even...…
GRONINGEN, het weide land
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.427 Huisjes op de dijk met wilde tuinen,
waar ik wel eens doorheen wil struinen
verfrissende wind door mijn haren
naar heldere vertes staren
Daar sta ik, blik op oneindig
Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil
Ik zie geen verschil
Verder is het stil
Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken
Geen massa, geen wind, slechts molenwieken
hier…
Hartgedachten
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.292 Niet in staat te geven: liefde
ben ik opgesloten in mijn hart
Harde woorden, verdriet en pijn keren het tij
Delen wil ik liefde, warm gevoel oneindig veel met jou
Bereid te leren, aan te passen, te veranderen
Ontsluit jij de gedachten van mijn hart?…
Falen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
803 Een zoektocht overleeft
Eenzame dieptes
Stormachtige laagtes
Grijze ochtenden
Inktzwarte nachten
Zwervend in een roes
Ik ben het niet waard
Ik ben de waanzin voorbij
Ik draag geen naam
Een drempel wordt overschreden
Ik ben zo moe gestreden
Ik dwaal verdwaasd in mijn lichaam
De wind drukt in mijn gezicht
Een oneindig wenen
Ik draag…
Falen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.231 Een zoektocht overleeft
Eenzame dieptes
Stormachtige laagtes
Grijze ochtenden
Inktzwarte nachten
Zwervend in een roes
Ik ben het niet waard
Ik ben de waanzin voorbij
Ik draag geen naam
Een drempel wordt overschreden
Ik ben zo moe gestreden
Ik dwaal verdwaasd in mijn lichaam
De wind drukt in mijn gezicht
Een oneindig wenen
Ik draag…
Prentenkabinet 1
gedicht
3.0 met 55 stemmen
15.617 En 'k had haar plotseling oneindig lief
toen zij zich langzaam, met gracieuze dikte,
afkeerde van haar bier en haar tarief
en trots en troostloos in haar zakdoek snikte.
---------------------------------------------------------
Uit: 'Gedichten 1940-1965', 1969…
Schelpen 2
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.697 Al wat ik nog vernam
waren oneindig
kleinere hoorbaarheden:
zuigen van zand
kapotspringend schuim:
kraken van schelpen
waar ik liep.…
LEVENSWEG
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.217 De mens, zich daar terdege van bewust,
wil hier en nu oneindigheid verwerven.
Ons lichaam hoeft niet langer te bederven.
De biomedicus, die verontrust
genezing zoekt en zijn geweten sust,
manipuleert tot diep in onze nerven.…
Zondeval
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.006 onze
berouwvolle zonde
zonder woorden
wij nestelden ons
schuldloos
in de zachte, vochtige flanken
van een fonkelende nacht
wij dronken en lachten
moordden en verkrachtten
zongen en vonden
vochtig onze monden
Sodom
en Gomorra
naakt stortte ik naar beneden
in een oeverloze, bodemloze droom
jou meedogenloos meezeulend
in een oneindige…