Alle inzendingen over spiegelende reflecties

2971 resultaten.

Sorteren op:

SPIEGELBEELD

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 606
Iedere keer zie ik de spiegel aan de wand, die iets tracht te zeggen jarenlang dezefde scheiding mijn gezicht, steeds ouder, grijzer zekere rust zeg het maar ik zie het al jeugd ouderdom een spiegelbeeld is maar heel even een juiste kijk op dit aardse leven…
Hans Uding28 oktober 2010Lees meer >

Kalmeer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
De rust is wedergekeerd en geluiden klinken zacht aan de oever van een strakgetrokken spiegelend meer. Voelbaar, bijna aanraakbaar, is de zuigende kracht van een door loomheid bezwangerde atmosfeer. De oever is het hemelse Kanaän, een maaltijd van brood met wijn. Een plek om heen te gaan, een plek om te willen zijn.…
Iniduo21 juli 2011Lees meer >

Papieren stilte

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 668
Stilte omhelst mij laatste noten en wat wijn je bent niet bij me, wat let vrolijk zijn blader oude boeken verslindt wat schillen sommeer oude prullen in spiegel van venijn tel af en toe regendruppels op onzichtbaar papier papieren stilte is niet fijn.…
mobar23 juli 2011Lees meer >

Onzorgvuldig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
als 'n spiegel die in duizend stukken breekt glijdt tijd gestaag als zand tussen haar vingers bloed sijpelt langzaam door haar jurk naar de oppervlakte het litteken niet zorgvuldig genoeg verbonden ondanks de liefdevolle handen die haar verzorgden, bleken deze achteraf van papier…
LadyLove8 augustus 2013Lees meer >

Niets meer dan illusie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
God heeft niet Voor niets ons Zo geschapen dat We niet steeds Onszelf aan hoeven Kijken - hoe we Er daadwerkelijk Uitzien bepaalt Onze medemens, Die naast onze Lichaamstaal vooral Ook onze gezichts Uitdrukkingen Feilloos registreert Dus weet ik het Zeker: Wat ik in De spiegel waarneem Is niets meer dan illusie…

Voelde de pijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
ik gaf haar een roos zij vouwde stralend het blad in verfraaien ik voelde de pijn van vervormen en kleur hoopte dat de bloem niet meer in leven zou zijn keek haar toen aan zag in de ogen mijn kleren hoe zou het mij dan vergaan als zij dat bij mij ook probeerde de spiegel antwoordde ontnuchterend snel ben ik de man die daar staat…
wil melker27 september 2013Lees meer >

Zo veel vragen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Kijk in de spiegel En zie ogen dof Van levenspijn - Zo veel vragen Heb ik, antwoorden Die moeilijk te Verkrijgen zijn, Sta zo vaak Versteld van De ongerijmdheid Van dit leven, Voel me zo arm en naakt Dat ik alleen Nog maar jouw Ogen zie waarin Ik de mens ontdek Die ik al haast Was kwijtgeraakt…

heerlijk weer

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
de orkaan in de vorm van een afgezwakte depressie komt wat binnendrijven de bomen ruisen verliezen groen en rood de plassen spiegelen de huizen, en de fietsers luisteren eindelijk weer naar stormwaarschuwingen de regen klettert neer alsof het de eerste keer is en we zijn gelukkig…

Wakkerend geweld

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
ik zag in de spiegel van je ogen het gladde verdwijnen en golfjes verschijnen nog kreeg ik de wind niet pal van voren maar in het wakkerend geweld werd storm geboren wij deden water in de krachtige wijn hebben de golven bezworen geen zee gaat ons te hoog maar ruzie kan ons niet meer bekoren…
wil melker8 februari 2016Lees meer >

TWEE lampen schijnen

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.014
Twee lampen schijnen, de spiegel schemerblauwt, er schrijnen lichten in meubels rondom, alle dingen zijn stom. Ik hoor adem uit een vrouw komen, ik wou ik wou - ik zit zwaar en stil, 't is niets wat ik wil. Hoor de klok rikketikken, hij telt de ogenblikken.…
Herman Gorter15 december 2016Lees meer >

razende hoogte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
om het huis een trein vol loden zand het spoor verwaaid, de daken gedicht in de lucht een blauwe spiegel glanzend op het heetst van de dag het verstand steekt zijn koppen bij elkaar schaduwrijk, het is geen gezicht nu nog 'n hongerdorst, geurend naar het lijf dat ik niet omhelzen mag…

weerschijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
de spiegel ziet mijn zee achter holle ogen tranen enkel slierten zeewier in mijn schedel ankeren verwaterd wrakhout vermolmt de herinnering aan uitgroei maar kiert naar buiten binnen rest slechts het grote geheel en ik ik at de dag die ziltig was…

WOLK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
een luchtige wolk meen echt dat hij mij uitlacht of ben ik het zelf * *soms zie je onbewust in een wolk wat het onderbewuste je diep van binnen wil vertellen – een vorm van spiegelen? Misschien zoiets als de Rorschachtest die gebruikt wordt in de psychologie?…
catrinus10 september 2019Lees meer >

Iedereen?

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 470
Iedereen heeft een ziel, die vrij is om geen keuze te hoeven maken, niet onder dwang of stigmatisering, maar in een toetsing spiegelend in een individuele verantwoordelijkheid, die zich plaveien laat met de basisregels van empathie en mededogen, ongeacht afkomst en status, afdruk van een ethische grondrecht, waarop we terug kunnen…
Pama4 mei 2020Lees meer >

Ik voel in de natuur.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
Elk dier, elke boom, al het water en de wind zijn de spiegels van mijn droom van de Vader die bemint. Ik geef mij over aan de adem en het ritme van de kracht om te komen tot het weten dat de schepping is bedacht.…

nullijn

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 505
nu kranten niet meer bestaan het huis onbewoonbaar de wil nog krachtiger dan een ziel nu niemand nog vragen stelt niets lijkt op kleur meeuwen hun brood verstouwen nu klinkers straat spiegelen muren vensters vervagen een roep om stilte ik zeg er luistert toch niemand het schemert avond…
Iniduo8 november 2024Lees meer >

Verstolen knipoog

netgedicht
3.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 368
ik zag haar staan in een shot van glanzend witte tanden waar zij de shine van schoonheid aan zou geven haar spiegels zijn omkransd met allerlei soorten penselen borsteltjes en tal van andere functionele werktuigjes die op haar knap gezicht een nog hemelsere lach en verstolen knipoog achter laten…

Tovertuin

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 387
Samen wakker worden onder het zachtgekleurde leven in het ronde raam De groene jeugd van de wereldtuin onpeilbaar diep in de spiegel van een oude put vol tover waarboven wij hier- onder op een zacht bed zweven in geluk Samen wakker worden op de Droomberg boven de dagen…
Zywa4 oktober 2025Lees meer >

echo van een woord

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 121
een gedichtje over liefde dan maar of over de schittering van bloemen om de veranderingen te ontkennen een paar woorden gewijd aan lucht in vele spiegels met blinde vlekken waaraan het ego zich volvreten kan het verraad aan de eigen fundering ondergraaft de zin om te handelen en laat de betekenis traag uitlekken…
R.E.N.S.20 augustus 2026Lees meer >

kinderhart

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16
lieve kinderen ergens in het heelal zweefde het schitterend Licht vraag mij niet had het een een gezicht maar de kracht van dit was een wonder zo maakt het voor jullie toch uiterst bijzonder het Licht heeft een bijzonder mensenkind geschapen bewijst de spiegel wat uiterst mooi ben jij nu allemaal heel blij…
Antonia15 november 2026Lees meer >

ZWAAN

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
Geelverlichte ramen spiegelen in het water van de grachten. Daarin varend als een zwaan trek ik achter me een baan waarin rustige gedachten met een trage golfslag wiegelen. Zo stil zal ik altijd drijven over gladde, effen grachten.…
Katja Bruning18 februari 2011Lees meer >

Niets is wat lijkt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Heb wind gevraagd te waaien over velden ruisend riet zon te schijnen over zinderende aarde met hier en daar spiegeling water om te stromen tussen oevers bekleed met weelderig struikgewas.…

Margana

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.279
spiegel aan de wand ik sta aan de andere kant maar jij begrijpt wat ik bedoel want lol is lol en strook is koorts maar leger is regel en klok is kolk killik stokkots mallam konnok stappats pillip torrot kappak stoppots stop stop stop ’t is op…

AANVAARDING

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Magnetisch veld dat interacteert Met de lente, de bloesems Het vuur van een gevangen blik Geladen actie in een ogenblik Ogen-blik, ogen, wéér die spiegel Spiegel, zo de mens terug straalt Lemniscaat tussen hemel en aarde Als in het tussenin van de materie Seksloos de snaar niet trilt Noicecancelling de in de gloria Beweeg…

voor anker zonder anker

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 879
langzaam losgelaten door de van gisteren moe-gewaaide wind en nog niet gegrepen door de maalstroom van een nieuwe leef-je-leven dag drijf ik slechts omringd door nog te dromen dromen reik ik rechtstreeks door de spiegel van de hemel onbevangen naar de bodem van mijn eigen ziel en ga voor anker zonder anker…

Woestenij

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.178
zand woestijn een bodem van een dode zee met resten van wat schelpenzand het wit gebeente en duinenlijnen die verdwijnen in de spiegeling van mijn eigen fata-morgana trillende luchten zuchten gelaten maar mijn blik reikt alsmaar verder dan het weerkaatsen van mijn droge stem die geen echo meer vinden kan…

ontkenning ontkend

hartenkreet
1.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.953
de eenzaamheid is zelfverkozen en spreidt zich uit ik hoor haar stem en zie haar gezicht het hart zingt zelfs verstrikt de ontkenning is net begonnen maar ontkent zich niet die blauwe ogen achter die blauwe ogen die eeuwige spiegel van de ziel die eeuwige herkenning van eenzaam zeldzame liefde…
jf14 augustus 2003Lees meer >

stil genieten ...

hartenkreet
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.317
zonder woorden als het mag ik spiegel me in je stralende ogen ik loop over van puur geluk ik wil nog heel lang stil genieten ... echte vriendschap gaat nooit stuk…

Neptunus' kind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 793
Soepele schepjes glijden glad langs het hoofdje door spiegelend nat. Vlugge voetjes stuwen als een vissenstaart het kind nu in volle vaart naar open zee. Vaarwel mijn kind, Neptunus neemt je mee.…