3375 resultaten.
Alles is zon
gedicht
2.1 met 12 stemmen
5.739 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
-------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
Fantasieloze kinderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 Alleen kunnen ze geen stap ondernemen, ze zoeken altijd naar een helpende hand
Fantasieloze kinderen verdwijnen langzaam in ’t zand…
Liefste van de wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
728 Mijn zacht lijfje
Lief schaterlachje
Volle bos pruikje
Duimzuigmondje
Gaaf wit gebitje
Zwart zand snorretje
Lekker dik buikje
Klein rond kontje
Spekkige handjes
Viezige randjes
Omklem je mijn hals
En ben ik jouw
Liefste van de wereld…
Nulmeting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
455 ik twijfel aan de rede
het nut van verstand
bestaat wel het verleden
als sporen in los zand
ik twijfel aan de ziel
aan de passie van het hart
de weekheid van mijn achilleshiel
onbestemd als smart
ik heb me aan gedachten bezat
ooit kom ik weer bij zinnen
in de haven van een schervenloze stad
ik moet bij het begin beginnen…
Plotseling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Als een zacht, fris maar krachtige rosé
Maar na een vloed over het fijne zand.
Plotseling als schipbreukeling gestrand.…
Ongewis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 de sporen in het zand
die ik gisteren zette
zijn vannacht verwaaid
zou ik ze willen zoeken
de wind die nam ze mee
de vloedlijn kruipt omhoog
als ik langs het strand loop
ik weet van de getijden
die mij nog steeds verrassen
als onvoorziene golven
mij meesleuren
hoe kan ik weten
of ik aan het einde van de de dag
de Avondster begroeten…
De witte wieven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 We maakten
de akkers in hun diepe slaap wakker
Gejaagd door de onstuimige wind
dronken we druppels van morgennevel
We vlogen tussen de landerijen
en dansten loom boven het eindeloze veld
Zingend verdwenen we alweer
in het moeras van los zand…
dode mus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 op het strand
kneep ik een handvol zand
in mijn kinderhand
de zandkorrels
verdwenen
tussen mijn vingertjes
vóór ik ze vorm kon geven
zo greep ik later naar je liefde
die tussen mijn vingers wegvloeide
onvatbaar
ik bleef
achter met niets
een kinderhand
is gauw gevuld
maar mijn hand
sloot zich op
de spreekwoordelijke dode mus…
Speel, 't is bittere ernst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
584 Speel met de zon
In je haren,
Met het zand
Tussen je vingers,
Speel met de gedachten
In je hoofd die woorden
Worden, woorden om te horen,
Regels om te zien,
Verzen om te zingen -
Speel met het mes
Tussen je tanden,
't Is bittere ernst,
Want in de verte
Wacht de groeve
Van een bij twee
Die je in de aarde
Verwelkomen…
Tussen je tanden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
539 Speel met de zon
In je haren,
Met het zand
Tussen je vingers,
Speel met de gedachten
In je hoofd die woorden
Worden, woorden om te horen,
Regels om te zien,
Verzen om te zingen -
Speel met het mes
Tussen je tanden,
't Is bittere ernst,
Want in de verte
Wacht de groeve
Van een bij twee
Die je in de aarde
Verwelkomen…
Land van leegte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
742 We verdwijnen in een veld,
enkel de leegte telt,
verborgen door een berg van grassprietjes en zand,
neem jij me mee naar sprookjesland…
wie zal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 wie zal het duister klaren
als eenzaamheid opkruipt
uit de grijze straten
wie zal je vinden als
je zand in ogen strooit
het ijs ongebroken laat
wie zal je blik scherpen als
je de verbeelding aan de wilgen hangt
en onleesbare poëzie liggen laat
wie zal van je houden als
de stilte in je woorden klinkt
en je voorbij bent gegaan…
Harten 4
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
541 ik blaas voor jou
een hart van glas
en toon je wat ik
voel
maak voor mezelf
een hart van ijs om
de hitsigheid te
koelen
uit steen houw ik
een hart zo hard om
de afwijzing niet te
voelen
ook teken ik een
hart in ’t zand en
zal de wind en golven
vragen
om de pijn niet
bij jou te kunnen
zijn teder te
vervagen…
Zonder boot
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 Zee is wild
het zand brandt,
spoelden mee
slechts wij twee,
man en muis
ver van huis.…
Drie stenen zitten op een steen...
gedicht
5.0 met 1 stemmen
14.030 Een steen steekt half uit het zand naar buiten
om zich nog eventjes te uiten.
Leer, kinderen, dit uit zijne mond:
houd steeds een vuist boven de grond.
-------------------
uit: Tirade 1968…
sans courage
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 zoals de honkvaste
grijze haas heb ik
niet de moed om de kust
uit het oog te verliezen
de duizend smaken van
de zee door te slikken
om het zand zacht uit
de ogen te wrijven
de aanblik van de
doden te verdragen
nu het smeltwater
het sneeuwveld verlaat
niet de moed om de
de slinger tussen
aanvaarding en verzet
stil te zetten…
fleurig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
593 blijmoedig, bontgekleurd en zo bloeiend
slenter je lachend langs de waterkant
opgeruimd, opgetogen en zo opgewekt
met je voeten spelend in het warme zand
zingend begroet je de stralende zon
de bloemen in je haren verwelkomen
het leven bruist en kleurt alles zo keurig
fideel…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
Calapia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 De vloed sloeg een bres in mijn wering van benard zand,
steen en vreugdevlees. Je droomde mijn eiland in de dag.
Nu ik wakker ben moet ik het kustwater doorwaden. Zonder
aanraking en zonder oogcontact met de golven, enkelvoudig
bij windvlagen die mij in hun zeilen meevoeren. Kan ik mijn
bakens nog verzetten?…
In jouw ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 in jouw ogen
zie ik granieten bergen
waarvan lawines dalen
zie ik woeste rivieren
naar hun monding dwalen
zie ik de stormachtige wind
die altijd de juiste richting vindt
naar het dal
en naar de zee
van liefde
voor mij is het zaak
dat ik door het zand
niet verblind raak
ik zie en wacht af…
juttekop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 zoveel meer zie ik
boven het maaiveld
met mijn hoofd
dan in zand gestoken
boven alles uit
niet klein te krijgen
steek ik steeds
daarom mijn kruin
de rug recht ik
met groeiende wil
bij iedere maaislag
die mij steeds treft
waar anderen hoofs
de koppen buigen
ben ik zo van jut
de altijd gemaaide kop…
woestijnwind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 de geknakte woestijnpalm
laat in schroeiende
hitte haar getergde
oren hangen
een andere bezweek
onder haar eigen last
in dit oord verdwijnt het
leven onder zand
in de verte trekken
weerbarstige palmen
ten strijde tegen de
goden van de wind
in de wolken wordt
historie geschreven
van bloedige
confrontaties op de grond…
half vijf s' nachts
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
543 de avondklok is voorbij
we lopen naar het zand
dronken en vrij
aan de kust van Nederland
met de winden van een storm
en de temperatuur dicht bij nul
zien ze hoe ik de zee bestorm
in mijn naakte lul
alleen één ding in mijn hoofd
de avondklok is voorbij
dit jaar heeft ons van veel beroofd
maar dit leven blijft van mij…
Nieuwe haiku's 7
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.011 De zuidenwind
neemt fijn Sahara zand mee
niet tegen op te wassen.
Mensen en dieren
hebben een ander soort vlees
gewicht in de schaal.
De zee schudt
haar buik maar krijgt
het plastic er niet uit.…
daar hier toen nu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 wie telt de doden
in landschappen onder zand
schrijft in zwarte inkt
over wat kon gebeuren
hoe het daar toen was
hoe het hier kan gebeuren
het daar en het hier
zijn familie van elkaar
blijf spreken herhaal
ver voorbij duizend malen
over toen en nu
verwantschap met hier en daar
wie blijft verhalen
over jou en de ander
wie raakt…
Sporen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
559 De rimpelingen en de sporen,
de verten in de horizon verloren
het steeds veranderende
van 't strand, de zee,
dat neemt het oog,
de lens voortdurend mee
Ze zijn daarom zo blij
als 't zand er vers en eventjes
gaaf uitziet
dat laaft het oog,
biedt rust,
een overvloed van vree…
Volume Ebt , Rust Stroomt , Tij Is Laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Nu slapend onder zand,
Wiebelend met de stroming mee.
Vluchtig is hun scherpte.
Zonder groot bestaan,
Maar met klank en ritme,
Die bij elke verandering aanslaan.…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
437 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
naakt zoals zij was
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
440 ik heb haar begraven
legde haar geruisloos ter ruste
in diepe donkere aarde
ik heb haar ter aarde besteld
zwijgend in het zwarte zand
grondeloos zoals zij was
ik droeg haar naar de grafkuil
spitte haar lagen om
dekte haar leegte toe
zonder woord of bloem
heb ik de taal begraven
naakt zoals zij was…
CODE ROOD OOK IN AMSTERDAM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
410 ja we verblijven aan de kust
We wisselen 't zand en de zwoele zee
WAT! ja, dan op je gat en dan weer nat!…