Alle inzendingen over ziels-weten

29148 resultaten.

Sorteren op:

HET VENSTER

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.549
Door de drukke straat Voor mijn glazen ruiten Gaat menig, menig gelaat — Menig ziel gaat daarbuiten Voorbij het venster van mijn ziel. Dichtbij mij drijft de volle stroom, De stroom van het leven; Als telkens het begin van een droom Zie ik even — even Een ziel gaan voorbij mijn ziel.…

Accenture

snelsonnet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.263
En ik wens helemaal al niet te weten Hoe Andersons Consultants voortaan heten.…

De blues van de mol.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
Er was een mol die wel eens wilde weten wie hem 's ochtends op zijn kop had gescheten. Hij vroeg de geit: "Heb jij dat gedaan?" "Nee," zei het dier, "dat komt niet bij mij vandaan. Poepen op die manier kan ik niet.…
HH. Uitdewaard28 september 2013Lees meer >

DANKBAARHEID!

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
....... dank je wel! Soms word je zo fijn geholpen zelfs na 'n verlopen 'last minute' welke geheel verwijtbaar is aan jezelf dat het je wezenlijk dankbaar maakt en je die dankbaarheid wil delen vooral met degene die zo fijn hielp! Dank je wel, ......!…

citaat

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Citaat Een mens is maar onvergetelijk Zolang iemand overblijft Om hem niet te vergeten. Claire Vanfleteren…

44

gedicht
3.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 20.590
Met voorhamer van grote gevoelens op xylofoon van ziel. Ziel kapot, natuurlijk. Met hark ziel in hoek geveegd en opgestookt. Meer ziel dan hij dacht. En vervolgens op hark viool gespeeld, met zaag als strijkstok. Een liedje. ------------------------------------ uit: 'De gedichten', 1998.…

Spiegel.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.674
van de tijd trekt als een magneet aan mijn diepste kern om stabieler te zijn spiegelend bewustzijn wacht op erkenning mijn ogen geven ruimte aan het innerlijk weten lichtgevende introspectie door reflectie van de ziel 1976.…

gekooide vogel

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 914
ik kan niet vliegen mamma vanachter dichte tralies smeek ik meeuw om raad zij huilt regen en neemt een duikvlucht naar de diepte van haar ziel om ver buiten grenzen van tijd waar leegte ruimte wordt vrij te zijn ik weet precies wat zij bedoelt als ze zo huilt die langgerekte toon die op het einde naar de afgrond daalt…

vervreemding en eenwording

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.978
als ik oude spullen zie en mijn babyfoto's mijn vader en moeder lijkt de tijd zo vreemd en toch zo dichtbij ik weet: ik ben veranderd toch is de basis al gelegd en heb ik een stille kracht gevonden mijn eenwording nadert tussen gevoel en verstand ik ben kwetsbaar maar toch weet ik ik ben veilig en goed genoeg na deze levensles, na uit…

Zonder woorden, zonder kleuren

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 700
Zonder woorden, zonder kleuren, enkel maar met geur van vers gemaaid gras weet ik lente heel nabij, ondanks de kou en het trage groeien van de bladeren aan de bomen die toch verlangend naar de zon en naar de warmte reiken. Een glimlach kan ik nauwelijks bedwingen, al weet ik ook hoe dwaas dit ooit kan lijken.…
Adeleyd24 april 2012Lees meer >

Voor wie dit leest (hik)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
En U, niet-lezer, moet vooral goed weten Dat u gewaarschuwd was bij vol verstand. En in mijn roes ben ik U al lang vergeten.…

Stilte

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Welk belang heeft het om te weten, wie ik ben, wat ik ben, als er toch aan alles een einde is. Wat voor zin heeft het om te streven, naar roem, rijkdom, macht en glorie. Als het maar voor even is. Waarom zouden we vechten om roem, rijkdom, macht en glorie, om zielen. Als alles toch ooit verloren zal zijn.…
MissM21 februari 2013Lees meer >

doen alsof

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
we doen alsof we de nacht kennen weten wat ons beweegt hoe breed het leven is we op vleugels varen de zomer in ons woont de wegen begaanbaar zijn we de storm ontwijken het porselein ongebroken is de oever van de ziel onvindbaar is we weten wanneer het einde komt blinde muren alles kunnen zien een steenkoud hart niet bestaat er geen…
J.Bakx10 december 2020Lees meer >

Een zielsverwant

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
Lieve Carry, je ziel was nooit van deze aarde, ze luisterde naar hogere wetten, zeer gevoelige toonhoogten, door weinigen opgevangen, alleen stond je, alleen wil ik niet dat je blijft. De geestelijke bloemen zijn onderweg.…

SONNET 46

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 734
lente zie hier gespreide ziel bedding verwacht u alreeds met latente talenten welke nog meer weet te geven dan kracht laat ons genieten van het fervente hoop en geloof in omhelzende nacht http://www.youtube.com/watch?…

Wanneer ik tot U kom

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.233
En dat zijt gij, dat weet ik, en ik wil Niet leven voor uw schijnbaar zelf, dat lacht, Maar voor de ziel der ziel, die in u lijdt, - En als gij schijnbaar kalm en blijde zijt, Zal 'k uw gedachten horen schreien zacht, Of gij van verre staat en schreit - heel stil.…
Albert Verwey22 december 2014Lees meer >

DE DOMINOSTENEN

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
Het geluid van de stilte wordt versterkt door het vallen van de dominostenen ze gaan allen in dezelfde richting zo zijn wij gevangen in het lijden waarom worden zovelen gepest vermorzeld in de spelonken van de ziel in een vergiet kan men zich verliezen En toch is het leven spannend alleen gevangen met je lichaam, maar niet met je ziel…

Bach

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
lente zie hier gespreide ziel bedding verwacht u alreeds met latente talenten welke nog meer weet te geven dan kracht laat ons genieten van het fervente hoop en geloof in omhelzende nacht http://www.youtube.com/watch?…

Men kàn geen vlammen als een gouden vloed

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Brand niet zo luid, mijn ziel! waaróm zo luid? Gij weet toch, dat ge alleen en stil moet zijn; En veel begrijpen, daar me’ ú nièt verstaat; Gloed bréngt geen gloed voort, ziel! úw gloed vergaat Weldra, die grote, en zie, een schone schijn Is om u, maar die ook dooft aanstonds uit.…

Stormluchten

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
De wolken maken stormluchten Gedachten vliegen als pijlen door mijn hoofd Bladeren vallen van de boom de luchten doen mij zuchten Ik houd mij vast aan wat mij is beloofd En weet met geheel mijn ziel en 't verstand Geen ervan vindt hier hun plaats Deze boze krachten tegen mij gekant Zij moeten in het kruis vergaan met haast Met in mijn ziel…

Mét of zonder?

hartenkreet
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.137
Weet jij wel wat het betekent om thee te schenken met melk die je zelf gemolken hebt vanmorgen vroeg, van de mooiste koe van friesland, of misschien zelfs van de hele wereld Om koek te eten die je zelf gebakken hebt; met je eigen handen gekneed Om de kinderen te zien die je zelf gemaakt hebt met al je ziel en zaligheid Of eh...…
Hetty24 februari 2003Lees meer >

Bedrogen

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.130
Met het mes van verraad diep in mijn ziel gesneden gevoelens weten zich geen raad mijn hart is moegestreden Mijn gezicht is een schaduw van bedroefde tranen zo intens mijn hart voelt verschrikkelijk ruw ogen kijken door een vochtige lens In een tranendal vastgebonden zit ik met mijn hoofd gebogen mijn hart heeft wéér nieuwe wonden…
Johanna Boer29 september 2004Lees meer >

Afscheid.

hartenkreet
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.286
En ook al hebben wij verdriet we zullen je liefde nooit vergeten we weten dat je dáár bent waar Hij je welkom heeft geheten.…
Moeke27 december 2005Lees meer >

De praalwagen symboliseert het sterven

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.237
Het weten sluist bewust de dood de achterkamer binnen waar de nacht is blijven steken achter half gesloten gordijnen geen Godgevreesd vermogen maar een zekerheid dát nog leeft frêle en diffuse woorden lossen op waar niemandsland grenst aan de kloof waar de ziel zijn eigen wegen kent en aan tafel grimast de grimeur…
elze28 april 2009Lees meer >

gymnopédies

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 616
dat Satie niet afkerig was van weemoed weet ik al langer in dit vroege klavierwerk heeft hij zijn ziel gestoken met tederheid worden toetsen betast emotie vertaald in heldere tonen vrijbaan gegeven aan tranen die gedreven zullen stromen zo er iets op aarde is dat klank geeft aan m'n gevoel dan moet dit het zijn de klankkleur rijk aan…

Moeder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
hem en als een hondje met een schuin koppie en gespitste oren luistert je diepste ziel nog steeds naar haar stem…

ER ZIJN PLAATSEN WAAR JE NU

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 700
er zijn plaatsen waar je nu nooit er zijn tijden waarin je eens ooit je weet niets meer, maar je wás. je droeg dat blauwe hart, dat is je ziel op eigen handen door de tijd. wat ik wil zeggen: het leven gaat door, om de honderd jaar moeten de paleizen branden, de dolende monsters gedood. ik ben zo moe, zo ongelofelijk moe. jij ook?…
Simon K.29 augustus 2023Lees meer >

a.i. poëzie

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
hart en ziel als bot Hij kan emotie schrijven, maar niet lezen A.I. zingt nooit het lied van schijn en wezen…
Maxim11 februari 2024Lees meer >

De kloof

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Een hart vol liefde, een ziel die danst, Terwijl de hoger geplaatsten zich aan hun trots verwarmt. Ze stijgen hoger, in torens van steen, Maar ik weet wat ik droom, ik weet wat ik meen. Met liefde als kracht, in het leven dat bloeit, In de warmte van de massa, daar voel ik mij goed.…