1291 resultaten.
een droevig woorden-walsje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 het gekooide dier drentelt
van links naar rechts
danst getralied een schuwe
vergeefse rondedans
uit wantrouwen en wensdenken weven we
een lappendeken van mythe waarheden
en complotten wekt de mens
de Tasmaanse tijger copy-paste tot leven
we verstoren de levende wereld
planten vlaggen op oneigenlijke gronden
met achterlating van…
Gaea
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
459 in elke streek uw schoonheid herontdekken;
Ik wil uw bergen trotseren,
uw diepste grotten betreden,
poedelnaakt zwemmen in uw zee
en dobberen op uw meren,
wandelend over uw wegen
wil ik u mijn liefde geven
en op de beat van uw hartslag
van dag tot dag mijn leven leven;
Want u bent ons aller moeder,
u bent het die ons allen voedt,
planten…
Asbak vol herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
367 Ogen op het tipje van de plant in het papiertje.
Aangestoken.
Zwijgend — alsof stilte iets goedmaakt.
Je komt nog bij.
Het lichaam trilt. Natrilt.
Een diepe zucht — uit de kelders van je longen
waar de rook nog hangt,
vastgekleefd aan herinnering.
Je huid brandt bijna
net zo warm als de gloeiende sigaret.
De kamer vult zich.…
Inheems dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
275 Deze stenige plant bezit een ondergronds stelsel
van vele wortels die de omgeving doorkruisen.
Ze schieten naar boven bij de meest passende plek
en dan groeit er een dorp van stallen, schuurtjes en huizen.…
Als je je voor de zoveelste keer zorgen maakt om het klimaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
580 Doe vrijwilligerswerk
Plant een es
Eik of berk
Eet
Zonder vrees
Minder vlees
Koop lokaal
Landelijk
Desnoods Europees
Gewoon lekker
Duurzaam doen
Stem groen
Recycle katoen
Eet met het
Seizoen
Vergroen
Je buurt of tuin
Struin
Composteer
Doe en leer
Doe nog meer
Hang een bijenhotel
Op en noem haar
‘Voorjaarssfeer’
Ho daar is je…
zonder uitstel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
417 Het zinnelijk vermalen van wortels
fruit en plant
de oren gespreid als vleugels van
verlangen naar het ritme van de zee.
De valstrikken en begoochelingen
alles is vergeten voordat zij
de tijd en de dood overwonnen
zoals het taaie struikgewas
en de wilde olijfbomen stellen zij
de zwarte varkens van Atokos
het leven niet uit.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( het slot )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
353 Deel 4: Ik plant iets kleins
het is niet meer zoals toen
en dat is al veel
de dagen zijn nog steeds stil
maar niet leeg
soms
vang ik een glimp
van iets dat lijkt op vrede
een schaduw van rust
een adem die niet weegt
ik verwacht geen wonderen
geen verlossing uit de lucht
maar ik sta op
elke ochtend
voor hem
mijn zoon
zijn blik…
Maak mijn moeder
gedicht
3.5 met 29 stemmen
20.762 Maak van mijn moeder een sneeuwende tuin om te
planten.
Witte jasmijn en de theeroos wordt wit.
Voller geluid komt vanuit binnenkanten,
Zoals de vrucht in de pit.
Maak van mijn moeder twee kameleons zonder ogen:
Groen gokte hij en hij streelde haar buik,
Die zij dieprood naar hem toe had gebogen,
Waarna iets mooiers ontluikt.…
de wind je eerste vrind
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.376 ze plantte en haar ogen
zagen weer geen bloem
onkruid moet vergaan
dat leven heeft geen recht
op een normaal bestaan
geen water en geen licht
de groene handen
knepen ook emoties dicht
je stond alleen met regen
en wat zon op steen
ze ving jouw vlinders
en je kleuren werden vaal
de bladeren steeds kleiner
je takken bijna kaal,
de…
Dal
netgedicht
3.2 met 62 stemmen
11.540 pad
hun lampen aan
vleermuizen
op schaduwwieken
in de donkere diepte
tuimelen
muisstil gaat
een grote oehoe
als een vlaag
van schrik voorbij
hij voert mee
de bange jaren
die ik doorbracht
in het daglicht
de abelen
om mijn huis
wentelen zilver
blad in 't donker
op mijn rieten dak
pluist spinrag
van de huislook
die ik plantte…
Roosmarijn
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.512 een lief logeetje
heel jong van jaren
komt in het grijze bestaan
kleurrijke vreugde baren
het huis kijkt opgeruimd
de planten zijn opgetogen
jong leven in de buurt
grijze triestheid vervlogen
de gulle lach en blije ogen
blijken van harte welkom
speelgoed van de vliering
oude tijden keren weerom
verruimd het leefgebied
fietsend naar…
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 De hete adem van haar ogen
Omklemt me, plant een lemmet
In mijn darmen, ze woelt en woelt,
Zuigt me naar binnen, en rijt zich
Open in mijn armen.…
Aan God
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.739 palen
Der schepping, waar geen zonnen stralen,
aan 't Niet uw aanzijn voelen doet:
Gij, op wiens wenk, uit 't hol der bergen,
Die met hun spits de hemel tergen,
Een stroom van gloeiend sulfer breekt:
Gij die, in zalige valleien,
Waar zuidewindjes spelemeien,
De geurenrijkste planten…
De bomen werden sinds eeuwen terneergedrukt
gedicht
2.7 met 24 stemmen
11.056 In de holle stapelplaatsen van kelp en witkalk
Vreten dodende planten elkaar aan.
Het enige dier is de mens, in zijn teken -
Een breekbare regenboog - bedrijft hij vogelvlug liefde
En huist in zichzelf verdeeld in vliesdun geworden kathedralen en schelpen.
De stilte hangt ademloos in ontbinding.…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 haar deeg deint in het korset van satijn
een hoekig en stijf kleed dat haar lijnen
in een koker dwingt, een huls die splijt
als zij haar speer in de berm plant
want ze verkiest het lijf aan lijf gevecht
toch houdt zij iets achter
in de voering van haar kameelharen mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar…
boompje groot
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.400 toen ik als kind een eikel vond
heb ik die meegenomen
omdat ik wist dat uit zo'n vrucht
een eikenboom kon komen
ik plantte en verzorgde hem
waardoor hij goed ging groeien
doch toen mijn eik wat groter werd
vergat ik hem te snoeien
zodat mijn boompje ongeremd
snel hoger wist te komen
en hoger groeide dan mijn huis
en alle andere bomen…
Grote Beuk
gedicht
3.8 met 25 stemmen
10.820 Toen de bleke, felle bliksems kwamen die hun
harpoenen plantten in jouw hart en vier takken
woedend versplinterden, sapstromen dempten
die opstijgen wilden na de winter, wachtte,
grote beuk, achter je de kuil (doodkalm kraken
slaapt in het veld) slechts voor jou daar gegraven.
---------------------------------------
uit: 'Laaglandse hymnen…
de dood een vriend
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
606 weg
betraande ogen
stil gebed
Deathrow San Quentin
op een brancard
vastgesnoerd met riemen
een infuusnaald
in zijn arm
zijn doodsbed
de guards wachten
op het telefoontje
de klok tikt
zijn secondes weg
de lethal injectie
doet zijn werk
de doodstrijd
met gesloten ogen
zij kijkt op de klok
een snik
loopt naar buiten
plant…
Boom zonder blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
862 Nu jij bent verkast
nog net geen plant
voel ik wat ik zolang
al uitstel, nog niet wist
hoe moe ik ben
of speel ik nu de egoïst
omdat ik nu zo
naar rust verlang
vandaag ging ik wat eerder
je hing daar in de sara
zo bleek, maar ook verrast
ze is zo klaar hoor
zei het hoofd ach ja
ze weet echt niets meer
u neemt haar toch wel
even mee…
De vogelfiets
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
862 Als natuurvriendin in hart en nieren,
en dus liefhebber van planten en dieren,
zijn gevederde vrienden uiteraard
mijn volle aandacht meer dan waard
En ze mogen mij ook, durf ik te beweren,
hoewel ze mijn fiets toch iets meer waarderen
Waar hij ook staat, tegen een boom of paal,
bij de winkel, het werk, noem 't allemaal
of gewoon buiten in de…
wortel schieten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
692 De dag was lang, schoot maar niet op,
-planten weigerden wortel te schieten,-
die maar niet leuk wilde worden omdat
jij bent weggegaan met koffer en al.
Zouden de kikkers nog kwaken en zou
de zon en de regen nog een regenboog
worden, of was mijn orde voorgoed ver-
stoord en bleef ik een dode boomstronk?…
Palmzondag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
602 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Petra 546
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
619 Ik huil met de aarde mee en de mensen,
dieren en planten,
zij wenen gelijk ik.
Mijn strijd voor een betere en mooiere wereld,
kun je me dat kwalijk nemen?…
De tijd staat niet stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.647 Gelukkig komt er weer een heel nieuw jaar, een tijd
om weer te zien, te raden en te groeien, te planten
en te bloeien, de wijsheid toe te laten en alles wat
er ongenodigd op je weg verschijnen zal.…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 Dat elk seizoen zijn diepte plant, het gezicht
naar de zon gericht om die in te lijven op
een punt waar de horizon op het water rust.…
PIJNLIJKE KERST
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.259 Sprookjeslandschap
vol besneeuwde sparren
ofwel trieste kale eiken
om een verlaten weiland
beeldhouwen steeds het denken
aan 't welbekende decemberfeest
zie eens hoe men dit viert
in een bloeiende tuin bij de Evenaar
waar daarnet een spa zich vergiste
domweg een sierlijke plant los stak
zij ligt daar door mensen vergeten
haar wortels…
Zin van het leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.511 Ik pieker over de zin van het leven
ik heb mijn levensadem verloren
in het piekeren over de dood
de tuin is mij lief
met alle liederlijke planten
lieftallige madeliefjes
en honingdauw in de zomer
waar de libellen van proeven
mijn man is te jong gestorven
en liet mij achter als weduwe
maar ik voel me geen spin
door mijn gerimpelde onderkin…
Zoals een film
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Hij sluipt de kamer rond
Gaat op verkenning naar een pot met plant.
Likt aan de schoenen, aan de vloer
Alles waar hij zijn tong kan aanleggen
moet eraan geloven.
Hij wilt de bloembak gaan verkennen
maar een harde neen doet hem opschrikken.…
BioBescherming
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
576 Planten moeten we volop water geven.
En zonder gewasbeschermingsmiddelen,
kunnen gewassen echt niet leven.
Wie durft beschadigd fruit te eten,
dat wormstekig in de winkel ligt?
Ook mensen willen beschermd worden.
Tegen eng en smerig ongedierte.
Zonder beschermingsmiddelen,
worden mensen onbeschermd ziek.…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten langzaam onze tijd
vervormd tot kruimels van de eeuwigheid
voorzien de bodem van een nieuw bestaan
een nieuwe plant…