1728 resultaten.
Er brandt altijd wel een lampje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 In het licht van de geest
waar geen schaduw zoekt
en het donker zich heeft verstopt
achter een witte deur
alles en iedereen is verdwaald
de zomer zoekt de herfst
de winter verstopt zich ervan
in het licht van de geest
waar angst overheerst
en de moedigen blijven staan
tot de rust weer keert
moeder blijft me roepen
de lente spurt van…
Mijn veulens,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
740 Dikwijls komen de
veulens in stilte
dichterbij de haag,
ongeduldig zonder
fourage, willen uit
de omheining, de roep
naar verse klaver naast
eenvoudig haver, uit
de strelende ogen
dromen zij van tijden,
om het bit te vieren
over onbegrensde weiden,
ik berijd hen op de ruggen
van de vrijheid, in één
sprong over hindernissen
van…
Franse Revolutie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 We gaan hen echter pas goed leren kennen
Wanneer ze massaal naar de pin gaan rennen
...Drie Franse activisten roepen via internet op om op 7 december al je geld op te nemen teneinde de banken, de veroorzakers van de crisis, aan te pakken. Dit plan vindt navolging in andere landen binnen Europa...…
Het bevreesde leven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
790 met je
vingers door de bladeren van een boek
schuifelt en als een stille sopraan
het belezende temt in jouw eigen sfeer
terwijl de koffie dampend jouw silhouet
verheerlijkt in mijn droom
ik kan geen nacht meer in jou bespeuren
terwijl mijn ogen nog kleven aan de schepping
waar ik nog drijvende was in een alsmaar zinkende
diepte, geen roep…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 In de verte hoor
ik een kind huilen en roepen of is het een
vogel die z'n familie zoekt, wanhopig als ik?…
Lichtend spel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 schijnsel vanaf vroege morgen
over nevel en dauw ontsprongen
in straling en warme gloed
bij je weerspiegelende deining over golven
zit ik dromend te staren op het duin
waar water en licht de einder voedt
en in ritme van een eeuwige zang
de getijden naar de kusten voeren
de stem van het verlangen
droom van vele eeuwen een lokkende roep…
ALTIJD DAT PESTEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
912 niet best
Besef je wel hoe ontzettend het is
als je almaar buitengesloten wordt
Nou dat is waarlijk geen kattenpis
dan lijkt ‘t of er iets aan jou schort
Snap je hoe eenzaam je dan bent
als je absoluut geen vrienden hebt
Als géén je ontzettende pijn kent
weet dat je dan geleidelijk verlept
Weet je hoe afgrijselijk je je voelt
als ze roepen…
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 Gedichten dringen zich op,
bij angst en bij beven,
wanneer zij roepen in de woestijn.
Rijm ontstaat vanzelf,
wanneer woorden elkaar gaan zoeken.
Ritme beweegt spontaan,
wanneer zinnen blij uit dansen gaan.…
In liefdevolle herinnering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
777 Als ik weer terug kwam,
moest ik roepen,
alleen dat hoefde nooit:
hij stond al klaar voor d’oversteek.
Mijn opa was niet rijk, beroemd of erudiet,
hij hield van mij en was er steeds voor mij
bij hem vond ik geborgenheid.…
Tuinfantasie - 13e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 zelfverlakkerij:
Slechts door een rietkraag en een plasje water
en hier en daar wat pollen paarse hei,
met in de ochtend vrolijk eend gesnater
en in de lucht wat zilvergrijze meeuwen
die door thermiek gedragen, rondjes draaien
en soms de lucht verscheuren met hun schreeuwen,
omdat ze schrikken van een koppel kraaien
en in de nacht het roepen…
je t'aime
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
678 De liefde ligt in het vocht
van een traan besloten,
in het roepen van
zijn naam
en in gevouwen vingerkoten.…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een kip die tokkelt op de nagels van mijn tenen
ik wacht op thuis, de roep…
Een kwal licht op in zee
gedicht
2.4 met 5 stemmen
6.304 voor Tonnus Oosterhoff
een kwal licht op in zee
roep niet
een stoel staat leeg in de kamer
kan niet tegelijk op de stoel en de bank
we gaan naar de brug naar
geleidelijk een nieuwe toonsoort
kom je de zon roept
ja ik ga mee
'hello texas'
de bureaustoel roept ook
armleuning trekt ze
een bedelkleed aan
het licht helpt met…
Uit het slop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Er klinkt geen roep die verder leidt dan de dag
die doodloopt in een cirkelgang van taken,
buiten de incidentele aanlooppoes
die om wat aandacht vraagt.
Tot boven het dak stijgt warme damp
vanuit de ingeperkte bron
en het uitzicht krijgt een waas.
En dan nog is er geen storm
voor nodig om de dingen los te wrikken.…
In de hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs
kijk uit, ze willen je gappen
ze willen je snaaien
hoe ik ook roep, of schreeuw, horen doe jij mij…
Gebrand in het vat
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
554 overgangen moesten
als geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden in
devote overgaaf en
wolkte wierook
gebrand in het vat
jij hebt nog
het hemelwaarts
stromen gevoeld
van de roep…
't Was uit ...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 kon ze roepen, misschien dat hij ergens nog wacht
maar vermoeid en verward werd alles vervaagd
ze sliep en droomde en zag hem weer komen
en ditmaal dacht ze: ik zal zelf naar hem gaan
en toen begon hij te lopen, steeds sneller te lopen
ze schrok wakker: 't was uit tussen hen, 't was gedaan.…
Quetzalcoatl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 roep ik dan
“Die tepels zijn net salamiplakjes -
het was een misverstand!”
Ze luistert niet
maar braakt ballen
mijn eigen ballen…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 Wat er niet is dat kan je toch verzinnen …
Zoeken tasten voelen luisteren zingen,
Kijken roepen weten trekken tillen,
Spelen lopen lachen dansen springen,
En dan gillen gillen, zááálig gillen !…
Koninkrijksfeest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Met heel mijn hart roep ik U aan
waarheen zou ik anders moeten
waar zou ik anders met mijn dank moeten gaan
elke dag als wij weer Uw zon begroeten.
Iedere nacht ontvangen wij weer kracht
de nieuwe dag Uw schepping te bewonderen
de wonderen door geen mens bedacht
wij kunnen ons slechts in stilte verwonderen.…
Zoete herinnering
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
326 Toch roep ik die herinring steeds op,
Al brengt 't me van d'regen in de drop,
Voert 't me ook keer op keer naar de top,
En daar verheug ik mij telkens weer op.…
SPOOKFESTIJN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
611 In Antwerpens schone dierentuin vallen
bij talloze verblijven met blij geplof,
waarbij de bewoners roepen vol lof,
zich graag gevende geurige ballen.
Binnen graasruimtes, luchtige stallen
en woningen van rovertjes klinkt dof
het rollen van lekkernij door zand en stof,
zal allerhande dieren bevallen.…
Tram op de heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De tram op de heuvel zingt
geluidsgolven langs zijn baan
in de verte zacht weerkaatst
door de bomen, ik tuur en
luister naar hun respons
De wind voert het lied
de hemel in, ik zweef mee
in het volle licht waarin de uilen
zich stilhouden, nergens
klinkt hun grauwe roep
Vesting, Noord- en Zuidhuis
Monnikendorp, Uil, Westveld
Een zoemtoon…
Weidevogels
gedicht
3.4 met 40 stemmen
18.742 Hun roep, niet uit het veld te slaan,
klinkt uit het nachtelijke gras
dat nog niet toe aan groeien is,
hoog en verfijnd.
Het vriest, het vriest bijna, de grond is nat,
alleen die ene stem is over, overal gehoord,
de variant van treffen, vallen en van breken,
gefascineerd herhaald.…
Mona
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
967 Maar soms neem ik een vrije dag, of twee
Dan ben ik geen Mona maar gewoon mezelf
Dan kunnen ze roepen of mailen en bellen,
En neem ik Mona met me mee.…
in rafels die dan overblijven
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.504 je had handen te over
stuurde de tijd en je lijf
verbrandde de uurtjes
je lachte om zwakheid
verachtte gezeur, bij jou was
de deur voor niemand gesloten
vannacht is die cirkel
doorbroken in pijn, je lichaam
wilde jou niet meer zijn
je had het roepen gehoord
de klachten verstaan, maar
de zorgen als last afgedaan
want jij was toch…
Gebrand glas
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.511 loden randen
visioenen die steeds in vurig rood
waar iemand ooit de verlossing bood
gekrast mijn heilig dom doen branden
waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde luchten
zij roepen…
Houd me even vast .....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.140 Houd me even vast
gewoon even vast
Zodat ik kan voelen
hoe het was
'n Arm, een schouder
om op te leunen
Een lief woord
'n vriendelijk gebaar
Een woord, een zin
'n lachend begrijpen
Een verdrietig zwijgen
'n hoopvolle blik
Een glimlach, een wenk
'n woordeloos spel
Slikken en doorgaan
'n roep om geluk
Twee zielen
één gedachte…
Waar is de jouwe?
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
910 Die zwerver die in mij leeft, wil juist dan naar buiten; dwalen, voelen, praten, ruiken
Vergalt voor mij het genot van strakke pakken, dure pennen, welvarende buiken,
In mij leeft een zwerver, ik weet niet waar hij is,
Ik wil gaan staan en roepen: “Waar is jullie zwerver!”, maar ik ben bang dat ik de boot dan mis..…
De liefde
gedicht
2.7 met 105 stemmen
49.759 Wat was hij toch op zoek;
al die tijd, al die moeite, al dat roepen.
Uiteindelijk viel hij uitgeput
van al het rennen tegen een hek.
Zijn kleren waren vies,
zijn haren nat van al het springen.
Gelukkig viel hij zacht.
Het gras voelde
als de armen van een boerendochter,
veerkrachtig en ontspannen tegelijk.…