2506 resultaten.
Verborgen uitstraling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Gecamoufleerd in beweging op het pad
door de tunnel van het perspectief
schijnen zijwegen in een ander daglicht
voor de hersenspinsels van het moraal.…
Hemelvaartsdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 dag
een glimlach in de agenda
diepere betekenis verloren
vrije dagen geboren
Als kind wist ik
van varen op de wolken
een geest die brandend
in mensen
hun passie zou vertolken
Zonder passie als drijfveer
Blijft een onvervuld verlangen
Knagend, meer, steeds meer
verstillen onze innerlijke zangen
Het zonlicht zal over de dagen schijnen…
Eruditie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
742 Inspirerend inzicht informeert
en eloquent geformuleerd
gegoten in hongerend gehoor een
bijeenkomst op het forum
van wijsheid, zich lavend aan deze bron,
een revelatie als een rijzende zon,
velen zich koesterend in diens schijn.
Ja, zo zou het kunnen zijn.
Een man, een vrouw, alleen een stem
om te boeien, die zet hen klem.…
Claustrofobisch angstbeeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 De nacht is duister en diep
En spaarzaam schijnen lantarens
In de mistige natte steeg
Waar ik diep in mijn kraag verscholen
Over ’t glanzend nat plaveisel ga
Troosteloos staren donker ramen
Als koolzwarte niets ziende ogen
Gevat in gevels als kale doodskoppen
Mij angstwekkend luguber aan
En ik heb geen wens dan deze
Doodse stad zo snel mogelijk…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 met doffe huid gingen wij
door geweld door
ijzer en ijs
duizendmaal gaven we tol
om door te kunnen gaan
onze ogenglans was gebroken
we zagen een gouden schijn
op de vleugels van de
roofvogel daarboven
we braken bloemen in
het gras we zouden wachten
op het rijzen van de dag
op het wijken van de tijd
de tijd was iets en niets…
Zullen we
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
242 Zullen we
Zullen we samen
sterren kijken
bestel jij dan de nacht
ergens in het korenveld
of aan de rand van de zee
dan vraag ik de wind
of ze lief wil zijn
zullen we samen wensen
dat er een of meer vallen
zullen we samen
dan weer het licht
laten schijnen
de wind laten ruisen
en de dag weer aangaan
zullen we ?…
Tempel van ijdelheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
355 Hun zinnen stinken naar schijn,
hun geest naar ijdel festijn.
Ze bouwen lege tempels,
en buigen slechts voor hun spiegelbeeld.…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 lieve kleine ik, ik zie je staan
vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein
je schreeuwde, trapte, vocht en viel
op zoek naar warmte, een liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser…
De Uitredding
poëzie
2.7 met 7 stemmen
2.451 Tot, zie, een schijn zich kondigt,
Spokig geheester door
Dat als een ziel die zondigt
Zijn loof verloor.
Een schijn, zie, door die naaktheid
Snelt snel nabij me en slaat
- O schaam-doende geraaktheid -
Mij in 't gelaat.
Waar red, waar berg ik 't aanschijn,
Graaf me in de mors'ge grond!…
Pascaline
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.796 Waarom moet onze liefde nu al sterven
zonder namen in een boom te kerven
Nu zal onze liefde verdwijnen
en nooit zal onze vlam meer schijnen.
Pascaline, waarom ben je verdwenen
wat heb ik gedaan dat ik dit verdien
zo'n leegte in mijn hart
in ruil voor liefde vanaf de start.…
Wanhopig verlangen…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 Grauw
weerkaatst in leemte
slechts stoffige wind
waait in eenzaamheid
in ontelbare deeltjes
naar een stil ogenblik…
Dicht
deuren vastgenageld
aaneengesloten muren
voorbijgang in stilte
uiteindelijk niemand thuis
de invitatie crepeert…
Opvang
schepte hij in illusies
de schone schijn
reflecteert in het zwart
diep in de holst van de…
Moeder...
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
3.479 Ik word wakker van 't eerste ochtendlicht,
stap uit bed en open de gordijnen
om de zon in onze kamer te laten schijnen.…
bloot in onbedekt plezier
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.236 geboden, ondeugend
in de laatste mode
maar je lach is bloot
in onbedekt plezier
ogen spotten in verbazing
over al die regels hier
lopen zonder voeten
mensen zetten naar je hand
winden duwen zonder moeten
tijd verwijlt in zonnestand
je draait je om
ziet het licht verdwijnen
de hemel opent met de maan
dan pas gaan de sterren schijnen…
Zon.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
924 Zon, zon
Gouden bol
Laat de bloemen bloeien
Zon, zon
Overal
Doe mijn wangen gloeien
Smelt het ijs
In mijn glas
Laat je stralen
Stralen
Schijn je licht
Op mijn hoofd,
Op mijn huid
En haren
Kom,
Zon
Laat je zien
En jaag weg
Die regen
Kom,
Zon
Warme bol
En straal
Aller wegen…
Aards
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.507 De zon heeft nu geen schijn van kans.…
bloos me dan tot koningin
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.092 een staf
de gouden pij en
rozen in mijn haar
in wijds gebaar
schik ik de wereld
bloos me dan tot koningin
ontbied de roze wolken
dwing rivieren oeverloos
en speel met zwart dolken
geen land heb ik maar dromen
geluk klapt handen op elkaar
gejuich in schijn van goud zal komen
de staf is weer een horizon voorbij
het bloemenkleed…
Mijn oma
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.943 Aan de donkere lucht
Schijn je elke nacht,
Elke avond ben jij het,
Die mij welterusten lacht.
We hebben niet veel gedeeld,
Veel spijt heb ik daarvan.
Maar dan opeens heb ik het gevoel,
Dat ik je niet missen kan.…
Bevroren
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.690 Glanzende tranen
onder mijn huid
Onafgebroken
zonder geluid
Zacht serene rust
aanblik van schijn
Diep van binnen
vervuld van pijn
Gedachten scherp
malen en dwalen
Willen begrijpen
onmacht vertalen
Lichtgroene ogen
broos vol verdriet
Zoeken verlangen
vinden je niet
Mijn hart verdwaald
toen jij verdween
Bevroren geluk
weer alleen…
De smaak van donker
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
732 wanneer nacht
de smaak van
donker heeft
de maan vergeet
te schijnen lijkt
realiteit voor
even te verdwijnen
wordt wit
tot zwart verpakt
verdwijnt in een
zo donker gat en
zuigt je mee tot
een verdrinken in
een troosteloze zee
laat je niet gaan
klamp aan er is
een baken dat jou
richting wijst maar
iedere godvergeten nacht…
Hoe komt het toch?
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.159 Hoe komt het toch dat heel dit machtig
leven zo broos en breekbaar is en
dat de zon toch telkens weer de
moeite doet om over iedereen te schijnen?
Geen plaats wordt overgeslagen,
geen donkere hoek voorbijgegaan,
geen droevige mens die toch niet
heel even kan glimlachen.…
Een paar dagen voor Kerstmis
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
2.294 De zon
begint te schijnen. Ik zie zijn vleugels.…
Ik weet het niet
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.458 Hoe lang kan ik nog dagen tellen
die zitten in een week
hoeveel uren ben ik kwijtgeraakt
volslagen van m'n stuk gebracht
en zo vreselijk van streek
Hoe vaak zie ik de zon nog schijnen
die lacht en tegen me zegt
geniet maar van mijn stralen
want alles komt wel goed terecht
Hoe vaak en hoeveel vragen nog
liggen er voor mij in het verschiet…
Schilderde een opening
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
638 mag ik
de nacht verdoeken
nu jouw licht mijn
waarheid is gaan schijnen
ik was alleen
kon geen kant meer op
jij leek de weg te wijzen
schilderde een opening
volgde stil jouw pad
samen hebben we de wegen
afgelegd in kleuren omgezet
maar iets bleef onbesproken
de spoken van de nacht
in zwart zijn er nog steeds
elkaar geluk beloven…
Je Ogen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
885 Mevrouw, ik zie jouw ogen
Zo bloeddoorlopen
Dat zelfs het breken van de hemel
Boven onze hoofden
Een rozenregen is
Mevrouw, ik zie mezelf
In de glans van je traan
Staart een kind naar mijn blik
Ziet de verbazing als ik schrik
En sluit schichtig zijn ogen
Mevrouw, kijk naar mij
Achter de droefheid, het verraad
En de schijn…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 Soms wil de zon nog even schijnen.
De warmte voelt weldadig aan.
Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten in haar zinnen
tot ze verzucht: "Ik ben zo moe".
Dan dekt de sneeuw haar toe.…
Schaduwzijden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
941 Ik proef een eeuwige gouden schijn,
streel wat rest in relikwieën
en verdwaal als licht in de verte.…
Verloren vrienden
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.274 Eens zal toch de zon weer schijnen,
ook in jou mooie jonge leven,
zodat je weer zult lachen
en jezelf weer vreugde geven.…
TIJD.........
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.290 LAAT ZIJN STRALEN OVER JOUW GEZICHT SCHIJNEN.
MIJN HART JUBELT VERBLIJD.
LIEFDE HEEFT GEWONNEN VAN DE TIJD !
DE TIJD DIE MIJ STEEDS IN HAALDE.
TIJD... WAARVAN IK BAALDE.
NU IS DE TIJD WERKELIJK RIJP.
EN GEEFT ME DE KANS.... DIE IK GRIJP !
ZACHT NESTEL IK ME NOG EVEN TEGEN JE AAN.
EN VOEL ME WARM WORDEN VAN BINNEN.…
we wikken woorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
604 we wikken woorden
wegen zinnen op
een gouden schaal
maar de betekenis
gaat weer voor ieder
aan de eigen haal
wat naadloos lijkt
te passen geeft bij een
ander soms gemene krassen
een bloem die geuren moet
zet bij een derde
onbewust kwaad bloed
toch laten we de poëziezon
schijnen al verbreken eigen
wolken soms haar…
De heer en mevrouw Merel delen u mede
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
590 vannacht voor het eerst
heb ik ontmoet en begrepen
de lichaamstaal van de merel
hij zette zich voor mij neer
ineengedoken en brutaal
bij het schijnen van mijn lamp
hij ging niet aan de haal
vertelde zonder fluiten
in stilte zijn verhaal
leidde mij van zijn nest
waarin de schalen barstten
beschermd door ma
ik begrijp je merel
kerels…