3341 resultaten.
Onsterfelijke ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
360 Ik wacht in de branding
op het hemelse genot
waarvoor ik besta
Verlangen schuimt
tussen mijn benen
waar mijn hart klopt
om aangeraakt te worden
door vreemde handen
die me uit laten stromen
in de wereld, een oceaan
van zon en maan, eb en vloed
wit van zoetzilte vlokken
die de kusten bevruchten
met mijn onsterfelijke ziel
mijn wezen…
In de stad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
185 Toen wij op vakantie waren
en continu de tijd vergaten
Onszelf dagelijks moesten samenrapen
Hield je mijn hand vast bij het rennen
Trappen af
Nieuwsgierig naar de winkels
De stad rook verschillend
Maar altijd helder
In de metro, in het park
Tussen de gebouwen
Liepen wij samen,
met vele vreemden,
het museum in…
Vreemdenbezoek.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.313 ‘Het land is er plat en het volk is er stijf,’
Zo spreken van Holland de vreemden;
‘De kunst en natuur hebben weinig om 't lijf;
Men ziet er geen bergen of beemden.…
CYNISCHE MENSEN
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.171 Het is gemakkelijk cynisch te zijn
en jezelf buiten deze wereld,
dit vreemde wonder, te zetten
en 'gewoon' een keihard ik te blijven.
Het is gemakkelijk cynisch te zijn
en jezelf tegen vreemden te beschermen.
Misschien is het een beetje koud en klinisch
maar het houdt je uit de gevarenzone.…
- Genegeerd, gekleineerd zonder woorden -
hartenkreet
4.0 met 40 stemmen
1.726 Dagelijks treft het, raakt vreemden heel bitter
poëtisch vertekend gezicht, vals nostalgiegeglitter.
Genegeerd, gekleineerd stil en zonder woorden
is hersenloos dood, vreemd aan het worden.
Gevoel van meegesleept te leven, bikkelhard gekwetst
in het diepst van de ziel het hart gewoon weggeëtst.…
- Waar vrede geen vrede is -
hartenkreet
3.8 met 31 stemmen
1.134 Op een planeet vol vreemde mensen
zoekt men begrip van liefde en strijd
tegen massale schendingen
van overtreden mensenrecht.
Vreedzaamheid in alle harten
raakt de diepste gronden..
waar heerst de toestand van rust?…
De Vreemdeling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
544 zij zagen hem lopen langs de straten
was nooit met iemand aan het praten
niemand kende iets van zijn levensverhaal
een vreemde met een onverstaanbare taal
hij ging met ietwat gebogen schouders
toonde daardoor een tiental jaar ouder
zijn ogen lagen diep en keken verward
of hij niets meer van ’t leven had verwacht
hij woonde in ‘n verkrotte…
Mysterieuze reiziger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 noch een avatar device
geland in den vreemde
van aardrijks atmosfeer
humanoïde argonaut
uit de comedia purgatoria mysterieuze lotsvaandeldrager
vrouwe fortuna in zonnegloren
van 't universum naaktgeboren
uit ziedende zuchten
der mare tranquillitatis
in 't verre oosten des heelals…
Specifieke ziekte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Elke ademhaling voelt zwaar, beklemd —
mijn eigen lichaam, een vreemd terrein, een vreemde stem.
Mijn specifieke ziekte — hard, ongenaakbaar,
maar in mijn stilte, in mijn tranen, ben ik waar.
Ik draag mijn littekens, voel ze diep en nauw,
en vind in mijn pijn een troost, zacht en rauw.…
Vaders dood
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.051 Dit is het uur waarop de namen
van mijn vader voor mij komen staan
in al hun vreemde stemmen;
dit is het ogenblik waarop mijn moeder
in het dodenhuis me zegt:
maak geen leven nu, jongen.…
Dementie
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
2.538 je ziet vage schimmen
eigen kinderen zijn vreemde mensen
je bent al oud in het verleden
en hebt bijna niets meer te wensen
mensen zullen jou niets vragen
wat je zegt is onzin
ach wat heb je het toch goed zo
waarom moet jij klagen
herinneringen heb je niet
want daar leef jij in
maar je voelt nog wel verdriet
heeft het leven dan nog zin…
De bomen waren stil
poëzie
3.7 met 38 stemmen
6.299 De bomen waren stil,
de lucht was grijs,
de heuvelen zonder wil
lagen op vreemde wijs.
De mannen werkten wat
rondom in de aard,
als groeven ze een schat,
maar kalm en bedaard.
Over de aarde was
waarschijnlijk alles zo,
de wereld, en 't mensgewas
ze leven nauw.…
Danse Macabre
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.689 Het leven is slechts
de dans naar de dood
Stil zwerven wij op vreemde tonen
Als poppen mee
met de wijzers van de klok
Op dezelfde maat steeds weer
En het leven roept ons
Maar de tijd tikt voort
Telkens opnieuw zonder besef
Waar de muziek stopt
en de laatste klank
tot een echo uitgestorven is...…
TV consumptie
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.144 ’t onrustig bloed ontstijgt spelonken
de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast
in sneeuw behoedt een hand de levenswegen
voor dat er zwarte schaduw dreigt
antennes grijpen naar de golven
de aderen vangen vreemde wereld op
in sporen vormt zich licht tot beeld
dit medium is geworden tot een god.…
Stilstand?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.342 Gisteravond keek ik naar Star Trek
Voor de bewoners van een vreemde planeet
liep de tijd zo veel sneller dan normaal
dat de bemanning van Voyager
voor hen bevroren leek
Ze zagen
- een voet, voor eeuwig zwevend
- een verstilde wenk
- een straal koffie, hangend tussen kan en kop
Dynamiek, in een andere tijdsorde
Opeens begreep ik
wat een…
slaapverwekkend
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
722 kuierend is de gang
door mijn welriekende gaard
overeenkomstig mijn vaak
toegedachte luie aard
ik heb mij aan
wat komt dat komt
overgeven en het vreemde
als verzuurd vruchtwater
tijdig afgedreven
bij een boterbloem
verscholen in het gras
sluit ik de ogen en
hoor al een vroeg gezoem
hier zet ik me neer
en word zeker, als vanzelf…
bergen belsen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
755 de trein knarst gillend stil
na een mensonterende reis
onder de hemel het gillen van moeders
families uiteengerukt en geslagen
bange kinderen kruipen bij elkaar
bevend huilend troostend
de brallende bewaking denkt nooit
zeker niet aan hun eigen kinderen
die leven thuis in liefde
daar huist een vreemd geweten…
Laagvlieger
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
1.832 vallende wind striemt de
gehavende vreemde vogel
gehoekte vleugels zoeken balans
in de wolkenjachtige lucht
natuurkracht geselt zijn lichaam
met dof geroffel zwiept hij rond
stuurloos zwalkt hij richting aarde
het karkas breekt als een eierschaal
ontstemd loop ik naar wat overbleef
van mijn vlieger die geen hoogte kreeg…
De pijn.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.171 waarom ging je vreemd?
vond je mij niet goed genoeg?
ik haat je en tegelijkertijd hou ik van je.
je was zo lief.
maar ik denk er nu over na.
het is te erg wat je me hebt aangedaan.
ik wil dat je weg gaat.
pak je koffers en ga weg.
ik hield echt van je.
dus waarom, waarom heb je mij dit aangedaan?
laat maar, ik wil het niet weten.…
Naar huis
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.281 Ik hoor
Een vreemde vogel fluiten
Ken zijn naam niet
Noch zijn soort
Ik houd van dieren
Ook van vogels
Maar deze
Had ik
Nog niet gehoord
Het had iets weg
Van hoog geneuzel
Met een vleugje
Van parkiet
Ik ken dat nog
Van heerlijk vissen
En het verdekte in het riet
Maar hoe ik denk
En prakkiseer
Ik kan geen naam bedenken
Oh…
Ik moet…
Gelukkiger en vrij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.242 Zojuist was jij nog hier bij mij
Maar plots ben je verdwenen
Dat was een goed besluit van jou
Ik pak nu mijn dobbelstenen
Een gok op zes
Durf ik wel aan
Want mijn recent verleden
Geeft…
Dat wat er ook gebeurt
Ik gevrijwaard blijf
Van jouw arglistigheden
Het nieuwe kan niet erger zijn
Dan wat jij deed met mij
Jouw plotseling vertrek
Hoe vreemd…
ochtenden zonder ogen
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
813 kind dichtvouwt, dat van nergens lijkt
te komen
in een niets dan lege kamer
van onverschilligheid
vraagt het kind zich dan niet af
of zijn naam bestaat
in gedichten, vernietigd door
gebrek aan gelijkenis
en zal de stilte dan het einde vinden
in verwilderde dromen
wetend dat de werkelijkheid
die erop volgt
sterft in vreemde…
(v)lucht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.087 als ik meega met de wind
zo maar naar verre streken
krijg ik dan heimwee naar mijn lief
als ik daar los kom van de wind
daar in die verre streken
weet ik dan wel hoe het leven gaat
als ik daar adem van die wind
in die vreemde streken
mis ik dan mijn hartedief
want vaak is die wind
ginds in die verre streken
toch ook maar lucht gebleken…
tweetakt
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
795 jij hebt het nooit geweten
de eenacter, opgevoerde brommer
ik nam de wijk en week uit
stond schuin tegenover jouw kamer
vreemd vertrouwd met een onbekende omgeving
maar jij gaf nimmer thuis
ik stond buiten de werkelijkheid
gordijnen kierden niet
onverrichterzake keerde ik weer
naar wat eens was, mijn huis…
Kiezen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.332 muur onwrikbaar
kies ik voor leven
of voor een verstard bestaan
zonder beweging
verdoemd is mijn zijn
als ik geen keus zou hebben
mijn zijn zinloos wordt
de keus is simpel
het pad er naar toe loodzwaar
de weg terug vreemd…
Bewonderen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.721 zoals ik hier lig
op mijn rug
naar boven kijkend
kaatst hun licht terug
zoveel sterren
die weer stralen
je steeds afvragend
waar blijven ze het halen
iedere dag
aan ons firmament
schitteringen
vreemd maar ook bekend
vele levens lang
mogen ze blijven
zo kan ieder mens
ze lezen en beschrijven…
tussen de regels door
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
545 kunnen we nog vrijen
en ik sloeg een pannenkoek
in mijn kabeljauwskelder
nog eentje meer natuurlijk
keek ze me vreemd aan
de interesse in haar ogen
te voelen, ergens heel hoog
tussen mijn jeukende schoenen
de rest van de avond
werd met geen servet gedept
er was sprake van geen sprake
al vertellen de buren nog steeds
straffe stoten over…
tussen de regels door
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.193 kunnen we nog vrijen
en ik sloeg een pannenkoek
in mijn kabeljauwskelder
nog eentje meer natuurlijk
keek ze me vreemd aan
de interesse in haar ogen
te voelen, ergens heel hoog
tussen mijn jeukende schoenen
de rest van de avond
werd met geen servet gedept
er was sprake van geen sprake
al vertellen de buren nog steeds
straffe stoten over…
Terecht toch?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
703 Misschien dat ik ooit nog
in een ander lijf verdwijn
in vreemd ding verschijn
dan ben ik immers gered toch?
Wat is er meer dan toen
en nu in weergeven doen
ja bij de belofte waken
van alles wat te maken?
Wat is er meer dan ooit
meer dan nu aan tijd strooit
het leven volmonds te smaken
en de loze dood te wraken?…
Mijn droom
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.378 Vannacht ontmoetten wij elkaar
ik zag je al van verre
Je straalde maar
ik ben gehaat door de schrijver van de sterren
Je trok een kap over je hoofd
onttrok je aan mijn ogen
Ik voel de pijn van hoop die dooft
de pijn van onvermogen
Ik hul je in een schreeuw
wanneer wij als vreemden elkaar passeren
Het spijt me maar ik kan niet meer
jouw…