4016 resultaten.
Vervelling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 juli stroop ik af
als nat en klam vel
de zon verhulde zich
in lange grijze dagen
mijn armen reiken
naar zonneloomheid
overvloed van trage uren
waarin ik zalig niets doe
's avonds onder de plataan
zal ik sterren tellen…
stemmingswisseling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 nu dageraad haar sluiers licht
de rondgang door mijn nacht
heeft afgesloten met de vochtige oogopslag
van zonnedauw
wil ik gauw de avond terug
een rilling langs mijn rug laat
spoorslags zeven rozen achter
en de indruk
van wat ooit zo rotsvast in
mijn leven lag…
regen en ruïne
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
568 er is geen loslaten zonder liefde,
zegt de ochtend
terwijl hij met een lemmet
mijn huid opensnijdt
ik leg mezelf te vondeling
op veel te kleine bloemen
samen met het geluid
dat ik liefheb
de avond zal van zwakheid spreken
wanneer ik mijn mond
opensper
om regen zichtbaar te maken…
Midden in de nacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Midden in de nacht
Laat ik de avond achter
Met wat het donker bracht
Het weer lijkt zelfs te slapen
' t Is stiller dan verwacht
En precies wat ik nodig heb
De TV en de telefoon -
Alles staat hier uit
En een man die zacht
Een liedje zingt
Is het enige geluid…
Stilte als tweede partij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 boven alles uit
klonk onmiskenbaar
het gefluit van een vogel
ik volgde
zijn tonen in
loopjes en trillers
ontdekte
de melodie in
zijn lied en refrein
langzaam kwam
vrede en rust
de drukte voorbij
maar hij sloot
de avond in solo met
stilte als tweede partij…
Feilloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 ik vang de wind in jouw zeilen
en klim naar boven om
van daar af de wolken te bespelen
van mijlen ver en dan weer dichter
zie ik jou vieren, en overstag
de natuur naar jouw hand zetten
trots kleurt de avond geel…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 In de late schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
Hij komt, hij komt!
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
1.380 ’t Is avond. Hoor, de wind waait door de bomen,
Ik sta verwachtingsvol op het perron,
En duik wat dieper in m’n capuchon,
Gelukkig zie ik ginds de trein al komen.
Op paardenvoetjes rijdt hij zacht naar mij,
Maar dan,... gaat hij met wild geraas voorbij!…
Leidraden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 in vergetelheid leunt de avond
tegen de muur, zoals alleen
het lege licht gewichtloos is
steunend op langdraden,
gevangen tussen binnengrenzen
van verworpen eilanden
in een zee van nacht, van almacht
van blinde sterren als gaswolken
zolang zij voor regen behoeden…
Vergeult in droogval
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
597 een lage zon
spat kleuren
op het wad
prijst in
lange slierten rood
de avond aan
de einder kruipt
snel dichterbij
in onontkoombaarheid
donker vlijt
de schoot van leven
met zijn nachtgezicht
vergeult in
droogval wachtend
op het eerste ochtendlicht…
Geen Gehoor
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
959 Maar 's avonds in een talkshow zat voorwaar,
Een nieuwe generatie graaiers klaar.…
Zomerstorm over Nederland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
605 de spanning is gedaan
zij is gaan liggen,
de avond zucht na.…
Zomer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 De muggen dansen in de wind
En wachten tot de avond valt
De vogels hebben hun rustplaats al in het vizier
Ik zie een buitenspelend kind,
Met weemoed denk ik terug
Aan die zomers van weleer
We speelden boompje wisselen in het bos
Dit is de zomer van het Pokémon vertier.…
we vergaan de dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 ben ’s morgens alleen maar
en snuif wat orgelklanken
vermomd als vermoedelijk
iets van couleur locale
proeft de straatschuimer
het leven en dient de mensen
die voorbij gaan
als patatlucht in een winterstorm
plooit hen ’s avonds plooit enkel het duister…
Slaapwel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
435 Elke avond dat wij welterusten zeggen
Is elke keer een beetje meer afscheid.
Dit begreep ik dezelfde dag dat
vele jaren geleden wij waagden
1 te zijn voor de 1ste keer. Stilaan
Lijkt het slaapwel de laatste keer.…
Van de ratten besnuffeld
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
770 Gezellig hoor, die beesten daar op straat
Al telt de stad er nu zo'n vier miljoen
Die zich aan al dat vuil tegoed gaan doen
Modern terreur verschijnt daar 's avonds laat
De kat van Ome Willem gaat op reis
Bestemming is het rattenparadijs…
porselein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 aan het einde van de dag
vallen avonden binnen het kader
van zwartheid tussen het wit
met schakeringen van donker geluid
en lichte doofheid
als gevolg van naderend schemer
te denken valt aan
weliswaar kraakhelder keramiek
maar ook aan
de kunst van het niet-geleiden,
zo breekbaar als altijd…
Uitgelaten
snelsonnet
4.3 met 10 stemmen
742 Wij dachten aardig slim te zijn geweest,
Omdat wij ’s avonds laat een uurtje lopen
Besloten wij een hondje, “Chris”, te kopen,
Maar Chris is een behoorlijk kattig beest.
Bizar dat in dat uurtje onze Chris
Chagrijnig maar ook uitgelaten is.…
De brandende nachtkaars
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 In ‘n lantaarn op ‘t balkon
brand een kaars elke avond weer
‘t liedje gaat erover immers?
Maar soms, wordt ze vergeten
dan zeggen we de andere dag:
er brand een kaars op ‘t balkon,
De gehele nacht!…
de kern - m.nijhoff
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 hij komt langs mijn raam
de avond blauwt
hij komt er weer vandaan
wie is hij?
ieders reisgenoot?
ijle hoofdpersonen
in poëzie verwoord
de kern van wie jij bent…
Over zus en zo en dit en dat
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
823 De man die ze elke avond onder de
blauwe maan ontmoette vond ook
dat ze mooi was en ach, de afgunst
kwam meestal van de vrouwen.…
over vanavond (Oberdörfli, Zürich)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
647 van de lach met ‘t dode geluid
loopt naar de jukebox
draai Neil Young voor je
‘my life is changing in so many ways
I dont know who to trust anymore
there ‘s a shadow running thru my days
like a beggar going from door to door’
over vanavond
andere avonden
valt weinig meer te vertellen
kornelis 21092009…
Met gebreken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
897 De jaren liggen in het kussen
In voorgaande avond ging je terusten
Welgemeend, in de hoop van wakker worden
Een nieuwe dag tegemoet
Een nieuwe dag tegoed
Onbeholpen, speekselsliert
Mondhoek ontsierd
Je keert weereens weerom
De jaren dreigen ouderdom…
Dûh...
snelsonnet
3.3 met 34 stemmen
2.800 Is het pauze in een voorstelling, dan gaat
De bezoeker even terug naar de foyer
Na 't nagerecht een koffie of een thee
En de spits is 's ochtends vroeg en 's avonds laat
Wat 'n uitkomsten uit onverwachte hoek!
Hoogste tijd voor een diepgravend onderzoek!…
een stenen afdronk
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
800 rondom me
waait stof niet op
jij wel
je snijdt
de dag uit mijn mond
en daarna een koude avond
zing maar ijzig, rechts
met het ritme
links
’s nachts, twaalf uur
slaap ik in
er wordt gedanst
op het spoor van asfalt
jij wel…
Rouwstoet
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
756 Als een zalm tracht de zon
tegen de stroom van de avond in te zwemmen;
verzwakt springt zij nog éénmaal op.
Dan hangt de nacht boven de rivier.
Vol ongeboren licht drijft de zalm naar zee;
langs de oevers schrijden bloemen
en de kleuren van dode vlinders.…
Fluitekruid
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
732 Het fluitekruid is uit
langs wallekant en sloten
is uit het groen ontsproten
wit, duidelijk en luid
april tooit zich in zomer
voor waker en voor dromer
geen die zij buitensluit
het fluitekruid is uit
de zon schijnt op het water
de avond valt pas later
de dag mag uitgebuit '…
Dit is de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
723 Het gras groeit groener,
de wind is zoeler
en soms hoor je 's avonds
reeds buurtende buren.
De kinderen huppelen naar buiten.
Ze dansen met vriendjes
over de nieuwe straat
met kleurige linten
in hun blonde haar.…
Een ogenblik van geluk
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.545 Die bladstille avond
in het tanende licht
van de nazomer
dook ze op uit het niets
schitterde in mijn ogen
even maar…
heel even…
Toch scheen het mij toe
als was het moment
dat ik haar aura omhelsde
haar glimlach mijn hart verrukte
even intens zalig
als eeuwigheden van tijd
melkwegen van schoonheid…
Zwijgend
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
985 hoe draai ik,
blind gevlekt,
een zandloper
van steen
als ook jouw handen
niet verder kunnen reiken
door bevroren gedachten
die gevangen lijken
in glimlachend geween
en waar het zwart
over en weer
blijft ingekleurd
het is de nacht
die al voor de avond
het licht heeft besmeurd
en in zwijgen is vermomd…