1133 resultaten.
dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.178 Aarzelend ben ik als kind begonnen,
in een wirwar van draden,
door elkaar gesponnen.
Net een web, maar ik heb
mijn weg gevonden.
Met hart en ziel schrijf ik
de aaneenrijgende woorden,
tot één geheel met een speciale boodschap,
mijn eigen of over een landschap.…
Ode aan de woordkunstenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Het is een of ander mijmering die mijn
breekbare-en-kwetsbare in beroering en vervoering
brengt tezelfdertijd leest ze de rillingen van een hemels verlangen
met her en der wat losse draden van oneindige emoties, gedachten en gevoelens.…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Hoe dan ook, onze draad
is niet doorgesneden. Ik voel je adem als
een frisse wind, die mij opfleurt en doorvoelt, hoe onaccep-
tabel het leed ook is. Ik huil alleen bij jou, mijn tranen verdwijnen in stilte.…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Geketend aan het zilveren
spoor van de maan, zweeft hij tussen de
draden van de nacht, doolt in stilte. Licht lonkt, maar in het
vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert.
Vleugels dragen sterrenstof,
herinneringen die vervagen in de morgen,
versleten in de tijd.…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Ranke stengel reikt
omhoog met zachte zekerheid een
rode draad van aarde naar lucht, en ik herken mijn
wortels in die beweging waar kracht niet drukt maar draagt in diepe rust.…
We noemen hem Kees XVII; vers 201
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
445 broodje-aap-lijst prijkt
Bij wijze van spreken
zul je een griezel pas
serieus nemen als
je dekens van zelfgenoegzaamheid
doorzichtige streken der onzekeren
aftrekt
danwel doorbreekt
door het pantser
van zelfmedelijden steekt
Recht in het hart van de grootste smart
kunnen álle angsten verbloemen
tot gewilde boeketten
met melige draden…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Geen schreeuw, maar een
zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten.
Het is het lied van een vogel,
die niet wijkt voor wind, die nuance hoort in
de doodse stilte van het veld. Zijn stem draagt de warmte van
verborgen nesten, een herinnering dat zachtheid ook een vorm van kracht is.…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 voel krachtig
opkomend verlangen
jouw handen omvatten
heel zacht de mijne
willen mij dichterbij
je in het zand
ogen half geloken
stralen liefde
ik golf mijn benen
om de jouwe
verstrengeld ineen
voel ik mij intens mooi
jij en ik, samen
breekbaar in hartstocht
soms fel en opzwepend
verweven wij onze
lichamen als
goud gesponnen draden…
GESPREK OP HET GRAF VAN WIJLEN DE HERE JOHAN VAN OLDENBARNEVELT
poëzie
3.5 met 26 stemmen
5.333 Wat mist al ‘t Vaderland bij ‘t korten van die draad?
K. Raad.
Vr. En brak men meer dan ‘t Recht der vrijgevochten steden?
K. Eden.
Vr. Wat baart dit, nu elk voelt hoe veel zijn dood ons schaadt?
K. Haat.
Vr. Wat moet men doen, die met de Dwingland t'samenzweren?
K. Weren.
Vr.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.610 Gedachten en beelden zijn met draden verbonden
Voel me zo klein en nietig….. versmolten met dit grote verdriet
Alle mooie gevoelens weggevaagd als in een hevige orkaan
Tracht mezelf vast te klampen, maar houvast is er niet
Zoet en zout komen samen, tranen vermengd met regen
De pijn maakt mij zo oneindig leeg en triest gestemd
Mijn ogen staren…
Tu es foutu
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
565 regenboog
de zon in de winter
Je beloofde me
gouden bergen
maar stuurde een kaart
Je beloofde me
een leven vol liefde
de hemel op aard
Je beloofde me
je hart, je glimlach
maar ik trok een grimas
Je hebt mij beloofd
En ik jou geloofd
Je beloofde me
't gevleugelde paard
dat ik nooit had
Je beloofde me
de draad…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Spinrag blijft in lange draden kleven
aan het achterhoofd en lost langzaam op.
Recht op, rechtuit, stram zich verzettend
tegen het dreunen van de resten van de dag
met handen als houwelen
zich verwerend tegen
het graniet van de nacht
wordt de ochtend bevochten.…
Winterlied van een landjongeling
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.074 En draait gij met vingren, zo zuiver als was,
U zijdenen draden van 't zilveren vlas,
Dan schud ik, al stoeiend, u 't kaf van uw schort;
Dan maak ik door sprookjes de nachten u kort.
't Is winter, mijn liefje! waart gij reeds mijn vrouw!
Of ik u ook kussen en troetelen zou!
'k Nam dan u, mijn tedergeliefde!…
Steekje Los
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.726 Ze ging bedreven heen en weer
die Geraldine van der Veer
ze naaide alles aan elkaar
wat zij kon vinden
of het nu kant was of fluweel
een hermelijn - niets was teveel
ze wist er alles
met een kruissteek te verbinden
Tot Geraldine op een dag
de koningsmantel niet meer zag
die op haar stoel lag
en op slag nu leek verdwenen
er liep een draad…
Dichtergave.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
857 Dichterwoorden zijn als draden
Van een fijngeweven werk;
Toch zijn ook hun teerste waden
Wondersterk.
Dichterwoorden zijn als golven,
Nauw genaderd, weer gevloôn,
Rustloos rijzend en bedolven;
Eeuwig schoon.
Dichterwoorden zijn als vlindren,
Dwarlend over bloemenwei,
Wijd-verwaaide windekindren
En tòch vrij.…
Dichtergave.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
997 Dichterwoorden zijn als draden
Van een fijngeweven werk;
Toch zijn ook hun teerste waden
Wondersterk.
Dichterwoorden zijn als golven,
Nauw genaderd, weer gevloôn,
Rustloos rijzend en bedolven;
Eeuwig schoon.
Dichterwoorden zijn als vlindren,
Dwarlend over bloemenwei,
Wijd-verwaaide windekindren
En tòch vrij.…
Hohner
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.773 In een la van de keukenkast
lagen de sigaretten van mijn vader
een boekje over eerste hulp bij ongelukken
(een man is uit voorzorg op een plank gaan staan
en trekt met een wandelstok
de elektrische draad
van het lichaam van de geëlektrocuteerde ander)
een alarmpistool –
veel dat mij is ontschoten
en een mondharmonica van het merk
Hohner –…
Dichten is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Resultaat nul dacht je
Maar je vond de tocht zelf, het speuren
Spint uit eigen beweging een labyrint
Ik vind een draad die me vooruit gaat
Naar de grond waaruit alles ontstond
Het DNA van het wereldgebeuren
Dichten is een poging te spreken over de oorsprong die je vergeten had…
Lieve vader
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
632 Nu gaat het wel weer
redelijk,
in deze moeilijke tijd
probeer ik de draad op
te pakken.
Je bent altijd een
geweldige vader
geweest met een geheel
eigen levensstijl,
maar zo vrij als een
vogel.
Als ik aan je denk ik aan
die mooie, warme,
zachte handen,
die ik veelvuldig heb
mogen vasthouden.…
Gemorrel in de marge?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
410 Uit de mythes en sagen
door alle eeuwen heen
gedragen door de wind waar
ieder individu voor openstaat
vertaald een leidraad in alle
metaforen als rode draad van
moraal, religie en ideologische
overdaad, afhankelijk aan
welke kant je staat, ook als
onbevangen kind die haar eigen
fantasie beheren wil, daarin
bestaat geen goed of kwaad…
We vieren leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Met deze zin heb ik de draad weer opgepakt
mijn lijf kijkt mij soms aarzelend vragend aan
of ik vandaag de kracht heb rechtop te staan,
nu alle wegen ook de mijne zijn om af te gaan.
Mijn hart sprak ook vandaag zonder te spreken,
het heeft weet ook ik herhaaldijk van die streken.…
Ontdekking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 En op 't perron,
'k keek om me heen,
zag sporen, draden, vragende vogels, hoorde fluiten, stemmen,
wist,
waar ik ook zou zijn
ik altijd in mezelf
wel thuis zou zijn.…
MEMENT-O-MELET
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 't spinnetje dat stilletjes
't moordend web herspint
een spinnetje klost heen en weer,
verstelt zijn web tussen chrysanten :
hoe dun de dode draad,
hoe breekbaar de herinnering.…
Duizend schepen voor één vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het landschap fluistert:
er speelt zoveel meer dan welgevallige, vertoornde goden
het is de dobbelsteen van gekonkel, hebzucht en macht
goed en kwaad bungelen aan een zijden draad
wellicht is dàt de spijker door Helena’s hart…
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Tussen daken en schoorstenen zweven
roepjes als draden, als iets dat zich hecht aan het
prille licht, dun en breekbaar. Nog geen koor, nog geen zekerheid,
alleen een enkele toon die trilt op de rand van de tijd, die zegt: hier begint het.
Wat verstild leek, ademt weer, een veer
in de winterwind.…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 O Muze van nachten vol re-
sonantie, van akkoorden en diepe klanken,
je bent de adem van wie componeert, de vingerzetting
van wie speelt, de draad die geluid bindt aan gevoel en verbeelding.…
Nachtvlucht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 In vage contouren
van de twilightzone
ontvouwt zij haar vleugels
bij getemperd licht
haar dans van de liefde
naar leven in vrijheid
vervaagt in de lucht
vertraagd is haar vlucht
verjaagd door de wind
verdwijnt zij in 't niets
over de bergen
een doodstille zucht
in 't web van de nacht
zweeft zij tussen draden
het vuur van de…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
340 Soms sluit ik mijn ogen niet
om te slapen maar om te sparen, want de drukke
wereld trekt aan mij met onzichtbare draden, en in de ruis van al
dat voelen, zoek ik een zachte kern, waar ik mijzelf weer vind, zonder dat ik mij verlies.…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 Ik hoor de fluistering van de golven
in mijn aderen, als zilveren draden die mij verbinden met het grote geheel.
De open lucht ritselt als een onzichtbare
huid van de wereld, vol belofte en herinnering in elk
zuchtje wind.…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Ondergrondse draden raken
elkaar zacht en traag, dragen slapende
herinneringen van steen, regen en nacht; wij meten geen
uren, alleen het groeien en herleven, zwijgend in het ritme van terugkeer.
Onze kruinen vangen het licht
in zachte golven; wolken glijden langs vogels,
sterren wiegen in de avondstilte.…