1811 resultaten.
Mozaïek
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
865 Lammenschansweg
schopt een jongen een bal met de punt van zijn schoen
zoals jongens van elf dat op muren vaak doen
het geluid stuitert mee terwijl ik hem passeer
de kerk valt niet om, zelfs geen steen laat zij krenken
zo rotsvast torent zij boven dit voetbalspel
Waar de zon op de grond schitterde, op het beeld
van de schepping gebed in het grijs…
Ode
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
996 Mijn kamer kan ik behangen
met groots, grijs of klein verlangen,
wees zeker, vergeef me al de pijn,
wees zeker dat ik uw schepsel zal zijn.…
de verslavende kiss
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.913 een deken van grijs
ligt over de Maas
het is nog vroeg
als ik daar naar toe reis
mijn lijf draagt nog de waas
van ene menselijke vervreemding
het was nog kort geleden
dat ik de gerolde Samsom
naar het verleden joeg
ben nu mijn eigen baas
zo wilde ik bewijzen
het was Nico uit Tine
die mij door de jaren droeg
hier aan de kade
op een…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 kilte
wanneer ik steeds meer terugkeer
naar afwezigheid; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers
en waar de dag zichzelf niet
in steen schrijft met grijs…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 vertellen
van de zee
al die druppels samen
schelpen in scherven
eenzame kreten van
zeevogels in de wind
een laatste zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland buigen
kale bomen naar de lucht
grijs…
De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
gedicht
3.2 met 68 stemmen
12.217 Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.
Hij hoorde de kelder vollopen, de deuren kraakten
het monster steeg hoger en hoger, kwam de trap op.
Hij was bang.…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.
Daar in dat vellenbos.
Stronken nat,
bladerzooi,
zandstroom
en alles dat hij zeggen wilde.
De winter is al onderweg.…
Een Gevecht!
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
779 grijs en grauw is het buiten
donkere wolken hangen laag
dikke druppels vallen gestaag
de regen klettert tegen de ruiten
dan breekt de lucht open
de zon gaat zich ermee bemoeien
een zwak licht begint te gloeien
en doet de mens weer hopen
kleuren verschijnen hemelshoog
want tegen de sombere lucht
verschijnt een flauwe regenboog
dan volgt…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 Mijn inheemse boom van hout
in vroegere tijden brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de…
symfonie van de herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
742 Zonnestralen hebben ons teder gekust
Nu is de zomer echt uitgeblust
De metamorfose is begonnen
van een nieuw seizoen
Zomerbloemen zijn uitgebloeid
Bermen kortgesnoeid
Alleen het gras blijft altijd groen
Wolken grijs en grauw
spelen met het hemelse blauw
Dan dalen regendruppels in
glinsterende parels
op de aarde neer
en de fluistering…
VAN KRIMPEN BACK IN TOWN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
639 Pure vlakke basis-oppervlakten:
plafond, muren, wanden en de vloer
Primaire kleuren:
wit en grijs:
vervoering voor dichten
over "Geen Gezichten":
van veelbelovende kunstenaars.…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De zomer is vergaan, de bomen kleuren
tot goud en geel, maar vallen vol van
weemoed die de lucht zelfs kleurt tot
grijs en somberheid. Ik weet het niet,
niet meer.…
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 de lucht voorspelt verandering
de wind, een herfstorm midden-
winter, blaast ons omver
takken, nu kwetsbaar kaal
wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je…
Wintergroet uit Dokkum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.421 zijn jeugd
emotie vult zijn ogen
koorts gloeit in zijn hart
herinnering flitst voorbij
zijn gehoor, iets minder scherp
spitst zich op geluid
van komend
en wegstervend ijzer
Dokkum viert, Dokkum zwiert
Het Fries klinkt rond de molen,
op bankjes in schaatsvorm
wordt popelend geknoopt,
mutsen, sjaals en tassen
kleuren het fonkelend grijs…
uit mijn raam
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
703 ik keek vandaag uit mijn raam
er was niets wat er toe deed
grijs en saai, zelfs geen scheet
de buitenkant van mijn binnenkant,
het was geen gezicht dat ik zag
slechts de weerspiegeling van de dag
toen ben ik op mijn fiets gesprongen
voor een pakje shag bij het tankstation
en oud brood voor de eenden in het park
ik keek zojuist weer uit…
Scheve moraal*
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.917 Hoe het verkeren kan, zij grijs en vaal
bedrogen door haar vent zonder opsmuk
met bijstand op een krottig flat gezet...
En zonder dat zij op haar lessen let,
hoor ik haar vinnig verbaal, van het stuk,
jammeren over mijn scheve moraal.…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
Mijn moeder loopt voorbij*
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
4.809 Kordaat en rank op de been
schrijdt zij in opgewektheid langs me heen
en glimlacht met ogen grijs van de staar.
Mijn moeder ziet me niet. Passé de tijd
om duistere pijnpunten uit te praten,
het heden voor het verleden te laten
onder het mom van de verdraagzaamheid.…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
Keerzijde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Hemel blauw dan weer grijs en wat is
wijsheid nog wanneer men lijdt?
Iedere dag een nieuw begin en een nieuw
eind.
Zon en maan wisselen elkaar af, licht
en donker bestieren het bestaan.
Een komen en gaan van goed en kwaad in
een leven waarin men lief heeft, maar
elkaar ook na het leven staat.…
de wind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 de wind beukt het land
waar oude bomen
buigen grijs en stram
die door het dralen
in zien verworden en
geen horizon meer zien
maar de wind
beweegt en zweeft
eindeloos...…
Een ander palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ineens geeft buiten
een ander palet
de subtiele verschillen
die ik altijd al wilde
komen na aan mijn bed
streekjes wit
lichten het grijs
uit donkere tinten
hemel schrijft helder
met diep blauwe inkten
wind vlaagt zacht
in een warmend vleugje
het onbekende verbaast
en vertedert het neusje
van een stralend gezicht
het kind danst ontwaken…
het verlangen naar fado
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 verkeerde woorden
hadden wij maar fado in ons land
dan kon ik mijn gevoel vertolken
en schrijven over donkere wolken
van opklaring en zonneschijn
maar calvinisten zoals wij kiezen
uit de grijze brij die in
de pappot staat te gisten
bij toeval tref ik soms het woord
waarmee ik duisternis kan breken
dan proef ik blijdschap totdat grijs…
Fanfare
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 De oude leden, grijs of kaal,
ze doen hun best, maar ’t klinkt banaal.
De embouchure slonk fataal,
daartegen zijn geen kuren.
De dirigent, hij slaat zich voort
gestadig naar het slotakkoord.
Totdat er niets meer wordt gehoord . . .
het zal niet lang meer duren.…
krokodillentranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
757 hij was al ouder toen hij haar tot vrouw nam
zij was mooi en jong
haar liefde voor hem was oprecht
al geloofden zijn onderdanen dat niet
zijn haren waren grijs, zijn geest moe
het volk geloofde niet meer in hem
maar met haar deed zijn leeftijd er opeens
niet meer toe. jeugdig voelde de koning
zich weer en blij van zin.…
De dode hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 wij glijden af
flauw tegenspartelend
naar de slangenkuil
waarin het vuil
van ons bestaan door
tijd en rot ooit zal vergaan
de dode hoek
van het paradijs
waar grijs de kleuren
heeft verdrongen
harmonie en vorm tot
karikaturen zijn verwrongen
nog is er een weg terug
met de rug tegen
de muur omdat ons
laatste uur geslagen is
wij…
Zonet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Het leeft en huivert, een klagen
zonder zich uit te kunnen spreken leed
een blanco bladzij van jouw kleed
zich lezen laat op deze stille dagen
Een zeilschip vaart sloom voorbij
wij liggen op het nog warme zand
ons wacht geen verre overkant
slechts eb en vloed en dood tij
Jouw blik beroert een verdriet
grijs als de maan in de nacht
koud…
Decorum van vlaggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hoe speels
joviale bestuurders
ook lachen er is altijd een
netwerk van achterklappen
dus spreken eminenties
grijs en blasé hun
stortvloed vol gladde woorden
is alle transparantie passé
in een decorum van vlaggen
glimmen verstolen de laarzen
grommen onzichtbare
rupsen hun dreigend geluid
balt een woedende massa
eendrachtig de vuist…
15 maart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 ik leg de snoeischaar maar terzijde
en leg de beslissing in de grijze zone
grijs zoals de dag was
vorig jaar was hij zwart
zwart van verdriet om verlies
een dierbaar dier verliet
deze heerlijke speelweide
zocht rust en kreeg die ook
blijft het probleem wat te doen
hortensia snoeien of niet
doorgaan of stilstaan
van rouwen krijg je gauw…