4214 resultaten.
net genoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 net genoeg adem
om de stilte te dragen
net boven de grond
net genoeg gewicht
om niet te blijven hangen
aan lange armen
net genoeg liefde
om het leven te laten
gaan zoals het is
net genoeg handen
om al het waardevolle
te delen met jou
en met jou en jou…
de keien zijn gebleven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
670 de grond is omgewoeld
maar de keien zijn gebleven
aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
ook onkruid van herinnering
schiet op in onbewerkte bodem
het kent nog geen verbijstering
jaagt alles tegen het harnas in
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig…
Ode aan muzikanten en zangers
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Wanneer je door de muziek
van je hart gevoed
de vreugde voelt
binnen stromen
schoon en stralend als
het voorjaar
met zangvogels
en twijgjes en de
schone bloemen
van Zijn grond
Och wat een
troost in het dan om in
eenzaamheid
en pijn
dicht bij
jezelf en de
blauwe lucht te mogen zijn
In een grandioos
muzikaal…
Diogenes!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Om naakt te zijn
keer ik terug
naar het gras
naar de grond
om alleen te zijn
met de aarde
Hier sta ik dan
slechts in water en lucht
in de ijskoude wind
in de hitte van de zon
in een zandstorm
en in de striemende regen
Waar vind ik een mens?…
als een trein
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
620 zachtjes glijdend door het landschap
doch duidelijk waarneembaar
de schaars verlichte trein door
een ietwat donkere decembermaand
in gindse verte de warme klank
van midwinterhoorns over de stijf
bevroren oude Twentse grond
op radio oost een prettige stem
van een omroeper die ons in dialect
vertelt dat kerstmis onderweg is…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Wat vandaag nog aan de takken
hangt, ligt morgen als een kleurrijk tapijt op
de grond terwijl natuur zich langzaam op de komende
winter voorbereidt. Zo maakt elk einde ruimte voor een nieuw begin.…
ZOMERVLAAG.
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.948 Gruisdikke dansen de beiers in 't rond,
en plekken en dekken
de grauwe grond.
Goten gieten water en schuim,
Grebben groeien ongestuim;
vlieten vloeien rustig ruim.
De regen valt schuiner;
de hagel houdt op;
de grond wordt bruiner
bij elke drop.…
Niks uitzieken !
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.483 Want niet voor niets
heb ik gedreven
een kapitaal al uitgegeven
voor het redden van mijzelf
en mijn kostelijke leven
Hier -
tien liter sterilon
twee zuurstofflessen op de grond
ontsmettingsmiddel
paardenmiddel
en tien dozen nog an toe
van die verrekte Tamiflu
volledig zit ik aan de grond
met honderd kapjes voor de mond
Ik hoest - ik…
badmintonracket
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 Met jouw vast in mijn hand
Ga ik door het lageland
Welk dorp kent jou niet
Overal ben je geweest
Daar zing je je winnend lied
En is jouw geest
Harde strakke lijnen in het midden
Gespannen wachtend op die klap
Jij aan de andere kant
Kan alleen maar bidden
Dat dit over gaat
Heel rap
Zweet druipend op de grond
Haren dansend in het rond…
Sparrengroen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Perfect aangeboden in brede waaier,
voor koude vogelvoeten,
met afschermde takken tot op de grond,
stellen ze slechts weinig eisen
aan hun vrolijke bewoners.
Het dennenloof bestaat uit korte,
donkergroene naaldjes,
op slechte, zanderige gronden,
gedijend gevonden.
Geheel onromantisch omgehakt
en net verpakt als kerstboom.…
Het kan niet anders
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
519 Ik sloeg
de hoek om en daar vond ik al gauw het graf
van mijn grootste voorbeeld Charles Baudelaire,
die daar verdomme in die kille grond lag te
verrotten. Hoe rot is dat!
Als een losvliegende kraai pikte ik in de grond,
die hem had begraven en vernederd.
Ik ging op zijn graf liggen, terwijl een Japanner
mij bereidwillig fotografeerde.…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 Zacht bedekt
een wolkendek
m'n bed en elke
klank verstilt
de tijd vertraagt
wanneer mijn lief
naast mij ligt
ze ademt diep
slaperige tijd waarin ik
met haar aan mijn zijde lig
de kaars dooft uit
de avond valt
je doet de deur
op slot het boek
valt op de grond
en buiten in het duister
rollen de seizoenen door
als golven…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Gedragen door
de grond, omarmd door het groen, thuis op deze veranderlijke wereld.…
verdwalen
hartenkreet
3.6 met 56 stemmen
3.266 Vraag de weg als je verdwaalt
Er zijn mensen met het antwoord
Blijf niet vliegen door de tijd
Houd je voeten aan de grond
Lees je leven uit de sterren
Ze leiden de weg iedere keer
Luister naar de wijze mensen
Zij weten innerlijk veel meer
Denk niet alles zelf te kunnen
Vraag om hulp zodra het kan
Sommige dingen kun je zelf niet
Ook al…
Herfstkleur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
987 De zomer is voorbij
Vogels trekken weg
Dag duurt korter dan de nacht
En blaadjes pronken
Met hun nieuwe kleuren
Maar hoe fleurig het nu is
Straks is de wereld troosteloos
Met enkel kale bomen
En bruine bladeren op de grond
Het raakt me net zoals de dood
Ook ik val naar beneden
Als een blaadje op de hoop…
Vliegen
netgedicht
3.5 met 95 stemmen
16.795 Ik vloog altijd hard
Op deze lange tocht
Haren verward
Wist niet wat ik zocht
Ik vloog altijd hard
Alles voorbij
De wereld zwart
Niet echt van mij
Toen kwam de dag
Dat de motor zweeg
Ik steeds meer zag
En niet meer steeg
Ik vloog niet meer
En raakte de grond
Kwam zachtjes neer
Precies waar jij stond…
Weerbaar hout
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 fraai bouwde
hout zijn
blokken tegen
de oplopende
buitenmuur
de kleuren
al gespleten
voordat de
stammen
zijn vergeten
nog ongeringd
klinken de
jonge basten
met nog slanke
onvolgroeide kwasten
alleen de droge
grond ver achteraan
draagt weerbaar
hout dat muziek in
alle koren laat horen…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.283 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
Stilte...
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
2.210 Zo stil als de diepte van de oceaan
als een kist onder de grond
zo stil als de diepte in mijn ogen
Wat zie je daar?
Er is zo veel te zien
Ik weet het zeker
Maar ik ben het vergeten…
Weggestopt en verborgen
Om nooit meer omhoog te halen…
DE WAARDE VAN LEVEN
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.217 Het gehemelte droog
En nat de grond
Om de dorst te lessen
Nam ik het in mijn mond
Het schuurde mijn tong
En knoopte mijn maag
Maar het leven gaat door
Tenminste vandaag
Een schietgebed naar god
Voor een kelkje wijn
En een droge korst
Zou ook welkom zijn
Dus les me de honger
En stil me de dorst
Anders zal me dit leven
Niet meer waard…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
696 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
opties
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
871 frontpage snippers
perfect ideaal
in mijn opgestoken handpalm
tijdens de stilte waarin
zelfs de wind geen richting kiest
neerdwarrelen en verdrinken
in een moeras zonder getijden
of lichtvoetig dansen over
vaste grond richting horizon
zonder tegenwind
ontwaken onder een zon
waar de perzik niet meer smaakt
als een regenachtige dag…
vol is de maan
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
786 de maan is weer
weggegaan nu
jij de stilte leeg
naast het janken
van de hond legt
ik draag het gehuil
uit armoede
omdat mijn handen
en ogen moe zijn
en ik geen andere
slaap kan vinden voor
deze besmette dood
doortrokken in de grond
zinkt het braaksel
naar zilte nachten
zelfs de hond ligt
aan mijn voeten
overdag…
De rede
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
782 De rede van de dichters
is niet de rede van de troon,
de troonrede is van Beatrix
de dichtrede heel gewoon,
de troon zul je ons niet zien
bestijgen,
wij zullen immer met beide
benen op de grond blijven,
ook rijden wij niet in de
gouden koets met een
vierspan ervoor,
wij doen het met de
benenwagen, maar we
gáán ervoor!…
In koeler groen
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.128 in koeler groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zucht
omdat de lucht niet wilde
klaren
dan rapen we de vruchten
onder de stambomen
en planten ze terug
in vruchtbaarder grond
waar respect
de voedingsbodem is
voor onvoorwaardelijke
liefde
op een nevelloze dag
in ’t koele groen
van nieuwe kweek…
Noorderzon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.138 Uitgespreid in rood scharlaken
over velden van ivoor
brak zij in die schaarse dagen
die de zomer nog kon dragen
zomaar in een hemelspoor
met haar laatste glimlach door
En zij dreef de blauwe luchten
in haar zuchten weer bijeen
waarna zij haar laatste stralen
nog een keer de grond liet dwalen
toen zij loom - zo naar het scheen -
met een…
sprookjesland
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.056 Heerlijk stil is het om mij heen
het is hier stil en zo sereen
idyllisch is het gezicht
de nevel die uit de grond wordt opgelicht
heel langzaam zie je het zweven
de nevel komt tot leven
kon ik het maar pakken
maar het verdwijnt op de takken
de zon verwarmd de damp
aangetrokken als een soort mistlamp
het stijgt over mij heen
sprookjesland…
Voor Galil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
566 Zieke geesten
dwalen rond
op een stukje
dorre grond
Roepend
het is ons
beloofd
maar geen
mens
die dat gelooft
Rovend, moordend
wet verkrachtend
ieder ander mens
verachtend
Trekken zij
hun droeve spoor
bidden zij
nog steeds
in koor
Aan een
strijdgod
uit het verleden
Heer verhoor
onze gebeden.…
Ik ben een Eik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 Vluchten zit er voor mij niet
mijn wortels zijn geaard
zuigen water uit de grond
waar mijn voeding zich bevind.
Jaargetijden voelen voor mij
als een soort vervellen
oud leven sterft langzaam af
om fris te beginnen in de lente.…