Alle inzendingen over ontwaken

1878 resultaten.

Sorteren op:

Lichtend Licht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
lichtend licht aan ons gegeven doet de duisternis teniet opent een weg in het verschiet waarin ontwaakt het nieuwe leven het blijft een wonderlijk beleven als men het plotse ontwaken ziet lichtend licht aan ons gegeven doet de duisternis teniet Het komt onze zonden vergeven die het met Zijn liefde overgiet een vredig koninkrijk aanbiedt…
Greta Casier20 december 2020Lees meer >

Dage raad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 414
Tussen slapen en ontwaken, zingen de merels opgewekt, in licht dat rustig gloort. Zweef zoals vogels vliegen. Stroom zoals rivieren doen. Zie gedachten doelloos drijven. Ze komen en gaan in wolkenlicht. Luister naar de dageraad. Zie wat ons te doen staat. Zie wat we moeten laten. Elke dag opnieuw.…

Elphi

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
Je bent mijn Epsilon Lambda en Phi De schaduw van je nachtelijk parfum Is ayurveda afrodisiacum O Elphi, Epsilon Lambda en Phi Odeur in ons gezamenlijk ontwaken Een wilde roos besprenkeld met mijn rum Mijn muze, Epsilon Lambda en Phi Elphi Clematis, liefde's lentebode Je paars gewaad voor zoete merelzang Ligt klaar…
Duende3 februari 2022Lees meer >

wie deelt het leven met de dood

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 989
steriel zusters knippen scheren en joderen een groene man die lacht het mes dat wacht en zonder spreken snijdt de huid tot helften splijt vrouwen zuigen het verboden vocht, stromen dat niet mocht vaten worden afgeklemd stilte is al overstemd door het ruisen van de pompen bloed wordt levend opgedronken machines zijn aan het ontwaken…
wil melker29 januari 2003Lees meer >

Allen even eens zyn

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Zij kan niet anders dan beamen Wat of de wijsgeer zegt dit keer Zijn mensbeeld klopt allang niet meer Zij voelt een plaatsvervangend schamen Ook haar bezocht een bruusk ontwaken En tot haar door drong tot het besef Wat ik mijn leven lang verhef Daarvan moet ik me los gaan maken Het wezen bovenaan de keten Is helemaal niet zo beschaafd…

Een jaar lang dromen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Want een boom weet niet hoe laat het is Tijdloos waaien de takken in de wind Aan de stoeprand is het zaterdag Maandag begint bij de voordeur Aan het eind van de straat is het al overmorgen Achter de horizon is het kwart over drie Achter het ochtendlicht begint de schemering Alleen als wij ontwaken vroeg in de morgen krijgen de…

De Groote Oorlog 1914-1918

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 796
Bloedsporen in loopgraven "groote" die zich vermaken de last post is geblazen nachtdemonen, duistere paden gewond, gekwetst, verlaten, angstig achter gelaten, niet méér ontwaken…
arensoog10 november 2024Lees meer >

kunstmatige ontreddering

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 130
veranderd noch zie ik dat poppen dansen kunnen deze gaan geen baltsende vlinders zijn boven kolkend lava van een toekomst waar kunstmatige ontreddering heerst voel ik de drang later nog verdwijnen elke noodzaak voor ritmisch bewegen toch droom ik over sluipende beestjes welke allang voorgingen in metaforen onder groengekleurd water ontwaken…
R.E.N.S.11 september 2026Lees meer >

Zielerust

netgedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.295
Het vult mij met een sterk verlangen Naar dat onbekende "iets" Een oord dat ik vaak vergeet Door alledaagse dingen Maar mijn gedachten aan die plek Laten zich nooit verdringen Uit mijn diepste innerlijk Wellen zachte woorden Warme tonen uit mijn ziel Gesmeed tot zuivere akkoorden Ik laaf mij aan die bron En kom dan stilaan tot ontwaken…

Je gloeide roder

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 487
ik dacht jou te smeulen blies wat haar uit je gezicht dat dromen weerkaatste die speelden in de vlammen van de open haard je gloeide roder langs de randen van de grijze as vlamde op in het speels oranje geel van jeugdig frivool ontwaken waarin wij samen de onrust maakten die langzaam ging bruisen in het rode bloed waar…

de kleur van sterren

netgedicht
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.261
onder een deken van sterren in het licht van de maan voel ik liefde in warmte gegeven wil ik een droom niet laten gaan een droom in duizend kleuren intenser keer op keer laat gevoelens zacht ontwaken elke nacht verlang ik meer sterren zullen verdwijnen wens na wens vergaan als een zucht in de morgen laat ik die kleuren gaan gedragen…
danny cant.23 oktober 2003Lees meer >

Klytamnestra

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.850
Bij terugkomst wachtte ik hem op suste hem in slaap met kussen hartstocht die op ontwaken stond maar het bad stond klaar te wachten op het stof en vuil van de reis Agamemnon zonk in het bad, zuchtte Mijn minnaar ving hem in een net doorstak hem met zijn eigen zwaard even daarna volgde zijn slavin hem in de dood en ik gedacht mijn dochter…

Waarom

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.712
een niet-begrijpen een koppig zwijgen je laat de pijn ontwaken en verft een landschap waarin ik alleen nog maar wil slapen je steelt mijn dagdromen onzichtbaar gevuld met een stamelend hopen maar met elke hartslag sterft mijn ademhalen in een zwellend wanhopen met één vingertop beroer je mijn koude lippen die koortsig tasten naar…

Heerlijk Bed

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.720
In het schemerochtendlicht nog even met mijn ogen dicht diep onder de lakens weggekropen de realiteit nog even ontlopen nog even soezen in het heerlijk warme bed mijn handen gevouwen als in een stil gebed nog één keer even op mijn andere zij nog niet ontwaken, nog even lekker vrij dromerig voel ik rond mijn mond een glimlach nog even niet de…
willeke4 september 2003Lees meer >

GENESIS

hartenkreet
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Kieuwen kiemen tot oeroude reptielen foetale fossielen in wording Licht en liefde ontwaken voor ‘t eerst uit stof en steen jij en ik Blozende blikken in obscure ruimtes een vluchtige vlam in het ijle Beloftes beleven op desolate stranden tijdens naakte nachten in een rijp avontuur Bloeien bloemen in de moederschoot Venus venaal…

Zat.

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.430
Ik had eens de behoefte Om mij te bezatten En deed dit met champagne En rode wijn Gewoon Om los te komen Heel even Vogelvrij te zijn Ik ruste wat, Vermoeid van al dat vliegen, Op wat mij een hangmat leek En liet mij heerlijk wiegen Aan een boompje bij een beek Uren later, Bij het ontwaken, Voelde ik mij niet zo 'hot' Ik had…
Eva31 januari 2003Lees meer >

Ijsbloemvlinder

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
ik heb vandaag mijn eerste ijsbloemvlinder gezien als feniks de warmte ontstegen hij zat in lichtrood ontwaken op de grens tussen dood en nog iets van dit leven maken uit kristallen groeiden zijn vleugels schoksgewijs in het adembenemend koude verblijf door een opgaande zon kleurde ijs in het brekende licht tot een feeëriek gezicht…
wil melker26 februari 2018Lees meer >

Alleen pluizen

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 424
zon groende het bos van kruin tot het mos in een samen ontwaken jij zette voorzichtig de bezem opzij knapte wat takjes om meer snelheid te maken jouw blote voetengaan liet geen sporen na in het zachtste tapijt ooit alleen pluizen die wilden verhuizen haakten aan omdat heksen alleen voor vruchtbaar gaan jij hebt mij…
wil melker3 december 2020Lees meer >

Zijn uitgetreden

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 441
jij hebt mij gewekt zonder me wakker te maken ook ontwaken ging langs mij heen je hebt mij geraakt en ik ben met je mee gegaan in warme spirituele golven wij zijn uitgetreden konden in vrijheid alle dimensies kiezen die in heden voorhanden bleken samen hebben wij ons overgegeven aan de verleidelijke ultieme vrijheid van het…
wil melker19 december 2020Lees meer >

voelbare stilte...

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.832
waar in de kleur van gesloten rozen vol verlangen het ontluiken wacht opent pracht in die eerste stralen vervaagt een grijs vergane nacht fluistert de merel in zijn eigen lied de voelbare stilte van zacht ontwaken verdwijnen witbedauwde velden in de warmende adem van de zon omhelst het leven deze wintermorgen dwalende zielen in het dodenveld…
danny cant.21 november 2004Lees meer >

Leegte van de dag

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.745
Omgeven door een dikke grijze mist ontwaak ik uit ongrijpbare dromen. Waar was ik, wat heb ik gemist, en vanwaar ben ik toch gekomen? Zij die ik kende en me ontvielen, ze staan niet meer om me heen. Ze verwerden tot dolende zielen, en ik bleef hier achter, alleen. Verward door de stilte en drank, staar ik in de leegte van de dag.…

Recitaties

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
We luisterden, vielen in slaap om deste helderder te ontwaken, we zaten lang en voelden hoe die onbekende woorden in ons geslapen, in ons ontwaakten, een taal die binnen leefde, opende alsof mijn innerlijk haar verstond.…
Ralameimaar12 januari 2018Lees meer >

Onbegonnen denken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
geen zwart en geen wit geen goed en geen slecht geen waken en geen slapen geen geven en geen ontvangen fluisterend deze regels dromend drijvend op de gewichtsloze stilte denk ik aan de naamloze gedachten die wapperen in de wind loze wereld het ontstaan moet nog worden bedacht in het niets van de lege ruimte die tijd nog moet laten ontwaken…
J.J.v.Verre15 januari 2018Lees meer >

sneeuwstorm

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen rond de middag al verzinkt hij in een groezelige pap vandaag volhardt de vorst naalden van ijs driften rond ik rijd met lichte voet over een spiegel de ruitenwisser kan het poeder niet slikken dat wervelend tot duinen opstuift ik ontwaak…
Wim Veen1 februari 2006Lees meer >

Morgenstilte

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.132
elke ochtend rond half achten schoof je de gordijnen open om te kijken of de zon werkelijk - zoals ik zei - op jouw lach was blijven wachten je pakte dan m’n hand en keek met diep ontzag naar het natuurlijke ontwaken van de nieuwe levensdag maar opeens was alles duister nergens scheen een helder licht de morgen zweeg mijn handen leeg…

jouw schoonheid

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.047
jouw schoonheid, sierlijk ontleend aan de broze teerheid van bloesem ontwakend in tijd van het uur van puur pogend te blinken in het spoor van elegantie schoonheid wat simpel speelt op de achtergrond in de transparantie van zachtheid bespeeld met jouw deinende ogen in een lichtval van begeerd geluk, reikend over de horizon…
Klaes17 mei 2006Lees meer >

Leven

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Mijn voeten droegen mij al langs zovele wegen en kijk ik soms eens achterom vielen dingen mee en tegen Sommige dingen niet te bevatten triest en ook ontroerend vaak andere als een nachtmerrie waaruit in soms huilend ontwaak Er ligt een leven achter mij waar menige traan is gevloeid maar door al die ervaringen ben ik als mens enorm gegroeid…
Moeke19 augustus 2007Lees meer >

Reminiscentie

gedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 22.084
Grijsheid, waarin we soms ontwaken, modder en mist, en brand en as, niets kon haar warm vertrouwen raken... 'Haar latend, zuiver, lijk zij was.' -------------------------------------- uit: 'Het geheim dat ik draag', 1998.…

Puberteit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 925
haren voor de ogen buitenwereld dichtgeplakt gesluierd onvermogen ’t koffer vol verlangen al gepakt een sluik gordijn van koperdraad je eigen koudeoorlogstaal gepantserd schromen over straat wattendot in roestvrij staal wanneer zal de bloem ontwaken die sluimert onder glimmend ijs wanneer de rozenknop ooit blaken wanneer zaad in plaats…

een hedendaagse sprong

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 805
met kale takken die snijden dan door luchtige dromen en doen vooruitzichten wezenloos knakken ik mijd de nacht als bij volle maan alles helder schijnt maar de zon achter de einder is geslacht en in de oceaan verdwijnt ik mijd de dag en de nacht een etmaal lang spring over het heden heen het scheelt een helse vracht van ontwaken…