1291 resultaten.
Innerlijk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.310 gevleugeld gingen onze harten mee
en leerden hoe geluk door tweeën was te delen
beiden genietend van het grootste deel
dat is, waarover vogels in de zomer zingen
woorden heb je nooit verkwist
kennende hun waarden en de krachten
en wachtte op een juist moment
de koude, bij een uitgedoofd gesprek
je woord het was als water, voor verdorde planten…
Vader
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
726 Ik kom je tegen
in vormsnoei van planten
vogelformaties
in zon en middernachtsblauw
in de seizoenen
in vreugde en verdriet
in stilte en welluidenheid
in vertellingen
in realisme en stilering
in grijswaarden en in kleurrijke mozaïeken
in architectuur en heemkunde
in reuzen
in monumentale glasramen
tekeningen en reliëfs
in boeken, typografie…
Palmzondag morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Dromen schrappen en planten regels.
Ik herken zinsneden uit hun beelden
zelfs die over de golven en branding
het mulle zand en voel hun genegenheid
in elke korrel en minuut van de nachten.…
Het hoeft niet zo te zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 En nu de zondagse zon alweer wil naderen,
mijn droomgedachten ook vandaag willen vaderen,
plant ik opnieuw een jonge scheut een boom naast jou
blijven we elkaar symbolisch zo door weer en wind trouw.…
Kiemtijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
999 De planten doen voorbeeldig hun best.
En wij? Wij blijven geloven in Kunstmest.
Wéér wordt ons tuintje, ons lieve landje
geconfronteerd met de judaskus...!…
Het fantastische onderwaterleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Wuivende planten, koraal en kleurrijk gras.
In de verte, schimmen, rovers op de loer.
Nergens nog veilig, onwelwillend vissenvoer.
Toverachtige kleuren, camouflage bepaald.
Invasie, krachtige beelden en bijna verdwaald.
Genieten, rondkijken, ontspanning in het water.
Evenwicht zoeken of problemen wat later.…
lichtpuntjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 oorlogsgebied
dat haar brood deelt
stille akkoorden zijn het
die geen woorden nodig hebben
alleen een menselijke blik
een stad die zingt na storm en strijd
vervangt de dodelijke stilte
met hartverwarmend vreugdevuur
een soldaat het strijden moe
die de wapens neer- en weglegt
als eerste stap van hoop
een jochie dat met een paar planten…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-
wandeling rond het gehucht
met de stilte als een
torenvalk in de late lucht
leg op het hoge landgoed
een lange beukenlaan aan
kijk hoe op het open veld
de schapen ter ruste gaan
of spit eg en plant…
Pas
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 getekend heb in een boekje
met namen,
hun toepassingen eventueel,
van de achterdeur naar de punt
de borders langs de coniferen
de zijtuin met veel overwoekerd
soort kamperfoelie, de voortuinen,
dan is mijn leven klaar
Maar zo denk ik elk jaar
En 'k stel deze laatste wens steeds uit
Er zijn ook zovele
en de vier jaargetijden
met ander plant…
herhaaldelijk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
411 herhaaldelijk staat de man op
loopt naar de tuin en rookt
’s avonds ziet de man niks
van de planten
van bloemen
beestjes
toch legt hij zijn hoofd op ’t gras
op zijn knieën gezeten
de hond komt kijken
[’t zou ’n figuur kunnen zijn
in ’n schets van Van Straaten
of wellicht Kamagurka
zonder zonderlinge lange jas dan]
dan gaat…
het veld dat kiest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
294 lege manden
sommigen bukken
rapen moeizaam glinsterende zaden
hard als steen
scherp als inzicht
ze wegen zwaar in de hand
maar groeien langzaam
tot bomen die schaduw geven
anderen laten de wind hun werk doen
staan stil
mond open
en slikken wat voorbij waait
pluizig
licht
zonder wortel
overal schiet het op
zonder dat iemand het plant…
Eerste hartaanval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 In een holle spier liggen ze zij aan zij
Twee gelijkgestemde pompen
Die hun kamers met kleppen scheiden
Een zuigende, stuwende, lillende brij
Zo broos achter dat borstbeen
Bestuurd door een knoop van cellen
Het plant zich door vezels verder
Tot het verste kootje van mijn kleine teen
Het eerste bloed stroomt naar de long
Wisselt van stof…
maagdenmirakels I
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.918 (Lugete, O Veneres Cupidinesque(Catullus))
In de voorstadszones, in hun pendelnest,
Ging ik mijn zaad van delicaat verlangen planten,
Mijn razend blinde suggestie van poëtisch leven,
Een lege schel van iets uit zee en zout
Vandaag ben je er niet, je ontbreekt,
Ik zoek naar je toevallig gezicht terwijl nacht valt,
Sterren tussen een wildernis…
Thuis
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
4.648 Ik fluister terwijl ik de planten toon
in het park waar de zwanen zwijgen
en het naar kruiden ruikt, zoals toen.
Dit is het meeste dat ik wens:
Een dame, handen in de heupen, kijkt door mij.
Voor mij: een moeder in felgestipte zetel.
Voor mij, geruisloos: jij.
Thuis nader ik opnieuw
Achter glas gleed ik uit haar schoot.…
Onwelkome gast
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
667 Parlesant Jan Zever, de kwelgeest
valt binnen als het hem uitkomt
bezet m'n geest, downloadt m'n energie
passief wacht ik op zijn vertrek
hij neuzelt eindeloos, zuigt zuurstof uit
de kamer en blaast er kooldioxide in
de mens verstikt, de plant floreert
strekt z'n groene bladeren naar hem uit
buigt naar voren om geen zucht te missen
beroofd…
Vakantie
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.782 De plant stond te smeken, geef me toch wat vocht
Ik doe het voor wat druppels, maar sta hier op de tocht
Geef me wat water al is het te duur
Ik sta hier te smachten, dag na dag,uur na uur
Ze zijn op vakantie laten mij hier staan
‘k sta te verbranden hier achter ’t raam.…
Adios
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.182 hoop geeft weer vleugels
al is de bergtocht zwaar
toch klim ik er naar boven
al voelt de weg nog naar
links en rechts nog beren
maar nauwelijks op de weg
gelukkig is het nog najaar
zodat de beer ongevaarlijk is
voorlopig zal de sneeuw
de bergtop zwaar bedekken
maar als het ijs weer smelt
en de vogel met spriet zich meldt
gaan planten…
Fotosynthese
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.447 jij beschreef liefde, zoals iedereen
dat doet, met romantische gedichten
uit eten, kaarslicht en verdween
ineens ik ben het nooit vergeten
nee, dan ben ik liever plant
zo´n groene met grote bladeren
waarin de nerven, als de aderen
in je hand, je bloedsomloop beschrijven
en elke nerf is tegelijk ook levenslijn
verborgen in de armen van elk…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning en expressie
zoek ik in mijn wereld
van bloemen en planten…
we groeien weer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.415 overal is braak
van landschap boerderij
natuur pleinen geschiedenis
vaak nog in wording
nauwelijks nog kristal
geen vorm in herinnering
men ziet 's anderen daags
aanleg van
grote leegten
voor de toekomst
grote kantoren
glas grote planten
men wurmt zich door
storm en wervelwind
glazen draaigevallen
die mensen vangen
onzichtbaar daar…
Avondrondje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.342 Til maar op, je poot,
maar niet tegen de planten van de buren,
nu, in 't gloeiend avondrood,
zie ik de buurvrouw naar ons gluren.
Kom, naar het parkje aan de overkant,
waar de struiken van de gemeente staan,
waar je door hoge nood overmand,
rustig, ongestoord je gang kunt gaan.…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.135 twee zeewaardige karvelen
een kraak met vierkant getuigde mast
varen uit de haven van de Zilvervloot
een landtong nabij de zuilen van Hercules
hij vervalst tijdstip en afstand in het logboek
om de matrozen niet van hun moed te beroven
op zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid
waant zich op het grote oosterse schiereiland
maar…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Zand over het pad, ruwe sporen van water
waar zee door de duinen brak, planten afgerukt
en nog bloeiende, slap op het strand.
Eb en vloed zaaien weer nieuwe schelpen.
Nog nooit zoveel oesterschelpen, geribbeld
en wit. Elke vorm gestremd in zijn groei,
een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag.
De binnenkant glanzend, glad parelmoer.…
Trouwens
gedicht
2.5 met 22 stemmen
9.898 mijn vingers tegen licht gehouden
weten al van hun sterfelijkheid
straks liggen ze gevouwen
in mijn schoot - nog strelen ze
uw zachte huid, nog willen ze
om nieuw leven te planten
in dezelfde aarde wroeten
die hen verderop bedekken zal
het einde kent u wel uit uw
zorgvuldig weggestopte dromen
ik neem die trein en u blijft achter
op dat kolkende…
Onzichtbaar kikkerorkest
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 In een Amsterdams park waar ik graag kom
ligt een vijvertje met in en rondom
begroeiing van planten die water minnen
en waterbewoners beschutten daarbinnen
Lopende richting dit lieflijk geheel
hoor ik helder gekwaak uit menige keel,
en gelokt door dit monter orkestgeluid
wil ik meteen op onderzoek uit
Maar dichtbij het poeltje aangeland,
voorzichtig…
Zeven echo's uit de natuur
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
884 Het onderwerp gaat over een dier of een plant. Regel 2 en 3 rijmen…
Winter
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.200 De fijne rijm bedekt nu boom en plant
En ’t stijf-gestolde water, spiegelglad,
Kaatst hel de zon terug van ’t glanzig pad,
De blanke sneeuw ligt blinkend op het land.
En aan de langzaam-glooiende oeverkant
Steekt nederig een klokje ’t groen blad
Naar boven, koest’rend zich in ’t zonnebad,
Een dun, groen lintje op hermelijnen rand.…
Aanwijzing
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.137 Zie het deinen van schijnsel door de ruiten,
de vele planten die daarbinnen zijn gaan groeien.
-------------------------
uit: 'Eerst', 2010.…
VERDWENEN SCHUWHEID
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
622 Op een hoog flatbalkon vinden twee duiven
een bloembak zonder planten, vol potgrond.
Daarin wroeten ze, draaien om elkaar rond:
dolle veren en verschrikt aardkruim stuiven.…