1435 resultaten.
Het hart .....
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.038 Breekbaar als glas
kwetsbaar, doch fijn
een ritmisch kloppen
zo hoort een hart te zijn
Soms een ander ritme
ietwat versneld of vertraagd
dat ligt aan de situatie
wat jij van jouw hart vraagt
Een heel klein lichtje
voor anderen in duisternis
een bepaald soort warmte
bij een groot gemis
Littekens door liefde
of het verwerken van rouw…
Een wens
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
4.290 Wiegend op het ritme van ruisende golven,
genieten we van een stil bewonderen.
In onze ogen weerspiegelt er
een volle witte maan .
Schommelend trekken we ons
van de buitenwereld niets aan.
De duinen glijden langzaam
in de vloed van onze harten.
Een branding vol verlangen,
in dagdromen gevangen.…
In sonnetvorm komen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
6.600 maar vaker een goeie van tegen
helaas is dat een genoegen zeer zelden aangelegen
‘t zijn zandtaartjes, windhaantjes, glazen zonder storm
Sonnetvorm, oh net vorm, ik kan er niet meer tegen
te vaak blijk je bagger, da`s modder zonder kluit
het slijk van de aarde pust hormonen in je uit
elke zelfmoordkandidaat wil een aanslag op je plegen
Je ritme…
vrouw aan vrouw
hartenkreet
3.7 met 29 stemmen
3.468 Mijn handen om haar ranke hals
Haar heupen licht aanrakend
Lach ik, flirt ik, dans mijn wals
Volle lippen, zaligmakend
Een spoor, waar ik haar juist kuste
Haar lieve buik, oh, warme dijen
Ik mag mijn hand daar even laten rusten
Terwijl zachte lijven zich nader vlijen
Ons ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen
Mijn genot is hoorbaar, zo is…
Kindje
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.973 Kon ik vatten, kindje,
van die dichtjes ritme en rijm;
mocht ik, van uw broze wereld,
raden het subtiel geheim.
'k Durf u haast niet kussen...
- Raakt men witte bloemen aan? -
Schendt men dan de sneeuw-gedachtjes
die er door uw kopke gaan?…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 Is het een ritme van de natuur,
Groter dan welke boom of welk blad dan ook?
Winter, te vroeg
Straks dooit het
De bladeren zullen zinken
Hun kleur verliezen
En vergaan
De laatste bladeren zullen vallen
De bomen blijven kaal
Tot de lente
Winter, te vroeg en te koud…
E é n
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
11.408 Toch blijft dat bloed en honderd stemmen saam
-op 't rappe ritme van een basgitaar-
beroeren snaren, voeren hoog jouw naam
op toetsen, drumstel, klarinet tot waar
de zielen zich verenen : jouw lichaam
wordt bij het tromgeroffel heel zichtbaar.…
Zonnebloempjes Rénaissance
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Dan hoort z’ in de verte een heerlijk geluid,
het ritme van de regen zingt haar wijs.
Ze kijkt , ziet het spectrum door luchtig grijs
en kruipt voorzichtig haar schulpje uit.…
Leiden of Lijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
902 beschonken zijn
zie ik mensen
dansen
praten
lachen
de muziek klinkt luid
door de verkeerd belichte ruimte
obers rennen af en aan
niemand stoort zich eraan
een paartje danst
op de te kleine dansvloer
bewegingen vol sensualiteit en lust
niemand stoort zich eraan
ogen
sprekend zuiver
half gesloten
het innerlijk genot van het ritme…
het danseresje
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.238 Ze was zo heel bewegelijk,
ze hopte en ze schuddelde
Ze danste rond met een gemak
waarvan je ogen bubbelden
Omhoog, omlaag
van links naar rechts, schoot zij
het danseresje heen en weer;
van dansen werd ze toch zo blij
van ophouden wilde ze niet weten
Verlangde al naar volgend keer
En zwaaiend zwierend ging ze door:
het ritme, de muziek…
Reinigend
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
502 In kleuren en ritmen
van de nachtelijke adem,
waarin we onze noden tellen
getransformeerd naar
schimmen van een verschiet
waarmee we ons kwellen,
dat bezinksel, om de droes
van het verleden te claimen, op
de schreden van het tijdelijke,
gereinigd op een harde manier,
beseffen we morgen niet,
wat we gisteren waren. "…
Ultiem intiem
hartenkreet
3.2 met 34 stemmen
6.472 we vol overgave pakten
Ad rem , alsof als laatste gewenst
Geen hinder van begrensde vlakten
We zakten weg
Bij ‘t zoenen van ons diepste doel
Een verstrengeling van engelen
Aanzwengelen van het hogere bewuste
De samensmeltende dans
Onze kans
Onze gok om te omvatten
Niets minder dan een totale dimensie
Om meer te bevatten
Dan het ritme…
“Inner child“
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
823 Winden om haar slapen, haar
hoofd baadt in glanzend licht
en in de schoot van wilde zwanen,
haar ongetemde ritme - in houten
klos met zwierig touw -, schrijft
cirkels in de hemelboog, ze kust
in tegenwind de dieren, drijft
ze aan tot goede daden, in relatie
tot de schoonheid van haar wezen,
in haar zelf gevonden, zich niet
bewust van…
Suite
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
706 welluidendheid met fluit of klarinet
om Grieg’s suite met schoonheid te bekronen
klinken schuchter de eerste zachte akkoorden
van het schone “Opus 40, Aus Holbergs Zeit”
klanken vanuit de oudheid Muzen geweid
tonen van cello en fagot die we als fuga hoorden
gevolgd door Menuet, Gavotte en Bourree
elk afgewisseld door strofen preambule,
in ritme…
Levenslied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 In het meerstemmig levenslied
lijkt de blinde zanger toch
inmiddels oud genoeg
om wijs te kunnen houden
maar heldere tonen
wisselt hij voortdurend af
met valse noten zonder ritme
waarin woord en melodie
soms niet meer zijn te herkennen
dan zoekt hij naar de harmonie
die hij weer een tijdlang vindt
in de klank van geleende vreugde
die…
Zomertijd/ Wintertijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 Je biologische ritme gaat de andere kant op,
de hond denkt een uur eerder, moet ik nu al,
de hanen kraaien veel te laat
en de kippen leggen, veels te vroeg.
Het is ergens goed voor, zeker en vast
maar tegen dat we eraan gewend zijn,
wordt de tijd weer aangepast,
en klopt alles weer zoals het kloppen moet!…
Nu al?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
550 Terwijl ik verzen ploegde
en op het ritme zwoegde
en in de woorden woelde
en me steeds beter voelde,
leek de deur minder dicht.
Er kierde zelfs weer licht.
Ik stond op van mijn werk
en blikte in het zwerk,
een luchtig archaïsme.…
Inspiratiebronnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen
en golfjes daar hun eigen ritme slaan
genietend blijf ik daar aan de oever staan
bewonder vogels die over het oppervlak vliegen.
Een bootje voor de wind met bolle zeilen
trekt zijn voren over het watervlak
spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak
urenlang kan ik hier verwijlen.…
Mag ik....?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Proberend je ritme niet te verstoren.
Alles in mij op nemen om jouw ziel te mogen horen.
Jij voelt zo waardevol voor mij
jij bent het, wie ik wil aan mijn zij.
Mijn hoofd leg ik zacht tegen je borst
en vlij me tegen je aan.
Tot het aller diepst zou ik met jou willen gaan.
Mag ik binnenkomen?
Mag ik mee in jouw dromen?…
BLOEMEN-TENTOONSTELLING IN DE HAARLEMMERHOUT.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.438 Geef, vorsten, macht mij dat ik hier ze stuwe,
De stoeten, volgend mijner ritmen dwang -
Wat god zou dans en 't dansend zingen vieren?
Of volken, zo nu heerschappij werd uwe
Begift'ging, stuur naar hier der driften drang
Dat hier mijn maat haar rustloos stormen stiere.
April 1910.…
Zinloosheid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.025 Meeslepend is het ritme, traag, het doet ons wiegen;
traag, vrijwel onhoorbaar, is de melodie die ons omvat.
Wat wij kunnen: meeneuriën, nors voor ons uitkijken,
energiek of juist bedremmeld protesteren - maar achter alles
zingt de zinloosheid haar kalme, onopvallende lied,
dat elke stilte die we laten vallen onverdraaglijk maakt.…
sTrIJD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
812 hartstochtelijke fanaten
Tijd leert mij dus te-
gelijkertijd dat jij en ik
van het leven moeten snoepen
want laatste adem, voor
dat je 't door hebt, als laatste zucht
Tijd voor reflectie
als begeerte de wereld in
Tijd leert ons ook lief te hebben
te genieten van veel
mooi klinkende tonen, noten
Zangkunst en muziek
Zeer bijzondere stemmen op
ritme…
Verdronken in oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 druipen van de geharnaste huid
een kort signaal blaast de wagons
het palet van het seizoen op
gesproken wordt er nauwelijks
mannen schommelen mee met de dans
van de uitgewoonde salonwagen
bleke gezichten onder zwarte hoeden
schaakstukken achter gebroken glas
onbekend vooralsnog de bestemming
gebogen spoorstaven neuriën
een monotoon ritme…
Stad In De Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Waar sluimer nimmer slaapt,
Maar een ritme heeft,
Die in een ander overgaat.
Het wit en het zwart,
Van de stad in de nacht.
De weemoed van het heden,
Die niet tot morgen wacht.…
Waar was het ook weer...?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Ik heb u eens ontmoet, een lang vervlogen dag
t is jaren her, de plaats ben ik vergeten
t was eerst en enig keer dat ik u zag
U was bekend, ik had het moeten weten
U las wat voor, het waren vast sonnetten
De verzen zaten strak gebeeldhouwd in t corset
Van rijm en ritme volgens oude wetten
Maar ach een kniesoor, die daar nu nog steeds op let…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ook mijn neigingen komen voort
Uit blind verlangen, de neiging
Tot de beweging tot de aanzet,
Van het geëtste en het gestikte,
Oppervlakte, richting, ritme,
Tijding, uit eb en vloed, branding
Uit water voor water, kom en
Proef ons, hij, het, jullie.…
Lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 November zingt fel
In lage snelle luchten
Ritme valt binnen de tel
We hoeven maar te zuchten
Nu ik je spreek
Is dit klaar
Alles wat het leek
Stroomt vanzelf in elkaar
We bedachten in of exclusief
Vergeefs als ontsnappingsclausule
Er rest geen winnaar geen dief
Geen toverformule
Maar ik spel eindeloos verknoopt
Schijnbaar achteloos…
Inspiratiebronnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
473 Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen
en golfjes daar hun eigen ritme slaan
genietend blijf ik daar aan de oever staan
bewonder vogels die over het oppervlak vliegen.
Een bootje voor de wind met bolle zeilen
trekt zijn voren over het watervlak
spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak
urenlang kan ik hier verwijlen.…
Het preludium van het vieve zomerseizoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
439 's mensen hart dat een ander ritme slaat.
's morgens en 's avonds laat
een concerto van helder vogelgezang.
Een bloempje her en der dat opengaat
in fluwelen kleuren.
Desideratum van een leven lang
een feestelijk gebeuren.…
Monotonen
netgedicht
5.0 met 159 stemmen
456 rusteloos
verwaaiden
alle lichte en
onbedorven tonen
van het evenement
een enkeling
had dat ritme
nog in de vingers
de grote gewrichten
waren zwaarder gewend
zij verbonden zich
met aardse zaken
zoals modder verdord
gras en de nieuwste
sprieten in de plas
waar monotonen
dreunden geleidde
de aarde het kreunen
en steunen van
pittige…