1883 resultaten.
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Hardheid glanst
Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 De rivier tussen de lakens
littekens van tochten naar de stad
zo is het leven in deze achterbuurt
omdat de mensen prettig werken
de maan rond de mondplaneet
op alle naambordjes exotische namen
via rubberen sandalen, kilometers lang
kraaien vliegen naar nieuwe werkwoorden
alleen de mensen die hun hond uitlaten
omdat er eigenlijk niets aan…
Gedijen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
440 Laat mij dan steeds naar je verlangen
als een dorstig hert naar de rivier.…
WELWILLENDHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Met ochtendoogjes,
priemend door flarden stralingsmist,
overzie ik de lijdensweg van het landschap,
de permanente correcties,
oppervlaktepeelings,
agrarische tatoeages,
ontstoken piercings langs de rivieren,
alsook het menselijk skelet
dat overal werd ingebed
waar wormen knagen en everzwijn wroet.…
Vertel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 vertel het aan de rivieren
schreeuw het van de hoogste top
fluister het aan de sterrenpracht
zet de wereld op zijn kop
opzoek naar een teken
een seintje of een spoor
alles beter dan doodse stilte
hoop ik dat ik wat hoor
een berichtje, een wens
die ik de familie vertellen mag
hopend dat degene reageert
die Rebecca voor de allerlaatste…
Dage raad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Stroom zoals rivieren doen.
Zie gedachten doelloos drijven.
Ze komen en gaan in wolkenlicht.
Luister naar de dageraad.
Zie wat ons te doen staat.
Zie wat we moeten laten.
Elke dag opnieuw.…
Gebonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Ik hoor mezelf bezig
in de keuken, koken
hoort niet zo te klinken
Er is voor alles een tijd
maar die ligt vast
in dagelijkse routines
Wanneer het donker wordt
kan ik uitblazen, naar buiten
kijken, naar de vogels kijken
Op vakanties ontdek ik de wereld
door de ogen van de jongens
die rotsen en rivieren bedwingen
De meisjes zijn prinsessen…
RUIG EN LIEF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 De reiger is vindingrijk
jaagt op voedsel
in weilanden
aan rivieren
zoekt het desnoods
bij drukke stadsgrachten
mijdt kieskeurigheid
alles wat door zijn keelgat kan
verdwijnt snel naar binnen
de wilde schrokop
ontziet geen enkel klein dier
desondanks
verlangt de ruwe rakker
naar hecht gemeenschapsleven
grote groepen nesten…
Woordenlijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 heuvels
mijn naam staat zelden in de krant
niemand kent me in dit land
doe ik er nog toe
de meeste mensen zijn nu moe
nog onbekender dan een koe
vraagt de storm ten lesten toe
tel ik eigenlijk nog mee
je bent op dreef, zeg je in fluistertoon
terwijl je naar mijn woordenlijf staart
je plakt een letter op mijn voorhoofd
en ik ga naar de rivieren…
Rauwe rouw
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
534 Soms is die doos
Vol verdriet
Gewoon te zwaar
Te zwaar
Om te openen
Te zwaar
Om op te ruimen
Te zwaar zelfs
Om te verplaatsen
Een plek geven
Alsof het dan weg is
Verdriet
Gaat alleen weg
Door te huilen
Blijven huilen
En als de tranen op zijn
Nog eens huilen
Een rivier vol tranen
Stroomt naar de zee
Neemt…
simpel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 heel dit leven is een pogen
iets te stamelen
iets te schrijven in simpele taal
over drijvende wolken
blauwe rivieren in slapende verten
alles is te hoog gegrepen
heel dit leven is een pogen
iets te verstaan van de vrees
iets te begrijpen
van stemmen die verdwijnen
het zwartste van de nacht
alles is te hoog gegrepen
heel dit…
Heraclitus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 De rivier is nooit dezelfde
zoals mijn voeten en mijn handen
Steeds weer ander woorden
Woorden die stromen
over mijn lippen van de dag
naar de nacht
Als iets verdwijnt
dan is het geweest
zoals het laatste licht
als de dag is weggeslopen
En dan
over geluk gesproken
als het leed al is geschied
Ik zou moeten huilen van het lachen…
Ongrijpbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 In de nacht komen herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd:
Aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ik heb zoveel asfalt gezien
Zoveel wegen
Zoveel snelheid
Zoveel ondoordringbare stenen
Ik heb met zachte handen
in de verbeelding
het landschap uitgedacht
Alles was vloeibaar
Meerduidig
Alleen maar stroming
van een rivier naar zee
Kijk hoe de kleuren zich vermengen
met lucht en water
Hoe de horizon verdwijnt
Niets is hetzelfde…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 heel wat water door de rivier
langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied…
Het zwarte schaap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
429 Vrolijk dansen wil ik
met dat zwarte schaap
langs ongeziene grenzen
rivieren in het landschap
het geliefde zwarte schaap
neemt duisterschaduwen
van metershoge populieren
mee naar de zilte kustlijn
maandansen wil ik als dat kan
dansen en genieten zal ik
met het zwarte schaap
het hoge groene gras
mijn twijfelende bed
in het gulzige…
Tussen het malse gras
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
476 Waar zal je groeien, tussen het malse gras
en ga je bloeien, geurend naar de rivieren
die door het vlakke land aderen
jouw sterke wortels dieper en dieper
in de zwarte aarde van het nachtwoud
gegroeid op gangbare verwachtingen
een zeldzame bloem, met een mensennaam
gemaakt door het fantasierijke verstand
van een onevenwichtig dromend kind…
Ouderdom als paradox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
152 Maar het brein is geen archief —
het is een rivier die zich herschrijft,
elke bocht verlies, elke golf winst.
Wat zij traagheid noemen,
is niet meer haasten naar het antwoord.
De vrouw die zoekt naar een woord
weet wat het betekent —
alleen de weg erheen slingert.…
Mijn Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Ik begroet de bruid mijner dromen,
Hollands schone dreven,
Haar eindeloos stromende rivieren.
Maar de stad rukt op, verdelgt
Al het eens zo schone.
Holland is mijn Holland niet meer.…
Achteruitkijkspiegel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
922 de mens is
als zijn auto
kijkt hij alleen
in z'n vooruit
de wagen
gaat full speed
zonder bochten
nooit achterwaarts
rivier nooit gezien
plomp verzopen
spieg’lende mens
ziet gewonden op
de weg verscheurd
zet hij zijn
auto weg
hij gaat zitten
bij stille mijm’ring
z’n miroir los geschroefd
ziet hij aan het water
hoe achter hem…
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 van
de geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één G
in een onvruchtbaar gebied
wassen zij zich handen tot
de snelstromende rivier…
Wordt niet vervolgd
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
718 in stof en zand
wind en wolken
heb ik jouw naam gezocht
ik heb gevloekt getierd
gehuild gebeden
gezwegen
en ik ging verder, keek
in de eerste tweede derde
persoon, zocht
zelfs in meervoud
maar elk woord
bond me vast
aan mijn honger
ik kuste lippen
bomen bloemen
de stroom van een rivier
verleden en heden
en hoorde de toekomst…
oud verlangen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.849 Door zeeën, rivieren en wolken opzoek
Naar haar, de prinses, godin
Van mijn ongeschreven boek.
In haar ogen herken ik god -In
Haar pracht raak ik verloren.
Zij is boven de hemel verheven,
uit schoonheid geboren.
Ik keer terug en denk nog even,
Aan toen, toen ik en zij,
Samen gelukkig waren.…
Het verhaal over een held
netgedicht
4.6 met 34 stemmen
918 toen ik omkeek
zag ik een man
en in de leesbaarheid
van zijn rivieren kwam ik
poëzie tegen
niet in schalen of langs de zee
maar in alles wat mijn woorden
overbodig maakten
het werd winter
tijdens zijn reizen en ik liep
met hem doorheen de stilte
passeerde schemeringen, rondgezonden
door oude vloedlijnen
dichterbij en soms weer…
Suiker.
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.399 volgt mijn bewegingen
ik je ogen
geen idee wat je van me vindt
stoer of aardig
misschien wel drie keer niks
Nee, daar kijk je te lief voor
meestal word ik nerveus
als iemand lang naar me kijkt
nu helemaal niet, gek is dat
af en toe kijk ik wel
over je schouder naar buiten
om mijn ogen niet teveel te verwennen
het is druk op de brede rivier…
Pavane pour un enfant défunt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.107 Toen we
jou gedachten
jij
ons koningskind,
verdronken
in de rivier der stilte,
restten ons enkel
bittere tranen
en een droom
vol nachtbloemen
Want je sliep al zolang
En de roep van het leven
kon je niet meer wekken
Helaas
Je rustte eindeloos mooi
met gesloten ogen
En in onze herinnering
klonk je lied
zo kristalhelder
zo bronnenklaar…
'Water als ik groot ben'
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
686 Rivier die je bent,
stroom op, stroom af, kolk,
vloed, eb en weer vloed,
wat 't met me doet,
zien alleen de vissen.
Zilveren deken,
zo achteloos, zo zuiver, (al ben je vervuild)
vervuld ben ik,
van de emoties die je toont.…
Liefde als een vlinder
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.607 gebruik je mij voor je vlinders
om je weer even gelukkiger te voelen
daarna als oud vuil langs de straat
op naar de volgende vlinder
terwijl……………
als ik naar je toe rij
de weg verandert in een zilveren rivier
als ik naar je kijken mag
je pupillen zich openen als diepe tunnels
als ik alleen je stem al hoor
je lippen zie bewegen…
De kracht van leven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
617 zing luidkeels mee:
tot angst verdwijnt, dans , dans naar
het einde van de straat, tot het
vredesplein om brood te strooien
voor de duiven,
laat zien dat de aarde vruchtbaar is
ook al vreet pijn diep,
littekens zal zon doen smelten
het treurige hart openbreken,
wanhoopvergif laten stromen in de rivier…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Rivier vergeten,
meandert tussen borsten,
haar melk wordt honing.
Hun godin is in
de golven ongebroken,
in aarde ongewroken.
Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.
Waait stof langs de kust
van zielen en van sterren,
kust licht van verre.…