1394 resultaten.
Op die berg
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.445 Op de berg, werd zij herdacht
die hoge berg, zorgde voor een diep dal
op die berg gebeurde iets
wat geen mens verwoorden zal
Op de hoogte waar een jaar terug
haar as verstrooid werd, wat ging het vlug
werd zij herdacht men legde een roos
’t was die plek, die ze bij leven uitkoos
om als laatste te mogen vertoeven
Op die berg, die hoge berg…
Don Quichotte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 Hij valt te paard met woedend strijdgekletter
open poorten binnen en de vijand aan
slaat zijn slag veegt ieder van de baan
zijn trouwe dienaar volgt hem met trompetter
ten aanval trekt hij moedig onverschrokken
geharnast en gezeten op een vurig ros
vijanden die niet vluchten zijn de klos
heeft geen tijd te eten of jagen achter rokken
de…
Dag na dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
748 De zon aarzelt nog op flarden mist huiverig
zachte kussens waterdamp eronder bewegen
met het felle ros van Venus nog in de lucht
Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig
"Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren
de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten
Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren
vanwege dolle blinden in de zaal…
Het Heilig Thuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 smerig al het fijne
gaf een ander woord voor thuis
Hij streelde intens zacht mijn handen
bracht mijn hemel spontaan naar een hel
liet mij smerig in modder landen
speelde reine onschuld na het spel
Hij deed mij zwijgen onder dwang
speelde glimlachend duveltje ik verlos
vanaf die dag kreeg ik levenslang
hij besteeg schimmig een volgend ros…
BOTTEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
627 Ik zet mijn mes dat gloeit in je kern die vloeit,
zodat je straks als roos in bloei te pronken staat…
soulmate
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.036 zover weg en toch zo dichtbij
het is raar, maar je hoort nooit echt bij mij
ondanks dat mijn leven zo ontzettend mooi is
heb ik het gevoel dat ik ergens iets mis
het gemis als honing zonder bij
een roos zonder doornen
een ik zonder jij
zonder jou ben ik incompleet
zoals bij een nummer
waarvan je alleen het refrein maar weet
je…
De muur der tijd...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
785 Leven in het 'nu', maakt tijd grenzeloos,
met enkel het tikken van ons hart,
het antwoord op je diepste verlangens,
gegeven als een rijkbloeiende roos..
(De illusie dat tijd bestaat, verwijdert ons enkel van de waarheid..)…
Begeesterd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 Een rosse pluimstaart steekt
daar ver, de bosweg over
naar een eikenstam gezwind
en verdwijnt al zigzaggend
in een kathedraal van lover,
als gejaagd door de wind.
Omdat natuur mijn ziel beroert
en mijn realiteitszin tart
met haast goddelijke gratie,
ontwaar ik in mijn hart,
mijn verheugde mensenhart
nederig ontzag en stille admiratie.…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 we reden samen, op de fiets, op ons ijzeren ros
onder takken van zomerbomen.
We roken de bloesem
snoven nieuwe vruchtbaarheid.
Jouw rijke mentaliteit verzorgt en zorgt
voor juiste en zuivere inspiratie!
We genoten die zomers van zon, water, lucht en vogels.
En de geur van gras... weet je nog, mijn lieve Mark..
mijn liefste Mark.…
HET NAAKTE MEISJE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.407 Stil, als een bloem in schaduwen ontwaakt
Wier broosheid zelfs het zonnelicht zou deren,
Bloeit haar lichaam: mild-rose voor de tere
En diepe grond die somberkleurig vlaakt.…
Leed en geluk
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.177 Daar waakt het tot nieuw leven op:
Als roos die berst uit rozenknop,
Zwelt het al vreemde windselen te slaken...
Geduld, geduld, geduld...!
In schoonheid nieuwvervuld,
Niet anders mag zij u behoren...
Reeds schift de volle schaduwkring:
Geleidelijk uit haar verduistering
Treedt weer de gave maan tevoren…
aan C. ter LINDEN (01)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Het Ik-tijdperk loopt ongemerkt teneinde
Er is een nieuwe, frisse kijk ontstaan
Op You Tube dienen zich de goeroes aan
Illusies waren het waarop men deinde
’t Is afgelopen met het vastomlijnde
Dat er iets als een Hemel zou bestaan
Heeft zelfs voor theologen afgedaan
De oude Roos van Jericho verkwijnde
Er is geen ik dat ziet, ruikt hoort…
- Bloemengroet der liefde -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 zelfverzekerd rust verstand
op balans tussen geest
en liefde gericht
uitmuntende wijn
in gouden bekers
als kersen, die de muse waren
drinkt druif de sap der jaren
laat liefde varen
chocolade hartjes elegant gevuld
doorschijnend
weerspiegelen in goudfolie verpakt
terecht
vervagen rosé hartjes
in eigenzinnige glans
met schijn…
Notre Dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 wanneer het lawaai van buiten verstomt
treedt je binnen schemer vermolmde geur
strijkt over hout kaarsen en stenen
eeuwen hebben een traditie opgericht
zacht gemurmelde gebeden naar hoge
schouders van de muren opgeheven
het ronde venster stort een roos kleuren
waar stralen op de vloer stil staan
je kunt niet wankelen in dit licht…
Blond boven Bruin
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 Voor harde verf of bruine kuif;
De lof der bleke roos klinkt toch uit duizend monden,
En zoet is 't blinkend sap der muskadellendruif;
De zachte perzik is het sieraad van de hoven,
Zij wint het van de kers in geur;
De lommerrijke linde, in blonde tooi, praalt boven
De hagedoren, bruin van kleur.…
Rijwielplezier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 (Versvorm: Sonnet Synoniem)
Hoe fijn is het te gaan door duin en bos
Gezeten op je stoere stalen ros
Al trappend tot je aankomt bij de zee
Wie doet je wat op de velocipee.
Het geurt in de natuur naar den en spar
En jij voelt je Wout Wagtmans op die kar
Of anders wel een beetje Pietje Pelle
Al rij je ook een Fongers, geen Gazelle.…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Van de bemantelde nacht
daalt een ijskoud paard;
de ruiter voorovergebogen
houdt zich in de stijgbeugels
staande, het jagend ros
hinnikend in de bijtende
lucht aan een rinkelend bit
van sterren.…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
760 vriendschap
gelijk kinderen
klautert de horden
vallend en opstaand
roetsjt zij geluk
van samen zijn
vriendschap
grift zich herinnering
van ruiterlijke ridderlijkheid
die zich klonen laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk…
Op 't oude kerkhof
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
906 Ik zag haar
Ietwat gebogen gaan
al zoekend
langs de rosse beuken
van ’t oude kerkhof
naar een naam…
plots bleef ze staan
en tastte met een
gerimpelde hand
over de letters
van een kruis
dat was het graf
van haar zoon
de verf was afgeschilferd
en het onkruid stond welig
tussen de zoden verwilderd
en gaf de indruk dat het lang
niet meer…
Dat we leven mogen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
468 De harp zingt terwijl we slapen
en doet een roos ontkiemen maar
ze heeft ook dorens en prikt
de dromen stuk die we bouwen.
Kan dankbaarheid nog een schuiloord
vinden in ons hart als we te gehaast
zijn vanaf de morgen die gloort?…
VERSCHROEIENDE ZOMER
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
698 de bloemen en planten kreunen en klagen
al wekenlang valt geen drup regen op hen neer
hoe kunnen ze nog bloeien en vruchten dragen
de droogte verschrompelt hun harten meer en meer
het juligras verschroeit door een brandende zon;
waarlangs hydrangeas weelderig met witte trossen
nu verdroogde stengels tonen met rosse koppen
alleen de akkerwinde…
Van deze tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 als ik mijn tijd meet
met die van menigeen
dan heb ik het niet te breed
heb mijn koffie nog lang niet op
het gaat niet om koud of heet,
ik zit tegenover een prikklokstop
op de flexplek voel ik de druk,
de volgende staat al in de rij
het gebeurt mij immer vaker
dat de klok in seconden versnelt
en ik kennelijk vertraagd
de oude ros van mijn…
Vriendschap sluiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 ik sluit vriendschap
met mijn
veer glanzend room witte
crème met een roos als weleer op
mokka bruin papier
de periode van
het zonnige zuiden met
de pijn van de zeis
die door tarwe maait
onder de stekende zon
van het zuiden
en wat de ene mens
de ander onnodig
aan kan doen
herinner je mij ?…
je koos de roodste kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
700 hun groen
het zicht op vogels in het licht
daarboven is het open
speelt de wind met
wolken die zij vindt
ik zie gezichten op de boom
vermoed beweging
onder donkere struiken
ik weet dat er
geen geesten huizen
in het trage ruisen
er is alleen het sprookje
dat gevangen zit in mij
door kussen komt het vrij
je lippen zijn mijn roos…
Op de fiets naar Tolstoi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Op de fiets van hier naar Tolstoi
blijkt alles anders te zijn
Opgetild uit alledaagsheid
uit de raderen van de tijd
De fiets wipt uit de groeven
weg van de wereld die ik ken
Peddelend op het stalen ros
van oorlog naar vrede.
Van kindertijd naar de mazurka
met eerste liefde Sonjetska.
Denkend aan Anna K.…
Andere tijden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
636 Heden kijk ik uit naar andere
tijden
nee, niet naar ajax voetbal johan cruijff
die tak van sport wil 'k nu het liefste mijden
die deel ik liever met mijn liefste meiden
de een rust op een tak als troetelduif
de ander is naar bed, slaapt als
een roos
ze had geen zin vandaag, en keek
heel boos
ik deed of ik iets las van
marjan luif
die…
Abélard aan Héloïse
poëzie
4.0 met 1 stemmen
710 Vrouw die ik liefheb,
reuk die mij goed is,
donkere lichaamsgeur
die mij zo zoet is
als mij mijn eigen is,
vlees dat het mijne is
wien het ook toebehoort,
spanning die het linnen welft
en mij van binnen zelf
spant met te heter pijn,
nu het voorbij moet zijn,
rose van de oorschelp
en wit van het oogwit,
vochtige mondwanden
daar waar uw…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
326 bevroren blauw
ik heb een
witte roos
gevouwen uit
blaadjes van
vertrouwen
die groeiden
in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd…
Don en l'Age d'Or
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
373 Die quasivernuftige Castiliaanse edelman
was zo op het oog een type robin hood
doch wie goed kijkt ziet niets
meer
dan een windwoordenbuil
een weldoener-bedelman
Hij trok erop uit op zijn
ros rocinante
als wereldverbeteraar
avant-la-lettre
hij liet nimmer af, gaf nooit de moed op
maar de wekelingen die hij ontmoette
in Málaga Cádiz Granada…
Vragen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
237 De harp zingt terwijl we slapen
en doet een roos ontkiemen maar
ze heeft ook dorens en prikt
de dromen stuk die we bouwen.
Kan dankbaarheid nog een schuiloord
vinden in ons hart als we te gehaast
zijn vanaf de morgen die gloort?…