Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.908):

Vragen

Er mogen zijn met alle zorgen
maar ook met muziek en vrienden,
met ogen die vertellen van vreugde
en van herinneringen aan 't kind

dat we ooit waren en toen nog
onbewust van wat zou volgen.
Kan de stilte ons niet meer boeien
of wat stoort ons in een vogel?

De harp zingt terwijl we slapen
en doet een roos ontkiemen maar
ze heeft ook dorens en prikt
de dromen stuk die we bouwen.

Kan dankbaarheid nog een schuiloord
vinden in ons hart als we te gehaast
zijn vanaf de morgen die gloort?
Laat stilte maar vloeien tot

de hartslag vertraagt en de woorden
niet meer te vinden zijn omdat ze
elders een poort vonden om binnen
te gaan in vrede met de avond.