20407 resultaten.
Zwart en blauw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.045 Moore)
Het gloeiend gitzwart oog
Schiete al zijn dolken rond,
Gevoelloos voor wie 't wond'
Of doodlijk treffen moog:
Het blauwe kwetst geen hart,
Of 't lenigt graag de smart,
En wie 't een dolk moog wezen,
't Schept wellust in 't genezen.
Het zwarte zegge ons dit:
‘Heb eerbied voor mijn gloed!…
Mozart
gedicht
3.2 met 9 stemmen
4.505 Het vroege zonlicht trilt in de cipressen,
Drijft als een blonde schaduw over 't gras
En stroomt, huiv'rend in 't hoge vensterglas,
In 't blank boudoir der grijzende comtesse.…
wel/geen ongerijmdheden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 mag ik niet beginnen
met ‘t ontginnen van
de woeste grond in mij-
zelf?
mag ik geen vertelling
‘n stelling met ‘n kop
of romp of lendedelen
verbouwereren?
mag ‘t ook wringen
‘t afdwingen van
de volle aandacht?…
Geen punt
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.178 Maak geen punt van ’t
feit dat er geen punt
staat, ’t punt is dat
je die zelf maakt.…
Cynisme
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
554 Cynisme is wel zo goed
te manoeuvreren
Voor je ’t weet is iedereen
aan ’t manipuleren…
Emily
hartenkreet
0.2 met 4 stemmen
1.535 ritmisch kloppend hart
van 't geboren voorjaar
omarmd door 't licht…
Cliniclownesk; elf jaar CliniClowns: 4 nov. '92 - 4 nov. '03
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.350 We vieren elf in plaats van tien
Tien is te gewoon; we hebben 't laten zien
't Narrengetal betekende elf dagen feest
En niet voor niets als u verder leest
't Startschot, zo klonk 't, kwam uit kanonnen
'n Wervelende show met confetti en ballonnen
In actie kwamen vuilnismannen en kinderen om feest
Te vieren
Verenigingen, bedrijven, B.N.…
Het knaapje in het bos
poëzie
3.1 met 13 stemmen
1.832 Maar niemand stoorde 't knaapje
En niemand deed hem leed,
Tot hij, verkwikt door 't slaapje,
Weer de ogen open deed.
Toen zijn ze op eens verdwenen
In 't allerdichtste geboomt;
En 't heeft de knaap geschenen,
Dat hij 't al had gedroomd.
--------------------------------------------
uit: Prettige tijdkorting (1857)…
Oost west, thuis best
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.496 't Zij prachtig in 't Oosten,
't zij heerlijk in 't Zuid;
Natuur sprei er schatten
en wonderen uit;
Het goud moge er lokken,
de wellust, of de eer;
Genot moge er veel zijn:
Gemis is er meer.
Thuis zijn mijn schatten,
mijn eer, en mijn lust;
Mijn smakelijkste maaltijd,
mijn rustigste rust.…
GESPREK OP HET GRAF VAN WIJLEN DE HERE JOHAN VAN OLDENBARNEVELT
poëzie
3.5 met 26 stemmen
5.333 Zo heeft hij om verraad hem ‘t leven afgesneên?
K. Neen.
Vr. Was ‘t om de vrijheid dan met kracht op ‘t hert te treden?
K. Reden.
Vr. Wat mist al ‘t Vaderland bij ‘t korten van die draad?
K. Raad.
Vr. En brak men meer dan ‘t Recht der vrijgevochten steden?
K. Eden.
Vr.…
Poëzy
poëzie
3.3 met 22 stemmen
8.191 Wat voert zijn naam, zijn werk, naar 't late Nageslacht?
Is 't schildren der Natuur? Is 't prikklen van de driften?
Is 't trots gezwollen toon, waar hij die roem van wacht?…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Zo ’t zingen en springen
Voor ’t handenverwringen
Verwisseld in min dan een vluchtige wenk.
’t Zijn alles slechts bloemen
Waarop wij hier roemen,
t Is alles een dauwdrop, een morgengeschenk.
De luister der ogen
Met nevels betogen,
Ja, zenuw- en voeding- en spierkracht verkwijnt.…
Het raapt al kogels
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.814 De vorsten spelen 't hoge spel,
't Plunderende, volkenmoordende spel,
Waar 't krijt gekozen is, wordt al
Wat oogst beloofde
Groen weggemaaid;
't Hinderlaagbiedende struikgewas
En 't breed gekruinde hout geveld;
Bloemrijke villa's en nijvere hoeven geslecht;
En vóór de oorlog
Is reeds het schone land geschonden,
Natuur verkracht.…
Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
778 ‘k Zie talrijke meeuwen laag over schorren scheren
een school scholeksters net boven kreken jongleren
vrezen Zeeuwen opnieuw ‘t water, ’t toen en ’t later.
Vrezen Zeeuwen opnieuw ‘t water, ’t toen en ’t later.…
Aan New-York (5)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
782 De Theems ontwaakte van 't weerschallen,
Hij rees — wij streden, — voor zijn stem
Zweeg de onze, — worstel nu met hem,
Neen, overwin: toch zult gij vallen!
Wat borgen ge in uw wetten koost,
Het wiss'lend lot zal 't anders duiden:
Uw mededingster rijst in 't Zuiden,
Of 't West zwicht voor 't herlevend Oost!…
BEATRIX, ik toast op u!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 Ik drink het liefst
uit 't mokkie
met 't koppie
van d' Koningin
thee, koffie, melk, water
en bier en wijn voor later
maar op 30 april heb ik alleen maar zin
dan gaat er de hele dag oranje-bitter in
in 't mokkie met 't koppie van de Koningin!!
Bedankt Beatrix...Proost!…
Matras
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Daar aan de slootkant, in 't gras
lag een door een mens gedumpt matras
'k dacht nog even, wat of 't was
maar bleek toch echt een bed- matras
Vroeg me even later af
of de eend in 't water of op 't gras
bij de sint langs geweest was
zodat ze ook eens wisten wat slapen was
op een dubbelgeveerd, tweepersoons matras.…
Alles aan kant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Het huis is gepoetst
gisteren nog
De boekenruggen staan in ‘t gelid
alfabetisch
Stapeltjes kleding
keurig gevouwen, op kleur gerangschikt
gestreken waar nodig
vullen de planken van de kledingkast
De auto staat te blinken
op de aangeveegde oprit
’t is af
’t is klaar
’t is wachten nu
tot er iets gebeurt.…
WELDADIG ZONNEWEER
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.882 Door de eeuwige eeuwen heen,
geloofd zij ‘t eeuwig Wezen;
zij ‘t eeuwig Licht geloofd,
zo nu zo ooit na deze:
zij ‘t eeuwig Liefdevier,
het leven van ‘t heelal,
geloofd, zo lange iet is,
dat was of wezen zal!…
De organist
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.568 (fragment)
Wat is 't me een zoet genoegen, dat
de ervaren hand de toetsen duwt
en, over 't juublend elpen blad
de volle jacht der klanken stuwt;
wanneer ik elke noot ontmoet,
met wisse slag op vaste maat,
op iedre klop van 't drijvend bloed
een toon van 't klankbord wederslaat.…
Weldadig zonneweer
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.956 Door de eeuwige eeuwen heen,
geloofd zij ‘t eeuwig Wezen;
zij ‘t eeuwig Licht geloofd,
zo nu zo ooit nadezen:
zij ‘t eeuwig Liefdevier,
het leven van ‘t heelal,
geloofd, zo lange iet is,
of ooit iet wezen zal!…
Elianes jaarfeest
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.554 ’t Gedicht
Uit plicht
Gelukt niet licht,
Maar hinkt aan ijzren boeien:
’t Heeft vier,
Noch zwier,
Noch bloei noch tier,
En kruipt in plaats van vloeien.
Maar brandt
De hand,
Die ’t speeltuig spant,
Van ’t innig boezemgloeien;
Geen toon
Zo schoon
Bij mens en Goôn,
Dan die het hart ontvloeien.…
seconden
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
959 Is niet de beste tijd
tussen 't dromen en ontwaken..
waar de werkelijkheid van 't leven
je nog niet echt kan raken
waar je je niet bewust bent
van pijn en van verdriet
die enkele seconden...
zijn die 't beste niet?…
Noodhulp
poëzie
2.5 met 13 stemmen
2.970 Als ’t prangen van de nood hevigst overstelpt,
En alles ons vervolgt en woedend gaat verslinden,
Dan is ook ’t uur naastbij dat God de bidder helpt;
Maar verst, wanneer men ’t acht in mensenhand te vinden.…
Waar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
633 't naakt
om me heen
leeg
mijn glas
wars van
al 't schoon
hijs ik
mijn jas
vanuit
't schemer
gaat mijn
blik omhoog
en lees:
Rosie's bar
is waar
ik was…
levensstijl
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 We proeven het leven
Eten het brood
En drinken de wijn
Het is om het even
Goud of lood
Of hoe ‘t na ons zal zijn
We vieren het feest
’t leven duurt kort
Zijn niet bevreesd
Hoe ’t morgen wordt…
De Verwelkte Roos
poëzie
3.3 met 29 stemmen
7.101 Zei Jantje: och of 't anders was!
God wierd ook, dunkt me, meer geprezen
Zo 't roosje langer bleef in wezen.
Al denkt ge, dat ge 't wel doorziet,
Mijn lieve Jan! het is zo niet.
De Schepper weet het best van allen,
Waarom 't zo schielijk af moet vallen;
En wil ook, dat ge gadeslaat,
Hoe ras het aardse schoon vergaat.…
Onbedachtzaamheid
poëzie
2.9 met 12 stemmen
5.117 Is eenmaal ‘t onbedachtzaam woord
Geuit, de winden dragen ’t voort
En voeren ’t naar de mensen heen.…
KINDERZIN
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.277 ’t Klein volk dat buiten zich zo vrij
In ’t leventje verheugde,
’t Is nu ’t weer oprukt even blij
In stad wacht nieuwe vreugde!
Grootmoeder is niet wel gemutst,
Daar geen der dartle klenen,
Die zij bedroefd ten afscheid kust,
Zelfs met één oog kan wenen.…
De verwelkte roos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
5.288 Zei Jantje, och of 't anders was!
God wierd ook, dunkt me, meer geprezen,
Zo 't roosje langer bleef in wezen.
Al denkt ge, dat ge 't wel doorziet,
Mijn lieve Jan! het is zo niet.
De Schepper weet het best van allen,
Waarom 't zo schielijk af moet vallen;
En wil ook, dat ge gadeslaat,
Hoe ras het aardse schoon vergaat.…