2249 resultaten.
‘t voorbije getijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
292 botergaar druipt
langs mijn kin
in mijn schoot
‘t vocht
dat deze trage dag
haar glans geven zal
mijn zachte zucht naar meer
vruchten van verlangen
lyrisch fladderende vlinders
zo’n zon die aanvoelt
als dat prilste begin
toen
van ‘t voorbije getijde
terwijl ik zit te eten
blijven beelden nog
als bladeren hangen
aan stelen van…
waslijngeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 vrouwen hangen aan de was
ik wou dat ik een handdoekje was
of een grappig klein washandje
schommelend aan een waslijntje
in de zomerse warmte is alles fijn
wat heerlijk zou het drogen zijn
de warme wind die zachtjes waait
terwijl de zon haar rondjes draait
geen zorgen aan mijn hoofd vandaag
de temperatuur stijgt traag maar graag
ik hang…
Tergend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
364 zomerzaden
Lichte zoekers langs
stengels en licht
Zij bewogen als
afzonderlijke talen
De drager bij
de uitgang
De zoeker verderop,
de wachter dieper
in de gangen
Gewicht op andere
ruggen
De uitgang verplaatst
het spoor door
andere sprieten gelezen
Geen taak bleef aan
één lichaam hangen
Enkel de hoop verschuift
tergend traag…
Tijdverschillen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 Glad water in de gracht
zien en dan zonder
nog te kijken denken
aan de kouwe drukte
van rondspringende moleculen
de vliegensvlugge vonken
van ons trage verstand
met zijn buitenposten
de netvlieswachters, zij
hebben er vergrootglazen voor
nodig…
Lieve ik
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
125 Soms te traag, dit leven.
Wil je met mij jong blijven?
Wil je samen vrienden blijven?
Wil je samen herinneren aan de mensen die er niet meer zijn?
Wil je je hart openstellen
voor alles wat nog op je pad komt?
En kijken hoe de tijd voorbijgaat?
Wil je dan samen ouder worden,
totdat we grijs worden en bejaard?…
lentekind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
910 zij, die zo langzaam
zo traag en bedachtzaam
in een storm kan slapen
ze beangstigt me ook
omdat ze wegen kent
door ons mannen bezet
maar nooit echt begrepen
en zij, ze is warm
en voor de zoveelste maal
betovert ze mijn hart
en ik kus haar navel zacht
'sluit nu je ogen'
en mijn onwennig linkeroor
leidt ze rond haar geheim:
lente…
Silezië
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.282 Dit Silezië ruikt naar appel, de velden rondom Praag,
dorp na dorp de trage tred van zomers' land'lijkheid.
Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen?
Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan.
De grassen wuiven zacht en losgezongen van het water
stromen 's nachts de stemmen van een midzomerfeest voorbij.…
Prijzenoorlogen
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.983 Ligt het aan mijn U P C kabel
Of aan mijn trage computer
Deze snelheid is niet acceptabel
Ik word hier helemaal toeter
Start soms wel drie keer op
Zit er iemand te downloaden?…
Wolken
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.436 Een konijn zit in de maneschijn
naar de lucht te staren
Daar trekken de wolken traag voorbij
en dat gaat zo al zeven jaren
Soms dreigt het brave dier zichzelf
in het wolkenspel te verliezen
Maar omdat dit dagelijks anders is
durft hij niet te kiezen
Toch hoopt hij dat binnenkort
hij dit alles kan vergeten
Omdat hij zeven jaren lang
genoeg…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 een vale zon in lucht
waaruit het leven is gevlucht
gebruikt door lijven die
vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat…
de laatste druppels aan het glas
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.480 dromen met muziek
kaarslicht deint en dooft
in traag verbranden, de klank
van een weerbarstig lied
handen zoeken naar elkaar
ogen laten blikken kruisen
zacht gebaar en tederheid
sluiten misverstanden buiten
vlammen spelen vuur
dansen vloeiend in de hitte
na het lichten van gezichten
valt hun schaduw op de muur
de laatste druppels…
Zoon
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
3.673 Jij, mijn mooie stille jongen
hoe mensen ook kunnen leven
teruggetrokken, traag zoekend
in harmonie met jezelf
toegankelijk voor de Zuidenwind
onbereikbaar voor de Noordenwind.…
Zoektocht
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.240 Smartelijke en zoete pijn
't beheerst mijn hele zijn
niet in staat te ontsnappen
of uit dit leven te stappen
Een pure zelfkastijding
Lichaam en ziel uit balans
gevoelens zonder kans
hart uit borst gescheurd
en telkens weer verbeurd
Een langzame vernietiging
Een pijnlijk traag sterven
de ziel vol met kerven
niet meer uit te wissen…
de moderne tijd
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.009 Ach, dacht de man trager dan traag,
was het toch mijn verleden maar,
dan was ik niet zo moe vandaag.…
‘t gebladert’ staat verdiept
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.010 En slechts ’t gewieg der zee doorzucht de vrede, alover
de trage bomen en de adem van de lucht.
De zee, en haar gedein door mijn bewogen longen…
Maar neen: mijn loomt’ verdroomt de maat van alle maat.
- o Zang van liefde en hoop: mijn zomer is verzongen,
’t gebladert’ staat verdiept en reeds met dood verzaad.…
korstmos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
777 alg en schimmel versmelten
tot een groene, grove korst
onthecht zijn ze kansloos
ze slorpen verstikkend stof
traag woekerend met geduld
op de kale rotsflank
de grafzerk die schuin zakt
een ijswand in het hoge noorden
her worden ze niet verdrongen
maar dringen door de fijnste porie
zelfs verdord slaapt het door
tot de dauwdruppel hem…
sudderliefde in ondertrouw
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
8.919 gestoofd
op waarlijk hartenvuur
je wordt draadjesvlees
langzaam uitgekookt
na lichtjes aangebrand
water Javaansche suiker
druppelend zuur
van natuurazijn
laag de sudderpit
als sukade
je wordt mals en fijn
zo groeit ‘n echt paar
langzaam naar elkaar
gaart liefde in ondertrouw
voor't leven saam ene vouw
jaren renderen in procenten
traag…
wachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 wolken kwetterende spreeuwen
vervuld van felle onrust
zwermen in het late zonlicht
een vreemde kilte
ruist door de bomen
met lange schaduwen
herfststormen komen
razen en jagen
door dorre bladerkronen
luchten vol
woest weemoedige muziek
zoete geur van afbraak
op mistige ochtenden
ontwaakt de wereld traag
onder een deken van schimmig…
Iris in a sticky situation
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.404 Gele velden, trage stromen
elegant gebogen bruggen
op het water dansen muggen,
Iris ligt te dromen.
Maanzaad dwarrelt uit de luchten
op haar wimpers en haar lippen
rusteloze vogels wippen,
Iris ligt te zuchten.…
los van vingers
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
706 van geloof en schemering
ik ga liggen
vergeet alle woorden
wanneer niets van waarheid
begint, ook al wijst iedere richting
naar de wind, haast leunend en
onafgebroken
uit de bomen valt het licht,
nergens eindigend of beginnend
en het uur breekt aan om te zien
wat niet gezien mocht worden
ik tel mijn stappen
opnieuw en opnieuw
traag…
val van de duisternis
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
734 fraai staat de zon in lichterlaaie
als zij vuur schiet over de duinrand
schurend langs helm en slapend zand
lijkt ze de aarde te willen verfraaien
als messen snijden meeuwen
daar waar ik hitte vermoed
strepen door een wijdse gloed
alsof het wonder even wil geeuwen
zij gaat echter stijlvol en tergend traag
haar herhalende ondergang tegemoet…
Een provoceren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
947 voelde
de tafel en stoelen
een rustplaats tijdens
de lunch bedoelden
voelden handen onderdeks
elkaar in vinden
een knie de zijkant
van het been met
zachte streling een
kneepje heel gemeen
en dan die ogen ja
zelfs de ober kon
het nog niet geloven
in zijn passeren
werd het proberen
een provoceren tot
hoever we konden gaan
bracht traag…
oerverlangen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.432 heen
vervaagt, uit je blik verdwijnt
en je lijf zo krom en stram
tussen verkreukelde lakens
gedurig naar geborgenheid tast
maar als het verholen huis zich
onverhoeds weer vinden laat
en er iemand naar je wuift
dan besef je in een flits dat zij
het is, de vrouw die jou ooit
baarde je weldra omarmen zal
nu het oude nest je trage…
Ouder worden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
892 Zoals een kleine druppel de berg verlaat
langzaam maar onomkeerbaar
na trage snel vervlogen dagen onzichtbaar
vaderlijk Rijn en Donau gadeslaat
zo trekt de kiem van grijs verdriet gestaag
diepe groeven door de wangen
en blijft jeugdigheid in de lange reis omlaag
slechts in zijn glinstering bewaard.…
hagelschors
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
652 lentelicht springt uitbundig
met aan haar voeten
de kansen
die ik zou wegen, uitvergroot
en wetend dat waarheid
het hoofd zal buigen
jouw geloof in mij, als stenen
vuisten die woorden
bewaren
jonge veldbloemen achterlaten
onder de bast van een volle zee
en uit trage bomen zou het zout
de boodschapper brengen
met in zijn hoofd…
En Hij zag...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Balancerend op een snavelpunt
een helivlucht boven bonte kleuren
onze ogen wordt dit nu gegund
hoog in mijn neus stijgen geuren
De blik gericht op het zoet daar binnen
elke deelseconde weer een vleugelslag
ook keizers, koningen en vorstinnen
buigen diep voor de 5e scheppingsdag
Muteren en evolueren, tergend traag
de wetenschap…
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind…
Buiten de wereld
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
663 intense
bittere gevoel dat haast afstandelijk
de buitenwereld omheint
in hooploze berusting
op aarde
koud van ledige woorden
leg ik mijn hoofd en gebreken
verder omlaag, lager dan
mijn geschramde knieën
in bedorven waan
met gezwollen buik van zwarte angsten
schuurt mijn ziel het laatste uur
langs rode vruchten
en zonlicht traag…
Notitie
gedicht
2.6 met 17 stemmen
9.352 Terwijl ik het zit op te schrijven,
geen andere vraag zie dan het kijken,
komt er traag beweging in het huis.
Nooit wil het bij kijken blijven.
-----------------------------
uit: 'Blauwziek', 2006.…
Zoonsopkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
752 In het westen dooft het oude licht
kleurt de aarde met gouden gloed
als haar gebed in wees gegroet
dan doet zij traag haar ogen dicht
de stilte daalt in fluweel gekleed
met kalme weidse vleugelslagen
die de slapende ten ruste dragen
wiens adem in het duister gleed
met glanzende blik kijk ik geboeid
naar het mooie wonder der natuur
terwijl…