2287 resultaten.
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 vertel mij van dromen,
nog verborgen,
maar waarin zeker
het verleden
wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt…
Nooit zonder een traan
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
957 Traag en bedroefd langs de deuren
Ziet men hem steeds maar weer gaan
Om met wat rozen te leuren
Doel van zijn trieste bestaan
Hij houdt zijn tranen verborgen
Diep met het hoofd in de kraag
Angstig en bang voor de morgen
Zo is het leven een plaag
Vaak is hij met zijn gedachten
T’rug in de tijd van weleer
Rustig ontspannen de nachten
Zonder…
Een gouden traan
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.561 Ik zocht naar een wens,
in elke roos verborgen.
Wat ik slechts vond was
het gemis in de nacht.
Enkel de vaas staat
nu nog op de kast.
Er is geen bloem meer
die daarin nog past.
Eén iemand is
nu wel tevreden
en niet zomaar,
zonder reden.…
Verloren ......
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
839 Hete tranen in de morgen
donker denken in de nacht
diep mijn eigen ik verborgen
terwijl de toekomst naar mij lacht
Mijn hart en jouw geest verbonden
door zachte lijntjes van de tijd
woorden slaan nog immer wonden
verlies ik ongelijke strijd
Dromen in geopende hand
verlaten het verloren wij
zweven in sluim'rende toestand
ijlings langs…
Herkenningsteken
gedicht
3.4 met 47 stemmen
18.015 Doch wie de dichter kennen wil
Moet raden wat verborgen pijn
Hem zo geduldig en zo stil
Doet buigen voor de vreemde gril
Der woorden, die zijn dienaars zijn,
Geen rijmkracht en geen beeldenschat,
Geen onophoudlijk taalgevijl
Onthullen wat zijn hart bevat.…
Gevlochten verdriet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.174 Ik zie jou daar staan
met handen vol liefde
de angst om te geven
volkomen misplaatst
Jouw hart zonder muur
geraakt door mijn passie
laat liefde herleven
toont nakend jouw ziel
Golven van hartstocht
breken mijn gedachten
de sluizen gaan open
warmte keert het tij
Verborgen gevoel
geopend verlangen
verloren gewaand
gevlochten verdriet…
maskeerde mijn littekens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
717 ik had geen
masker op bij jou
wat crême maskeerde
mijn littekens, gegevens
uit een vroeger tijd
door niemand meer te lezen
tot jij het grillig wit
weer zichtbaar kuste
en de gehechte wanden
waar agressie rustte
en tot leven bracht
in zachte roze huid
jij heelde wat ik
steeds verborgen hield
was de spiegel die beviel
mij duidelijk…
in dubio
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
952 Ik sta op de drempel
achter mij de trap omhoog
omlaag naar de kelder
buiten is het gras weer groener
groeizame regen en goede temperatuur
de zon verborgen in gesluierd licht
binnen voelt zo benauwd, elke uitweg
afgesneden, de lucht zwaar als water
in een dikke, volgelopen deken
aarzel weg te gaan of te blijven
liefst alle twee kunnen…
Niets is heilig
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.124 elke dag opnieuw
hoor, zie en verzwijg ik vervolgens
onwetendheid verborgen
onder lagen knalrode hulpvaardigheid
Neen, het was niet per ongeluk!…
Einderloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
737 dan ze zijn
kleur het zonlicht net iets feller
maak de schaduwen wat kleiner
en meng wat roze door de lucht
aquarelverf verbind ik met olie
zodat zachtheid langzaam uithardt
tevredenheid lak ik af met hoogglans
waarna ik me spiegel in het beeld
geen lijst beperkt mijn levenswerk
het blijft eeuwig open ter aanvulling
oneindig zijn de verborgen…
overgeleverd
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
745 gedreven
het was onverwacht
toen met een krijsend geluid
woede aan mijn woorden
ging kleven
door een duistere macht bezeten
braakte ik zurig gal
in horten en stoten
mijn hart leek gereten
het lijf gehakt
in wezensvreemde moten
het bracht mij aan de rand
van verdrongen pijn
wist niet meer
wat te doen
ik was overgeleverd
aan een verborgen…
Dit herfstig landschap
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
760 Ze doen me denken aan wat diep verborgen
in krochten van de ziel het daglicht schuwt,
maar dat in dromen onverwacht me komt bespringen
en dat me huiveren doet, al is 't geen nacht.
Ze maken week en zacht
wat onder plichtsbesef en ernst begraven is
maar wat zo nu en dan weer kiemen wil
al is het herfst.…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er schuilt een witte stilte in de regen
tussen druppel en plas
weerkaatsen zonnesterren
als bliksemstralen in verborgen glas.
Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.…
Aan iemand
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.263 De dagen gingen, zonder
opmerkelijke veranderingen
en gebeurtenissen,
woorden vormden bergen,
waardoor de betekenis
verloren ging,
de essentie lag verborgen
in de ogen van de eend,
die je onderweg tegenkwam.
De liefde werd een droom.
onbereikbaar, zonder kleur
of smaak.
Je leven borrelde, bruiste
en doofde uit.…
mijn roos
netgedicht
3.4 met 32 stemmen
1.168 o, roos jij voert strijd
tussen het einde en nieuwe begin
groeistuipen in verleden
je ziet een glimp van oude resten
allemaal zo pijnlijk
jij groeit nu naast mij terzijde
fijne draden groeien in ruimtes
waar liefde zich verborgen houdt
in de scherpte van bladeren
snijdt hoop in verandering
jij roos bloei met mij in mijn leven
waai in…
September
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
545 Wat kan meer poëtisch stemmen
dan een boom nog half verborgen,
verguld boven een watten deken
door de lage horizon-zon
op een laat septembermorgen.…
tastend
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
1.814 mezelf
verborgen
achter wat ik niet ben
niet wil zijn
ik weet niet
hoe het verder
gaat
moet
met mij,
en de persoon ik,
die ik niet ken
diep
verder dan iedereen kijken kan
behalve jij
sta ik
te wachten
tot de trein
van hartstocht
mij komt halen
de trein
waar na lang wachten
jij niet meer inzit
en we alsnog
gescheiden…
Als de stilte verzwijgt
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
733 gekleed in naakt
maar niemand die dat zag
ik ben blindelings bewaakt
door een minzame lach
die alleen werd weerkaatst
in eigen schaduwlicht
om achter gesloten vensters
nimmer te worden verplaatst:
hij bleef verstard in het gewicht
*
nu jaren ouder zijn geworden
maar sterven nabij geboorte is
worden alsnog luiken geopend
voor een verborgen…
- Het Doolhof -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
720 Dolend volgt de mens
nederig de eenvoudigere weg,
die verborgen ligt,
als een lange puzzel in het groen
om de betekenis van nederigheid te kennen
zelf wil hij de ogen sluiten,
en kijkt weg..een nieuwe animatie
enkel het gevoel volgend
en zonder veel na te denken
zoekt hij zwijgend te ontsnappen.…
Oude boeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
652 stelde ik jou nooit
maar jouw devotie
sprak boekdelen
hoofdstukken
van oude boeken
die jij, allemaal gelezen
opstapelde naast de open haard
waar we zo vaak
naakt hebben gevreeën
vroeg ik niets anders
dan een stille vrede
in een verborgen woordenwoud
van nieuwe nooit geschreven boeken
vol onbeantwoorde levensvragen.…
Als ogen zoeken
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
646 schenk je adem en ochtendlicht
mijn bezieling is in jou gekropen
het is wel zoeken geweest
naar het ritme van je bestaan
door luisteren, voelen en kijken
ogen vertellen het meest
zegt men vaak
maar juist die blik te vangen
in zijn fonkelende gedaante
herkent men pas onder gelijken
in een haast tijdloos verlangen
zonder enige verborgen…
Ongelezen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
539 al plat gedrukt in een hoekje
Daar, daar vond ik het
Het onvolprezen dichtersboekje
Angstig het te beduimelen
Pakte ik het kleinood voorzichtig beet
Om bij het lezen van het eerste strofe
Bijna van het trapje af te tuimelen
Velen schitterende verzen in kleine boekjes
Geschreven uit het hart dan wel naar het leven
Blijven ongelezen verborgen…
Och, mocht ik maar…
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
910 mocht ik in een dichterslied
de juiste tonen voor je schrijven
gelijk vogelgeluk in oktoberbomen
of wensbootjes vouwen
als een kleine drijfveer
voor je nog verborgen dromen
wist mijn oog in een wenk
het ontluikende te vinden
mijn hand de juiste streling
was mijn mond bij machte
in verstaanbare woorden
te spreken als een heling…
Nachtritme
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
544 stilte bemantelt de aarde
enkel de bladeren ritselen
vol is de maan
de dichter is opgestaan
waarom nog
in woeligheid wachten
zijn hand wrijft langs het gezicht
hij plukt woorden uit zijn gedachten
strijkt een zwaluwstokje
een kaars brengt hem licht
hij schrijft en schrijft
zijn rijke poëtische klanken
niets blijft meer verborgen…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 Zo roerloos, rimpelloos lijk je mij te spiegelen,
terwijl de diepte van mijn Ziele-zijn
verborgen ligt in de eeuwige beweeglijkheid
van jouw bodem.…
Herkomst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 In de verte liggen mijn gedachten
als zachte woorden uitgespreid
parelend over dauwbedekte vlakten
als een glinstering van warmte
in een zee van laaghangend licht
waarin mijn geheimen zijn verborgen
onder golvend oppervlak.…
Vurige winterbloem
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
601 Argeloos
raap ik de kou van de grond
als steen en grind
de aarde verborgen houdt
Ik verberg de woorden
in mijn mond
als de wind
mijn adem komt stelen
De zon maakt hulpeloos licht
in gesloten ogen
en mag nu
het uur der waarheid spreken
Ik zal met de liefde spelen
in het hart
van een vurige winterbloem
We zullen…
Blauwe zon
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
409 Een voorbijganger is onwetend
immers gehuld in nachtelijk koel
’t gezicht verborgen
in een waas van blauw
een geboorte gloort
als een zoom langs asgrauw.
Een beker wacht
een soort van heksendrank
giftig maar lekker.…
kanker
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 Verborgen onder het zoekend oog
van de oncoloog
die je gerust stelt
het is maar de grootte van een speld.
Wat zegt hij nu
Wat is er aan de hand
Het was maar iets kleins
Onbenulligs zei de huisdokter.…
sterker
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.274 Jaren die vergaan
Met geluk en verdriet
Maar het verdriet goed verborgen
Zodat een ander die niet ziet
Jaren vergaan
Geleerd van het verleden
Maakt het mij sterker
Om mijn geluk met iedereen te delen…