5288 resultaten.
WINTERSTILTE
poëzie
4.1 met 20 stemmen
5.639 Een witte spree
ligt overal
gespreid op ’s werelds akker;
geen mens en is,
men zeggen zou,
geen levend herte wakker.
Het vogelvolk,
verlegen en
verlaten, in de takken
des perebooms
te piepen hangt,
daar niets en is te pakken!
’t Is even stille
en stom, alhier
aldaar; en, ondertussen
en hore ik maar
het kreunen meer,
en ’t kriepen…
Voorjaarslandschap
poëzie
2.9 met 7 stemmen
2.417 Nog stonden alle bomen zonder blad,
de eiken en de iepen en de beuken,
als grijze bossen op de grijze lucht
zo waren, dicht en ruig hun brede kruinen
en leken op een rij van lege kooien,
in de effen grijzig-blanke voorjaarslucht
toen daar een vogel langs vloog, donkerzwart,
heel in de verte vloog hij traag en recht
langs al die bomen, als van…
Vogelenzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.767 Het is het feest der vogels en der koren
Geboorte en der welluidende gedachten;
‘t Vergeten zijn der eindeloze nachten,
Toen in de borstjes lag de stem bevroren.
Hun vlucht is heel de wereld door te horen;
Als uit de veren keeltjes trilt het jachten,
Schieten de tonen wieken aan en krachten…
Bedil de zang niet, open wijd uw oren.…
En toch zal ’t lente worden
poëzie
3.1 met 11 stemmen
2.251 Al zijn de velden doods en stil,
Ik blijve welgemoed,
En roep gelijk de vogel doet:
En toch zal ’t lente worden!
------------------------------------------------------------------
uit: Liederen voor groote en kleine kinderen (1879)…
Nachtlied
poëzie
2.9 met 18 stemmen
5.568 Hoe dicht is het kastanjeloof
Hoe geuren de seringen
Hoe gaat de krekel ginds in ‘t gras
Alsof de dag al komend was
Opnieuw aan ‘t zingen
En drinkend langs de geuren van
De blank-bloeiende bomen,
Denk ik: zou, voor de slaap mij vindt,
De vogel, die de nachten mint
Nog zingen komen?
------------------------------
uit: Gedichten (1909)…
VRIJE AFSPRAAK
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Bij Kinderboerderij
Parkhoeve gelegen
aan de noordelijke polders
naast de stad Breda
veeg ik het dorre loof bijeen
een roodborstje volgt me
hupt voort vliegt steeds even op
kijkt onder een schuivend blad
pikt en hoopt op kleine hapjes
die tevoorschijn zullen komen
voelt zich vrij van medezoekers
naar het begeerde voedsel
verliest…
Elk volgens zijn natuur
poëzie
3.1 met 14 stemmen
3.396 De zwaluw was weergekomen,
En zat met de mus op de goot,
Zij spraken vertrouwelijk te samen,
Verhaalden hun kommer en nood.
De zwaluw vertelde wat angsten
Zij al had uitgestaan,
Wanneer zij, van de andre gescheiden,
Alleen over zee moest gaan.
En hoe zij steeds hoopte en verlangde,
In gene wilde natuur,
Om weer te mogen komen
Naar nestje…
De kranen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
4.179 Over heiden, over venen,
drijvend in de hoge lucht,
Door de avondgloed beschenen,
trekt de wilde kranenvlucht.
Uit het koude Noord verdreven,
reppen ‘t machtig vleuglenpaar,
Wenden zij naar ‘t Zuid de steven,
Zweven over, schaar bij schaar.
Boven sluimerstille heide
waar geen voglenzang meer schalt;
waar het leven langzaam scheidde
en…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand
heeft nog een naam, precieze tekeningen
rekken tot strepen die aan het eind
van de zindering abrupt de grond in gaan
wat je weet raakt achterop, adem
wordt afgesneden als een koord en
als kreten…
Roodborst
gedicht
3.2 met 26 stemmen
6.565 Een beestje als een speeltje
Blozend van zijn buik tot aan zijn keeltje.
De beentjes recht en lang
Dun als een ijzerdraadje,
De boezem fier omhoog
Zonder behaatje.
Hij zingt een oerontroerend liedje.
Is het een hij, is het een zij,
Of is het een sierlijk travestietje.…
Dwaalgast
snelsonnet
4.1 met 12 stemmen
958 Er zit niets anders op, hij moet hier weg,
omdat hij aan ons land niets extra’s biedt.
Al doet het vele mensen veel verdriet,
zo zijn de regels; hij heeft dikke pech.
Dus dit is het besluit, in naam der wet:
de steppekiekendief wordt uitgezet.…
Kraaien
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.189 Een donder-wolk van vlugge vogel-vlokken
Die kraaiend zeilen door de dompe luchten:
Eén lijn uit, of ze elkaar met grappen lokken,
Eén lijn uit, of ze speels elkaar ontvluchten,
Tot, plots, ze zitten, en de bomen zuchten
En schudden klagend hun bemoste knokken.
-------------------------
uit: Verzen (1901)…
Beter één Vogel ...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
402 wat moet ik met
die vogel in m’n handen
het beestje kijkt me aan
met zijn gitzwarte oogjes
ik zie de vraag in
z’n ogen staan:
wat hebben we hier beide aan?…
IN DE ZEVENDE HEMEL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
385 meesten zonder zonden
ook eentje met heel veel schoon water
graag een beetje ruim bemeten
voor de dolfijnen, wal – en
de vele andere prachtige vissen
eentje met heel veel bloemen
en bedwelmende geuren zodat
de vlinders in prachtige kleuren en bijen
en hommels tevreden rond zullen zoemen
en zeker eentje zo’n tuinrijke
voor de vogels…
Even boom zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
427 Met mijn takken met vogels onder zon heel zacht
worden dan vast mijn gedachten tot stilstand gebracht.
Gewoon op een dag in jaar als de zon vrolijk schijnt
tot zij in de vooravond achter de horizon verdwijnt.…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Als ik ontwaak in de stilte van de nacht
overvalt mij soms die weemoed en tederheid.
Ik denk aan onze tuin en het mos op steen zo zacht
aan bomen, haar takken vanaf hun kruin uitgespreid.
Aan die bekende geuren van ook het natte mos
het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft,
dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos
waar bramen…
TERUG NAAR HET BEGIN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 het water sluit
zich achter de vis daar
waar hij net nog zwom
de lucht vult de plek
waar de leeuwerik
naar de hemel vloog
haar zo juist beklom
de plek van donker
wordt als ze wegvloeit
weer ingenomen door
het licht van de zon
zo zal ook de plaats
waar de mensheid zich bewoog
weer ingenomen worden door
dat waaruit de wereld ooit bestond…
Vogels verliezen nooit hun taal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Fraaie veren pronken in het warme nest
ik kan de zon niet ontkennen
vogels verliezen nooit hun taal
terwijl mijn vragen zwijgen
gevleugeld in het ogenblik
in het geluid wat ik wil vinden
natuurlijke melodieën klinken
ze leven fluitend met mij mee
waar ik ga en ik hoor de tijd
in mystieke mysteriën
over het gedrag van mens en dier…
Twijfelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Hoe ouder ik mag worden.
Hoe meer ik twijfel.
Hoe meer ik weet.
Hoe meer ik hoor.
Hoe meer ik zie.
Uilen weten wat vliegen is.
Ze vliegen.
Uilen weten wat horen is.
Uilen weten wat zien is.
Ze horen en zien.
Uilen zijn wijs.
Mensen die weten wat denken is
weten niet hoe ze leven moeten.
Twijfelen kunnen mensen wel.
Wijzer zijn wij…
WEER ZO'N ZOMERGEDICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 altijd in ieder zomergedicht
zijn het de vlinders die
met de eer gaan strijken
inderdaad ze zijn zo geduldig
vredelievend kleurrijk en mooi
en leren ons kijken naar de bloemen
maar ik hoop dat u ook inziet allicht
dat die andere groep niet weet van wijken
het zijn de vogels zo onschuldig
immers hun bonte kleurige verentooi
moet ik ook benoemen…
Vogelvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Zojuist zag ik een vogel landen
in onze wilde vogeltuin.
Hij bouwde er zijn nest van takjes,
die hij hier gevonden heeft.
Zijn vrouwtje laat zich zelden zien.
Ze is druk met broeden of ze is bang.
Rusteloos vliegt hij af en aan.
Ik weet niet hoe mijn vogel heet.
Wel hoor ik zijn levendige vogelstem.
Hij koert, of is het vogelzang?…
De denkvogel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Op een tak zit een vogel,
hij kijkt peinzend en is alleen.
Waar zou hij aan denken,
wat gaat er door hem heen?
Denkt hij aan zijn vrouwtje,
in hun nest bij de bomen.
Of denkt hij aan hun eitjes,
die nog uit moeten komen.
En hoe zal het gaan,
als de kleintjes er zijn.
Willen ze dan wel eten,
zullen ze gezond zijn?…
STILZWIJGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 de omstandigheden
hebben ons doen zwijgen
en iedereen is stil
de schuldigen
die aldoor dreigen
voelen nu zelf dreiging
koud en kil
en buiten horen
we de vogels
alsof er niets gebeurt
zij kunnen vrijuit
flierefluiten
de wereld is in
tweeën gescheurd…
Dure tuinnatuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 In onze tuinen vliegen vogels,
onnadenkend, af en aan.
Vogels eten er en werpen uit.
Ook dieren, die ongedierte zijn.
Planten, die niet willen cultiveren.
Onkruid, dat niet goed bloeit,
maar, onuitgenodigd, woekert.
Schade veroorzaakt natuur.
Schande in onze tuin.
Boompjes beginnen bescheiden,
maar hebben een erge gewoonte.…
Corona , Usutu en merels...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Merels trokken van de bossen naar de steden.
In parken en in onze tuinen wilden ze leven.
Daar waar mensen veilig wonen.
Dicht leefden we met elkaar.
Wanneer merels prachtig zingen
schreeuwen ze van onze daken.
Houd afstand. Respecteer elkaar.
Het mocht niet baten.
Het Usutuvirus sprak.
Usutu is een roepende in de woestijn.
Merels verdwenen…
LEZEN IN DE TUIN
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
497 weinig zo moeilijk
als lezen in de tuin
de vogels zingen
kwetteren schetteren
de vlinders fladderen
de mieren kruipen
her en der uit de voegen
een slak heeft een
wereldreis voor de boeg
en wat er op de bladzijde
stond die ik net omsloeg
ben ik al weer vergeten
de natuur heeft dit op
zijn geweten
ik leg het boek maar neer
en ben de…
VRIJHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 VRIJHEID
hij keek naar de lucht
naar de wollige wolken
zwaaide de vogels toe
nooit blijven ze staan
nergens aan huis gebonden
welkom in alle landen
bij alle volken
ze hebben een vrijbrief
om overal heen te gaan
van wie gekregen
waar gevonden
wolken drijven voorbij
langzaam en vredig en
de vogels die acrobaten
ze lachen naar mij…
Torenkraaien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 Onderlangs een rijformatie
Van ruizende populieren
Zwinden zachtjes de wateren
En als dollemannen tierelieren
Uitwaaierend over de vegetatie
Sabelzwarte luchtacrobaten
Er met vedergeboren vleugels
In een jakkerend stuntgewiel bovenuit
Onbeteugelde aubades serenadend
Op het salsabil van de wind
Waarvan wij abstruus
De afglans…
Na de storm
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
516 Voor de toch belangstellende lezers,
zie de link hieronder.…
het voorjaar komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 heel voorzichtig zie ik ze komen
uit het struikgewas en bomen
uit rietkragen en bossen
ze vervullen als ieder jaar
hun onbewust bijkomende taak:
mij van mijn somberheid verlossen
ik hoor al weer hun eerste kwettergevecht
‘t is ook een heel belangrijke zaak
zoals dat ook zo vaak gaat bij ons mensen
die pas verbonden zijn in de echt
het plekje…