14122 resultaten.
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles me herinnert
aan het noordelijk landschap in de winter
waarmee ik verbonden was, polders,
oneindigheid omdat achter die dingen
de zee is. Ik wil altijd terug naar zee,
water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.…
Uniek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
560 Ik zag, dat in het landschap ven m'n dromen
een grote groep van mensen was gekomen.
De zon had hen gelokt. Het was er druk.
In heel die horde viel me één der mannen
snel op. Hij leek me uiterst sympathiek.
Hij liep er zeer genoeglijk en ontspannen.
Ik zag 'm echt genieten. 'k Zeg het ronduit.
Wat maakte die persoon toch zo uniek?…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
968 richtingloos rond
klemt zich dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril is
van weer voorbijgaande aard
dat er nog genoeg tijd over is
om niet zomaar weg te kwijnen
in deze zelfgekozen binnenzee
wijl hij drijft op golven
van pure vergetelheid
vluchtend voor het leven
en speciaal de pijn
ligt het landschap…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 Maar de schreiende stem en de verre deur die open zwaait in
het landschap; en het trillen van de wind die ons naar het zandkas-
teel brengt.
En wij, luisterend als twee kinderen; kleiner wordend, verdwalend
met het koude, schitterende speelgoed van elkaars gezelschap.
-----------------------------
uit: 'Kleine lichamen', 2005.…
onhoudbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
776 -alsof
er een landschap
woekert
op muren,
de uren nodig
in scheppen van gedachten –
zou het raar zijn
als het verdict zich uit stenen snijdt
oceaangroot
zo zwaar
als vielen wij voorgoed
uiteen
zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen
met het leed
dat uit schelpen braakt
tussen wier en het waarachtige weten
golf…
Ode aan Haspengouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
575 Kapelletjes, hoeven en kastelen,
het landschap gaat nooit vervelen.
Ik ben zo fier als een pauw
op de gulle en contente mensen
die elkaar al het goede wensen.
Immer blijf ik trouw
aan mijn gastvrije Haspengouw.…
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 en de dagen voorbij
licht
als verwachting
of een groet in ieder oor
zing boven zij die rouwen
samengedrukt worden door een doornen heg
wanneer de leegte over hen ademt
eens stil, vol en vrij
wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun knieën vallen
omdat niets meer overblijft, vreemd
aan alles
en aan het landschap…
HOLLANDER IN ARLES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 Samengehouden door spieren en huid
Overgevoelig voor licht en geluid
Stillend je stemmingen met penselen
Je kon het voelen niet langer verhelen
Hebt dat in koren met kraaien geuit
Evangelist wou je zijn naar verluidt
Hoop bieden wilde je, God aanbevelen
Maar in de kunst lag je geestelijk heil
Tekenen deed je, kleur zaaien op doek
Landschap…
Hij die mijn ogen spiegelt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
590 ’s Nachts,
in een vonk naar genegenheid
houd ik mij verborgen voor een stroef ontwaken
van de dag
Soms kleden warme woorden mij
als mijn naakte ziel er verloren staat
verkleumd, stil en aangedaan
dan is mijn huid als blank hout
onder een schors van levensvragen
is mijn lijf als een ivoren toren
in een landschap van illusies
beweegt…
De lelies op het stille water
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 In een intens morgenrood
ontsluiten zich fluwelige monden
als een zwijgzame zee van witte lelies
Jij ontwaakt
bijna tastbaar
diep binnen in mij
als over het nog koele landschap
de belofte fluistert
van een nieuwe dag
We ademen dit alles
in een roes van
gedeelde eenzaamheid
Het verdriet slaapt
voor eeuwig
in de broze aanwezigheid…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 (Een innerlijk landschap)
De verkaveling strekt zich waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…
Kiezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
938 Vervolg ik het brede pad of sla ik eens af
Slingerend door het landschap in stap, of draf
kies ik voor het spannende ontluikende avontuur
of blijf ik op het burgerlijke pad voor de lange duur
Op een splitsing van wegen met de keus aan mijn zij
vraag ik mij even af, is die keus wel echt vrij
De wegen waar ik in verleden mijn stappen heb…
Echt gisteravond gebeurd
gedicht
5.0 met 1 stemmen
12.203 Tegenover mij stond een lijst
waar een landschap in werd gereisd,
en waaruit tot overmaat
raar werd gepraat.
En ineens was dat weer niet waar
en we zaten opnieuw naast elkaar.
Wel blijft mij een bepaald
gevoel van onzekerheid:
wordt het niet langzaamaan tijd
dat ik word opgehaald?…
Woorden voor een kind
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
729 gedreven door het water
schrijf ik een herinnering
voor een kind, voor later
zodat het dan kan lezen
dat de aarde zoveel liefde
in zich wil dragen
wanneer het leven stokt
er even geen antwoord is
op tal van vragen
ik verhaal het weidse landschap
waar de koe haar kalf beschermt
hoe eksters er grasdansen
in een grote vriendenkring
wachtend…
Alleen in een loopgraaf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.933 Ik merkte hoe moe het landschap was, een oud beest,
een steen, op zoek naar het graf waarbij
hij zich neerleggen kan, alleen in zijn loopgraaf,
mens in een krakende jas.
-------------------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
Winter in een brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Winterbomen staan kaal in de straat
wolkenkolossen drijven boven natte daken
jij bent slechts bij me in een laatste brief
alleen de dood kan mijn verlangen doen staken
je aarzelt in het naderbij komen
stilte houdt zich vast aan mijn eenzaamheid
ik droom tussen het zwijgen van antwoorden
alsof ik een landschap ben in de tijd
mijn rivieren…
Prettige Feesten!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.020 Het is genoeg: kaneelbrood met de feesten
een harde oude kaas erbij, walnoten en port
Ga ik verloren in het strelen van jouw heupen
vind ik mijn weg in het zachte vlees
van jouw venusheuvel die duidelijk
uit het landschap van jouw lichaam rijst?…
Waar de narcissen zich laven...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in het landschap.
De vol gedekte tafel maakt de
spijs overzoet, ongewild geleid
door de blik vanuit je silhouet
en de terugkerende verleiding
uit het ongekuiste bloed.…
Overleven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
4.163 En daar lopen wij weer,
in een landschap
vredig als zeegras in de landwind,
wind
als een zegen uit het nihil.
Windmolens als gebedsmolens:
de wind komt op tijd
als ademstoten van inspiratie
uit rondwervelende windstreken.
Begeleid door de laatste vrije geluiden
waaien wij mee.…
Wat voor altijd is
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
823 Jij en ik, zo samen door het landschap
jij en ik, zo samen vastgelegd in poëzie
mijn poëzie.
Ik had werkelijk nooit gedacht het allemaal
voor elkaar te krijgen...
maar jij en ik, zo bescheiden en eenvoudig!
Ik plaats jou op de voorgrond in gedachte,
in daad en werk.…
Fluwelen contract?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Te vroeg donker op een
avond van stilstaand water,
wij voeren vooruit op een
naderende bui die de
emotie heeft verwoord in een
landschap van het ongewisse.…
Grafveld in Frankrijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 het kerkhof van grijze steen
ligt verloren in een veld koren
hier is het hele dorp aangeland
in een voeg van het landschap
ergens langs de wegkant
een stille straat loopt voor eeuwigheid
tussen graven van bewoners die tijdens
hun leven wel of niet hebben geleden met
kapellen en pinakels smal op de ruimte bemeten
zo’n plaats waar de tijd…
Waterkamer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 Op weg naar zee passeer ik luchtkastelen
en woningen zonder bewoners
vervallen oude huizen die als losse hulzen
na het treffen in het landschap liggen
de daken bieden geen beschutting meer
gunnen de roofvogels een onbelemmerde blik
in de lege buik van bescherming
slechts een verstomde angstkreet houdt zich
uiteengescheurd verborgen in uitdijende…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 in de verte komt ze reeds aangeslopen
grijs gekleurd met donker omrande wangen
spookachtig, groots, nadert onbevangen
dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen
keurt kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar…
blokje om
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 een ommetje maken we niet
meer, we droomden planmatig
in termen van rollen, empowerment,
strategie en kregen gerichte feedback
we trotseerden, vereerden
en walgden
we gingen ons vlees braden
zodra de zon weer even scheen
we vlochten het landschap
in knopen, hoeken en lijnen
we duwden een schaftkeet
in het afwateringskanaal
toen…
Van over zee
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.001 strijklicht dat zijn schaduwen uitstrekt
naar onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken
om wat zich er ooit voltrokken heeft
en misschien nog steeds niet is gewist –
met de wolken wegdrijvende, weer te binnen
geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel
horizon waarachter ze vervolgens
moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen
landschap…
Kronkelpaden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.509 Boerderijen in de plooien van het landschap
weggezakt. Silo's. Het notarishuis.
De pastorie. De oude en de nieuwe school.
En daar: geboortehuis. Zo levensecht.
Zo helemaal gebouwd voor een geborene.
Er hangt geen bord. Er staat geen borstbeeld voor.
Toch: er werd met ongekende kracht geworpen.…
Wat adel heeft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 zij scheren het gras
nog korter dan het al was
lachend laten ze hoge pluimen waaien
wij zijn gemanipuleerd
om zo met het landschap om te gaan
wat adel heeft mag altijd blijven staan
decors en beelden worden ons
dagelijks voorgeschoteld de geesten
zijn in opvoeding en opleiding bepoteld
de hoeders staan al klaar
maken graag een plaatsje…
Handgeschreven inkt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 de
taalarmoede van de
laatste twitter jeugd
kristalnachten gezien
van sprekende boeken
die hun inhoud in
stralende decors etaleerden
aan de vele analfabeten
geheime bijeenkomsten
bijgewoond in afbladderende
cultuurparadijzen waar
echte schrijvers nog signeerden
met handgeschreven inkt
waar ook soft occulte
groepen stukjes landschap…
Vossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Vossen snellen zich over de besneeuwde velden
het vliedende landschap zuigt zich onder de buiken
de vossen zijn slijpende slijpen hun oren
spits wrijven de ogen wrijven de streek
in de ogen
straks zal er het bloed zijn, bloed dat kuilen maakt
tot de bodem ‘d aarde en sporen van
sluikse silhouetten benevens de
indrukken van prooien, contouren…