1878 resultaten.
Een meisje
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.801 's Morgens op het witte laken
doet er een gelaat ontwaken -
dat ligt daar als een waterlelie
op een golf water, op de peluw.
's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan -
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…
Energie gemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
523 mijn schroom
in reine slaap verkocht,
het blind zijn als
een tweede klacht,
de eerste verschuilt
zich in beloften, en
achter maskers, van
aangezicht, in lot
volbracht, te mogen
troosten aan je borsten,
die vind ik in
mijn lege dromen,
verzadig mij met
het verloren zijn,
slechts een kus
minuskul, zo klein,
doet mijn bezweet
ontwaken…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 dood
onbegrijpelijk voor de beuken
en de bloemen
eenhuizig zonder stem, met schimmels
langs heuvels, glad en
grijs
ik klaag niet, mijn lief
om het mos dat aanspoelt door
regen
mij zacht kust in boomkruinen
als zouden vruchten nooit verdwenen
zijn
en de wind, mijn lief
laat me de wind op het eind
ik weet, jij zal ontwaken…
Mooi
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
623 Daar waar het hemels blauw
Zich spiegelt in gouden velden
De morgenzon de dauw doet sprankelen
Raapt de nieuwgeborenen diamanten
Luisterend naar het gezang van de merel
Begeleid door de tonen van de panfluit
Danst hij vrolijk op deze melodieën
Hij hoedt zich niet vroegtijdig te ontwaken
Dan scheurt de smetteloze hemel
En verschijnt er een…
Een pril begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
541 mijn oogleden zo zwaar van geplengde tranen
wilde ik kijken
wilde ik proeven
van toch de lente
toch het ontwaken van de natuur
oogluikend, steels
wierp ik een blik
in mijn voortuintje
de clematis staat in knop
bijna barstensvol
kale takken
geen enkel blad
toch tel ik vijftig knoppen
mijn vingers reiken
strelen en een glimlach is er…
Als hymne door seizoenen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
581 in de taverne
van haar dichtwoorden
kan ik wonen
als hymne door seizoenen
een lied van zoetheid verstild
dat woorden nooit kunnen vertellen
de stappen die zij zet uit het alfabet
klinken zacht en soepel
ik voel het in mijn ledematen
wat ik niet beschrijven kan
met dichterlijke moed ontwaken woorden
relaxed aan de horizon
dat is genoeg…
In de schaduw van licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 carrousel van tijd
glijden emoties en formaliteit
moeiteloos door vele jaren
van woestijn tot oase
bergen gletsjers en zee
wij hebben het allemaal ervaren
toch tonen bijna alle foto’s
in de schaduw van licht
het nog nooit uitgesproken gemis
ergens is in het diepste verlangen
het geloof en de hoop blijven hangen
op toch een sprankje ontwakend…
Voorbij de waarheid
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
507 nog voordat de avond in mij valt
vertel me hoe het was
streel nog eenmaal de zinnen wit
en bedek me met jouw stilte
er bestaat geen andere kunst
dan het kussen
waarin ik mijn dromen legde
en mijn ogen met vogelmelk versierde
bij het ontwaken
laat de zon door de kieren glippen
de tijd transparant maken
mijn adem jij bloesemlicht…
GEBROKEN LEVENSDRAAD
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.727 om die gegaan is, te betreuren
Haar lichaam zakte in de grond
onder bloemen die teer geuren
Stilte beheerste de nieuwe dag
’t hanenkraaien klonk zo schril
De dag die zij niet beleven mag
naar men zei was dit Gods wil
Hoor die haan bij de dageraad
hij roept de dag, zonder staken
Mijn schat, zonder levensdraad,
zal helaas niet meer..ontwaken…
Carpe Diem...
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.043 De nacht is geruisloos overgegaan in de morgen
Het zachte licht kleurt de randen van deze dag
Vogels ontwaken en doorbreken de stilte
Ik kijk door het venster en glimlach
Deze dag is weer een nieuwe verschijning
Uit het kleurenpalet tovert een nieuwe kleur
Een tint die de aanwezigheid van getijden verraad
Ik kijk door het venster en ruik de…
Ochtendverlangen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.170 Langzaam dringen geluiden door
van de wereld buiten
Ik ben in de mijne de warmte van het bed
het verlangen naar jou
Jouw lijfs warmte naast me
je buik, je borsten, je billen
te voelen tegen me aan
Zo samen te ontwaken
langzaam, snuivend van elkaars lucht
Vermengend ons nachtvocht
De geilheid te voelen zwellen
Te verenigen
Te versmelten…
Jilles
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
775 Jilles,
Toen waren wij samen
in Strijen is het gebeurd
onze ogen dansten
in fonkeling
een oude dans
de sleutel alleen
kenden wij
was jij bij mij
in mijn hart - mijn gedachten -
mijn ziel - zou niet dorsten
jouw kus - zoet water -
deed me ontwaken
jouw ogen - diepe oceanen -
sterren weerkaatsend
in het licht
duizend meren zijn
niet…
Herfst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het is net of ik het gehuil
hoor van een ontwakende
wees, de poort naar
vrijheid is gesloten
achter elke boom ligt
een rugzak vol herinneringen
ik loop door het bos gevolgd
door de geur van dood
steeds vrolijk lachend op
het moment dat het moet
het smink zal steeds dikker
aangebracht moeten worden
ter verberging van de pijn…
Compositie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 men groot werd gebracht op de tonen der liefde
nog schuilde onder moeders rokken, een spelend kind
nog gewoon was, tezamen at aan grote tafels
die netjes waren bedekt, en de wijn rijkelijk vloeide
nog altijd dansen de poppetjes van haar ogen
gewillig laat zij zich meevoeren door de akkoorden
waarin ze zich onderdompelt en niet meer
uit ontwaken…
de aderlating van verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 vandaag mijmert de lente over liefde
gestage woorden verpakt in een sober
collectief, het is de late schemer
die zich uitstrekt alsof het ontwaken
een herrijzenis is
geraapte stenen doen geen kwaad
de mantel kraagt aan de warmte van het
lichaam het gebiedt het leven de tijd
te herzien en de illusie om dromen waar te
nemen is het bont van…
Zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 ’s Nachts lag zij wakker
van denkprocessen
die haar levensenergie verwrongen
tot uitgemergelde slingers slijm
’s Morgens riep zij naar de vogels
dat zij zachtjes en voldaan
zich achterlings opzij moesten werpen
haar lach deed menig falen
’s Middags liep zij door het park
en had geen oor voor de verhalen
die de kikker deed ontwaken
tot…
man...liefde maakt blind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.017 die grijns op mijn gezicht als we samen
ontwaken?
man…. liefde maakt echt blind…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de val is dieper dan je dacht
deed een oud patroon ontwaken…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de val is dieper dan je dacht
deed een oud patroon ontwaken…
Met alle liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 jouw wereld in
naar geweldige feesten en partijen
omringt door liefdevolle mensen
kom hier mijn lief, laten we vrijen
geef de zorgen maar aan morgen
en geniet van deze dag
schaterend van heuvels afrollen
wat we niet over hebben voor 'n lach
laat mij je lieven
iedere dag een stukje meer
totdat we zweven van puur geluk
wanneer ik ontwaken…
k versus k.3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 daar lig je dan
het gedruppel meet zich
naar leven en sterven
uit een geelachtige stenen muur
-waarachter gelijke kamers zich opmaken-
ontwaken vogels
die onverstoorbaar vliegen
door zelfbeklag heen
vloeistof
zoekt een weg, schept stromen en gedachten
en plant giftige vergeet-mij-nietjes
langs de vlinder rond mijn hals
het verschoonde…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Een zwakte belet het ontwaken
uit oceanische droom:
wachtende nachten zonder lichtbaken.
Zal ik ooit ontkomen
aan schichtige klemhaken,
een aarzelend vrijkomen
- zonder weerzien?-…
Mijn carrousel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Jouw zucht laat mijn zintuigen ontwaken
in de schemering van wegtrekkende mist
dat je mij opgewekt toont in ons schouwspel
met bewegingen als een theatraal illusionist.…
Een hele tijd later
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 moesten sterven en
Dat dromen aan scherven gingen
Wat zijn we onvoorzichtig geweest
Wat was het ieder voor zich, hoe ving
De overheid bot; het lot hebben we
Getart, apart dat dit gebeuren moest
Om ons bewust te laten worden
Wakker gepord, zullen we nu zuinig
Zijn op onze planeet, mist en smog
Zijn verdwenen, na wreed en pijnlijk
Ontwaken…
snert
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
631 onbetast lijf
vanwege roerloos omhelzen
afgemeten ooghoeken
slaapwandelen, groeten in het
voorbijgaan, nog gauw even
een chocoladereep tegen
ingezwachtelde vorst
twee kommen soep
een emmer die overloopt
een studie naar de akoestiek
van een toiletpot
de laatste druppel
voordat kruiend ijs alles bedekt
mijn hoofd schijnt te ontwaken…
Kotsmisselijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
480 Nu ik het weet, durf ik je bijna niet meer te genaken,
want jouw kwetsbaarheid is te groot om te helen,
ik probeer je dus maar heel erg langzaam te doen ontwaken,
al zou ik je het liefste direct van de demonen stelen
en al die zinloze oesters keihard kraken.…
Jij alleen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
659 Ik hou van jou
die woorden heb je al zo vaak gehoord
ik zeg ze immers elke morgen
als ik jouw lippen tot ontwaken kus
ik hou van jou
en enkel jij
kan inhoud geven aan die zin
want zonder jou blijven de letters
klankloos leeg in mij
ik hou van jou
jij alleen opent mijn hart
om wat ontbrak compleet te maken
in de stilte van mijn…
vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 het lijkt zo gewoon
in vrijheid slapen
in vrijheid eten
in vrijheid gapen
in vrijheid weten
het voelt zo gewoon
in vrijheid ontwaken
in vrijheid denken
in vrijheid praten
in vrijheid laten
maar het is niet gewoon
te ademen in een lucht vol vrijheid
te zwemmen in een zee van vrijheid
te leven in een land in vrijheid
toch ben…
de moordkuil maakte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.469 ik heb je gezocht
in mijn bestaan
de rechte muren
gaven me geen ruimte
ik voelde wel wat
liefde langs me gaan
een zachte streling
die ik zoeken moet
in kieren en in hoeken
die ik anders oversla
die veel gezichten kent
en mij ontwaken doet
de ogen had ik nooit
gezien wel het tasten van
vingers die mij raakten
die van mijn hart…
dat wintert op het witte feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.030 je ogen kleurt
de zomer nog zijn bloemen
je lach ontluikt een lage zon
en in het schralen van de wind
geniet je een gefluisterd lied
je bent altijd
een vrijheidskind geweest
dat wintert op het witte feest
je aardt en draagt
de tinten van de oogst
een vruchtbaar rijp seizoen
je warme lippen
zullen zich al snel na het
ontwaken…