1435 resultaten.
Balans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 intuïtie en zekerheid
of door het duister van niet weten
steeds mijn overtuiging volgend
aan mijn principe altijd trouw
niet star maar zelfverzekerd voorwaarts
door mijn eigen wereld en daar omheen
genietend alle dagen van het leven
in de bescherming van mijn geloof
dankend voor alle schoons op aarde
voor de bloemengeur en vogelzang
in ritme…
Zin
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
784 Het ritme van de nieuwe dag
krijgt in loom verkeer gestalte.
De zomerdroom lijkt nu al synchroon...
Wat gaat er eigenlijk gebeuren
als mensen naar hun werk terugkeren?
U weet het wel. Maar ik huiver.
Mijn nieren vertellen mij wat zin heeft:
een thermostaat voor elke daad.…
Een massaal astrale schreeuw
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
277 ook met de ernstigste
uitwassen die binnen
de perken bleven door
een simpel prikje te geven
erger heeft voorkomen
ik heb de treden
van de trap zien oplichten
van een zaal met meer dan
tienduizend begeesterde
zielen die optreden schreeuwden
en totaal uit hun bol wilden
met een massaal astrale
schreeuw waarbij de muziek
in melodie en ritme…
Zonnebril
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Ik kijk toe, half verborgen,
hun leven onbereikbaar,
hun ritme niet het mijne.
De zon verschuift.
Mijn gezicht blijft stil.
De bril houdt bij elkaar
wat anders uit mij
zou breken.…
het draaiende lied van de deur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 “Pleurt maar op,” fluister ik zacht,
en wacht mijn adem, wacht mijn adem,
tot hij weer past, tot hij weer past
in het ritme van allen,
in het draaiende lied van de deur,
in het golvende lied van de wereld,
in het golvende, golvende lied van de wereld.…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.
Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat,
hun bloed heft de speren in de nacht.
Geen boek bouwt een brug naar gisteren.
De wind brengt de dromen, rauw en ongetemd.…
Aarzelend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
165 Misschien geen afscheid, geen terugkeer, slechts het ritme waarmee levens bewegen; de één een oever die wachten blijft, de ander een stroom die nergens beklijft.…
zonder uitstel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
417 Het zinnelijk vermalen van wortels
fruit en plant
de oren gespreid als vleugels van
verlangen naar het ritme van de zee.
De valstrikken en begoochelingen
alles is vergeten voordat zij
de tijd en de dood overwonnen
zoals het taaie struikgewas
en de wilde olijfbomen stellen zij
de zwarte varkens van Atokos
het leven niet uit.…
Epiloog
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.358 Ik voel de golven in mijn donder
ruik in gedachten weer die zee
zie de foto's op mijn netvlies
ik spartel niet meer en drijf mee
hoger, lager, wat kan het schelen
gewoon op het ritme van de wind
ik wil dit water niet meer delen
wil mij verstoppen als een kind
ik ga steeds trager, proef het zout
zwem slag voor slag terug in de tijd
wil…
Dichten en weven
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
754 Soms schrijf ik een zin op waarin alles klopt
en blijkt er wat ritme en rijm in verstopt.
Een wever laat langzaam zijn rollen verschuiven
maar tekent eerst lijnen van rozen of druiven.
Na weken van werken ziet hij ze verschijnen
in scherpe patronen die niet mee verdwijnen.…
de schepping en lichamen van afval
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.412 leven hoeveel tijd ben ik kwijt met het plannen van
leven en noteren en alle andere beslommeringen
nu eenmaal noodzakelijk als papier en balpoints
die het ritme vastleggen in de eindeloze stroom
de zinnen vullen ongewild de breedte van het papier
het einde van de bladzijde staat gelijk aan leven
vastgelegd maar hoeveel tijd voor verbeteringen…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 Wind door losse haren
Verlichting voor verkleurde huid
Ogen achter bruine glazen
Vluchtend voor de felle zon
Zachtjes rolt de branding
Op het ritme van de wind
Tegen een kakafonie van kreten
Meeuwen vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw…
VOETBALMATCH
poëzie
4.0 met 26 stemmen
5.823 De grootste vreugd is winnen of sterven
Psyche:
Oprukken oprukken
Marsj van het stormbataljon
Vooruit vooruit
Fatum simfonie
Eén ritme
Saamgedrongen in een hoek
Bliksem die flitst
Autosireen
Goal! ! !…
Tussen echo’s
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
949 Spannend hoe het soms loopt
Hoe keuzes gevolgen veroorzaken
Hoe gevoel onverhoopt
Niet blijkt te kloppen
Als een ritme in een beat,
Maar onnavolgbaar niet te volgen is
'Like a leader who isn’t in the lead'
Spannend hoe het leven vergaat
Hoe oorzaken zijn te kiezen
Hoe verlangens soms te laat
Heel erg juist blijken te zijn
Zoals een stem…
DICHTER ONDERWEG
gedicht
3.8 met 37 stemmen
12.818 Hoor toe, o klank, onder uw voeten
het ritme van wielen op de rails,
met in uw geheugen de eigen stappen
op duizenden kilometers aardoppervlak.
O kom, geduld, laat uw ogen genieten
van het landschap dat zich uitspreidt
tussen stations en oases; enkele reis
hemel-op-aarde mensenrijk.…
Samen afdalen...
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
4.428 In een roes van verleiding
Neem ik je mee in mijn lichaam
Zacht speelt mijn huid jouw melodie
Je ritme laat mij in zuiver voelen...
Je mond kust zacht mijn gezicht
Zacht streelt je tong verleidend
Mijn lichaam smeekt om je lijf
Hunkerend druk ik mij tegen je aan...…
Dagen Later
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.679 Ik swing op oude platen
waar niemand het wil hebben over ritme
daargelaten
Buiten op het kerkhof (in 1975 gesloten)
groeit het groen onwetend verder
waar zoveel wijsheid eindigde
daargelaten
Ik geloofde serieus dat die lantaren altijd brandde
een smoes voor alle energie die gloeide in mijn handen
ik liet het gaan -ik kon niet vliegen- en…
de trombonist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.137 inhalende zucht
omdat de inhoud van de behaarde borst
doorlopend van zijn volume wordt beroofd
de vleugels van de briesende neus
zijn roodblauw gekleurd
niet door het volop musiceren
doch door het smeren
van luchtpijp en vullen van de
overhangende buik
zo onderhoudt de schuiftrompettist
zijn repertoire met cola en bier
en weet hij ritme…
Noordse sterns
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
899 Onze rust is rusteloosheid
ons ritme, ons geluk
wij, de zigeuners van de lucht.
Laat ons onderweg zijn
tot we sterven aan de kust
en zand en schuim
ons toedekt.
Maar kom! Ik verlang
naar je stem
boven de donder
van de branding
je silhouet
tegen de zuidelijke kapen.…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 Het wandelen van de avond geeft verstilde impressie
Belevenissen van deze dag leggen zich murmelend neer
Met iedere stap verwijdering van dingen zoals ze zijn
Langzaamaan valt verloren geheugen fel op haar plaats
Duisternis dekt toe, wat ik zo zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme…
Man
gedicht
2.5 met 73 stemmen
26.995 Het is een gentleman in Rome op een scooter
die een badhuis gaat bezoeken
om de mooie mozaïeken
het is de lucht van dode vis, slierten zeewier
na de regen, de baai met een terras
en een standbeeld dat ik altijd in gedachten had
het is een man die groot is en zijn haar losmaakt
die alles zuiver ritme geeft
die een vrouw streelt met zijn handen…
Rendiersymfonie
hartenkreet
2.2 met 34 stemmen
3.003 Rendieren stuiven
door het witte land
pakjes op de slee
gestuurd door hogerhand
brengen zij de magie mee
IJskoninginnen maken
breekbare buiging
naar strenge vorst
in volle overtuiging
bevroren last getorst
Tinkelende bellen klinken
over verstild sprookjesfestijn
ritme van het leven
aan hen die vol vreugde zijn
wordt de graal gegeven…
Vlinders vinden hun muze..
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
533 Een vlinder vindt met
geloof en intuïtie de juiste
voorgeschreven kleur, ter
verlichting van de muze, een
troost, wat draden meel
op stampers samensmelt,
waaruit z’n voorkeur zich
in het juiste ritme laat raden,
vermeldt samen met z’n kroost
de zaden van z’n daden.…
Het ondeelbare
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
531 Uiteindelijk raak ik verzeild
in afgesloten kamers, door
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot de geest te nauw, ritme
van zin en woord verstijfd in mijn
roman, de plaats verkrampt in grijs
en groen, in tijd niets meer vernomen,
het laten een constante druk van
wurging als ik binnen kom, tussen
aarden…
VERLOREN MIJN .. IK
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
687 Het leven heeft zo zijn verplichting
zo als het komt, vandaag dit, morgen dat
volgen van de regels, nooit vragen hoe of wat
geleefd in een opgelegd ritme, gaan, en door
je zorgen naar die ander, gaan altijd voor
nooit gezegd, dat 't ooit te veel was, dus
ja, gewoon gelaten volgen van de regels.…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Een open haard
met zijn knapperend vuur
verwarmt en verlicht in het donker uur
en ik neem afscheid in gedachten,
dag zon en zomer, ik zal wachten
tot je hier weer bent in zachtgroene tederheid
in dit eeuwig ritme van tijd tot tijd.…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
Vadertje tijd.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
645 Het ritme
der
seizoenen,
steeds sneller
als de jaren
gaan
tellen.
Ergens
klinkt het lied
wie kent het
niet?
Over 'Jugendzeit'
en 'nie mehr',
soms doet het
zeer.…
OMDAT IK NIET VROLIJK BEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.378 zingen en afvragen waarom ik dat doe
zonder reden door kille tempo's van
lange haakse maar ook afgeronde
lange gangen oftewel juist daarom
saaiheid te willen doorbreken
van en door eentonige tempo’s
op eigen onbewust ritme
waar ik later pas achter kom
mijn gezang is juist niet eentonig
omdat ik de hele notenbalk gebruik
eerst de gang…
Mijn lichaam...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
692 Als een krachtige boom
houdt dit lichaam vast
aan het ritme van haar eigen adem
verzoend met het doffe geluid van elke hartslag,
verlangend naar het neerstrijken van het leven
tussen haar dragende takken en blaren.…