1883 resultaten.
Allerzielen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
681 Als een uitspansel ontvouwen wordt
grond klei is die kneedbaar is
de bedding van de rivier droog staat
iets nog getrimd mag groeien
toon jij ooit de kleur
ook van mijn hand en mijn wangen
alles gaat goed we hadden nog veel tegoed.…
Mijn dromen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeeën van kust tot kust.
Dit is een wereld
waar ik wil dromen
van elfen en feeën
mijn wereld vol fantasie
die ik nooit in werkelijkheid zie.…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Maar de rivieren
vertrekken alvast. Ze hebben het geruis
uit de zilverfabriek van de zee gehoord.
Dochter naast me voor het raam. Van haar houden
is de gemakkelijkste manier om dit alles te onthouden.
Vogels vinden in de smidse van hun geluid
uit, uit, uit.
-------------------------
uit: 'Ons Erfdeel', 1997.…
Suiker.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
644 bewegingen
ik je ogen
geen idee wat je van me vindt
stoer of aardig
misschien wel drie keer niks
Nee, daar kijk je te lief voor
meestal word ik nerveus
als iemand lang naar me kijkt
nu helemaal niet, gek is dat
af en toe kijk ik wel
over je schouder naar buiten,
om mijn ogen niet teveel te verwennen
het is druk op de brede rivier…
weldra wiegt weemoed de bomen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
642 mij
over de bloemen of de dromen
die doen vergeten
als een minnaar, dichtbij
want meer, veel meer
verdwijn ik in de dagen erna
in een dag nooit gemaakt
een achtste of een negende
waar het antwoord
slechts bevrucht wordt met verte
en nimmer uit mijn zwijgen glijdt
alsof ik vergeet
wie ik ben
wie de vreemdeling is
die de rivier…
De geopende deur
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
610 de deur van
kunst staat open en ik
ben naar binnen gelopen
en wandel
nieuwsgierig door de kamers
en lange gangen
met imponerende
doeken en in leer gebonden boeken
op de tafel
van wortelnoothout
ligt een witte veder
ik hoor het
ruisen van mijn bloed warm en zoet
dat als een rivier
door woorden stroomt
klei in hand
van de…
“Lust en leven “
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
771 ”
“ Liefde wordt een gewone rivier,
als deze zich niet verdiept
en vrij kan uitstromen."…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.
Met de vuurspuwende ogen
bedreven we liefde
zoals onze voorouders
onder de waterval van de rondspattend zweet…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
611 Koren spiegelt zich
brandend in de junizon
zaad knettert metaalachtig
tegen omgewoelde grond
grijsblauw zwelt de rivier
zou dit alles zomer zijn
klepperend geluid van kinderen
aan gindse straat
of zou het ophouden
voorbij glijden
langs de vroege ochtend
zou dit alles zomer zijn
of is het de nasmaak
van troebele zaken
diepe droom…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 Onvoldoende water,
om rivieren te blussen,
machteloosheid in mij.
Gedachten zijn klei,
uit het niets geschapen,
het model blijft vrij.…
Om jouw lover van sterrennevels
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
654 Draag me weg
naar het wonderlijk licht
in verzachtende toverogen
Weg van kermende hartenpijn
in nieuwe jaarringen
Gelijk zeven sloten
de tijd verdichten
in kruisende hemelbogen
Waan me ver
over de rivier van het sonore
en geef het gezicht
aan mijn lief
die de schoonste droom
verwaait in mijn verlangende schoot
als de zwellende…
Konden wij nog maar even samenzijn.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
847 Konden wij
nog maar even samen zijn
ik zou je meenemen door de lucht
dan maakten we verre reizen
konden wij
nog maar even samen zijn
we zouden dan samen zweven
over landen
en rivieren en zeeën
dan zouden we
de vertes aanschouwen,
van hier zo hoog
konden wij
nog maar even samen zijn
dan vinden wij, jij en ik
ons geluk…
Zelfprojectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Achter gesloten deuren, daar
voeren rivieren zonder oevers
woorden van leegte mee.
Uiteindelijk vloeit elk woord naar
een volle, woordenloze zee.
Zinnen treden bij woorden in
om te worden tot
woorden zonder zin
en zin zonder geest of god.…
hoe hard de winter
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
954 dag in dag uit was er wel was
in het jaar 1900
voor de jonge moeder
die toen mijn oma was
maar zou zij ooit gewassen hebben
in een wak
met een rivier op loopafstand
van waar zij woonde
in mijn verbeelding zie ik haar
ook in de winter
bezig in het kleine schuurtje
waar het soms krakend vroor
maar ik hoop, dat het werd warm gestookt…
GOEDE BEDELING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 De gebergten
in het hart van Europa
hebben geurige weiden
vol zacht en diep groen gras
verrukkelijk eten voor het vee
dat rijkelijk gedrenkt wordt
door kleine rivieren
als de Reuss en de Neckar
wilden deze stromen méér zijn
wellicht al het water
van de Rijn vervoeren
dan
schiepen ze gevaarlijke moerassen
armoede om hen heen
spoelden…
Een lege plek om te blijven
gedicht
3.3 met 226 stemmen
29.066 Geef mij maar de brede, trage rivieren,
de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt,
de drinkende wilgen, de zinloze dijken,
een doodstille stad aan de oever.
Geef mij maar de winter, het armoedige
landschap, de akker zonder het teken van
leven, de kracht van de krakende heide.…
zwembadwater
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
742 vandaag ruik ik water
niet dat van een rivier
of het zoute van de zee
niet het frisse van een bergmeer
vandaag ruik ik zwembadwater
een opblaasbad vol kinderen
chloorvrij en vol spetterende bellen
ik koester een moment
ik verf de zwarte wolken
tot het smetteloze wit
zoals die schapen vroeger waren, dromend
achter in een steegje
kindervoeten…
Stroomgebied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
801 voorbij de datumgrens
in de lage tonen van de rivier
worden dagen korter
fladdert een verwaaide wens
nog eenmaal buitendijks te gaan
haar verkalkte aderen
vertrekken geen spier
verzanden in kribbige oevers
waar dammen naderen
en overlaten in lot berusten
weeën van waterstand
kabbelen tegen het plankier
schuren in hun verval
door tamelijk…
Mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeëen van kust tot ust.
Dit is een wereld
waar ik wil dromen
van elfen en feën
mijn wereld vol fantasie
die ik nooit in werkelijkheid zie.…
Met de dans
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 bewegen
moet ik op mijn tellen passen
ja ik vertel mij wel eens even
Zomaar ongehoord
dans ik met jou onverstoord
Ik ga er helemaal in op
met jouw pasjes in mijn kop
De manier waarop jij beweegt
is zo geweldig elegant
Dat het mijn brein leegt
ik dans weg bij het verstand
je leidt mij met jouw zwieren
langs sprankelende rivieren…
Ik wens je
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.779 ik wens je bergen chocola
rivieren vol met rode wijn
een overvloed aan zonneschijn
die blauwe jurk van Maxima
ik wens je wijsheid, praal en pracht
een glimlach en een perzikhuid
een eigen psychotherapeut
zodat de toekomst naar je lacht
ik wens je feest en drinkgelag
champagne, oesters, kaviaar
een stoere minnaar (zelfs een paar)
wel…
rolkei
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
506 als een rots bood ik weerstand
tegen de zuigende branding
op de rand van de leegte
die je in me liet
tot ik kantelde
en in dit dieptepunt
roerloos als een rolkei in een kuil
traagzaam gepolijst wordt
door de tijdloze rivier
verweerd door winterse vrieskou
geblakerd door zomerzon
seizoen na seizoen na seizoen
tot ooit misschien een spelend…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker onder m'n voeten
Zonder haast
laveren tussen de vulkanen
De ijskou voelen
wadend door de laatste rivier…
Hervonden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
509 Opnieuw op zoek gegaan
naar de bron van eeuwig leven
gevonden deze keer
Vervallen fontein en het water
verontreinigd door landbouwgif
vergane glorie en grandeur
Een beek stroomt
naar een rivier op weg naar zee
zoet water verdwijnt in zout
verdampt en de wind draagt
de wolken mee
tot zoete regen
valt en vindt zijn doel
gefilterd door…
Sparrencolonnade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 zonder gêne
en voorbehoud
Hoogvliegers tussen
de planken van wambuis
en heide van 't Hoog
Veluwse Deelerwoud
Aangevreten door
zwermen muskieten
waaiend met winden
in de stratosfeer
Door jachtige wolken
verjaagd door de hitte
van bosbrandenvuren
van mediterraan hout
Zoemend en speurend
naar getemperde zones
boven rivieren…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.
Onvoorspelbaar
Uit onverwachte hoek
blaast een nieuwe open wind
door stad en land.…
1 april grap....Peukenpot(je) verplicht vanaf overmorgen!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
637 peuken-pot(je)
het verplichte peuken-pot(je) onder het milieu-wetgevingsmotto:
Rokers hebben een plek en dat is buiten
peuken hebben ook een plek en dat is in het peuken-pot(je)
Overmorgen, zaterdag gaat het in met als sanctie 100 euro boete
per geconstateerde weggegooide peuk op straat, de weg, brug, 't plein, park, bos, weiland, meer, rivier…
Nog steeds die luchten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.448 Nog steeds die luchten, schaduwen van wolken
wegvluchtend op windrimpels in de rivier
Het landschap onherkenbaar veranderd
zeggen wij die nu leven, nu zien
Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons
die wij hier alleen vermoeden kunnen
Het moment na de laatste toon
voor de eerste herinnering: een ruimte
die bij iedere ontdekking verder…
Wenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
484 Noodzaak is geen groteske fantasie
als de mens in de man noopt tot wenen
omdat alles eenvoudig weg tegenzit
een mensenziel op drift
en er zijn ook geen vrouwen
die beweren dat tranen oprecht zijn
zoals een rivier van emoties
alleen op weg naar de woordenzee
waar alle zinnen in melancholie verdrinken
omdat de dichter een fijngevoelig mens…
Intieme kameraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
637 verhalen waren gebleven
leefde je in landschap van andere verhalen
dan die we ons herinnerden in het bed
vol verlangen namen we afscheid
zinnen leken te dansen in verbeelding
verslaafd aan jouw genegenheid
gezelligheid die je bracht bij nacht
wanneer adem zijn reis had
door het universum
van dode bomen
verdorde bloemenvelden
rivieren…