26246 resultaten.
Jouw zachte delen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.393 Zonder jou, kan ik niet
men kan er evengoed voor pleiten
dat ik mezelf in vier moet splijten
als kwartslacht van mijn liefdeslied
Ik schenk, te krassen door de kraaien
warme kassen waar wouden planten
gelukkig wormen door mijn restanten
een tierig bos, dus laat maar maaien
Slink, stink, rot mij onherkenbaar
zwam en schimmel, kom bot welen…
Verleden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
776 Herinneringen,
die in m'n hoofd blijven rondzweven,
rotte dingen,
ik zou ze een klap willen geven.
Separeercellen,
geen eigen wil hebben,
het blijft me kwellen,
het wil maar niet wegebben.
Het behoort tot het verleden,
het is voorbij,
maar het komt terug in het heden,
en is toch niet voorbij.…
De Keerzijde..
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.017 Herinneringen van weleer
de liefde bedrijven, keer op keer
Wandelend in de Zon
daar waar onze liefde ooit begon
De keerzijde is de realiteit van alle dag
zonder liefde blijft dit een hard gelag
Terend op slechts het verleden
de waarheid te lang vermeden
De luiken voor de ogen
te lang voorgelogen
Alles is nu kapot
daarom voel ik me zo rot…
Sinds die nacht
gedicht
3.3 met 117 stemmen
36.153 .
--------------------------------------------
uit: 'De rots van Gibraltar', 1969.…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 je glooide
zonnebloemgeel
in heuvels omzoomd met
het groen van struweel
je plooide
het ruisende water
in dalen vol
rots en geklater
ik voette
de heuvel in pad
topte het uitzicht in een
palet dat ik nooit heb gehad
doekte natuur
met frivool franse slag
in een uur maar kon haar
ziel toch niet grijpen
in het daalse café
na twee…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 ik verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken…
in dubbel touw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
775 ik speelde
sprong me rot
in dubbel touw
sloeg steeds
de zweep kapot
als hij niet
wilde tollen
we knikkerden
en kaarten met
sigarettenmerken
om de pot maar toen
ik won sloeg jij
ineens mijn neus kapot
en ik was
uitgespeeld in
onbezorgde dagen
dat wat jij toen
met mij deed begon
volwassenheid te vragen
knikkers tellen…
Dichten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.616 dichten, ja dat doe ik veel
maar wat dicht ik er mee
gaten dichten in een zee,
een zee vol emoties, veel te veel
gevoelens slaan stuk
als golven op een rots
waar ik eens was, fier en trots
als van voor het ongeluk
het ongeluk bracht pijn en leed
veel lichamelijke pijn
geestelijke smart in mijn zijn
als een mes door hart en ziel sneed…
OVERLEG
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.942 Mag ik aan je borsten zitten
Ook al doen ze nog wat zeer
Ik zal dit keer niet zo hard knijpen
Dat doe ik wel een andere keer
Mag ik ze zacht behandelen
Als een zakje smurfensnot
Lekker kneden als amandelen
Dan voel ik me minder rot
Mag ik aan je borsten zitten
Maar heel even, niet zo lang
Ze zijn zo groot ik moet weer wennen
Anders maken…
Hij laat zich niet gaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.229 Ik zag in zijn ooghoek
heel even de glimp van een traan
Maar nee... ik zal me wel vergist hebben,
Hij..hij laat zich nooit gaan
Zijn harde trekken
en scherpe woorden
Wisten..voordat ik het zelf wist
mijn liefde voor hem te vermoorden
Toen ik hem vertelde
dat ik definitief zou gaan
had hij gezegd 'rot maar op dan'
en had verder niets…
de rekening (volgens henry)
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
547 rot op!
ga weg.'…
Gat in de emmer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 In het dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze zijn
de stralen van een getergde
zon en goddeloze geloften al
tijden moe, papieren regels
rotten in het hout, een leger
van houtwormen splijt de
wereld open en dekt de zee
met maskers toe, in de vlijt
van alle gestorvenen treft
alleen de hoop geen verwijt, de
nachten woelt de…
Frysk Gea
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.825 Denkend aan Fryslân
Met zijn brede weiden
Waar ’t vee graast in stille rust
Een zwaluw die in brede vlucht
De einder kust
Frysk Gea, wat vlak en wijds
En onverzettelijk van aard
Historie heeft bewaard
Uw glorie en uw trots
Onwankelbare rots
Denkend aan Fryslân
Uw wijds vlak, schoon en stil
In mijn hart draag ik u mee
Verblijven daar…
De woordzoeker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
772 als een rots in de woestijn
met een huid van leer
leest hij blad na blad
het jaaroverzicht
een plicht
vers na vers
snijdt hij gedreven
uit het stramme gewricht
duivelstoorn
kent geen eindigheid
wanneer het helle licht
zijn hielen likt
hij die tussen draken slaapt
zal nachtenlang waken
hemelvuren zullen spugen
op zijn blauw gezicht…
Tegen beter weten in
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.479 Morgen zal ik van je houden
Vandaag doe ik nog rot
Morgen komt er weer vertrouwen
De ganse dag geen mot
Ik zal dan laten zien
Hoe mooi ik eigenlijk ben
Het tegendeel bewijzen
Mezelf dan haast niet meer herken
Morgen mag je hopen
Op een omslag, permanent
Je beseft wat je hebt lopen
Hoe je mazzelt met zo´n vent
Een man van weinig woorden…
Een matte Kerst
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.559 De bal was kwaad
Meer op hem zelf dan op zijn maat
Deze een kleurrijk figuur met witte tippen
Had voor hem in de boom weten te glippen
Deze rijk voorziene Pocher als hij was
verdrong eenieder van zijn plek
Scheldend met, rot op vies, mager, lelijk, en gek
Zo hangt de rijke bal nu vooraan aan zijn dikke nek
De ander kleurloos onbelicht niet…
DE KEIZER
poëzie
4.6 met 58 stemmen
2.369 De een blijft, onverlet, de Keizer,
De andere een naamloze onder 't rot.…
geen titel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 mijn bladeren zijn gebonden
mijn bast een goede inborst
mijn roots niet verankerd
mijn knoken nog vol vet en vel
dus wat is het?
zoeken zij in mij de Bomenhoeder
die hen versproken was
zoals de Messias aan de mensen?…
roeien
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
708 (papa, + 09-03-2006)
mijn visserman, mijn roots
je schoeit de voet van dit bestaan
meegenomen langs de waterloop
van waar we ooit ons welzijn voerden
drijvend, tot jouw aanschijn zonlicht kaatste
over knikkend riet
de kievit ziet nog steeds hoe klare lucht
naamloos boven alles blonk
nu weet ik dat jouw naamroep klonk
op hemelsblauwe…
wij
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.473 overal schijt aan,
de hele wereld
lachte ons uit,
rot maar op,
het maakt ons niets uit.…
Ontmaskering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Ik schrijf en schrap
mijn ego tot het bot
het rot eraf
het merg voorbij
tot ik de plek
ontdek waar ik mij vrij
kan waren en vergeef
aan hen die mij verstaan
daar zet ik mij
op gladgestreken vezels
het harnas van de geest
gezonden aan de goden
de schellen voor mijn ogen
afgepeld
hoeken maak ik rond
obstakels vijl ik weg
tot lijf…
Het slot van de man van vroeger
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.638 Hij bleef gesloten als een rots,
volhardend in zijn volharding,
buitenkant met alleen buitenkant.
Hij was een slot dat niet meegaf.
Een buitenstaander voor het raam.
Een man in de vorm van een man.…
Bevrijding
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
910 Het is om je rot te schateren van meligheid
hoe men de poëziepen hanteert
en hoe hun flutversjes worden geadoreerd,
terwijl het absurde niemandalletjes zijn.
Blij verlaat ik deze dronken poespas
met ronduit chic gedoe van niets,
ik eet nog liever gras
dan iets van zoiets.…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 Hier voel ik me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen houdt
-dat mijn hoogte eindigt waar
diepte in schemer valt
dat water wint van rots…
Mijn hulp is van de Heer
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
627 Mijn hulp en sterkte komt van God
Hij is mijn rots waarop ik kan bouwen
Op Hem stel ik mijn volste vertrouwen
Hij, die altijd begaan is met mijn lot.
( woorden uit Psalm 121)…
Anker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Maan trekt
aan het meer
onder de rots,
al zien ze elkaar
nooit.
Meer zonder licht,
maar niet
zonder weerschijn,
want water weet,
waardoor
dit weerzien
dat mijn leven lijmt –
de gebroken druppel
opgenomen
ankerketting…
Hallucinerend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik kende de afgrond
in afzet en wist het
langdurig zweven
zag het trillen en beven
van opwaartse druk langs
scherpe stukken rots
voelde het eerste
scheurend contact van
huid als het rode bloed spat
sneller werden rotaties
in het hallucinerend
eenparig versneld gaan
zwart overheerste
in afgesneden lucht op
mijn laatste fatale…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het legt het eigen rot aan banden, schat
de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk.
Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.…
LAIS CCIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Het hart is Rijn, en liefde rot er blij,
want Gangesarmen stromen sloom terzij.
Waar d’ Amazone broeit, loeit de Congo.
Cascaden bruisen kolkend van een dij.
De zee is als het eindigt, groots in do.…