1446 resultaten.
skriuwers tramteare
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
649 skriuwers tramteare
mei wurden
yn in wrâld fan noed
sichtber rypjend
fan blom oant frucht
ûtrinnend yn in fjild fan grien
wurden kreakjend
yn it wyte ljocht
dwylsinnich optein
wêryn myn minlike lêzers
tsjûge binne fan in skeppende poëzij
vertaling:
schrijvers gepijnigd
met woorden
in een wereld van verantwoordelijkheid
zichtbaar…
gedoodverfd
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
2.015 langzaam valt er licht op de vloer
een spelonkje opent bundels stofzaad
daarmee staat de tafel ineens in bloei
ontbreekt chlorofyl en spat het bloed
uiteen in een palet van oorlogsgeweld
haar gezicht lijkt op verwrongen staal
roestvrij en gevat in een masker, zoveel
leed draagt de tafel, spreekt niet tegen
wat op de muur als schaduw zichtbaar…
Rijkunst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
862 Stuurkunst, eenvoud in gebaren
ultiem contact tot stand gebracht
zo breekbaar, toch zo nodig
leiden zonder zichtbare macht
dwingen geeft de zwakte prijs van
uitoefenen in onwetendheid
de vruchten die de dader plukt
zijn vroegrijp en verbleken mettertijd
voor wie het weet, alleen maar goed nieuws
het paardenhart is zacht, integer en puur…
"Tussen Wiel en Waal"
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
854 elementen
Tussen beide trage stromen,
Waar de Maas als kind zich
bindt met grote broer de Waal,
Jachtige wolken brengen regen,
Spreken een sobere en eenduidige taal,
Vermengd in het land van zotte kolder
Met de regen, het water en een weerbarstige wind,
Zich immer in één richting bewegen,
Rollen door de altijd groene polder,
Tegendraads, toch zichtbaar…
Margootje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.027 En hier lag ik dan met haar
gelegen in ons beider blootje
en ik zuchtte van de liefde
en een eindeloos bestaan
ze rookte zichtbaar nog wat na
toen zij daar rond dreef in dat slootje
waar een laatste druppel zonlicht
ooit ten onder is gegaan
De nacht was doodstil aangebroken
toen ze stierf - mijn Margootje
en ik fluisterde de paarden
nog…
Dubbelganger
gedicht
2.2 met 9 stemmen
7.156 er is een meisje bij dat zit
met bruine benen in het gras
zij lacht beweegt zodat iets wits
soms even zichtbaar wordt
of moet ik zeggen dat het zwart
voor ogen mijn verlangen was?…
Verdwaald in tijd...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.222 Steeds herhalen zich de beelden in haar hoofd
uit een tijd dat zij midden in de wereld stond
De liefde en passie liet zij samensmelten als vuur
en haar vrouwzijn tot diep in haar ziel verstond
In een helder moment praat zij zacht
en ziet zij de wereld vanuit een ander licht
Voor heel even verschijnt er een glimlach
op haar rimpelig zichtbaar…
Kortstondig sensitief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
548 Wind streelt benen
waar haartjes
nauwelijks zichtbaar
licht bewegen
kriebelt maar niet echt
vanuit de schaduw
plots in de volle zon
het genot van warmte
even alles omvattend
koel gras voelt
plaatselijk opgelucht
voorbij hete stenen
als de frisse zee
na gloeiend zand
betoverend gezicht
van de volle maan
die ineens van achter
een…
De brug van de rede
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
664 De hemel telt die spiegels,
baden sterren zich in weelde,
zichtbaar in de stelling van
Fermat, waar het licht zich
deelde in de echtheid van een
kind, die met dit voorrecht
is bekleed, met weinig liefde
ondervoed, leeft met het heden
op gespannen voet, honger naar
de brug van rede houdt het
zoet, een innerlijke vrede
die het luchten…
Mijn negerin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
728 De negerhut, die van Oom Tom,
is altijd nog haar huis en haard,
haar hart in deze schat bewaard
blijft zichtbaar bij het blokje om.
Ik keek haar na terwijl ik zag
hoe een verdriet haar vergezelde,
een leed haar aangedaan vertelde
van blanken met hun fraai gedrag.…
Glazen dak,
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
811 omhelzen kon, verwennen
of verwijten, schrijf over verwildering,
betreuren van herinneringen, schrijf in
dromen die nog zullen komen, schrijf
in zwart en wit, beschrijf het zingen
in het roepen van de nacht, de stilte van
een euforie als ik ringen van planeten zie
in het prisma van het glazen dak, waardoor
het onomlijnde blijft lokken, zichtbaar…
Het vallen van sterren
netgedicht
4.8 met 38 stemmen
1.064 bitterzoete pijn
in stilte vergeten,
het vage weten
niet meer hier te kunnen zijn
waar elke dag opnieuw begint
in zachte hemel-kleuren
alsof je dansend
dromen omarmde
dwars door avondrood heen
verloren in de nacht , alleen
jezelf pas terug vond
in een schaduw-leven
achter verborgen schemer-deuren
waar je voor heel even
zichtbaar…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
Galerij van wensen,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
555 Wat smeekt naar nieuw leven,
naar een onbezonnenheid wat naar
nieuwe kleuren leidt en in de
duidelijkheid van ‘meesters hand‘
herkenbaar blijft, als creatief niet
te ontkennen valt, herkent talent
zich in tweespalt in de spelonken
van de ziel, komt hoorbaar boven
drijven, rechts of linksom is om
het even, zichtbaar en gescherpt
op…
Vuurvlieg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Een vuurvliegje dat haar stem niet kan laten horen,
de schelpen en de gangen van de oren blijven
verschoond van stilte en geluid, de vleugeltjes
dicht gevouwen, mondje zichtbaar zonder klank.…
Eeuwigheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 Steeds
trap ik door om niet weg te kwijnen
Het Moors paleis met eindeloze
herhaling en regelmaat
Vlakken
Met gedreven liefde voor
topstuk islamitische kunst
wekte Escher wrevel; de Dolfijnen
In een glorieuze harmonie
met oceaan, het gewelf
zee-rots
Zeer zichtbaar en verborgen
hebben zij toen Escher geleid
tot werk, houdbaar tot in…
Altijd weer Francesca
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 Je hand pakken en die strelen
tot je blos van kruin naar beneden gaat
weer zichtbaar wordt bij de naakte voeten
Bloot het verhaal van de aarde vertellen
de verre toekomst voorspellen
uit het ritselen van de bladeren in de eiken.…
Nachtlogement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 even verdwijnen
ze mengen de donder
met souplesse in hun slanke opus
een klaroenstoot trilt het daglicht dood
de silhouetten verheffen zich
wringen zich door een kier
de maanloze nacht in
over de gammele weg
die stoere stammen wijken laat
geruisloos wachten ze op vermoeide passanten
om aan te kleven
en in ontwakend morgenlicht
zichtbaar…
Omarming
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 als werd ik alleen,
op een mooi eiland achtergelaten,
je schip kleiner wordend,
tot niet meer zichtbaar.
Vertrouw je me, had je gevraagd.
Ja zei ik.…
Vanuit de lucht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
652 (Toren van Bélem)
Als een ce-
remonië-
le toegangspoort
aan oever
van de Taag
te Lissabon
sta jij hier sinds
het begin
van historische 16de eeuw
Neo-ma-
nuelijnse
versieringen
invloed van
Moorse de-
coratieve
kunst overal
goed zichtbaar
in zowel bastion als toren
Ook Vlaamse
gaaien vliegen
van Noord- naar Zuid…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 zo op de rand
geen lucht geen aarde
zelfs gestolen tijd kan ons
de liefde niet meer baren
er is er niets te stelen
in de wereld van geloven
in het hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft
mijn eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat…
Lichter word ik niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 mijn eigen naaktheid is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen gaan in de tekens
mijn…
Vriendelijk licht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
3.251 Kalmpjes schuif ik over
je te gekke meubelen
en toon de kale muren
een zichtbaar sms-je...
Altijd heet ik je welkom.
Vandaag en elke morgen.
Ontvouw je nobele plannen.
Ik kijk al eeuwen vooruit!
Ik toon je mijn allure:
soms fel of mild, verhuld.
Welk duister er ook verschijnt-
ik licht je bij met liefde.…
Oude afdruk ?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
426 labyrint van de
realiteit te ijken, angsten
te foppen door bij de oude
stam weer aan te kloppen,
me te verstoppen in mijn
bevrijde en zwijgend deel
die leek onder die druk
te bezwijken, verlos me
dan laat ik het los, keer terug
naar het vertrouwde mos, een
huid die te vroeg werd uitgedaan
waarin de oude afdruk van het
de geest altijd zichtbaar…
Het blijft fraai.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet
met bakkebaarden in gebroken wit gestemd
de zon hangtin de touwen van het balkon, te
vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat oogcontact…
Rokjesdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
758 benen, nog van de winter wit
schreeuwen als het ware om de zon
Zonnestralen zalig door die roksplit
zijn voor blote beentjes als bonbon
Weg met de lange broek zeggen zij,
schone meisjes plus jonge vrouwen
Jonge jongens en mannen op een rij
die ’t vrouwelijk fraais beschouwen
Rokjesdag, zo heet deze zalige dag
ze maakt al ‘t verborgene zichtbaar…
Het weglachen van wie we zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Een buitenkant die graag het
anders getinte innerlijke leven
met een schijn afplakt, dat het
in werkelijkheid minder gelukkig
is dan waarin het zichtbaar lijkt
ingepakt.
Wie lacht er niet vaak weg
datgene wat ook bevrijden kan.
Dat onder de oppervlakte voor
het grijpen ligt tot de ontplooiing
van de werkelijke vrouw of man.…
fel is het spel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
900 je spieren stevig
een goddelijke borst
het kloppend hart
goed zichtbaar
in de spanning
van je hals
je schouders geven
mij vertrouwen
wellustig wil ik
van je houden
je ogen zacht
en dromerig
lippen
gulzig naar
de zachtheid
van mijn mond
strelend langs
je hals
en borsten
vrijen we
vol overgave
naar totaal
fel is het spel…
Prille bloemen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
569 Als mensen eens zouden beseffen hoe mooi bloemen zijn
zo pril als liefde ontluikt in frisse voorjaarszonneweelde
dan is iedere dag een nieuw begin, een fleurig festijn
een ode aan de schoonheid die je altijd met mij deelde
zie hoe ze pronken deftig en statig in het bedauwde gras
glimlachend zichtbaar die vrolijke voorjaarsbloemen
zo fris…
een goddelijke borst
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
759 je spieren stevig
een goddelijke borst
het kloppend hart
goed zichtbaar
in de spanning
van je hals
schouders geven
mij vertrouwen.…