1980 resultaten.
Tour de La Haye
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 het zadel uit en op pedalen staan
verstand op nul, de blik op wazig turen
de helse kramp, de spieren die verzuren
dit was, hoe erg, de Daal en Bergselaan
helaas, het kan nog erger zijn dan erg
de allerergste vorm van hevig lijden
waar gieren om je lichaam willen strijden
de flanken van de Lange Vijverberg
door wanhoop en vermoeidheid overmand…
BLOEMVERKOPERS
gedicht
1.7 met 112 stemmen
17.364 Dan denk ik aan het Hooglied en de bloemen
Die ik geplukt heb rustend aan je borst,
De leliën die toch niet zijn te noemen
Dan door een Salomon en groter vorst;
De rozen en de kussen, overal
Gestolen en geplukt in Sarons dal.…
Verdrinken in muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.389 Mijn gedachten dalen naar het nulpunt
ik laat mezelf verdrinken in muziek
terwijl de melodie mijn bewustzijn verdunt,
verdwijn ik in een avonddroom vol ethiek
Gevoelens verdwalen in een melodieuze mist
zonder geluid zing ik zachtjes mee
een refrein wat mijn ziel verfrist
langzaam reist het lied naar een eindige zee
Vol emotie teruggekeerd…
Dag
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.808 De laatste noten zijn gespeeld
Op het podium nu twee, eenzame mensen
Alle harmonieën hebben ze laten horen
Alle klanken hebben ze gedeeld
Het podium verlaten valt niet mee
Voorzichtig dalen ze af
Verstild is de achtergelaten ruimte
Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee
Een schreeuwend hart hoor je niet
Ze lopen maar waar naar toe
Navigeren…
Heimwee overal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.399 ene klik
De konijntjesfase was fabuleus
De tijd erna echt enorm
De relatie groeide als een reus
Toch nam het een andere vorm
Waar is het misgegaan
Ging ik niet zuinig om met jou
Liet ik je onbewust vaak staan
Wanneer je steun zocht
En wat beschutting tegen kou
Bracht ik twijfel
In wat zo zeker was
Werd ons hoogtepunt
Eeen droevig dal…
Stil
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.485 een arena vol mensenbladen
allen stil, statisch
zij zien een woord dalen
langzaam, naar benee
lento
nog niet rakend
wel nakend
een kaal woord
het zweeft nog boven
en dan raken zij elkaar
woord en bodem
vleesgeworden één
Oorverdovende Adembenemende
Donder!
De Arena barst uit zijn Voegen
Explodeert!…
Vandaag voor ' t eerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.731 Voor Alda
Die door een
Diep dal bent
Gegaan, je eigen
Haar verloren,
Je hoofd bedekt
Met doek of hoed,
Met alle kracht
Die in je was
Door kuren, bestraling
En hormoonbehandeling heen,
Kijkt nu weer vol
Levenslust je leven in -
En ik zie de
Twinkeling in je
Ogen, van vreugde
Maar ook van dankbaarheid,
En vandaag voor…
pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.336 het woord zegt het al
je gaat door een dal
hevig of niet
het geeft verdriet
sleept alles mee
hoe sterk je ook bent
pijn is iets ergs
het zuigt je leeg
vreet energie
pijn is vaak stil
maar vaak ook niet
pijn isoleert
wat een ander niet ziet
je bent niet zielig
houdt je sterk
want dat is toch het betere werk
hoe vaak je buiten ook wordt…
In onze kelders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Nu pas durf ik in mijn kelder af te dalen.
Hersenspinnen kruipen daar driftig rond.
Angsten bewaar ik er in afgesloten flessen.
Er wachten kisten vol ongeleerde lessen.
Kelders zijn donker en heel erg ongezond.
Toch wordt ooit ons levenshuis weer schoon.
En, wie weet, na al dat pijnlijk zwoegen,
is herboren worden ons welverdiende loon.…
Zonder haast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 De bladeren bewegen traag
als de wind even ruist
een eenzame zwarte kraai
krast schor zijn eigen lied
achter de heg loeit een koe
als antwoord op een andere
met in zijn snavel een worm
rent een merel hippend langs
Lang staar ik naar de overkant
van het beboste dal
gehypnotiseerd door een roofvogel
die zweeft met de stromen
tot hij langzaam…
Toegift?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 Stilheid die de dorst zal stillen
linde bloesem etst het leven
in een terugkerende odyssee op
de koele huid van een zwerfsteen
gegrift, alle ervaringen als gift met
pieken en dalen een evenwicht met licht
betaald, op dichters graf, waaruit
gedrevenheid ademt, als toegift .…
Verlangen…
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
677 Bij het dalen van de avondzon,
weerklinkt alweer zijn prachtig lied.
Jubelend vol verlangen.
Iets mooiers is er niet.
Nog even en de lucht is vol met geuren,
en kleurt zich met een tere bloesempracht.
Hoe heerlijk is die lentetijd,
Mooier en beter…
Dan je had gedacht.…
Jij watervalde speels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
777 we glooiden dal
en kwamen samen waar
de waterlopen spraken
ik traag en diep
jij watervalde speels omdat
rotsen jou steeds raakten
we mengden donker licht
zag jouw gezicht ontwaken jij
wist mijn kou weer warm te maken
kuste bloemen
aan de borders was chaotisch
je vitaalde leven tot exotisch
spatte waar ik stroomde
ik heb je ogen…
Varen ja
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Een ziel moet zien te zeilen naar de wal
Over een grote, zilte oceaan
Dapper door Scylla en Charybdis gaan
Een haven of een baai vinden vooral
Soms vaart zij in een fuik, loopt in de val
Dan heeft ze averij, scheurt haar bazaan
Een ziel moet zien te zeilen naar de wal
Over een grote, zilte oceaan
Loopt averij op en gaat door een dal
Ze dobbert…
ene weemoedige blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
734 ik ben mijn glazen kwijt
en kruip over berg en dal
door kamer, keuken en toilet
op de tast ontdek ik opnieuw
hoe het is aan de grond te zitten
en te huizen onder een bed;
het is vertoeven aan lager wal
nu is dat natuurlijk niet voor het eerst
dat mijn neusprothese zich verstopt
maar zonder zicht is men op zijn teerst
en zoek ik mijn heil…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kerkklokken
lokken tranen
luiden zacht verdriet
schoppen graven
troostend dieper
naar vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten grave
en geeft moeder aarde
weer haar laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht is vermist.…
ze braken mijn vleugels
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
3.286 mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net dan mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
want jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij
je was nog geen hij
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
het afscheid…
Tedere schreden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De berg ten top,
door heuvel en dal,
de staaf die je steunt,
je komt niet ten val.
Je rood scharlaken mantel,
die je behoedt,
je schreden heel teder,
vervolg je de vloed.
De stenen verdwenen,
terwijl je ze zocht,
eeuwen geleden,
wist je al dat het mocht.…
Gezichten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
508 in het begin las ik een
weefsel van fragmenten
een koor van stemmen
het spectrum was te
breed voor deze lezer
ik legde je terzijde
op een dag ik kan je niet
laten liggen laat mijn ziel zich
op jouw sleeptouw nemen
stapvoets omdat het
niet anders kan kuier
ik met je op
je draagt me door dalen
van duisternis waar het kostbare…
Afgelopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
724 En ja hoor, daar was mijn pad,
Beneden in het dal.
Mensen liepen er zonder tal.
Ik keek, en zocht mijn man.
Ik zag hem niet.
Hij was natuurlijk
helemaal naar het eind gelopen.
Te ver om terug te gaan.
Teleurgesteld blijf ik maar hopen…
Wat is die droom raar afgelopen.…
Soms tot bloedens toe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 te winnen
Zijn verliefdheid verlegde grenzen
We voerden lange gesprekken
en maakten toekomst-
plannen voor de wereld
zoals die behoorde te worden
met ons stralend in het midden
als een zon die niet toegejuicht
hoeft te worden, maar gewoon bestaat
om rijkelijk te delen wat hij heeft
De planeten volgen hun baan
begrip en vriendschap dalen…
Een zaterdagochtend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 En dan, als ik langzaam wakker word
dalen vreedzame engelen neer
agressieve duivels worden verdreven
en een weldadige rust keert weer.…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
334 De uren rollen, dalen, tollen,
maar vinden steeds hun eigen zicht.
De ruimte spreidt zich wijd en vrij,
een doek beschilderd met miljoenen dromen.
De sterren komen, de sterren stromen,
En zingen traag een eeuwig wij.
Daar waar tijd de ruimte raakt,
ontstaat een dans van vonken en vragen.…
Uitvaart zonder marketing
snelsonnet
2.8 met 31 stemmen
3.443 Van de begrafenis van Willem Duijn
Niet veel gehoord. Of was het een crematie?
Geen live-verslag, geen dolgedraaide natie
Niet elke zanger wacht postuum fortuin
Hij was wel Hazes-achtig authentiek
Maar niet genoeg gevoerd aan het publiek…
VERWACHTING
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.317 En de vlammende Gloed
Treedt, zo ras hij ontwaakt,
’t Lage dal, waar hij blaakt,
Met de vurige voet,
En schiet lijnrecht omhoog
Naar de opperste boog;
En zijn hoornige kop,
Immer hoger gestrekt,
Scheurt het wolkenkleed op:
Of hij de Heer van de Hemel ontdekt.…
Soms .....
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
718 Soms, niet altijd
ben ik het even kwijt
dan vertroebelt mijn blik
en denk ik STIK
kom ik om in zelfverwijt
Soms, maar heel even
denk ik na over 't leven
er schiet van alles door m'n kop
ik vlieg van dal naar top
en wil alleen nog maar geven
Soms, eigenlijk zelden, dus soms
doe ik wel eens iets doms
Oh, dan is daar weer dat gevoel…
wat is er mis gegaan?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.266 deze weg leidt alleen maar
naar een nog dieper dal
wat heb ik misdaan
dat ik hier zo verlaten loop?
verloren uit het oog van velen
vergeten door mensen wie
ik ooit heb leren kennen
vergroeid uit moeders' armen
welke traan is er nog niet
uit de treurwilg gevallen?
zij hangt alsmaar naar benee,
laat iemand haar toch
oplichten.…
Tot de slaap
gedicht
3.0 met 94 stemmen
34.468 Zo kom tot rust - en vindt de diepe dalen
van slaap. De sterren gaan, de waat'ren stromen;
zo wordt dan op hun maten mee genomen
gerust.- Nog wacht de nacht: uw ademhalen.…
Klimmen naar de ochtendzon
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.182 wandelen door diepe dalen
klimmen naar de ochtendzon
in een web van liefde verdwalen
denken dat het niet meer kon
heel onverwacht in mijn leven
een gevonden diamant
denken het duurt maar even
schuif je gevoelens aan de kant
een vriend om mee te praten
hield geen rekening met mijn hart
nu zou ik alles verlaten
en gevoel zo heel.... apart…
de dichter
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
871 ach mensen help hem uit de brand
laat hem niet suffen achter het papier
maar hou de dichter wakker
waardeer zijn werk met uwe hand
’t is maar een arme stakker
hij slooft en sloebert door de taal
soms hoogverheven
dan weer heel banaal
reikt hij u eerst nog hoge idealen aan
de keer daarop
verkeert hij weer in diepe dalen
hij kon niet dieper…