4357 resultaten.
Lokkende haren
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
555 Haar liefde zo sterk
zij zo breekbaar zo broos
lichtvoetig haar tred
in haar toren van ivoor
droomt ze van een wonder
zijn woorden
strelen door donkere haren
de wind doet ze lokken
draag geen sluier
het zou zijn alsof
de zon nooit meer scheen
zich zou verstoppen
achter donkere wolken
zo schrijft hij
zijn naam in haar ziel…
Speciale vriend
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
4.316 Geen kracht meer om te dragen,
teveel verdriet en pijn.
Jij wilde zonder vragen
mijn ondersteuning zijn.
Mijn zon in donk're dagen,
mijn droogte na de regen,
dankzij jouw zorg en liefde
kon ik er weer tegen.
Je vroeg nooit naar een reden,
maar luisterde gewoon,
daarom ben jij voor mij
een heel speciaal persoon!…
vlinderlicht
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
705 Verwaaide vlinders
vallen via
vensterglas
als bloesems
omlaag
in de schoot
van mijn ijsjurk
die ik draag
voor het laatst
vandaag want
de winter is dood
-
licht valt
vol zomer-zin
mijn kamer in
aarzelend
probeer ik het
te vangen
in een glimlach
naar de zon
warmte ademt
in mijn huid en ik
dans de winter uit…
Warme gedachten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.054 Streel mijn woorden in de stilte
die je wilt dragen met de warmte
die momenten laat slapen.
Waar onze liefde
in elk spiegelbeeld steeds mooier
wordt en jij weer met mijn
gedachten spreekt
als ik dromen verlies
die niet meer kunnen wachten.
En de tijd fluistert wat ik
wil verzamelen als jij
weer dicht bij me ontwaakt.…
Tussen jou en de zee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
885 behouden twinkelt het maanlicht
over het zilte water
ongeveinsd tekent zich
een beeltenis voor later
sierlijke vogelpluimen
vliegen als zeegodinnen
schetsen langs het hemeldak
een zinnebeeld van liefde en beminnen
ademzuchtjes blazen
zanderige hartjes op het strand
de horizon, de aarde
laten zich dragen op je hand
( voor…
VAN HARTE GEFELICITEERD
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.841 In feliciteren
zit eren
zit feest
met feliciteren
bedoel ik
ook vooral
te respecteren
en als je
dan ook nog
je hart laat
meespreken
zeg je
schrijf je
mail je
of maak je
deze hartenkreet
VAN HARTE GEFELICITEERD
Deze hartenkreet draag ik op aan de ouders van mijn levenspartner tgv hun 50 jarig huwelijk op 1-3-11…
LIMBURG
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
999 Deze hartenkreet draag ik op aan alle gastvrije Limburgers.…
Zij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
971 heb haar in de armen
ze is nog vreemd
probeer een blik te vangen
ik ben een schim
ze is wat van de eeuwigheid
ontheemd
ik draag enkel, voel
weet niet wat
en denk, wat is ze ver
zo onbewust
kan ik al mijn stem
laten horen
zal zij mij nog kennen,
als het ooit later is
ben ik er dan om te verwennen
op het pad naar zonnegloren…
In de eenvoud van steentjes
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 ik draag je in mijn hart
als een signatuur
in de eenvoud van steentjes
heb ik mijn liefde gelegd
rond de stilte
van een maanloze nacht
waarin de geest aarzelend
iets van een afscheid schrijft
zo dwarrelend nog
vol van het verlangen
proberend wat te vangen
het willen vasthouden
aan iets dat als een golving
langzaam, sneller…
Bloemen in wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 jij hebt
ondanks de kou
je vleugels ontvouwen
in een wind
die jou zonder thermiek
nauwelijks kan dragen
de laagstaande zon
warmt nog
je donkere kleuren
jouw laatste kans
op een dans
langs de bloemen in wit
van kleurige fladder
naar stip in de verte
voorbij de zon zal je sterven…
DAGERAAD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 -------------------------------------------
Dit gedichtje draag ik op aan Elly V. te B.…
TROONREDE 2012
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
553 Deze allitererende hartenkreet draag ik op aan Peter Smulders, directeur van het Genootschap "Onze Taal, die zich 'somber' heeft uitgelaten over de tekst die de vorstin a.s. dinsdag zal uitspreken in de Ridderzaal.…
WEER ZIEN!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.587 Deze hartenkreet draag ik op aan Marry te Z.…
Naast mij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.684 Voor Hennie
Een kleine zestig jaar
Ben je met me meegefietst
Op het verharde zandpad
Van ons leven - pad
Waaraan we geboren werden
En dat we levenslang met
Ons mee zouden dragen -
En ook al heb ik je
Nu moeten laten gaan
En weet ik dat jouw
Lichaam er niet meer is
Merk ik dat ik jouw
Schaduw naast mij nu al
Zo ontzettend…
De verte nevelde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 van de krijtstreep
tussen groen en blauw
kon ik weinig hoogte krijgen
de verte nevelde
in warm en koud
met trage ronding
de vleugels van mijn geest
kunnen de steen die op
mijn maag ligt niet meer dragen
nog twijfel ik
heb vragen die met
de dood geen antwoord krijgen
ik moet blijven
hoor ineens de meeuwen
en het teleurgestelde…
Jouw droom
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
5.036 Maar ze had één droom
om na het bevallen verantwoordelijkheid
te blijven dragen
voor haar dierbaren.
Zij bleef aan, ze blijft sterk:
maakt van haar keuze werk!
Ik houd van je,
voor alles wat je doet.
Je bent ontzettend goed!…
De tragedie van Mont Ventoux
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
743 Toen wat dan ook hard had toegeslagen,
was het leed niet langer te dragen.
Ja, Mollema kreeg het voor z'n kiezen,
je zag Mart Smeets' glimlach bevriezen;
er was niets meer, geen greintje hoop.
Waar zijn de dagen van Jan Jansen, Joop?…
Zo jong als zes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
680 zo jong als zes
was zij allang niet meer
bij de zoveelste keer dat haar moeder
werd afgetuigd
nam zij een besluit
genoeg is genoeg
in tranen belde zij de politie
en deed verslag van hetgeen
er zich afspeelde
zij vocht als 'n leeuwin
voor haar en haar zusjes
niet als 'n zesjarige
maar als een redster in nood
die zorg zou dragen voor…
Processierupsen.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
850 Wij dragen ons noodlot lijdzaam
in een niet gewilde cocon.
Geen bloem noch takje zal
zich verder bij ons ontwikkelen.
Terwijl ons leven toch zo mooi
begon.
Maar helaas; deze zichzelf uitgenodigde gasten
zullen ons tot de draad toe
verslinden.…
het ritme van een schaduw
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
856 met het kussen op het hoofd gedrukt
ontstond de wil om te overleven
lijf en leden, 't vrouwelijke
luidde de pijn in, de duisternis als
een wijde cirkel in waan
naar latere jaren, de rug gedraaid
om te kunnen dragen, in het verlaten
van het kind en opzij gevallen dromen
van het niet meer kunnen bewegen
uiteindelijk
gedoofd, de mond…
Een dichter vraagt mij…
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
518 zo vol gevoel
schrijven naar een doel
misschien is het één
van de talloze dromen
teveel denken aan
zoek ik naar iets
wat niet kan
of zelfs mag bestaan
wil ik te graag geloven
dat woorden
zich weten te ontplooien
gedachten kunnen stillen
is het iets onmogelijks vragen
dat ik mijn schrijfsels
vol overgave
de wereld in wil dragen…
Anne
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
745 morgen kom jij
zo vroeg al
in mijn huidige dagen
je armpjes zijn dan
wijd geopend
alsof jij mij zegt
zal ik jou dragen
dat doen je ogen ook
van nature, zo onbevangen
wie is nu bij wie te gast
of delen wij elkaar
voel je misschien
ook mijn verlangen
wie kan dan later
echt zeggen
heb ik op jou
of jij op mij gepast…
de reiziger en ik
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
627 zo draag ik schelpen
achteruit
een zelfduel
met geruis
in oren
wie hoort het waaien
het zand
dat in een laatste dag-
gezicht valt
het eiland langs mijn voeten
gekneld tussen stenen
meeuwen schreeuwen
op natte vlekken
schreien om de vuurtoren
die langzaam uitdooft
overspoeld door ijle woorden…
Voor even
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
604 in een wereld waarin
men gek geworden is
telt het leven van
allang niet meer mee
zij die de wapens dragen
hebben de macht
ongeacht van welke
kant ze komen
in de operatiekamer
vechten ze voor haar leven
dubbelleven, dat van haar
en het nog ongeboren kind
met dood als dagelijkse kost
laat het geluid van een pasgeboren
baby die huilt…
De engelen onder ons
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
541 waar zijn
de geesten die meerdere
werelden kunnen dragen
handen die
buiten het circuit ook
andere zorgen lichter maken
open blikken
die de liefste snaren
kunnen beroeren van ieder hart
weet dat
hun melodieën
samen spelend helend zijn
wie zijn de engelen
onder ons we kennen ze maar
hebben hen nooit echt doorgrond…
De dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 nooit ben ik alleen
hij eet met me, slaapt met me
zwijgt tegen me, gaapt, zet de
tijd vast van mijn heen-
gaan
geen traan
die hij daar om vergiet
hij reist met mij door de dagen
over zeeën van vreugde, langs vlagen
van verdriet, het raakt hem niet
als een giftige termiet
bouwt hij heuvels in hiernadagen
waaroverheen hij me zal dragen…
Door stilte kan het opwellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Het is ontdekken en ontleden van het zuigende
ook de vogels leren verstaan in hun ochtendzang
rood oranje en roze durven dragen als rouge van de dag.…
net genoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 net genoeg adem
om de stilte te dragen
net boven de grond
net genoeg gewicht
om niet te blijven hangen
aan lange armen
net genoeg liefde
om het leven te laten
gaan zoals het is
net genoeg handen
om al het waardevolle
te delen met jou
en met jou en jou…
Voor meisjes en vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Het lied, dat meisje, raakt mij
keer op keer, al wil ik niet
vaak aan haar denken
Dat meisje zonder haarkam
zonder jurk, alleen nog cijfers
op haar hand
en Antonis die andermans last draagt
Voor wie draag ik de last
van hun leven, waarom
is hun leven ook het mijne?…
ga zacht
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.054 ga zacht ga zacht
de nacht zal je dragen
naar het heldere licht
breek niet o breek niet
duizend sterren koesteren
je in de duisternis
ga zacht ga zacht
voorbij de zomer naar
het bleke winterlicht
breek niet o breek niet
nu we woordeloos zijn
in deze tijdeloze nacht…