Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

Lokkende haren

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 555
Haar liefde zo sterk zij zo breekbaar zo broos lichtvoetig haar tred in haar toren van ivoor droomt ze van een wonder zijn woorden strelen door donkere haren de wind doet ze lokken draag geen sluier het zou zijn alsof de zon nooit meer scheen zich zou verstoppen achter donkere wolken zo schrijft hij zijn naam in haar ziel…

Speciale vriend

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.316
Geen kracht meer om te dragen, teveel verdriet en pijn. Jij wilde zonder vragen mijn ondersteuning zijn. Mijn zon in donk're dagen, mijn droogte na de regen, dankzij jouw zorg en liefde kon ik er weer tegen. Je vroeg nooit naar een reden, maar luisterde gewoon, daarom ben jij voor mij een heel speciaal persoon!…
Gerda26 november 2009Lees meer >

vlinderlicht

netgedicht
4.8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 705
Verwaaide vlinders vallen via vensterglas als bloesems omlaag in de schoot van mijn ijsjurk die ik draag voor het laatst vandaag want de winter is dood - licht valt vol zomer-zin mijn kamer in aarzelend probeer ik het te vangen in een glimlach naar de zon warmte ademt in mijn huid en ik dans de winter uit…

Warme gedachten

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Streel mijn woorden in de stilte die je wilt dragen met de warmte die momenten laat slapen. Waar onze liefde in elk spiegelbeeld steeds mooier wordt en jij weer met mijn gedachten spreekt als ik dromen verlies die niet meer kunnen wachten. En de tijd fluistert wat ik wil verzamelen als jij weer dicht bij me ontwaakt.…

Tussen jou en de zee

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 885
behouden twinkelt het maanlicht over het zilte water ongeveinsd tekent zich een beeltenis voor later sierlijke vogelpluimen vliegen als zeegodinnen schetsen langs het hemeldak een zinnebeeld van liefde en beminnen ademzuchtjes blazen zanderige hartjes op het strand de horizon, de aarde laten zich dragen op je hand ( voor…
Hilly Nicolay14 december 2010Lees meer >

VAN HARTE GEFELICITEERD

hartenkreet
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.841
In feliciteren zit eren zit feest met feliciteren bedoel ik ook vooral te respecteren en als je dan ook nog je hart laat meespreken zeg je schrijf je mail je of maak je deze hartenkreet VAN HARTE GEFELICITEERD Deze hartenkreet draag ik op aan de ouders van mijn levenspartner tgv hun 50 jarig huwelijk op 1-3-11…

Zij

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 971
heb haar in de armen ze is nog vreemd probeer een blik te vangen ik ben een schim ze is wat van de eeuwigheid ontheemd ik draag enkel, voel weet niet wat en denk, wat is ze ver zo onbewust kan ik al mijn stem laten horen zal zij mij nog kennen, als het ooit later is ben ik er dan om te verwennen op het pad naar zonnegloren…

In de eenvoud van steentjes

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
ik draag je in mijn hart als een signatuur in de eenvoud van steentjes heb ik mijn liefde gelegd rond de stilte van een maanloze nacht waarin de geest aarzelend iets van een afscheid schrijft zo dwarrelend nog vol van het verlangen proberend wat te vangen het willen vasthouden aan iets dat als een golving langzaam, sneller…

Bloemen in wit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
jij hebt ondanks de kou je vleugels ontvouwen in een wind die jou zonder thermiek nauwelijks kan dragen de laagstaande zon warmt nog je donkere kleuren jouw laatste kans op een dans langs de bloemen in wit van kleurige fladder naar stip in de verte voorbij de zon zal je sterven…
wil melker14 januari 2012Lees meer >

DAGERAAD

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
------------------------------------------- Dit gedichtje draag ik op aan Elly V. te B.…

TROONREDE 2012

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Deze allitererende hartenkreet draag ik op aan Peter Smulders, directeur van het Genootschap "Onze Taal, die zich 'somber' heeft uitgelaten over de tekst die de vorstin a.s. dinsdag zal uitspreken in de Ridderzaal.…

Naast mij

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.684
Voor Hennie Een kleine zestig jaar Ben je met me meegefietst Op het verharde zandpad Van ons leven - pad Waaraan we geboren werden En dat we levenslang met Ons mee zouden dragen - En ook al heb ik je Nu moeten laten gaan En weet ik dat jouw Lichaam er niet meer is Merk ik dat ik jouw Schaduw naast mij nu al Zo ontzettend…

De verte nevelde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
van de krijtstreep tussen groen en blauw kon ik weinig hoogte krijgen de verte nevelde in warm en koud met trage ronding de vleugels van mijn geest kunnen de steen die op mijn maag ligt niet meer dragen nog twijfel ik heb vragen die met de dood geen antwoord krijgen ik moet blijven hoor ineens de meeuwen en het teleurgestelde…

Jouw droom

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.036
Maar ze had één droom om na het bevallen verantwoordelijkheid te blijven dragen voor haar dierbaren. Zij bleef aan, ze blijft sterk: maakt van haar keuze werk! Ik houd van je, voor alles wat je doet. Je bent ontzettend goed!…

De tragedie van Mont Ventoux

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
Toen wat dan ook hard had toegeslagen, was het leed niet langer te dragen. Ja, Mollema kreeg het voor z'n kiezen, je zag Mart Smeets' glimlach bevriezen; er was niets meer, geen greintje hoop. Waar zijn de dagen van Jan Jansen, Joop?…
Jos Witteman15 augustus 2013Lees meer >

Zo jong als zes

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
zo jong als zes was zij allang niet meer bij de zoveelste keer dat haar moeder werd afgetuigd nam zij een besluit genoeg is genoeg in tranen belde zij de politie en deed verslag van hetgeen er zich afspeelde zij vocht als 'n leeuwin voor haar en haar zusjes niet als 'n zesjarige maar als een redster in nood die zorg zou dragen voor…
LadyLove31 januari 2015Lees meer >

Processierupsen.

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 850
Wij dragen ons noodlot lijdzaam in een niet gewilde cocon. Geen bloem noch takje zal zich verder bij ons ontwikkelen. Terwijl ons leven toch zo mooi begon. Maar helaas; deze zichzelf uitgenodigde gasten zullen ons tot de draad toe verslinden.…
Leonardo12 februari 2015Lees meer >

het ritme van een schaduw

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 856
met het kussen op het hoofd gedrukt ontstond de wil om te overleven lijf en leden, 't vrouwelijke luidde de pijn in, de duisternis als een wijde cirkel in waan naar latere jaren, de rug gedraaid om te kunnen dragen, in het verlaten van het kind en opzij gevallen dromen van het niet meer kunnen bewegen uiteindelijk gedoofd, de mond…

Een dichter vraagt mij…

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
zo vol gevoel schrijven naar een doel misschien is het één van de talloze dromen teveel denken aan zoek ik naar iets wat niet kan of zelfs mag bestaan wil ik te graag geloven dat woorden zich weten te ontplooien gedachten kunnen stillen is het iets onmogelijks vragen dat ik mijn schrijfsels vol overgave de wereld in wil dragen…

Anne

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 745
morgen kom jij zo vroeg al in mijn huidige dagen je armpjes zijn dan wijd geopend alsof jij mij zegt zal ik jou dragen dat doen je ogen ook van nature, zo onbevangen wie is nu bij wie te gast of delen wij elkaar voel je misschien ook mijn verlangen wie kan dan later echt zeggen heb ik op jou of jij op mij gepast…

de reiziger en ik

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 627
zo draag ik schelpen achteruit een zelfduel met geruis in oren wie hoort het waaien het zand dat in een laatste dag- gezicht valt het eiland langs mijn voeten gekneld tussen stenen meeuwen schreeuwen op natte vlekken schreien om de vuurtoren die langzaam uitdooft overspoeld door ijle woorden…

Voor even

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
in een wereld waarin men gek geworden is telt het leven van allang niet meer mee zij die de wapens dragen hebben de macht ongeacht van welke kant ze komen in de operatiekamer vechten ze voor haar leven dubbelleven, dat van haar en het nog ongeboren kind met dood als dagelijkse kost laat het geluid van een pasgeboren baby die huilt…
LadyLove22 augustus 2016Lees meer >

De engelen onder ons

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
waar zijn de geesten die meerdere werelden kunnen dragen handen die buiten het circuit ook andere zorgen lichter maken open blikken die de liefste snaren kunnen beroeren van ieder hart weet dat hun melodieën samen spelend helend zijn wie zijn de engelen onder ons we kennen ze maar hebben hen nooit echt doorgrond…
wil melker7 januari 2017Lees meer >

De dood

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
nooit ben ik alleen hij eet met me, slaapt met me zwijgt tegen me, gaapt, zet de tijd vast van mijn heen- gaan geen traan die hij daar om vergiet hij reist met mij door de dagen over zeeën van vreugde, langs vlagen van verdriet, het raakt hem niet als een giftige termiet bouwt hij heuvels in hiernadagen waaroverheen hij me zal dragen…

Door stilte kan het opwellen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Het is ontdekken en ontleden van het zuigende ook de vogels leren verstaan in hun ochtendzang rood oranje en roze durven dragen als rouge van de dag.…

net genoeg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
net genoeg adem om de stilte te dragen net boven de grond net genoeg gewicht om niet te blijven hangen aan lange armen net genoeg liefde om het leven te laten gaan zoals het is net genoeg handen om al het waardevolle te delen met jou en met jou en jou…
J.Bakx17 december 2020Lees meer >

Voor meisjes en vrede

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Het lied, dat meisje, raakt mij keer op keer, al wil ik niet vaak aan haar denken Dat meisje zonder haarkam zonder jurk, alleen nog cijfers op haar hand en Antonis die andermans last draagt Voor wie draag ik de last van hun leven, waarom is hun leven ook het mijne?…
Zywa23 september 2021Lees meer >

ga zacht

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.054
ga zacht ga zacht de nacht zal je dragen naar het heldere licht breek niet o breek niet duizend sterren koesteren je in de duisternis ga zacht ga zacht voorbij de zomer naar het bleke winterlicht breek niet o breek niet nu we woordeloos zijn in deze tijdeloze nacht…