Alle inzendingen over grijs

1811 resultaten.

Sorteren op:

een vorm van sterven

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.197
blote rug is als een koude muur - was het zo-even nog dat wij ons falen celebreerden woordeloos, zo pijnvol woordeloos - wat later stond je op en ging de kamer uit jouw warmte bleef heet broeierig en zelfs de laatste tranen die de liefde schreef voelden aan als ijs ik hoor mijn snikken nog en bleef bevroren, stil toen ‘t eerste grijs…
sunset8 maart 2008Lees meer >

Een boompje aan een paal

netgedicht
4.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Het boompje zwiept weerbarstig stilte en heel de lucht weent tranen grijs. De paal heeft wel geen wortelwaarde maar maakt het boompje aardewijs.…
Adeleyd6 december 2006Lees meer >

De natuur in

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 856
Het was koud, de Maas kroop met tegenzin uit de nevels, lag dof en grijs in de regen, verdween bij de bocht weer de mist in. Kijk, zei je, een rivier weet zich soms ook geen raad met zichzelf. Toch nog uren over een modderig pad langs de oever tot waar een geel pontje ons naar de overkant bracht.…
boeuck12 februari 2007Lees meer >

ik schilder felle streken

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.420
droom mijn werkelijkheden door uit de tijd te treden verleg de grenzen van vandaag raak een hemelsblauwe laag ik schilder felle streken omdat kleuren vaak ontbreken voel de wind als mijn muziek een intenser strelen is er niet kom dansen op de zonnestralen hun warmte schijnt verhalen uit een vroeger paradijs een leven zonder ijs en grijs…

Vogels

gedicht
3.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 27.425
Wiekelwakke vlindervleugels Grijs of terracottakleurig Hemelsblauw of bleek als schelpen Fladderen om bloemenkelken. Naast een glad en zwart stuk marmer Rusten door de zon verwarmde Kopergroene hagedissen. Soms ziet men een adder glippen Fraai maar kwalijk om zijn beten Zigzagzigzag gaan zijn strepen.…

KLEUR LICHT

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 979
Kleur licht in je leven laat zwart en grijs verdwijnen breng de zon bij de mensen laat een lach op je gezicht verschijnen. Gooi af dat gemaakte masker toon ons je ware gezicht blijf niet in het donker zitten zoek op dat helder mooi licht.…
Moeke6 juli 2004Lees meer >

19 Februai 2006, 13.49 uur

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
Fel paars vecht met oud groen Zwaar grijs mengt ver blauw Flirtend getjilp Hofmakerij in een plas Voorzichtige warmte in zwaar nat Reikend hout onder molm en rot Gaat het weer gebeuren?…

na de noen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 694
hij zit wijs en grijs tussen de rijen boeken en keuvelt over het leven het geven en het nemen als de nestor die hij is vergeelde pagina's kijken mee over zijn gebogen schouders wanneer hij anekdotes oprakelt het stof deert hem niet zo onverschillig in de lucht vult hij minzaam de glazen met het vocht dat in het verleden zo liefdevol…

Terras

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 812
scheef septembert de dame - Blanche genaamd - een grijs, wollen hoedje de zon en mijn hallo voorbij zet ze zich met brede heupen naast de wolken de bloemen op haar boezem omhelzen mijn wangen en de schoot van de buurman ze vangt de middag op hangende lippen en suikert haar koffie met verzonnen verhalen klokgelui vouwt…

zo herfst de winter

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 645
de zon schijnt fel door vlagen wind met kilte wolken worden afgevlakt in grijs jagen over land dat bang wordt voor de stilte nog grazen koeien in de wei en dartelen er schapen maar het malse gras is al wat moeilijker bijeen te schrapen in oppers hooi ruikt nog de zomer maar vogels in een vroege rui gaan al voortijdig…
wil melker20 september 2006Lees meer >

De Dijk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Waar land langzaam loopt Ten eind’ en ergens Ver vooruit haar vorm verlaat Daar waadt in’t wilde water Een gestalte Met grijs en grauw gelaat Die eeuwenoude eenling Die kromme reuzenrug Hij gebaart de golven Vlug te keren terug Waar land langzaam loopt Ten eind’ en ergens Ver vooruit haar vorm verlaat Daar waadt in’t wilde water…
ZahK3 november 2008Lees meer >

Hey beer weet je

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.253
hey beer weet je waar je naartoe gaat als je oud bent en grijs net zoals onze oma mama zei "ze gaat op 'n hele lange reis" hey beer weet je of je dan ook nog kan zien neem je veilig mee hoor beer da's leuker bovendien krijgen we dan vleugels achterop onze rug hey beer dan vliegen we samen stiekem naar mama terug ©Lady…
LadyLove29 december 2008Lees meer >

Het interview

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 792
Volgens Miss Piggy is 't niet slecht, het moderne varkensleven, alom knor- ren de varkens tevreden Schone stal, verse stro voerbak met delicatessen de veearts komt bij elk vals knorretje; voor het vertier komt Big-Pig, de herinnering kleurt Piggy roze tot in haar krul Hoger doel van elk varken - voordat de huid rimpelt oud en grijs…
Custor4 augustus 2009Lees meer >

balancerend - Duo gedicht

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 802
ijlings zoekend naar verloren voetstappen keert het tij zijn schaduwzijde terra kleurt rood als door de zon gekust wind doet wolken sluieren sneeuw bedekt meer, alles schijnt verdwaald balancerend op helder en grijs jij in het firmament lieflijkheid glimlacht je tegemoet, misère wordt bedekt door de dromerige mantel der vergetelheid…
LadyLove7 januari 2010Lees meer >

MIJN ZONEN of RAMPSPOED GEEFT RECHT OP DRONKENSCHAP

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.601
Haast al mijn haar is al grijs, Vol rimpels mijn gezicht. Toch is het mij goed gegaan : Geen dochter heb ik en vier zoons. Maar allen haten papier en penseel. A Sjoe is achttien, Alleen in luieren is hij een meester. A Sji An doet zijn best, Maar in zijn hart haat hij de Letteren.…

Balans

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
De balans, gaan van zwart en grijs naar wit. Balans is mijn vriend, die ik ben, die het verdiend.…

Akkerman

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Hij zit grijs in haren te staren over zijn akker. Achter zijn rug ligt de tuin recht in lijn rijen uien, tomaten en sla dahlia’s groeiend te zonnen. Staat hij op schoffelt wat rond praat met de aarde zijn liefde voor haar is rond. Zijn ogen onbewogen over zijn onkruid, ziet alleen een horizon in zijn woord.…

LATE ERVARING

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
De lange levensweg loopt reeds spoedig ten einde is een breed bezadigd zandpad door een tevreden heideveld zacht avondrood geeft de vroege schemer en de paarse struikjes warme gloed van berusting terwijl de eeuwige einder in vaag vragend grijs ligt plots kringelt een kleine dwaalster fel brandend over de grond schenkt dit leven een verrassing…
Han Messie14 oktober 2011Lees meer >

Is vergeving óók vergeten?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Daden in verleden bedreven misschien zwart of ook wel grijs ze vragen deemoedig vergeven vergeten als menselijk bewijs. Vergeven zal zo moeilijk niet wezen maar doen of er niets is gebeurd terwijl in vele ogen nog is te lezen dat men om de wonden treurt.…

Muizenvallen {Dizain}

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 881
De jonge grijze muis, een spring in ’t veld zich van gevaren niet bewust, ging spelen in ’t hoog gewas, vergat wat was verteld van 't kwaad der stille jacht of pikhouwelen ze dolde, woelde, wilde alles delen met vriendjes even grijs en piep als zij maar ’t zoet van muisjes ging al snel voorbij omdat gewiekste rovers 't leven stalen en groter…

Regen over de graven

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 715
Er is treurnis, eindeloze rouw om hen die gingen, spoorloos zijn of opgegaan in een grijs verleden, een bestaan dat niet licht doorlatend is, niet sprankelend maar schreit zoals nu de lucht doet. De splinters doen zo'n pijn, al zijn ze niet vertakt, niet ingegroeid in vlees dat maar niet helen kan. Het regent nu, ook op de graven.…
Adeleyd2 november 2012Lees meer >

de kleuren van gras

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 466
op deze heldere ochtend strooit de vroege ochtendzon haar roze stralen over de eindeloze vlakte het gras kleurt in verzadigd grijs en later het gele licht als groet van de zonnegod zet het prairiegras de toon en hult zich in felgroen gewaad de zon kruipt naar het middaguur en waaiert haar helle licht over het wuivende gras een vleugje…
J.Bakx11 december 2013Lees meer >

UITGEDOLD

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 746
in haar sas Ze zegende in haar gezicht de voren Ze voelde zich ervaren en herboren En tegelijk ook wijs en groen als gras Ze hief samen met winterpracht het glas Ze had haar trouw aan Venus afgezworen Blij als een kind ving ze de eerste vlokken Ze wilde zich aan zomers niet meer branden De lentekriebels legde ze aan banden Met dun grijs…

Van onder as en stof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Tenslotte is de teerling geworpen en is hij er overheen gesprongen om uiteindelijk te kiezen voor zichzelf de schepen nu echt te verbranden te wentelen in de resten puin en as de restanten van zijn wereld ziet hij in de spiegel achter zich geen kleur dan zwart en wit en grijs een keuze voor jezelf is nog maar het begin jezelf terug te…

20 weken-echo

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Lief kleinkindje, in grijs kom je aan ’t licht, wat heb je een mooi neusje, het vormt al je gezicht, je houdt je kleine handjes al vrolijk iets omhoog, je babyborstje licht wit op en vormt een halve boog, rondom je hoofd schittert een gloed van schijnsel als een krans, o lieve schat wat is dit mooi, ik koester jou met glans en kijk verlangend…

Ik dacht dat ik kon vliegen.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Een warme zoen na het koude grijs. Helaas moet de hoogmoed vaak zijn ongelijk bekennen. Valt een engel vaak terug naar de aarde na een overmatig klaroengeschal. Vleugellam kan deze dan nog verder lopen. In een verzoening met zijn vrije val.…

De kust

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Grijs groeit de lucht en vloeit zich aaneen met de grijze golven van de zee aaneen tot aan de zichtbaar wolkende horizon door wind bedolven krijsen meeuwen daar in buitelende vlucht kolkend en brekend omwoelt de branding en beukt de barrière van de verzanding veilig brengt de kust voor het volk een teken na de grote misère het…

Avond (Glencoe)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
een krijsende kleine burgemeester zwiert sierlijk boven het droogvallend wier in de monding van de rivier zoeken eenden gelaten naar voedsel op de nerende scheidslijn van zout en van zoet de hemel verliest in egale bewolking haar gloed de wind valt geleidelijk weg en in de verte vergrijst een berg in het zwelgende grijs steeds verder…

De eerste regens

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
ik heb de ochtend zien schemeren tot in de diepste tinten rood verglijdend in oplichten stierven zij een zonnige dood de vlokjes die het langste bleven dreven voor de zonnewind als lieve roze schaapjes wolkten zij in wit de kudde in verloren kleur in contrasterende onderkanten waar grijs en zwart de eerste regens droegen die met…
wil melker17 november 2019Lees meer >

Binnenskamers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Ineens was het anders lagen de tuimelaars om en werd ik opgehaald Ik lig schrap, ben ergens doorheengevallen, een vlies tussen orde en overmacht Draag mij weg, ik wil hemels van pastel en grijs na mijn uitjes binnenskamers en op de gang geen systeemplafond Weer thuis, in het licht van mijn eigen ramen tussen de planten, het kastje…
Zywa12 november 2020Lees meer >