30548 resultaten.
Maritiempje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
694 hier eindigt het land
en groeit het water
als een vrije gedachte
van een zomerkind
wie zwijgt legt goud
in de mond
een schrijver haalt zilver
maar over de golven loopt Hij
die ik ken, zo lang ken
geoefend door eeuwen
houd ik Hem te vriend
een verdoolde jogger
rent zich de dood op de hielen
hij bidt om winst
om knarsloze…
Bijbel en toekomstpoëzie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 zwijgt hun verdrongen geweten?
Torens van Babel, gebouwd
voor verrijkende rijken,
op het zweet van armen,
in één wartaal: de ik-heb-zucht.
David versloeg Goliath niet.
Het gouden kalf van de maatschappij,
is onze farao, we aanbidden het.
Zo komen we nooit door de Rode Zee.
Messias, elke Kerstmis wachten wij.…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige dromen
over tedere nimfen en eeuwige jeugd
maar de weerwolf is er ook
en ik slaap deze nacht in zijn bek
terwijl zijn tong mij toedekt
Cupido heeft zichzelf in zijn eigen hart geschoten
en zwijgt…
PEINZEN EN GEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 en vragen
over Godsdienst
mogen steeds opspringen
antwoord voortschuiven
om het te omhullen
met geheime nevel
het Bijbelboek Openbaring
wil allerlei tonen
voor weldra of veel later
ziekten rampen en onweer
opgevolgd door Hemelse pracht
en eeuwig geluk
staat alle ruimtes van
beschouwen en verklaren toe
waarin tegenspraak zwijgt…
Metamorfoses
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Ze zwijgt wanneer ze hem gaan verbouwen.
Er blijven te veel mankementen zichtbaar,
die smeken om een kleine vernieuwing.
Met goed cement valt stevig te bouwen.
Hij werd daardoor van binnen onbuigbaar;
zijn lijf ontvouwde zich na de ontbering.…
liefdevol genegeerd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
240 “Hier liet je me sterven”
fluistert ze
terwijl hij verder stijgt in onschuld
zijn alwetendheid zwijgt
wat zijn aangeklede fantasieën ondermijnt
zijn gewichtloosheid overduidelijk
van nu maakt
zijn niet-zijn zich als zwaarte
voor dat andere altijd wraakt.
Zij houdt slechts het zuur bij hem vandaan.…
Verborgen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
798 Mijn lichaam
schreeuwt het uit
Het laat me weer eens vallen
De pijn kruipt onder mijn huid
Soms ben ik zo kwaad
op dat immuunsysteem,
dat mij keer op keer
verraadt
Het is soms moeilijk
want je ziet het niet
Het richt hier schade aan
Mijn lichaam zit
in een soort van oorlogsgebied
Ik wil niet klagen
Ik krabbel weer overeind
Ik…
VERANDER DE WERELD, BEHOED DE AARDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.139 Verander de wereld
begin bij jezelf
uitspraak van de Vlaamse Pater Phil Bosmans (1958)
behoed de aarde
begin bij jezelf
uitspraak van de Nederlandse schrijver Jan Jacob Krediet Van den Bos (2026)
bij mij nu weer
bezem en blik
niks stofzuiger, stofzuigen
gewoon opvegen, dweilen
kamers, huis uit
lampen, lichten uit
kort douchen…
Karperzoenen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
846 regen
kringen maakt
van rimpels
die weg deinen
een houten bank
staat eenzaam leeg
als 't paartje is verdronken
of schuilt het onder bladerdak
al weer met open monden
tot mijn bomen
kruinen buigen
en stille regen
mijn verdriet vergiet
hen vluchten hoor ik niet
de karper draait
nog één keer rond
en plonst de dieperik
in, en zwijgt…
Luister
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
882 Gisteren lag witte hitte
met haar buik bloot
te zonnen op mijn schoot
vandaag voelt
blauwe koelte
zacht als een kattevacht
terwijl het gras uitgeteld zwijgt
nu het de gelegenheid krijgt
luister
de kerselaar fluit mezenwijsjes
naar de koerende jongemeisjes
boven in de wilgentop
ik
vouw me knusjes op
in Gods baarmoeder waar stilte…
eenzaamheid
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.652 De eenzaamheid spreekt uit mijn ogen
Hoewel mijn mond erover zwijgt
de opgewektheid is gelogen
erachter schuilt de bitterheid.
Ik woon nog samen in hetzelfde huis
waar onbegrip heerst
er is geen plaats meer voor liefde
er resten nog kilte en spijt
de onmacht waar wij elkaar steeds weer grieven.…
De nachtegaal zingt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
880 Omar Khayyam en duizend jaren
hebben zijn ragfijn lied gehoord:
miljoenen mensen zijn vermoord
maar niemand kan mij ooit verklaren
Waarom de nachtegaal weer zingt
en daarmee dom geweld verdringt
ook tijd, die vreemde meester, zwijgt.
Knorrende beesten gaan voorbij
maar dit gezang blijft diep en blij:
een nachtegaal die parels rijgt.…
zwijgen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
618 sirenen hun lied
van de dodelijke verleiding
de honingzoete ondergang
klinkt ’t zwakke hulpgeschrei
van d’ontheemden en vertrapten
verdrinkend in de zwarte deining
brallen en bulderen de heersers
en juichen hun legioenen over
de ondergang van het individu
het is een duivels wereldorkest
dat de liefde en rede overstemt
soms echter zwijgt…
bach in orval
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
610 groengouden dal
heerst een milde stilte
in bomen en gebouwen
de mens spreekt met ‘t hart
in gewijde momenten
voor het dagelijks brood
hier speelt bach klavicimbel
de stilte hemels verbreidend
in onze verwarde gedachten
de geruisloze dienende monnik
toont een muzikale glimlach
loopt even in de brandenburgse pas
de solist zwijgt…
Tentamen Mondeling
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
2.945 plotseling zit je er en ik voel me betrapt
bij mijn stille, heimelijke gevoelens,
door het donkere vuur dat smeulend oplicht
in de blauwe spiegels van je ogen,
terwijl ik de lastige vragen stel,
dansen grillige vlekken schaamteloos
langs de ronding van je mooie borsten,
je weet geen enkel antwoord, je stamelt,
je bloost en zwijgt, je witte…
Zo maar een mens
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.011 traag opstaat
uit z’n oude luie stoel
de kamer zich vulde
met hilarisch gelach
Een gezegende leeftijd
moment in de toekomst
dat nooit zou komen
omdat ‘t zo ver weg was
kwam aangeslopen
gezien door kinderogen
Nu zegt z’n kleinzoon
-je bent oud grootva-
als hij traag opstaat
uit z’n oude luie stoel
nú klinkt geen gelach
zwijgt…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo…
Zintuigen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
952 Ik proef de zee van tranen
ze spreken van de liefde die ik vond
aan de kust van jouw mond
woordeloos aan je lippen hangen
tot je zwijgt
in een schreeuw van verlangen.…
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 Elk bloempje aan de wegen
Leek eens een mooi verhaal -
Nu drupt het in de regen
En zwijgt het allemaal.
‘k Loop in herinneringen
als een wanhopig kind,
Dat ziet de oude dingen
En de' oude weg niet vindt.…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Refrein met de geur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als het daarom wordt gevraagd.
Het is doodstil als men het hoort,
het vallen van het kroonblad op
onze contouren in het malse gras
wat zich op richt na de daad, die
intens stil en toch zo levend was.…
Asbak
gedicht
4.5 met 4 stemmen
2.909 Hij zwijgt. Rook langs zijn neus en voorhoofd.
En dan opeens zijn linkerhand,
smijtend: een troef op tafel.…
Toegift?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 Refrein met een geur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als het daarom wordt gevraagd.
Het is doodstil als men het hoort,
het vallen van het kroonblad op
de contouren in het malse gras
wat zich op richt na de daad, die
intens stil en toch zo levend was.…
Dagen van goud.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
714 En als we dan een keertje praten…
-op weg naar Leuven is Spinvis er steeds bij-
dan tracht ik me steeds te verlaten
op wat je zegt, wanneer je zwijgt.
Probeer de mensen toch niet te haten
ook als het leven naar ellende neigt.
Wat kan ik je als vader wensen
voldoende proviand voor onderweg ?…
Op hoop van Beter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Het is beter dat het onzegbare zwijgt
het is beter dat de mens niet alles begrijpt
het is beter dat een vrucht langzaam rijpt
Het is beter dat je rustig blijft
het is beter dat je niet naar een ander wijst
het is beter dat je naar je eigen boezem grijpt
Het is beter dat je voor een ander geen kuil graaft
het is beter als de ander jou geen stuipen…
Het vooruitziend geweten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
210 Stel dat de avond valt en alles zwijgt,
en jij de balans opmaakt van de strijd.
Welk handelen is het dat dan de zegen krijgt,
gezuiverd door de zeef van tijd?
Wacht niet op spijt die traag de waarheid leert,
maar leen de blik van wie je morgen bent.
Doe nu wat jij, wanneer het tij zich keert,
als jouw meest rechte weg herkent.…
pijnboomschrammen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 Eeuwig ploetert hij door
dit verschraalde woud van
terging en pijnboomschrammen
het zweet gutst hem van het hoofd want
hij zal zich dit godenleven lang niet
zomaar laten kennen
soms probeert hij zelfs te vliegen
tegen zijn eigen wijzere weten in
En de wind die
dreigt of zwijgt van alle kanten
zoals hij immer gewend is geweest…
IJdelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
335 De ziel verlangt naar echtheid, ongezegd,
naar woorden zonder spiegel, blik ontdaan.
Maar jij weeft de kleren voor de keizer weg,
tot niemand meer zijn naaktheid durft te zien.…
Voor een appel en een ei
snelsonnet
4.0 met 10 stemmen
547 Klimaatverandering, een groot probleem
Dus laten we de auto vaker staan
Om dan maar met een bus of trein te gaan
Terwijl ik zelf de fiets wat vaker neem
Maar vliegen voor een appel en een ei
Daar staan we weer massaal voor in de rij…
Vandaag is nog niet erg rood
snelsonnet
3.6 met 14 stemmen
1.674 De rode paddo's met hun witte stippen
Zijn nog maar met heel weinig in 't land
En dat is onvoorstelbaar balen, want
Die zijn nou net zo fijn om op te trippen!
Een vliegenzwam ontraadselt veel geheimen
Bijvoorbeeld hoe je herfst kunt laten rijmen…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Lang gleed de schaduw over breekbare wegen,
waar ik mijn ware gezicht in de stilte verborg.
Als een gesloten knop, tastend in de regen,
droeg ik de zwaarte van een rimpelende zorg.
Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.
De wind wist langzaam de oude angststempels,
terwijl een nieuw besef…