1711 resultaten.
Schaapherders' aanbidding
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
606 Vreugde
Dans
-----
Twee klokken hangen in de to-
ren. Dankzij een gift en donaties
In gebed en reflectie
Een kaarsje branden
In gedachten. Laatste
Kans?
Trollhättans Kyrka/Vastergötland - Zweden, 1989…
Status*
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
3.109 De klok luidt voor wat zonder regelmaat
de harmonie tot op mijn bot kastijdt.
Tot in de kleinste details uitvergroot
blijft mijn status in mist gehuld. Het licht
ontnomen aan het verloren evenwicht
trekt klinische conclusies uit het lood.
Hoe waar is uw bedenkelijk gezicht:
voortleven zal ik, ook al ga ik dood.…
Sterven. I.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.142 't Is het Leven dat henengaat,
Stadig, stil,
Als zoveel dat altijd verder gaat
En toch niet heengaan wil;
Als elke tik van de klok, die uur
Nà uur slaat,
En nieuwe voortdringt, en ze één voor één,
Eén voor één sterven laat;
Als elke vonk in de vlammende haard,
Vuur een poos,
Door 't vuur geboren, door 't vuur verjaagd
En geblust…
Herfst
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
499 Nederland is op weg naar zijn winterslaap
Het groen vervliegt gedwee en traag
Mij gaat het eerlijk gezegd iets te vlug
Binnenkort de klok weer een uur terug
Mistroostig staar ik naar buiten
De wind en de regen zijn niet te stuiten
Achter de wolken: gebroken licht
Hoe komt het dat de zomer zo snel verdwenen is?…
Lolbroek in uniform
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 HOHO
jouw verrassende
kerstman klokken
sieraden kortom
spulletjes uit
andermans huis
te zuinig
geweest he
geen goede
sloten huis
verder niet
beveiligd weet...…
het einde nadert
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 en weer staat de regen aan de drup, te liggen
op het strakke nat dat reeds het lichaam
heeft verlaten, het goud in de morgen ligt
nu als oud koper dof in de vitrine van je ogen
de klok, een langzaam begrip ijlt als een verstekeling
aan de muur, geborgen in de handen van de kwaal
mocht morgen in jouw adem komen dan nestel
ik de nacht in de…
Door de tijd voortgedreven.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Langs de wijzers van de klok
worstelt ieder mens tegen de
wekelijkse stormdrang op.
Een stormdrang onder het licht
iets te betekenen in het leven.
In betekenis aanwezig te zijn;
door de tijd voortgedreven.…
Retraite
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 De trein vreet elke ochtend vele ikken
En niemand die hun nare dromen duidt
De klok zit hen voortdurend op de huid
Hij blijft hardnekkig en standvastig tikken
Zij trachten tevergeefs zich op te krikken
Terwijl de informatie hen omsluit
De trein vreet elke ochtend vele ikken
Zij vinden niet de tijd zich te verkwikken
Hij spuugt ze door de spuigaten…
Hij vertrok in de nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
572 een bericht
het laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die het kon verklaren
waarom hij zijn dierbaren moest verlaten
maar hierboven werd hij verwacht
- en daar geldt geen tijd
er staat zelfs geen klok…
Sterren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 want eerlijk gezegd smaak differeert:
waar de een de klok zal laten luiden
is een ander ten diepste geaffronteerd.…
Voor betering vatbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 vertrokken voorgeslacht
Alle wiegelied en nijverheid
Versmalt tot enge gangen
Waar je niet, waar je nooit in wilt lopen
Stofzuigerslang van de eeuwigheid
Opsomming wordt enkelvatting
Het moment bepaalt vast het verder verloop
Als een wind die opsteekt
Om tot het laatste te blazen
Als het laatste uur vast schertsend
Een keer plagend de klok…
HIJ VERTROK IN DE NACHT
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
610 een bericht
het laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die het kon verklaren
waarom hij zijn dierbaren moest verlaten
maar hierboven werd hij verwacht
- en daar geldt geen tijd
er staat zelfs geen klok…
leef tijd - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 het leven lacht en huilt
stormend heen en weer
slingert hoop en verdriet
als de klepel van de klok
van ongeloof tot kordaat
nooit te vergeten geluk
drupt angstige tranen
als plots het onzekere
de wandklok van leven
in schaduw vallen laat
de handschoen genomen
in zoektocht naar houvast
wordt de strijd gestreden
om dat te kunnen houden…
De anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 we klokken heden
willen terug naar een
verleden waarin de
schepping door de
mens te begrijpen was
aangesproken kon worden
in de zielentaal die
universeel door
zielsbegiftigden
communiceerbaar was
in onze hoogmoed
dachten wij meer en
beter dan andere zielen
te zijn hebben de
raakvlakken door de
eeuwen heen laten
vervagen tot alleen…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van licht klonk
vaag kerst in
rood witte melodie
met zilveren blazers
vingers rommelden
in jaszakken met
de geur van speculazen
op zoek naar zwavelstokken
wel phone geen klokken…
Tussen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
660 Tussen bermen fluitenkruid
en klok geluid
tussen kale kastanjebomen
die zoals de kerken
naar de hemel grijpen
langs de gracht,
tussen honden en hun bazen,
tussen hardlopers
loop ik zondagsmorgens
naar de film,
verboden vroeger in mijn jonge jaren
De film was Green Borders
over vluchtelingen tussen
Wit-Rusland - Polen heen…
over leegte en licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 zo zitten wij in de vroegte
gebogen over leegte en licht
overstroomt de vogels, ons tikken
klokken als kogels
zo zitten wij aan onze tafels
getuigen de morgen, het zicht
verbuigt de woorden, en wij likken
wonden zo zoet als het bloed
van anderen smaakt, als de ingang
tot haar dromen, als een moeder
haar kind wraakt, als het einde…
Verzameld leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
283 Mijn handelen bewaar ik, als het kan, hier;
zij vindt het prima en heeft geen bezwaar;
achter het doek klaagt de klok die elven slaat…
fenomeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 het verleden draag ik als een
blijvende metafoor in het dagelijks
bewustzijn in deze alsmaar
voort schrijnende tijd
er is geen klok, stuk of lopend
die mij thuis laat keren naar daar
waar ik in node mijn zelfspot heb
weten te waarderen
maar zij, in haar violette verschijning
die ik lees in telkens een ander verhaal
wijl haar aura de biografie…
oor en luister
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
78 de horizon klimt uit het nachtelijke
dal, schuurt langs de silhouetten
die de nacht tot stilstaan hebben
geroepen, geruisloos en zuiver zacht
toegerust en met het oog op de klok
draagt een wondere wereld bij
aan de opsmuk die ik als een
offer draag in de vele wankele
momenten waarin ik het duister
lees al ware het een plaag
van historische…
Opstaan
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
5.574 Ik moet nu toch echt naar kantoor
en kijk nog even op de klok.
Er is toch iets waar ik me aan stoor
want door mijn lijf gaat een schok.
Het is verdorie pas vier uur.
ik had de wekker verkeerd ingesteld
Ga weer naar bed, lichtelijk overstuur.
Om zeven uur ben ik echt uitgeteld.…
Voetbal
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.721 Elke keer op
Woensdagavond
Rond de klok van
Kwart voor acht
Als ik lig, vol
Lustgevoelens
Loopt het anders
Dan gedacht
‘Dit is niet de
Tijd mijn liefje’
Zegt mijn man in
Dat geval
‘Nu begint de
Voorbeschouwing
En daarna de
Wedstrijd al’
Barcelona,
Bayern München,
PSV,
AC Milan,
Chelsea, Bayer
Leverkusen
Mij ziet hij nu
Niet…
GEEN DAG KAN ZO BEGINNEN
gedicht
3.4 met 119 stemmen
22.101 De klok was staan gebleven,
maar ik vroeg naar geen uur;
de tijd was opgeheven,
daar was slechts licht en duur.
En duur en licht en luister;
de winter was voorbij;
in rouwfloers sloop het duister
en vluchtte weg van mij.
De zon op drup en perel,
viel over knop en tak;
en voor me zong de merel
op buurmans pannendak.…
Verspeeld
hartenkreet
2.0 met 19 stemmen
2.610 geschilderd,
ook al staat het nog gegrift
op banken, tafels, planken
je zag enkel mijn schulp,
waar ik al die tijd in kroop
je zag enkel mij verdorren
in de late herfst avond
het doet me nog steeds
de sporen bij elkaar zoeken
maar elke aanwijzing zegt me
met trillende stem dat
die verdwenen zijn
en hoe ze me ook zullen lokken
hoe de klok…
ABONDANTIE
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.853 ik was verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met m'n stok
geen vonk sprong over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand…
Het is tijd om heen te gaan
gedicht
3.1 met 55 stemmen
30.481 Op een culinair congres in Amsterdam zingt een kok weemoedig gestemd door het zien van het Rokin:
'Het is tijd om heen te gaan,
Tijd, ondanks de klokken,
Tijd, ofschoon de kunstenaars
Nog naar Arti sjokken.
Alles gaat voorbij mijn lief,
Niets blijft bij het oude,
Zelfs de liedjes die ik zing,
Zijn je reinste claude.…
Broers
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.114 geërgerd telt Jan de minuten
van de steeds luider tikkende klok
en wacht - het gras is te hoog -
op de man die komt maaien
samen met Maarten - zijn broer -
rookt hij een ontevreden pijp
Ah, daar zul je hem hebben
'k zag hem net de hoek omgaan
brult Hein - zijn andere broer -
door het keukenraam
Jan ziet enkel een zwerm kraaien
die stijgen…
registratie
netgedicht
2.2 met 54 stemmen
4.269 je krijgt een horloge als kerstpakket
op de nieuwjaarsborrel worden de nieuwe
tijdschrijfformulieren uitgedeeld
de klokken gelijk gezet
je
begint
te
m e t e n
overwerk
- nee je hoeft er niets voor terug
en haal ik het
volgens afspraak?…
Langs lijnen van het spoorwegnet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 Lijnen
ijzeren lijnen
lijnen van ijzer
langs Hollands liniaal
In het landschap
als neergelegd
over weide,langs waterloop
en 'n rug zand
Al reizend
word ik wijzer
leg m'n oor te luisteren
tegen de koude ruit
Ik hoor hoop
stem van pijnen
'n vraag die brandt
niet wordt gesteld
Pas op 't perron
van aankomst
blijkt de klok…
laat zacht haar ogen breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
787 een kastdeur kraakt
de klok verstaat het tikken
van zijn slag de tijd
telt uren rustig af op
tonen van haar eindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in de willekeur van lucht
de geur van lang geleden
herkenbaar in gebeden
we zitten stil gevangen
in het broze lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst
zien haar…