1330 resultaten.
Groningen lijdt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 vreugdevolle herinneringen
in maatpak te drijven op veilige en dus betere tijden
verbittering alom, doch onze horizon rust zich
in hoop en biedt zicht op een veilige haven
die onze kust scheidt van bedrog en loze
beloften, ze kust - het verlangen maar vergewist
zich van het feit dat een teleurstelling
weer een mokerslag zal zijn
op de kwetsbaarheid…
UW LAND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 uw oog voornamelijk ziet
is waar molshopen ellende ontstaan
u weet ze zitten vol verdriet
maar schop er eens flink tegenaan
en ze zullen uiteen vallen niet meer bestaan
in ons land beschikken we
over steile bergen van ellende
en schuchtere molshoopjes van geluk
en ieder van ons die daar snel wende
aan onze molshoopjes die klein en
kwetsbaar…
Met vulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 zich af wie haar zo wil zien
Ik zelf heb geen ideeën meer
Hoe ik de dam van mijn eigen meer
moet zijn terwijl het al overstroomt
Hun die zijn verbinden ons, omdat ze ons mogen ontvangen en keuren onze omgeving af
Ik zie nu pas hoe mooi de naakte boom is die ik toen ook zag
Hoe afgebroken een ruïne is
En hoe koud leegte kan zijn
Dat het kwetsbare…
Ode aan de woordkunstenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Het is een of ander mijmering die mijn
breekbare-en-kwetsbare in beroering en vervoering
brengt tezelfdertijd leest ze de rillingen van een hemels verlangen
met her en der wat losse draden van oneindige emoties, gedachten en gevoelens.…
De reis van de slak
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
504 Soms vergeet men dat ik zo breekbaar ben
en dat ik kwetsbaar huisje draag als een zware last. Dat gaat niet zonder slag of stoot.
Zo heerlijk rustig is de natuur met al
haar geuren en kleuren maar je hoort wel eens dat ik
traag ben in het leven. Niets is minder waar. Ik geniet met volle teugen
van alles op mijn pad.…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Ik herken de kwetsbaarheid die
kracht wordt zodra ze straalt, gedragen door vertrouwen in het bestaan.
Wanneer de stormachtige wereld
roept met haar drukte en scherpe kleuren, draag
ik dit licht in mij. Een innerlijk baken dat me zachtjes herinnert:
ik ben verbonden, diep geworteld, veilig in de uitgestrekte zee van het leven.…
Als de ochtend gloort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Hoe dan ook is het een nieuwe dag
waarin ik me laat meedrijven op haar onverwachte
en plotse golven waarbij momenten veilig en wel worden bewaard
in het breekbare-en-kwetsbare om nooit meer te vergeten; mijn dankbaarheid nabij.…
Wondere wereld
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
556 zichzelf hebben besteed terwijl ze vrij leven in een ontspannen
en relaxte omgeving opdat ik hen zal koesteren in een bad vol liefde en warmte;
Elke keer word ik verrast door hun
bijzonder karakter, persoonlijkheid, temperament
doordat ze iets hebben waardoor anderen graag naburig willen zijn
tezelfdertijd proef ik enige fracties breek- en kwetsbaarheid…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 De dingen worden steeds minder
zichtbaar tezelfdertijd neem ik de stem van een
vrije vogel en zachte wind waar zodat ik hen ook voorgoed zal
bewaren en opslaan in mijn breek- en kwetsbaar hart om nooit meer te vergeten.…
Geheim van de wilde bloemen
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
513 Dat ze nuttig onmisbaar zijn kan ik
helemaal niet ontkennen terwijl ze me inspireren
om te schrijven over waarbij eerlijke oprechte woorden recht uit
mijn breek- en kwetsbaar hart komen en worden geschreven op een stukje papier.…
Najaarspracht
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
541 Dat ze nuttig onmisbaar zijn kan ik
helemaal niet ontkennen terwijl ze me inspireren
om te schrijven over waarbij eerlijke oprechte woorden recht uit
mijn breek- en kwetsbaar hart komen en worden geschreven op een stukje papier.…
Waar het land nog luistert
netgedicht
2.4 met 30 stemmen
516 Vliegen in bedachtzame bogen
boven het ademende en kwetsbare veld, niet
opgejaagd, maar geleid door wat hij al eeuwen weet — dat rust
en voedsel zelden samenvallen, en toch altijd gezocht worden, keer op keer, hier.…
Waar takken ademen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
759 Ik buig mee met de
opkomende wind en ervaar hoe kwetsbaarheid geleidelijk kracht wordt.
Zonnestralen dansen op
de regen die zacht van de bladeren glijdt,
een tedere stroom van licht. Elke glinsterende druppel
vangt het vloeiende zonlicht, en ik adem de tijd die stil in mij oplicht.…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 De schaduw bedekt dan ons lichaam met onze ledematen
Alles wordt dieper naar de ziel geleid; meestal is het zij die leidt
en ons onzichtbaar, maar vastberaden naar een onvermijdelijk,
kwetsbaar heden brengt, dat nog steeds gehuld is in nachten;
de hoop is uitgeput, terwijl het lot met je meegaat
Het gras is vaak verdord en verlangt naar nieuw…
Waar de wind mijn ziel ontmoet
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
267 Ik spreid mijn kwetsbare
vleugels, fladder mee op de adem van
je delicate beweging, voel hoe mijn innerlijk zachtjes
meedrijft in de uitgestrekte, oneindige hemel van jouw aanwezigheid.…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 En wanneer mijn reis de
laatste oever bereikt, hoop ik een hand
te voelen die mijn angst sust, die mijn kwetsbaar teder hart
geruststelt met stille verbondenheid, zodat mijn afscheid niet zwaar is, maar licht.…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Onder woede broeit een kwetsbaar weten,
namen spoken rond, gebeurtenissen ontwijken
preciesheid, schuld wijkt achter de intentie
van wie het goed bedoelde
en toch mijn waarheid niet vond.…
Een persoonlijk pad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
374 Boeken fluisteren over tantra,
maar de praktijk fluistert zachter,
voorzichtiger,
met ruimte voor kwetsbaarheid,
voor oprechte verbinding.
Een bericht, een advies,
een eerste stap op een pad
dat lang was dichtgesloten,
dat langzaam opent,
een aanraking van bewustzijn
waar lust, verlangen en zelfkennis
niet botsen, maar samenvallen.…
De zin van het leven
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
558 Het gevoelige onvolmaakte lichaam
verlangt en herinnert zich alles wat kwetsbaar is – stukjes leven die nooit vervagen.…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 Wanneer mijn kwetsbaar
hart overspoeld raakt, keer ik terug naar
dit zachte, veilige midden. Daar waar echtheid ademt in elke
porie van het leven, en ik mag rusten, geworteld in het diepe zijn; puur en licht.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Ik observeer hoe mijn hart reageert op
de serene wereld, hoe een kwetsbare vreugde zich langzaam ontvouwt.
In deze winterse rust is er ruimte
voor alles wat leeft. De natuur slaapt maar
toont een stille kracht. Mijn verfijnde zintuigen openen zich
voor de kleinste details, en in die aandacht voel ik mezelf diep verbonden.…
Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
300 Dan verheffen ze zich samen,
borst tegen borst, water opspattend, een stille
bekroning, diep aanwezig, en ik ervaar hoe kwetsbaarheid kracht
wordt in overgave, want in hun magische balts herken ik mijn eigen manier van zijn.…
Rotvarken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
621 mij auw, is dat voorbij
Men moest jou meer, en ik moest weg
En jouw geluk dat was mijn pech
Ik ben echt klaar met al jouw shit
En nee, ik was niet jouw bezit
Maar het doet pijn dat ik moest wijken
En ik jou lachend toe zag kijken
Nee ik sta niet in de kou
Ik vond een plek ver weg van jou
Maar zeker voel ik mij niet meer
Meer wat kwetsbaar…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Het ijzige water voelt diep, de winter is onafwendbaar,
de zwarte nacht schuift traag over de kwetsbare natuur.
Maar angst voor de verlatenheid hoort er niet bij.
Hij vaart met de borst vooruit, tartend het dorre, dode riet;
bang voor de diepe afgrond van het noodlot? Nee, dat is hij niet.…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 levenswerk muren
scheef als een lach
grimassen van steen
waarmee hij vocht
zolang hij zich herinnerde
met de bergen sprak hij
over de kleine hemel
die ze hem gunden
en leerde van de geheimen
die hem zwijgend omgaven
soms woedden er stormen
in die hoge ronde horizon
zodat zelfs getemd gesteente
hem niet kon behoeden
want kracht is ook kwetsbaar…
Een berk
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
2.490 (In Memoriam Gilbert)
gesneden uit goed hout
het moet een berk geweest zijn
slordig gevlekt weliswaar
doch aan bast herkenbaar wit
het gebladerte ook in grijze lucht
lichtvoetig, te kwetsbaar
om de zon niet door te laten
de man die vocht met taal
totdat het speelgoed werd
dompteur van cijfers en wetten
als waren het zijn geliefde…
Wilde bloemen
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
806 zichzelf hebben besteed terwijl ze vrij leven in een ontspannen
en relaxte omgeving opdat ik hen zal koesteren in een bad vol liefde en warmte;
Elke keer word ik verrast door hun
bijzonder karakter, persoonlijkheid, temperament
doordat ze iets hebben waardoor anderen graag naburig willen zijn
tezelfdertijd proef ik enige fracties breek- en kwetsbaarheid…
Levende berm
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
466 Bijgestaan door een frisse wind en
melodieus vogelgezang voel ik me verbonden met
dit mooi stukje ongerept waarin lente ook haar delicate geuren deelt
tezelfdertijd voel ik gefladder van vlinders zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare geraakt.…
Steenarend
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.892 rotsrichel
Dan schrijft hij met vleugels de letter V
Duikt in een wijde boog
In glijvlucht met de klauwen vooruit
Treft het lam in de nek
Waarna het graaiend neertuimelt
Neerstort op een gekartelde klif
Het moederschaap waakt vergeefs
Want hij aast op een onbewaakt moment
Als een ander van honger blaat
Maar zo trefzeker als hij lijkt
Zo kwetsbaar…
Als de dageraad straalt
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
592 In de wieg van het leven waar liefde
in al haar vormen zegeviert terwijl ik vanuit zinderende
ether natuur zal gewaarworden en waarnemen daar er niet veel nodig
is om m'n breekbare-en-kwetsbare in beroering en vervoering te brengen, een raken nabij.…